Bermo

Ita fuit d̓ lege moyſi data a pr̄e deo puerisiudeiſ. ſꝫ mō oꝑtet reciꝑe legē euāgelicā ⁊ iſtāpetebat dauid di. Legē pone mihi dn̄e viaꝫiuſtificationū tuaꝝ ⁊ exqͥrā eaꝫ ſꝑ. pͣs. cxviij.Et nūquid hēbat iā legē moyſi. īmo. ſꝫ petebat legē euāgelicā. Tūc beatꝰ marcꝰ credidit¶ Quīta de tꝑe meſſie dicebat beatꝰ marcꝰꝙ nōduꝫ tp̄us erat cōpletū. qꝛ Iſaias dederat ſignū di. Et cōflabūt gladios ſuos ī vomeres. ⁊ lāceas ſuas in falces Iſa. ij. In iſtocapl̓o Iſaias loquit̉ de ꝯuerſione gentiū admeſſiā fiendā. nō violent̓ ſꝫ gratioſe. Et fluētad eū oēs gētes ⁊ ibūt ppl̓i multi ⁊ dicēt. Uenite aſcēdamꝰ ad montē dn̄i et ad domū deiIacob. ⁊ docebit nos vias ſuas ⁊c̄. Cū gͦ d̓rEt cōflabūt ⁊c̄. intelligit̉ ꝙ ꝓ ꝯuerſiōe gētiūnō exercebunt̉ vltra ad p̄liū. ſꝫ p̄dicādo ⁊ dicēdo. Domꝰ iacob venite ⁊ ambulemꝰ in lumine dei nr̄i. Tūc beatꝰ marcꝰ credidit ⁊ fuitletus. ⁊ rogauit beatū Petrū ꝓ gr̄a ſpēali ꝙip̄emet baptiſaret eū. ⁊ ita fecit ⁊ recepit ip̄min diſcipulū ſuū. Ecce quō a p̄dicatiōe beatipetri fuit ad fidē xp̄i ꝯuerſus. ⁊ ab eo baptiſatus atqꝫ in diuīo ẜmone eiꝰ diſcipulꝰ. Ideobeatꝰ Petrꝰ vocabat ip̄m filiū di. Salutatvos marcꝰ filiꝰ meꝰ. j. Pe. v. Patꝫ quō beatꝰmarcꝰ habuit pͥmū bonū .ſ. ꝯuerſionē de veritate. Ergo. qͥ timet deū ⁊c̄. ¶ Secūdū bonū qd̓ habuit fuit ꝑfectio de hūilitate. Illedr̄ hr̄e ꝑfectionē huilitatis vite qͥ qͣnto ē maior tanto ē hūilior. iuxta illud Ecc̄i. iij. Quāto magnꝰ es hūilia te ī oībꝰ ⁊ corā deo inuenies gratiā. Ita fecit beatꝰ marcꝰ. qn̄ eī fuitad fidē ꝯuerſus habuit tantā ſcīam theologie. ꝙ effectꝰ ē ſecūdꝰ euāgeliſta. Mattheusfuit pͥmus. Marcꝰ ſecūdꝰ. Ecce quātā gr̄aꝫfecit ſibi deꝰ. Et ſic̄ ſcripſit euāgeliū. ita p̄dicabat ⁊ dicta ſua ꝯfirmabat miraculis. Qn̄em̄ p̄dicabat de trinitate ꝙ erāt tres ꝑſone etvnꝰ deꝰ. nō ſolū hͦ ꝯfirmabat auc̄tate ſꝫ miraculo. ſuſcitādo mortuū ſibi adductū. dicēdoSic̄ eſt verū ꝙ pr̄ filiꝰ et ſpūſſanctꝰ ſunt vnꝰdeꝰ. ita corpꝰ aīa ⁊ vita iſta tria vniant̉ ī iſto.Et ſtatim ſuſcitabat̉. Idē qn̄ p̄dicabat de incarnatiōe ⁊ de paſſiōe ⁊ reſurrectiōe. Idemalijs ꝯfirmabat miraculis. ⁊ poterat dicere.Nō audeo aliqͥd loqͥ eoꝝ q̄ ꝑ me n̄ efficit xp̄sRoꝝ. xv. ⁊ cū toto hͦ erat ita hūilis ꝙ ꝓ nulloſe habuit. Uidēs em̄ ꝙ papa .ſ. beatꝰ Petrustantū ip̄m diligebat. ex hūilitate ne faceretip̄m ſacerdotē nec ep̄m abſcidit ſibi pollicē.Magnū mirabile fuit. Nūquid eē ſacerdo-

tē eſt bonū. īmo. ſi hꝫ tria .ſ. clarā ſcīaꝫ. ſanctāvitā. ⁊ bonā famā. al̓s meliꝰ eſſet clerico nonhr̄e manꝰ nec pedes. Dꝫ eī pͥmo hr̄e ſcīaꝫ clarā vt ītelligat qͥd legit. ad minꝰ ad lr̄aꝫ. ⁊ ſciatſacr̄a eccl̓ie ⁊ formā eoꝝ. Beatꝰ marcꝰ qͥ erattantꝰ theologꝰ nō reputabat ſe ſufficientē adſacerdotiū. Iō abſcidit ſibi pollicē ne ꝓmoueret̉. Mō aūt qͥlibet ſe reputat ſufficientē ⁊dicūt infinitos errores ī euāgelio ⁊c̄. Et ſic̄deberēt ſtudere dāt ſe ad venandū ⁊ ludēdū⁊ faciūt ſe ꝓcuratores. ⁊ illa ignorātia vadūtad infernū. Quia tu ſciētiam repuliſti. repellaꝫ te ne ſacerdotio fungaris mihi. Oze. iiij.Secūdo in ſacerdote reqͥrit̉ ſancta vita. vtviuat .ſ. caſte ⁊ honeſte. qꝛ habet tractare corpus dn̄icū cū ſuis manibꝰ. cuius lingua aꝑitcelū vt patet de ꝯſe. diſt. ij. Et qͥs fideliū. Iōdebꝫ cauere a mēdacijs ⁊ blaſphemijs. Corpus ſacerdotis ē ſepulcrū xp̄i. Cogitate qͣntā ſanctitatē dꝫ hr̄e in vita. Et qd̓ pctm̄ illorū qͥ ꝓijciūt corpꝰ ſuū in latrinā luxurie. maius pctm̄ eſt qͣꝫ ſi duo ꝓijcerēt ſctm̄ ſepulcrūxp̄i in cloacā. Id̓o dic̄ ſcpͥtura. Sacerdotesqͦꝫ qͥ accedūt ad dn̄m ſanctificent̉ ne ꝑcutiateos. Exo. xix. Iō beatꝰ Marcꝰ licꝫ eſſet ſanctus. tn̄ nō reputabat ſe dignū. ¶ Tertiū dꝫhr̄e ſacerdos bonā famā. Nō ſufficit clericoꝙ ſecrete ſit bonꝰ. ſꝫ ꝙ om̄s dicāt bonū de eoAntiqͥtus qn̄ vnꝰ clericꝰ trāſibat ꝑ viā vel ꝑvicū. licꝫ tarde trāſiret. om̄s aſſurgebāt. dicendo. Deꝰ me habeat in vr̄is or̄onibꝰ. Mōaūt tot ſunt vicia ⁊ vanitates ſacerdotū ⁊ clericoꝝ ꝙ peiꝰ loquunt̉ de ip̄is qͣꝫ de iudeis exeoꝝ mala vita. Uos ſacerdotes receſſiſtꝭ devia ⁊ ſcādalizaſtis plurimos in lege. Irritūfeciſtis pactū leui. dicit dn̄s exercituū. Propter qd̓ ⁊ ego dedi vos ꝯtemptibiles et hūiles omībꝰ ppl̓is. Malach̓. ij. Ecce rō quarebeatꝰ Marcꝰ licꝫ hr̄et clarā ſcīam. ſanctamvitā. ⁊ bonā famā. nō tn̄ reputabat ſe dignūſacerdotē ex hūilitate. Iō abſtulit ſibi pollicem. Sꝫ deꝰ ꝓuidit ꝙ beatꝰ petrꝰ vocauit eūvolēs eū ordinare ad ſacerdotē ⁊ ep̄m alexādrie. Rn̄dit. Pr̄ nō eſt poſſibile. on̄dit ſibi defectū pollicꝭ. Sꝫ beatꝰ petrꝰ orauit ⁊ curatꝰeſt. ⁊ factꝰ eſt ſacerdos ⁊ ep̄s alexādrie. IdeoLu. xviij. Oīs qͥ ſe humiliat exaltabit̉. ¶ Tertiū magnū bonū beati Marci fuit deuotiode ſanctitate. q̄ eſt qn̄ hō in oībꝰ q̄ facit et dic̄dat gloriā ⁊ honorē deo. Multa bona oꝑaꝑdunt̉. qꝛ multi neſciūt dare honorē deo. ſꝫdant honorē ſuis oꝑbꝰ. Uerbi gr̄a. Quare