De ſancto Anthonio
Ego indigeo medicina. Qui em̄ vult curaria vulnere ſagitte oꝑtet expellere ſagittā Deinde apponere tyriacā ꝯͣ venenū qd̓ remāet intus. Ita fecit. b. Anthonius. Primo expellebat ſagittas .ſ. tētatōes. ſtatim mutādo ymaginatōeꝫ. cogitādo paſſionē xp̄i. vl̓ penas inferni. ⁊ ſil̓ia. Scd̓o ꝯͣ venenū ſagitte recipiebat tyriacā abſtinētie a ſpūſctō ꝯfectā. Prīoabſtinebat ī cibo. nihil aliud comedebat niſipanē cū ſale poſt ſol̓ occaſuꝫ. ⁊ bibebat aquāſemel in die tm̄ comedebat. Et aliqͦtiēs tranſibat duos vel tres dies ꝙ nō comedebat aliqͥd. Itē abſtinebat a ſomno. ſolū ꝑ duas veltres horas dormiēdo ſuꝑ terrā. Item portabat aſpeꝝ ciliciū. deſuꝑ mātellū. ⁊ oꝑe manuum ſuaꝝ viuebat. operabat̉ ciſteletas vl̓ ciſtulas ꝑuas. ⁊ hmōi. ⁊ cū iſta tyriaca ꝯẜuabat ſeꝯͣ venenū luxurie. qd̓ nūqͣꝫ ſibi nocuit. qꝛ nunqͣꝫ ꝯſenſum inclinatōi prebuit. tenēs ꝯſiliumapl̓i. Fugite fornicatōem. Om̄e em̄ pctm̄ qd̓cūqꝫ fecerit hō: extra corpꝰ eſt. Qui aūt fornicat̉ ī corpꝰ ſuū peccat. An neſcitis qm̄ mēbravr̄a templū ſunt ſpūſſctī qͥ ī vobis ē. quem habetis a deo. ⁊ nō eſtis vr̄i Empti em̄ eſtis precio magno. Gl̓ificate ⁊ portate deū in corꝑevr̄o. Ecce pͥmū remediū .ſ. expellere venenū .ſ.pͥmos motꝰ. j. Cor̄. vj. Ecce ſcd̓m remediū d̓abſtinētia. Itē. Mortificate mēbra vr̄a q̄ ſūtſuꝑ terrā. fornicatōem. immūdiciā. libidinē.ꝯcupiſcentiā malā. ⁊ auariciā q̄ eſt ſimulacrorum ſeruitꝰ ꝓpter q̄ venit ira dei ſuꝑ filios incredulitatis. in qͥbꝰ ambulaſtis cū viueretꝭ inillis. Nūc aūt deponite ⁊ vos om̄ia. irā. indignatōem. maliciā. blaſphemiā. turpē ẜmonēde ore vr̄o. Nolite mētiri inuicē. expoliantesvos veterē hoīem cū actibus ſuis. ⁊ induitenouū hoīem qͥ ẜm deū creatꝰ eſt. ad Coloẜ. iijSed iteꝝ. non. dixit caro. qꝛ fortiꝰ ſagittabit̉ſagitta de pēnulis ornata. Dicat̉ qūo dyabolus venit ad eū in ſpecie pulcerrime mulierꝭ.⁊ pͥma facie nō cognouit demoneꝫ fuiſſe. Dequo Anthoniꝰ admirās ait cū ſpū. Et qualiseſtis vos hic. Rn̄dit Audita fama vr̄e ſctītatꝭvellē ẜuire deo. ⁊ volo ꝯſiliū a vobis qūo ⁊ inqͦ loco poſſem facere pnīam ⁊ hm̄oi. et ẜuiredeo. Statim caro dixit. Anthoni. Ecce iſtamulier iuuenis ē ⁊ pulcra ⁊ ſola. ſi peccares cūea. nullꝰ ſciret. nō ꝑderes famā. Ideo vidensbtūs Anthoniꝰ ꝙ caro calefaciebat̉. O dixitipſe. Unꝰ ignis expellet aliū. ſpecta modicū.Eleuatis fimbrijs a tergo poſuit ſe ī igne. di
as hūc ⁊c̄. ⁊ diſparuit diabolꝰ. Et deus fecitgr̄am. b. Anthonio. ꝙ ī igne ſedēs nō fuit cōbuſtꝰ. ſed fugauit tētatōem tam fortē. ⁊ poterat dicere cū Dd̓. Probaſti cor meū et viſitaſti nocte. igne me examinaſti. ⁊ nō eſt inuēta īme iniqͥtas. pͣs. xvj. Sic vicit ſcd̓m militem.Ideo thema. Certamē forte dedit ⁊c̄. ¶ Moraliter. habemꝰ h̓ exemplū caſtitatis ſeruādenos religioſi. qͥ habemꝰ votū exp̄ſſū. et clericiannexū. fugere occaſiones. vitare mulieꝝ familiaritates ⁊ locutōes ⁊ oportunitates. Dicebat. b. Hieronymꝰ ad Ruſticū monachuꝫ.Feminā quā bn̄ ꝯuerſantē didiceris: mentedilige. nō corꝑali p̄ſentia Et ille. Quid d̓ matre mea. Reſpondet. b. Hieronymus. Matrem tuam ita videas: ne ꝑ illam alias viderecogaris. Habet em̄ famulas. habet pediſſequas. ⁊ quāto melior earum ꝯditio. tanto facilior ruina. In iſto p̄lio qͣꝫ plures interficiūtur. qꝛ neſciūt expellere ſagittas tentationis.nec recipere medicinaꝫ abſtinētie. Dicat̉ hicetiam de impedimētis matrimonij. ſi materia hoc requirat. ¶ De tercio. Dicat̉ cum ſemel. b. Anthonius ſtaret in ſua ꝯtemplatiōein heremo. demones qͥ tenuerūt conſilia vtidem expelleretur a cella. ne ipſi perderent illam habitationē in ſpecie hominū veneruntad eum dicentes. Et quid Anthoni. ⁊ tu visnos expellere de noſtra habitatione. Et nunquid ciuitates ⁊ ville ſunt habitationes hominū. ⁊ deſerta demonioꝝ. Ideo recedas vadas ad ciuitatem. al̓s expellemus te Reſpondit ſanctus Anthonius. Dn̄s mihi adiutornō timebo qͥd faciat mihi homo. Hoc id̓o dixit. quia ipſi erant in ſpecie homīs. Et quianoluit recedere: fuit grauiter a demonibusꝑcuſſus. intantū ꝙ quidam ſanctus homo qͥveniebat viſitare eum tunc venit ⁊ iuuenit ipſum mortuum vt credebat. credēs ipſuꝫ a latronibus occiſum. planxit eum ⁊ reportauiteum ad cellam ſuam. Cunqꝫ vt moris eſt vigilaret de nocte iuxta corpus beati Anthonij. Anthonius virtute dei fortificatus aperuit oculos. ⁊ miratus vbi eēt. cogitauitqꝫ negocium ſicuti euenerat. Et dum vigiles dormirent Anthoniꝰ ſurrexit ⁊ ſecrete receſſit. etreuerſus eſt in cellam ſuam ad heremū. Oetqualis miles fuit Anthonius. Cogitate qn̄nō inuenerūt eum vigiles quātū debueruntadmirari. Quādo aūt. b. Anthoniꝰ fuit ī ſpelūca ſua. ſtatim cepit excitare demones: dicens. Hic ſum ego. ⁊ hmōi. Statim. vene-