Druckschrift 
3 (1494) Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

expectatōis ⁊c̄. Ecce tentatōem mūdi. Sedcum beatꝰ Anthonius fuiſſet aſſuetꝰ audiremiſſam ẜmones. quia tales raro faciūt malum finem. dum ſemel audiret miſſam: audiuit ꝯſilium euāgelij. Si vis ꝑfectus: vade vēdē om̄ia que habes da pauꝑibꝰ: habebis theſauꝝ ī celo. veni ſequere me. Mat.xix. Odixit. b. Anthonius: habeo ſcutuꝫ.cum iſto potero me cooperire ab ictibꝰ mundi ⁊c̄. Dicatur quomō ſtatim poſt miſſam dedit bona ſua ad vendendū ſeruitoribꝰ. Quibus vēditis: pecuniā diſtribuit ī pijs cauſis ꝑſonis pauperibus. Hoc facto ſecutus eſtxp̄m in vita ſpūali: dimittēs mundū. iuit addeſertum. ſic euaſit a pͥmo ictu mūdi .ſ. ꝑcutiēdo ſuper eum Sed iterum mundus inuaſit eum. quia aliquotiens quādo homo nonpoteſt ꝑcutere inimicum ad caput: ducit gladium trāſuerſum ⁊c̄. Ita voluit faceredus. b. Anthonio. quādo em̄ fuit in deſerto in ſua paupertate ſeruiret deo. eccedus trāſuerſum a latere percuſſit dicensymaginationi. Anthoni tu es in deſerto. Nūquid fuiſſet bonum reſeruare tibi aliquid de quo feciſſes vnam cellā. altare. oratorium. lectulum. tabulā. hmōi. Cūqꝫ ſic cogitādo incederet deſertum: inuenit vnamplattā argēteam pulcrā. Cogitate quō ſtatiꝫſenſualitas dixit. Anthoni de hoc poterꝭ facere cellam ⁊c̄. audebat eaꝫ tāgere. Sedadmirās intra ſe dicebat. Et quō ē hochic ſit via ⁊c̄. Ecce quō percuſſit a latereSed tūc eſt remedium .ſ. retrahere pedem.Et ita fecit. b. Anthoniꝰ dicēdo. Ih̓s retraxit ſe. Et ſcutella diſparuit vt fumus. Et potuit dicere. b. Anthonius. Elōgaui fugiens: māſi in ſolitudine. pͣs. liiij. Iſtud eſt bonuꝫremedium ne homo vincatur ⁊c̄. Sed iterum mūdus voluit ſibi dare vnum ictuꝫ iuxta cor. Cum em̄ ſemel ſtaret in cella ī deſerto: dixit mūdus ymaginatōi. Anthoni tu eshic. cui ꝓficies. deꝰ fecit te hominē quieſt animal ſociale naturā. tu facis te aīal.Cōtra illud Dauid. Homo cum in honoreeēt intellexit. comꝑatꝰ ē iumētis inſipientibus. ſil̓is factꝰ eſt illis. pͣs. xlviij. Si fuiſſesin ciuitate: potuiſſes multis ꝓficere. tractando paces. dādo ꝯſilia. corrigēdo peccata. ethmōi. vel ad minꝰ ſi feciſſes vnū monaſteriūhic pro te alijs qui vellēt fugere occaſioneſmūdi. Dum ſic cogitaret: exiuit cellam. inuenit maſſam ſiue pomū auri. Statim ſen

ſualitas ſtulta locuta ē. O Anthoni: de iſtoauro poſſes adhuc ꝯſtruere monaſteriumEcce ictū ad cor. vt ꝑderet amorē pauꝑtatꝭī corde ꝯſiſtit. Sed. b. Antho. īduit ſe vnapāſera .ſ. vna auc̄te ſcpͥture di. Btūs inuētus eſt ſine macula. poſt auꝝ abijt.nec ſꝑauit in pecunia theſauris. Eccl̓i. xxxj.Forte dixit ipſe poſſet tentatio. dixit ſignādo ſe ih̓s. aurum euanuit vt fumus Ecce quō. b. Anthoniꝰ vicit primū militē .ſ.dum ꝯtra eum bellanteꝫ. Ideo thema dicitCertamē forte dedit illi. Moralit̓. iſtedus triplici ictu bellās multos interficit. qͥaneſciunt ſe defendere. nec ab ictu ſe munire. Primo ad caput ſuperiꝰ vulnerat laicos.eos inclinās ad vſuras. furta. rapinas. calumnias. hmōi. Dicat̉ ꝯͣ hoc iuxta audientiumqualitates. Omodernis temporibꝰ quot interficiunt̉ iſto vulnere. Scd̓o trāſuerſuꝫmūdus vulnerat religioſos. qui paupertatem euangelicā vel apoſtolicā euaſerunt abictu ſuꝑiori .ſ. ad caput. ſed trāſuerſū ne meritorie poſſint ad paradiſum ambulareprietatē: ꝯgregādo bona. diuitias ⁊c̄. Terciode dega qua vulnerat interficit p̄latos etcuratos. qꝛ ſpūalia ſacramēta habēt miniſtrare ꝓpter honorē dei ſaluatōem animarū ſic niſi rōne pecunie om̄ia ſacramēta vendūt aliquo. Alij etiā ne habeāt ſoluere laudes. impoſitōes. hmōi iura. faciuntfalſa iuramēta. tales occidūtur degam figēdo. Propter hoc xp̄s auiſando nos dicebatCaue te ab om̄i auaricia Nota ab om̄i .ſ. histribꝰ modis ꝯͣ auariciā laicoꝝ. ꝓprietatē religioſorum. ſymoniā clericoꝝ. qꝛ in abundātia cuiuſqͣꝫ vita eiꝰ eſt ex his poſſidet Luce. xij Dico ſcd̓o vicit carnem. Caro em̄bellat cum ſagittis acutis ſiue intoxicatis .ſ.inclinādo. incitādo. motꝰ varios luxurieſtrādo. niſi homo ſciat ſe defendere interficiūt. Sed in iſto p̄lio. b. Anthonius ſciuit ſemirabiliter defendere. Cum em̄ eēt in deẜto viciſſet primū militē .ſ. mundū. vt audiuiſtꝭ.ſecūdus miles .ſ. corpus carnale incepit ip̄mimpugnare. quia erat in flore iuuētutis. Etẜm prolixe ponit Athanaſius: qui ſuam legendā cōpoſuit. Caro diuerſimode ip̄m impugnauit. vigilādo. dādo motus. cogltationes ⁊c̄. dormiēdo ī ſomnis eratmulieribꝰ ⁊c̄. Et qualis ſagitta eſt iſta ꝑſoneſpūali. qꝛ ꝑſonis carnalibus diſplicent talia ſomnia ſiue motus. Odixit. b. Anthoniꝰ.d z