De ſancto Marco
Ecce tria magna bona beati Marci. qͣre pꝫthema. Qui timet deū faciet bona ¶ Dico pͥmo ꝙ pͥmū bonū beati marci fuit ꝯuerſio d̓ꝟitate. qꝛ pͥmo fuit iudeꝰ de tribu leui. ⁊ de genere aa ron. Erat em̄ ſacerdos ⁊ ad p̄dicationē btī petri apl̓i fuit ad fidē ꝯuerſꝰ .ſ. xp̄i. Cogitate ꝙ venit cū multis argumētꝭ et rōnibꝰqͥs ſibi ſoluit beatꝰ Petrꝰ. Prīa fuit de trinitate. Scd̓a de xp̄i incarnatiōe. Tertia d̓ paſſione. Quarta d̓ lege moyſi .ſ. de duratiōe eiꝰQuīta d̓ tꝑe meſſie. Ad pͣcticā. qn̄ beatꝰ marcus audiuit ꝙ beatꝰ Petrꝰ ⁊ alij apl̓i p̄dicabāt de trinitate ꝙ ē vnꝰ deꝰ. et ille deꝰ ē pater⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ. dixit marcꝰ hͦ nō pōt eſſe.qꝛ d̓r Deut̓. vj. Audi iſrl̓ dn̄s deꝰ tuꝰ vnꝰ eſt.Iſtā rōem faciūt hodie iudei. Sꝫ ecce rn̄ſioclara. qꝛ ꝑſone nō ſic ſumunt̉ ī deo ſic̄ ī nobisqꝛ q̄libet ꝑſona in nobis facit vnam eſſentiā.Credūt em̄ iudei ꝙ qn̄ dicimꝰ tres ꝑſonas ꝙſint qͣſi tres gigātes vel tres reges. ſꝫ ſumunt̉vt in ſole. in qͦ deſignat̉ pr̄ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ. tn̄nō eſt niſi vnꝰ ſol. ſꝫ eſt tāte ꝑfectionis ꝙ de ſegenerat radiū quē mittit h̓ ⁊ tn̄ nō recedit abeo. Mō ſub̓a ſolis pōt dici pater generās radius filiꝰ genitꝰ. ⁊ calor ſpūs ab vtroqꝫ procedēs pōt dici ſpūſſanctꝰ. ⁊ tn̄ nō eſt niſi vnusſol. Sic intelligimꝰ nos trinitatē. qꝛ deꝰ nōeſt minoris ꝟtutis qͣꝫ ſol. Et dixit petrꝰ marco. Attēde ꝙ ꝓph̓e qn̄ loquūt̉ de deo ponunttria ad innuendū trinitatē ꝑſonaꝝ. Un̄ ī autoritate allegata d̓r. Audi iſrl̓ dn̄s deꝰ tuustria noīa ſunt ibi ad innuendū trinitatē ꝑſonaꝝ. Itē Iſa. vj. vbi dic̄ Iſaias. Uidi dn̄mſedentē ſuꝑ ſoliū excelſuꝫ ⁊ eleuatuꝫ. et plenaerat domꝰ maieſtate eiꝰ. ⁊ ea q̄ ſub ip̄o erantreplebāt templū. Ubi int̓ cetera vidit duosangelos clamantes alter ad alterū. Sanctꝰſanctꝰ ſanctꝰ dn̄s deꝰ exercituū. ⁊ ſic de multis alijs autoritatibꝰ poſſet dici. O dixit marcus. credo trinitatē. alit̓ intelligebā ego. ſederrabā. mō video clare. ¶ Scd̓a fuit de īcarnatiōe ꝟbi. Dicebat em̄ marcꝰ. vos dicitis ꝙdeꝰ factꝰ eſt hō. quō eſt hͦ poſſibile. cū ſcpͥturadicat deū eſſe īmutabilē. Ego dn̄s ⁊ nō mutor. Malach̓. iij. Si factꝰ eſt hō igit̉ mutatꝰeſt. Sed iſta rō ꝓcedit ex ignorātia. qꝛ lꝫ deꝰſit īmutabilis. etiā eſt infinitꝰ. ⁊ eſt vbiqꝫ. Etoīs creatura eſt plena diuinitate. qꝛ diuinitas implet totū md̓m vt claritas ſolis totuꝫaerē. Incarnatio gͦ nihil alid̓ ē niſi ꝙ illa humanitas in vtero ꝟginis formata a ſpūſctōerat plęna diuinitate. nō ſolū potētionaliter
vt eſt in ceteris creaturis. ſed etiā ꝑſonaliterqꝛ al̓s nec ſeip̄m poſſet ſaluare. Sic̄ em̄ ferrū ignitū calefacit et illumīat nō ꝟtute ferriſꝫ ignis. Ita illa hūanitas xp̄i habuit v̓tutēredimēdi genꝰ hūanū. et ſaluādi credētes etobediētes rōne diuinitatꝭ ſibi ꝯiūcte. al̓s em̄nec ſe nec alios poſſet ſaluare. Iō dixit petrꝰmarco. Nō intelligas ꝙ deꝰ ſit mutatꝰ. ſꝫ illahūanitas fuit ſubſtātiata ī diuītate ꝑſonalit̓tūc marcꝰ credidit incarnationeꝫ. ¶ Tertiafuit de xp̄i paſſione. Dixit marcꝰ. vos dicitꝭꝙ xp̄s ſuſtinuit mortē ⁊ paſſionē in cruce. vtſaluaret ſibi credētes ⁊ obediētes. cū tamendicat Dauid. Oīa quecūqꝫ voluit dn̄s fecitin celo ⁊ in terra in mari ⁊ ī oībꝰ abyſſis. Siergo xp̄s erat deꝰ. ſine morte ⁊ paſſione poterat ſaluare dicēdo. Ego parco oībꝰ. d̓ ceterocuſtodiatꝭ vos. quēadmodū vnꝰ rex fac̄ vnāgeneralē remiſſionē. qͣre ergo voluit pati. capi. ligari. Rn̄dit ei Petrꝰ dicēs. Scias ꝙ indeo iuſticia ⁊ miſericordia ſunt ſua eēntia etſub̓a. In nobis autē iuſticia et miſericordiaſunt qͣlitates accidētales. Iō hoīes aliquotiens faciūt ꝯtra iuſticiā. aliquotiēs ꝯͣ mifericordiā. Sꝫ deꝰ in oībꝰ oꝑbꝰ ſuis on̄dit ſuāiuſticiā. nō cōtra miſcd̓iā ſic̄ nec ꝯͣ diuinitatem ſuā. Si gͦ remiſiſſet generalit̓ oībꝰ. vt dicis. opꝰ eēt miſericordie. ſꝫ vbi fuiſſet ſua iuſticia. ſi aūt dānaſſet oēs. in inferno fuiſſet rigor iuſticie. ⁊ vbi fuiſſet ſua mīa. oꝑtuit gͦ ſeruare modū in quo on̄deret̉ ſua iuſticia ſumma ſoluēs in cruce p̄ciū ſanguīs ⁊c̄. et on̄deret̉ ſumma miſericordia. qꝛ ipſe qͥ nō tenebat̉voluit ſoluere ⁊ ꝙ ita debuit fieri ⁊ ꝙ deꝰ deberet pati. Item Dauid ꝓphetauerat in pͣs.Deꝰ deꝰ reſpice in me ⁊c̄. In qͦ pſalmo ponitclare xp̄i paſſionē. Itē Iſa. Uere languoresnoſtros ip̄e tulit. et dolores nr̄os ip̄e portauit. Et reputauimꝰ eū qͣſi leproſum. ⁊ ꝑcuſſūa deo ⁊ humiliatū. Ipſe aūt vulneratꝰ ē ꝓpt̓iniqͥtates nr̄as. attritꝰ eſt ꝓpter ſcelera noſtraIſa. liij. Itē Dan̄. ix. Poſt hebdomadas. lxx.ij. occidet̉ xp̄s. Tūc beatꝰ Marcus credidit.¶ Quarta fuit de lege Moyſi. cū ſit bona adeo data ⁊ multis ⁊ magnis miracl̓is approbata. qͣre gͦ eſt dimittēda. Rn̄dit beatꝰ petrusꝙ lex Moyſi fuit bona et ſancta ſuo tꝑe. ſedmō iam nō eſſet bona. Dicat̉ ſil̓itudo de pr̄eqͥ dat leges pedagogo ꝓ filijs ꝑuis nutriendis ꝓmittēs eis fructꝰ ⁊c̄. Talis lex bona eſtꝓ pueris nutriēdis ſꝫ nō ꝓ adultis. qꝛ aliamlegē ⁊ ꝓmiſſionē dāt pueris. ⁊ aliā virꝭ ꝑfectꝭ