O e ſancta Agnete uirgine

carnales ⁊ xp̄ia nos ī tormētꝭ poſitos. vt videlicet abnegarēt fidē vel morerent̉. ad qͦs venerūt vxores. nobiles ⁊ filij flentes et parentes ⁊amici vt animos illoꝝ emollirēt. Cū iā incepiſſent deficere. ita vt fidē vellēt negare. Tūco dixit. b. ſebaſtianꝰ. mō oꝑtet vt meip̄m manifeſtē. ⁊ in mediū ſe obijciēs dixit. O fortiſſimi milites. o diuini p̄lij bellatores. ꝑ nimiāvtutē ꝑueniſtis ad palmā. ⁊ nūc ꝑ miſera blādimēta coronas deponitis ſempiternas. Dicat̉ hic qūo. b. ſebaſtianꝰ ꝯfortauit eos. ⁊ ex hͦnō ſolū ipſi. ſed etiā vxores eoꝝ. filij. parētes ⁊amici eoꝝ oēs fuerūt martyres effecti. Iō deeo poſſumꝰ dicere. Perfectio tua et doctrinatua a viro ſctō tuo quē ꝓbaſti in tētatōe Deūtro. xxxiij. Sed hodie alia doctrina p̄dicat̉ ⁊ꝑticulariter docet̉ de ſortilegijs ⁊ vanitatibꝰ⁊c̄. ¶ Quantū ad terciū notat̉ paſſio doloroſa. qꝛ ad ſagittā. nō d̓r bombardā q̄ ſtatim occidit. ſed ſagittaꝫ. q̄ maiorē dolorē infligit. qꝛpoſitꝰ ē ſiqͣ ꝓ ſigno. int̓ alias martyꝝ mortes⁊ ita fuit magis doloroſa. Iō Iob volēs on̄dere ſuos dolores: dixit. Uerba mea doloreſunt plena. qꝛ ſagitte dn̄i ī me ſūt. qͣꝝ indignatio ebibit ſpm̄ meū Iob. vj. Ad pͣcticā dicat̉eiꝰ martyriū. poſtqͣꝫ ꝯfortauit illos dictū fuitimꝑatori. ꝙ erat xp̄ianꝰ effectꝰ. Qui imꝑatorfuribūdꝰ vocauit. b. ſebaſtianū: di. Dicit̉ d̓ teꝙ xp̄ianꝰ es. Qui rn̄dit. ita ē ⁊ volo eē. Cui imꝑator ait. O ꝓditor decepiſti me. Rn̄dit. b. ſebaſtianꝰ Dicatis ꝙ ego fuerim fidel̓ ih̓u xp̄o⁊ vobis ꝓ qͦ oraui ſꝑ. ſed ex pctīs vr̄is eſtꝭ indignꝰ ne xp̄s audiat or̄ones meas. Tūc cogitauit imꝑator qūo poſſet maiorē penā ſibi infligere. p̄cepit ip̄m aſſagittari. ꝓmittēs ſibi remiſſionē ſi vellet xp̄m abnegare. Dicat̉ practica de aſſagittatione. in quolibet ictu dicebat ih̓s. ⁊ dicit hyſtoria ꝙ fecit eū qͣſi ericiumimpleri ſagittis. ita vt mortuꝰ ab om̄ibꝰ reputaret̉. De nocte aūt deuoti xp̄iani volētes eūſepelire: ip̄m viuū inuenerūt. ⁊ ſecrete portauerūt eū ad quandā domū. Dicat̉ de magnoeiꝰ dolore in extrahēdo ſagittas a mulieribꝰ.⁊ ponebāt vngentū in vulneribꝰ in noīe ih̓uxp̄i. ⁊ curatꝰ fuit. Mō cogitate qn̄ dicebat̉ ſibi a xp̄ianis ꝙ fugeret. Rn̄dit. Et qͣlis miles eēm ſi fugerē. Et nūquid xp̄s obuiā venitcrucifixoribꝰ di. Quē queritis. ergo bn̄ poterat dicere. Qm̄ ſagitte tue: qꝛ ꝓ xp̄o eas recepit: infixe ſūt mihi. ⁊ ꝯfirmaſti ſuꝑ me manūtuā. pͣs. xxxvij. Deinde cum Dyoclecianꝰ etMaximianꝰ irent adorare ydola. fuit eis ob

uiā. Qui admirātes de eo: dixit eis. Deus ſuſcitauit me vt rep̄hēdam veſtrā maliciā. Tūcp̄cepto imꝑatoris fuſtigatꝰ in ypodromio .i.ſtabulo coronā martyrij ſuſcepit vel accepitUn̄ de eo ꝯgrue d̓r illud. Beatꝰ vir qͥ ſufferttentationē. qm̄ cum ꝓbatꝰ fuerit accipiet coronam vite. Iaco. j. ¶ Moraliter. ſi volumꝰcoronam glorie obtinere. oportet̉ hic nos ſagittari ⁊ fuſtigari. Nam incipiētes deuote viuere. ſagittant̉ ⁊ fuſtigātur. Unde apoſtolusOēs qͥ pie volūt viuere in xp̄o ih̓u: ꝑſecutōꝫpatientur. ij. Thymo. iij. Dicat̉ de qͦlibet ſtatu. Statim em̄ ſagittant̉ irriſionibꝰ ⁊ detractionibꝰ maloꝝ. et multi timēt iſtas ſagittasintantū ꝙ nō audent incipere. ſed nō ſunt timende. quia debiles ſunt. Unde dicit Dauid. Sagitte paruuloꝝ facte ſunt plage eorum. Dicat̉ de baliſtis pueroꝝ ſagittātibusmuſcas ⁊c̄. pͣs. lxiij Secūdo fuſtigant̉. pͥmo adyabolo ꝑ varias tentatōes. ſecus de illis qͥviuūt in ſolatijs. Unde Gregorius. Eos tentare negligit quos qͥeto iure ſe poſſidere ſentit. Scd̓o a carne ꝑ infirmitates et doloresſed ꝑ multas tribulationes oportet nos intrare in regnū celoꝝ. Act̉. xiiij.¶ De ſancta Agnete.Ollaudabo te deum ſaluatorē meū. Ecc̄i. lj. Hoc feſtū beate Agnetis poſitum eſt interduos martyres .ſ. beatū Sebaſtianū ⁊ beatum Uincentiū. qꝛ optime ꝯuenit vna roſaalba ꝑ virginalem puritatem inter duas rubeas ꝑ martyrij acerbitatē. Et de ipſa erit ſermo. ⁊ habebimꝰ multas bonas doctrinas ꝓvite gubernatōe. Sed pͥmo ſalutet̉ ꝟgo Maria Thema ꝓpoſituꝫ in ꝑſona beate Agnetisxp̄o loquētis de bn̄ficijs receptis ſibi regratiantꝭ dicit. Collaudabo te deū ⁊c̄. Pro cuiꝰ declaratōe ⁊ materie introductōe ſciendū. ꝙ inſacra ſcpͥtura inueniunt̉ due ſpēs laudis. vtdicit .ſ. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xcj. arti. pͥmo .ſ. lausmentalis ⁊ laus vocalis. ¶ Laus em̄ mentalis eſt quando homo actualiter ſiue mentaliter cogitat gr̄as ⁊ beneficia a deo recepta cuꝫcordis affectione cogitādo. O qͦt gr̄as fecitmihi deꝰ. Primo qꝛ me creauit creaturaꝫ rationalem ad ymaginē ⁊ ſil̓itudinē ſuā cū potuiſſet me feciſſe lapidē. vel lignū vel animalbrutū. ergo o dn̄e ⁊ tantū teneor vobis. Iteꝫqꝛ de xp̄ianis ⁊ inter xp̄ianos fecit me naſci.quia ſi in infidelibꝰ et inter infideles fuiſſem