bendam non obligamur ne ſit damnatio aliqua hisqui ſunt in xp̄o Ieſu. Sed in priſtinum ſtatum rectitudinis nequaqͣꝫ nos reſtituit/ nec vires anime reformauit: ſed ad noſtꝝ exercitiū et meritū nobis eas reliquit per ſancta exercitia reformandas. Ecce hec ēvallis lachrymarū/ ſtatus miſeriarum ad quem cecidimus ⁊ vnde reſurgendi aſcenſiones in corde debemus diſponere poſtmodū aſcenſuriQd̓ homo nō ſolū progreſſus ē a ſtaturectitudinis in lapſu primi hoīs: ſed etiamillectus cōcupiſcētijs longiꝰ abijt ad īpuritatē cordis: Et quid ſit īpuritas cordis: ethic ē lapſꝰ ſecūdꝰ. ¶ Ca. iiij.Agna vere et magna nimis diſtantia intervallem lachrymarum vbi nunc es conſti-tutus/ et locum in quo te dominꝰ olim poſuerat: videlicet ſtatū tue rectitudinis/ ideoqꝫ magnuſaſcenſus neceſſariꝰ vel certe multe neceſſarie ſunt aſ-cēſiōes: magnoqꝫ opus ē labore ſi illuc vis redire.Sꝫ vtinā hic ꝑmāſiſſes: vtinā hic qͥeuiſſes/ ⁊ nō lōgius diſceſſiſſes: ſꝫ heu tu fili ꝓdige quarūdā meretri-cū: id ē cōcupiſcētiaꝝ abſtractus illecebris iuiſti adꝑtes adhuc multo remotiores: īmo vt ait ſāctū euā-geliū in longiſſimā regionē abiens poſt cōcupiſcen-tias tuas/ ⁊ fornicans cum meretricibꝰ: id ē cū cōcupiſcentijs. Nam quotiēs concupiſcimꝰ: totiens vtait Hieronymꝰ fornicamur. Itaqꝫ oīa bona ⁊ por-tionē bonorum naturaliū et gratuitoꝝ que tibi cōti-gerat cōſumpſiſti. Siquidem in caſu primi hoīs vt