De ſancto Andrea apoſtolo

ꝑ totā iudeā. galyleā ⁊ ſamariaꝫ. Deinde iuitad greciā ī ciuitatē achaie iuxta p̄ceptū xp̄i.Eritis mihi teſtes ī hierl̓m ⁊ in om̄i iudea ⁊ſamaria ⁊ vſqꝫ ad vltimū terre. Act̉. j. Qn̄ ibimagni ph̓i audiebāt ſecreta fidei ab eo p̄dicari: admirabant̉ querēdo rōnem. Sed. b. Andreas faciebat ꝓbatōes inſolubiles. Ad practicā. qn̄ p̄dicabat ꝙ vnꝰ deꝰ erat. quē ph̓i vocabāt pͥmā cām. pͥmū motorē ⁊c̄. Sed ille deus eſt tres ꝑſone. pr̄. filius ⁊ ſpūſſanctus. ph̓iꝯͣ eum arguēdo dicebāt. Eſſentie ⁊ quidditates multiplicātur ẜm multiplicatōem indiuiduorum. Sed. b. Andreas ad ꝓbatōeꝫ veritatis ſuſcitauit mortuū d. Sicut hoc quodego p̄dico eſt veꝝ. ita anima. corpus ⁊ vita ſūtvnū in iſto. Et ſtatim mortuꝰ ſuſcitabatur viuus. Ecce ꝓbatio. Idē quando p̄dicabat dexp̄i incarnatiōe ⁊ paſſiōe: ne aliqͥs ſibi credēsr obediēs ſuſpēdatur in furca inferni. Ideꝫde ſacramento altaris. Et ſic gentes ꝯuertebātur ad xp̄ꝫ. Ecce qūo ſua ſapiētia erat fructuoſa. Si dicatur. qūo vnꝰ homo poteratꝯuertere tot infideles. qꝛ mō cū ſint tot predicātes: nullū ꝯuertūt. Rn̄deo ꝓpter tria q̄ habebat ſingl̓ariter. Primo. qꝛ ſua ſapiētia erateuāgelicalis. qꝛ illa tāgit corda ⁊ ꝯuertit gentes. ſed noſtra eſt poeticalis. q̄ ſolum tāgit aures. Ideo xp̄s. Euntes ī mundū vniuerſump̄dicate euangelium. nō dicit Ouidium velUirgiliū. Mar. vlt̓. Scd̓o habebat ſapientiam virtualē. quia ſic ut p̄dicabat ore: ita ſeruabat oꝑe. Nō ſicut illi qui predicāt humilitatē ⁊ ſunt ſuꝑbi. ⁊ ſic de alijs. Predicāt em̄vitā virtuoſam. ⁊ ipſi ſeruant vitā vicioſam.Sed apl̓us dicit. Nō em̄ audeo aliquid loqͥeoꝝ q̄ ꝑ me nō efficit xp̄us. ad Rom̄. xv. Tercio ſapientiā miraculoſam in faciendo miracula. Sed mō miracula noſtra ſunt ꝓximuꝫſcādalizare. Id̓o nō ſolū nullꝰ ꝯuertit̉. immoxp̄iani ꝑdūt fidē ex mala vita noſtra. Cuiꝰ vita deſpicit̉: reſtat vt eius predicatio ꝯtemnat̉Hec Gregorius ¶ Quinta virtꝰ ⁊c̄. penitētiarigoroſa in ſuo corꝑe. Licet em̄ eſſet plenusſpūſancto ⁊ nō poſſet peccare mortalit̓. vt dicunt ſancti doctores. qꝛ exquo apoſtoli receperūt ſpūmſanctū: fuerūt ita in gr̄a ꝯfirmatiꝙ nō poterant mortaliter peccare. tamē affligebat ſe rigoroſe. nō ſolū ꝓpter ſe ſed in exemplū aliorū. Dicat̉ miraculū de ſene luxurioſoꝯuerſo vocato nicolao. ꝓ quo ieiunauit tribꝰdiebꝰ nihil comedēs Oſtenditur hic difficultas ad ꝯuertendū illos qͥ ſunt aſſueti ad pec

candū. qꝛ ꝯſuetudo quaſi ī naturā ꝯuertiturId̓o Hiere. xiij. Si pōt ethiops mutare pellē ſuā ⁊ vos poteritis bn̄ facere cū didiceritismalū ⁊c̄. ¶ Moraliter inſtruimur ꝙ nō ē deſperandū de miſcd̓ia dei qͣꝫtūcūqꝫ hō ſit peccator. ſed facere pnīam vt iſte ſenex. Un̄ dicitapl̓s. Mortificate mēbra vr̄a q̄ ſunt ſuꝑ terrā ⁊c̄. ad Col̓. iij. ¶ Sexta virtꝰ ē patiētia ꝟ̓tuoſa. qꝛ poſtqͣꝫ ꝯuertit grecos: imꝑator romanus Nero fecit magnā ꝑſecutiōem xp̄ianis.Miſit vnū ꝯmiſſariū ſuum in partibꝰ grecieī Achaya qͥ vocabat̉ Egeas. ⁊ vidēs ppl̓m adxp̄m ꝯuerſum. ſciēs ꝙ beatꝰ Andreas cōuerterat ipſum: cepit eū. et volēs eū tenere dixit.Es tu Andreas qui ꝯtra ordinatōem imꝑatoris auſus es predicare nouā fectā ⁊ falſam.Rn̄dit Andreas. Nō eſt falſa: immo eſt veraEgeas dixit. Reuoca al̓s ī cruce interficiamte vt mgr̄ tuus. Rn̄dit Andreas. Si crucispatibulū expaueſcerē crucis gl̓iam nō predicarē. Et Egeas. Et ſic reſpōdes. fecit eū cuꝫfuſtibꝰ verberari. Et beatꝰ Andreas in quolibet ictu dicebat Ih̓s. Et ꝯfortabat̉. Et ſagiones ꝑdebāt vim. ⁊ renouabant̉ p̄cepto egeeintm̄ ꝙ viginti homines fuerūt laſſati ⁊ feſſiFinaliter Egeas dedit ſnīam vt crucifigeretur Et beatꝰ Andreas gratanter acceptauit.Cūqꝫ duceret̉ ad crucē ⁊ videret eā a longeadorauit flexis genibꝰ dicēs. Salue crux q̄ īcorꝑe xp̄i dedicata es. ⁊ ex mēbris eius tanqͣꝫex margaritis ornata. ſuſcipe me diſcipulumeiꝰ qui pepēdit ī te. O crux inenarrabilis. Ocrux inextimabilis. O crux q̄ ꝑ totū mundūfulges. Nō me dimittas .ſ. errantē ſicut oueꝫnō habentē paſtorem. Habetis hic exemplūhonorādi crucem quādo ꝑ vias inueniturEt qn̄ fuit iuxta crucē denudauit ſe vt xp̄us⁊ crucifixerūt eum ꝑ tranſuerſum vt plus penalizaret̉. Sed interim ipſe predicabat xp̄ianis ꝯfortās ⁊ eos animās. ⁊ ſic vixit duobꝰ diebus. Eccl̓ia dicit. Biduo viuēs pēdebat incruce ꝓ xp̄i noīe beatꝰ Andreas docebat populū. Et totꝰ ppl̓us ꝯmotꝰ voluit occidere cōmiſſariū. ſed btūs Andreas ꝓhibuit. Dic ꝙqn̄ debuit mori apparuit ſibi xp̄s ad ipſū deſcēdēs cū multitudine angeloꝝ ī tāta claritate ꝙ ppl̓s nō poterat reſpicere. Cui dixit xp̄sẜm ꝙ tāgit Aug. Uis venire mecū vel vis vīdictā de iſto ⁊c̄. Rn̄dit. Dn̄e vos noluiſtis vindictā de vr̄is inimicis: qūo gͦ reciperem ego.Et tradidit aīam. Et viſibilit̓ aſcēdit in celūIn patiētia vr̄a poſſidebitis aīas vr̄as