Folium. I.

Eneracio ⁊ generatio laudabit opera tua.⁊ potentiam tuam pronunciabunt. ſcribitur p̄s. cxliiij. Cum nō ſine multa diligentia. ſanctorum patrum ſtudia. temporum decurſus ſupputarunt. nō dubi8um quin magna vtilitas eccleſiaſticis viris. ⁊ precipue illis qui eccleſiaſticam politiam gubernare habent. inde proueniat. nec vlli ſtatui hominum hoc parum prodeſſe credēdum eſt. ſi temporata mente ad rerum geſtarum hyſtorias. quas ob diurnam memoriam ſtudioſi viri conſcripſerunt oculos leuent. qͣꝫuis pleriqꝫ ia minus perſpectent. Decet nanqꝫ viros virtuoſos precedentium facta ſepe ad memoriam reuocare. vt bonis exemplis diſcāt dignis operibus inſiſtere. vt in malis valeant perditionis ſcopulum declinare. Uerum niſi precioſum a vili ſeparetur ſtulta concupiſcētia ſe temperare non valens. in tenebrarum voraginem precipiti curſu mergeretur Ob hoc ſancti doctores videntes ꝙ ad intellectum ſacrarumſcripturarum ⁊ eccleſie regimen. hyſtoriaruꝫ decurſus ex parte neceſſarius eſſet. ſimulqꝫ oīmgeſtorum congeries inutilis. tum pro ſui magnitudine. tum pro ſuperfluoruꝫ ⁊ vilium factorum repetitione ſuperuacua. quaſdam nobis hyſtorias canoniſarunt amputatis fabulis ſuperſtitioſis ac genealogijs interminatis que ad rem non pertinent. Sicqꝫ factum eſt ꝑ maximos eorum labores/ vt pene ſimul tota temporum hyſtoria breuiſſimo ſtudio a quolibet intelligente iam ne dum ſine labore. imo cuꝫ cordis oblectatione poſſit incorporari. Decuit quoqꝫ ad ornatum ſcripture. vt hac pulcritudine non careat que omnibus gentibus tanqͣꝫ lucerna prefulgida in obſcuro loco proponenda fuit. Ingenium inſuper humanum quod magnifice plura comprehendere faciliter poteſt. hoc delicioſo prato diueīſorum florum priuari nondebuit. in quo varia virtutum exempla reperiens. factaqꝫ reproba eque cōſideres. illa carꝑe.hec preterire moneretur Uidere em̄ ſupramodum eſt delectabile. qualiter primi noſtri parētes ex quibus originem duximus inſtituti fuerunt a ſummo omniū gubernatore deo. deindequis decurſus eorum. quomodo defecit ⁊ profecit rationabilis creatura in ſapientia. virtutepotentia. ſanctitate. longeuitate. ⁊ ſic de alijs. ⁊ in omnibus his diuinum regimen admirari.qͣꝫ ſit deus mirabilis in creaturis ſuis. qui nunqͣꝫ adminiſtrare ceſſauit illis quos condidit.quanta creatoris lōganimitas ⁊ miſericordia. ⁊ qͣꝫ inſcrutabilis diuinorum iudicioꝝ abijſſus:Hec ⁊ infinita alia peruolans humana induſtria pennis quibuſdam interne contemplationis. non ſolum preterita ⁊ preſentia. ſed etiam futura metitur. dum ex ſimilibus ad ſimiliaprogreditur. cui ſi bona voluntas adiuncta fuerit. tedio quodam incolatus huius in deū ſuigit ad laudandum. ⁊ regratiandum. ⁊ contemplandum. cupiēs diſſolui ⁊ eſſe cum chriſto ineternum. Incepit ergo hec contemplatio in iocunda contemplatione creaturaꝝ. ⁊ finit in feliciori tedio earundem. ⁊ appetitu creatoris. iuxta illud p̄s. Quid em̄ mihi eſt in celo ⁊ a te qͥdvolui ſuper terram. Mihi autem adherere deo bonum eſt. Hoc forte in preaſſumpto ꝟbo ideꝫpſalmiſta nobis perſuadere nititur. dicens. Generatio ⁊ generatio laudabit opera tua. ⁊ potentiam tuam pronunciabunt. Quaſi dicat. Per omnia que in mundo caſura cernimus. adte qui nunqͣꝫ deficis tendere debemus. Que vtiqꝫ ſententia valde accomoda eſt ad propoſitūnoſtrum. Cum em̄ teſte augꝰ. plura in ſacra ſcriptura cōmemorantur que nihil ſignificant ⁊tamen neceſſaria ſunt ꝓpter ea que aliquid ſignificant. neceſſe eſt talibus ita vti. qͣꝫuis ſteriliaſunt. ſicut illa que fecunda deuotione immediate in deum mentem noſtram ſubtollunt. alioquin non recte ſcripturam legimus in qua ſemper ſpirituſſanctus loqui credēdus eſt. Sūtergo arida quo ad ſuperficiem littere. ſed grauida quo ad ſpiritualem intelligentiam. Queautem ita aliena ſunt vt nequaqͣꝫ ſpiritualiter intelligi poſſunt. aut non expedit. omni tamēveneratione digna ſunt ꝓpter finem in quem ordiantur. qui eſt ſcire ⁊ diligere deū. Et de hocA i

A i