Sermo
hebdomada .ſ. feria quarta ⁊ ſexta. Et mō dicūt milites ꝯfeſſoribꝰ. Nō detis mihi ieiuniaqꝛ ego indigeo fortitudine. ieiunent clerici.Dicat̉ quō meliꝰ cuſtodirēt fortitudinē cauēdo a mulieribꝰ. ex qͥbꝰ ꝑdunt fortitudinē corporis ⁊ audaciā animi. ¶ Sexta macula eſtpigricie ⁊ ocioſitatis. Dicat̉ de diligētia beati Georgij in ſpūalibꝰ et tꝑalibꝰ. In tꝑe em̄pacis faciebat bellū ꝯͣ corpꝰ ſuū ꝑ pnīam. qͦlibet mane genibꝰ flexis cū ſilentio audiebatmiſſam. qͦlibet die dn̄ico cōicabat. Ex iſta diligētia deꝰ dedit ſibi virtutē. Dicat̉ quō dacianꝰ volēs ip̄m t̓rere fecit rotas cū gladijs.vt legit̉ de beata katherina vt fidē xp̄i abnegaret. Sꝫ beatꝰ Georgius ſignādo ſe ſaltauit in medio rotaꝝ ⁊ ī nullo ſibi nocuerūt. ſꝫꝟtute dei ꝯfracte ſūt ⁊ ml̓tos gētiles necauerūt. Deinde ponit̉ in ſartagine plena feruēteplūbo. ſꝫ facto ſigno crucis ibi qͣſi in balneororis iā cadētis ſedebat. Sꝫ mō milites tꝑepacis dant ſe ocio ⁊ peccatis ⁊c̄. Cuilibet tn̄eoꝝ dic̄ ſcpͥtura. Qd̓cūqꝫ pōt facere manustua .i. virtus. inſtāter oꝑare. qꝛ nec opus necrō nec ſciētia nec ſapīa erūt apud inferos qͦtu ꝓperas. Ecc̄s. ix. ¶ Septima macula eſtinuidia ⁊ ꝑuerſitas. qꝛ cōiter ꝑſone excellētes ⁊ notabiles qn̄ audiūt cōmēdare vel laudare aliū ſtatim intrat in corde eoꝝ vermisīuidie ⁊ odiūt illū. Ab iſta macula fuit īmunis beatꝰ Georgiꝰ. Nō em̄ inuidebat alicui.Dacianꝰ em̄ cogitauit ꝙ generoſus animusmagis inclinat̉ p̄cibus ⁊ dulcibꝰ ẜmonibꝰ qͣꝫtormētis ſeu terroribꝰ. Iō blādimētis tēptauit emollire beatū Georgiū dicēs. Georgi.nūquid vides quāta eſt patiētia deoꝝ nr̄oꝝIdeo ſi vis tenere leges ⁊ decreta imꝑatoꝝeris magnꝰ ⁊c̄. Et ſic voluit deciꝑe beatumGeorgiū cū malicia. Rn̄dit beatꝰ Georgiꝰ.Mō dicis mihi iſta pꝰ tā dura tormēta. qͣrenō dixiſti a pͥncipio. Uoluit deciꝑe dacianūꝑ ſuā ſapīam beatꝰ Georgiꝰ ſimulās ꝙ velletdeos adorare tā ſolēniter. De qͦ gaudēs Dacianꝰ fecit p̄conizare quō beatꝰ Georgiꝰ adoraret deos ⁊c̄. Cū aūt deductꝰ eſſet in tēploī porta tēpli adorauit dicēs. Ego adoro. nōidola ſed deū veꝝ. Ego adoro. nō demonesſed xp̄m ſaluatorē. ſubito ignis deſcēdit decelo. ⁊ templū cū idolis ⁊ multis gentilibꝰ qͥexiuerāt oīno deſtruxit. Quo audito Dacianus indignatꝰ voluit vl̓ ꝙ adoraret idola. vl̓ꝙ moreret̉. O ſtulte dixit beatus Georgiꝰ. etquō credis ꝙ adorem deos tuos qͦs ego de-
ſtruxi. Propter qd̓ dacianꝰ ꝓtulit ſentētiā capitalē cōtra beatū Georgiū. Et pͥmo ꝙ fuſtibus cederet̉. Cū ergo fuiſſet diſtractꝰ ꝑ ciuitatē ⁊ capitalē ſnīam ſigno crucis ſe muniēs.recepiſſet. Dacianꝰ inde recedēs igne celeſtiſubito ꝯſumptꝰ eſt. Et beatꝰ Georgiꝰ in celoreceptꝰ. Nō em̄ inuidit bonis daciani ſibi ꝓmiſſis. qͥnimo eo deluſo martyriū ſuſtinuit.Iuxta illud. Deꝰ qͥ p̄cinxit me v̓tute ad bellū⁊ poſuit īmaculatā vitā meā. pͣs. xvij.¶ De ſancto Marco.Vtimet deū faciet bona. Ecc̄i. xv. ⁊ ī epl̓a hodierna. Pn̄s ſermo nr̄ erit illiꝰ glorioſiſſimi euāgeliſte beati Marci. qꝛ hodie eſtſua ſolēnitas ⁊ feſtū. ſi placet deo habebimꝰml̓tas bonas doctrinas ꝓ intellectꝰ illumīatiōe ⁊ vite correctiōe ⁊ pctōꝝ deteſtatiōe. ſedpͥus ſalutet̉ ꝟgo maria ⁊c̄. Pro breui declaratiōe huiꝰ ꝟbi ⁊ materie introductiōe ſciendū ꝙ inter alia ꝑ que qͥs poteſt hr̄e ſufficiētiā⁊ abundātiā bonoꝝ tā ſpūaliū qͣꝫ etiā tēporaliū eſt timor dei. Qn̄ em̄ creatura in cordeſuo timorē ꝓponit. nō facere aliqͥd ꝯtra deū.nec corde cogitādo. nec ore loquēdo nec oꝑeꝑficiēdo. dicēs. Deꝰ cuſtodiat me ne faciamaliqͥd ꝯtra eiꝰ volūtatē. Qn̄ ſurgūt de manecōmendāt ſe deo dicēdo. Modo incipit iſtadies. iō dn̄e guberna me ne faciā malū. Idēſi incipiūt viā. vel ſi ponūt ſe ad mēſaꝫ. dicūtModo habeo reciꝑe refectionē iō dn̄e vtinā cū mēſura comedā ⁊ bibā. ne te offendaꝫ.Idē qn̄ ponūt ſe ad dormiendū ⁊ in oꝑibusalijs. talis timor dat abundantiā bonoꝝ ſpiritualiū. Nā ſi aliqͥs hꝫ intra domū ſuā fontē viuū. certū eſt ꝙ talis nō hēbit penuriā aq̄Ita timor dei in domo cōſcientie eſt vt fonsredundās gratiaꝝ ſpūaliū virtutū ⁊ ꝑfectionū ⁊ meritoꝝ. Auc̄tas dauid. Timete dn̄moēs ſancti eiꝰ .ſ. xp̄iani qͥ in baptiſmo ſanctificant̉. qm̄ nō eſt inopia timētibꝰ eū. Diuitesſcꝫ bonoꝝ tꝑaliū eguerūt ⁊ eſurierūt. inquirētes aūt dn̄m .ſ. timoroſe. nō minuent̉ omnibono. pͣs. xxxiij. Ex iſta rōne de beato Marco qͥ ſemꝑ timuit dn̄m dic̄ thema. Qui timetdeū faciet bona. Iō habuit bona tꝑalia h̓ etſpūalia ī patria. In hiſtoria em̄ beati Marci inueni tria bona magna q̄ habuit.¶ Primū fuit ꝯuerſio de veritate.¶ Secūdū ꝑfectio de hūilitate.¶ Tertiū deuotio de ſanctitate.