Sermo

¶ De ſancto NicolaoN diebꝰ ſuis placuit deo Eccl̓i. xliiij. Traſſumptiue. ſicut tota ſolēnitas ⁊ officiū eſtbeati Nicolai. ita erit ⁊ ẜmo maxime. qꝛ ī eiusſanctiſſima vita inuenimꝰ multa bona exempla v̓tutū ꝓ informatiōe vite nr̄e. Sed pͥmoſalutet̉ ꝟgo Maria. In diebꝰ ſuis .ſ. qn̄ beatus Nicolaꝰ viuebat ī hoc mūdo tal̓ fuit eiusvita ꝙ placuit deo. ¶ Nota ꝙ dies ī ſcpͥturacapiunt̉ dupl̓r .ſ. ꝓ diebꝰ naturalibꝰ ſiue artificialibꝰ. ſeu vſualibꝰ de pūcto ad punctuꝫ. etſunt. xxiiij. horarū. De iſtis auc̄tas. In diebꝰillis nō erat rex in iſrl̓. ſed vnuſqͥſqꝫ qd̓ rectūſibi videbatur hͦ faciebat. Iudicū. xvij. Secūdo mō capiūtur ꝓ virtutibꝰ. qꝛ in ſcriptura ꝟ̓tutes dicuntur dies virtuales. Nam virtutes habent claritatē fidei. gratie ⁊ boni exempli. Ideo ꝟtutes dicuntur dies ꝟtuales.Auc̄tas de Heliſeo virtuoſo. In diebus ſuis .ſ. v̓tutibus. nō pertimuit principē ⁊ potentia nemo vicit illum Eccl̓i. xlviij. Iſto modomaxime reperio dies in themate. Etiā ſi volumꝰ loqͥ de vſualibus diebus. in illis etiamplacuit deo ⁊c̄. ¶ Queſiui amore veſtri ī ſcriptura iuxta hͦ qūo poſſemuſ placere deo. Etinueni ꝙ in ſex operibꝰ ꝟtuoſis quilibet ī vita poteſt ſi vult laborare ⁊ ſe exercere in predictis oꝑbꝰ fideliter deo omnipotēti placere. ⁊ſunt iſte que ſequūtur.¶ Prima intētio celeſtialis.¶ Scd̓a afflictio penitētialis.¶ Tercia deuotio ſpūalis.Quarta miſeratio fraternalis.¶ Quinta humilitas cordialis.¶ Sexta duratio virtualis.Ex his quelibet ꝑſona poteſt placere deo invita ſua. Et qꝛ beatꝰ Nicolaꝰ habuit perfecteiſtas ſex ꝟtutes. Ideo de eo dicit thema. Indiebꝰ ſuis placuit deo ¶ Dico pͥmo ꝙ hō poteſt placere deo ꝑ intentionē celeſtialē. qn̄ ꝑſona in oꝑbꝰ q̄ facit ⁊ dicit habet totā intētōeꝫceleſtialē .ſ. vt deꝰ honoretur ⁊ laudet̉. ⁊ nonhabet intentionē terrenā ⁊c̄. Hoc fundat̉ ſicrōne. Deus creauit hominē diuerſum qͣꝫtuꝫad principiū ⁊ finem. qꝛ principiū eſſendi homīs eſt de terra. qꝛ deus a principio de terraformauit corpꝰ Ade. quo formato creauit etinfudit animā. ⁊ infūdēdo creauit. Idem etiam de nobis. Corpus noſtrū format̉ in vtero matris. ⁊ ibidem creatur anima. et crean

do infunditur. ergo principiū eſt terrenū. finis vero eſt poſtqͣꝫ homo vixerit bene et virtuoſe ī hoc mundo finaliter ꝙ homo habeatgl̓iam celeſtē ⁊ eternaliter homo regnet in celis. nō in aīa tm̄. ſed etiā in corꝑe. qd̓ etiā iuuit aīam ad hona oꝑa exercēda. Sed pͥmo Mbabuit meritū cogitādo. ordinādo. ideo primo habet gloriā. Licet ergo pͥncipiū homīsqͣꝫtum ad corpꝰ ⁊ animā ſit diuerſum in hocmūdo. Finis tn̄ eiꝰ eſt regnare ī celo. Nō eſtita de alijs animalibꝰ. quoꝝ principiū ⁊ finiseſt in terra. ideo reſpiciūt terram. ſed deꝰ fecit . . Fe.Xhominē rectum vt reſpiciat celum. Patet diuerſitas inter principiū ⁊ finem. Ideo dicūtanime beatorum. Noſtra ꝯuerſatio in cel̓ eſtSꝫ diceret aliqͥs eis. Et quid erit de corporibus. Reſponderēt. Expectamus ſaluatorēdn̄m nr̄m Ieſum xp̄m qui reformabit corpꝰhumilitatis noſtre. ad Phil̓. iij. Quādo ergoꝑſona omnia opera ſua ordinat taliter vt adcelum poſſit ꝑuenire tanqͣꝫ ad finem. talis ꝑſona concordat ⁊ conformat ſuam intentionem cum deo. ⁊ multum placet deo. Sicutmultum placet principi quādo populus cōcordat cum eo in aliqua bona ordinatōne ⁊gratis acceptatur a populo. De hoc autoritas. Miſerere anime tue placens deo. ⁊ contine ⁊ congrega cor tuum in ſanctitate eiusEccl̓i. xxx. ¶ Nota. Miſerere anime tue. nihil dicit de corꝑe. quia ſi domicella filia regꝭeſſet extra palaciū patris inter feras nuda ⁊indigēs: magna miſericordia eſſet illi ſubuenire. Ita anima noſtra filia eſt regis Ih̓u xp̄iin qua nihil facit pater carnalis. ⁊ nobilis etpulcra intm̄ ꝙ ſi poſſetis eam videre ⁊c̄. Et ēextra palaciū paradiſi in iſto loco iumentorum. Ideo dicit. Miſerere anīe tue .ſ. eleuādo in altum. vt dicit Dauid. Ad te dn̄e leuaui animā meā. ſequit̉. placēs deo. ꝑ bonaꝫ intentionē celeſtem. ⁊ contine .i. ſimul tene cortuum ne diſpergat̉ in negocijs mūdanis ⁊c̄.Si vero ſit iam diſperſuꝫ in mūdanis. dicit.⁊ cōgrega cor tuum in ſanctitate. vt ſi vis orare vel dare elemoſynam. ⁊ hmōi intētio eſt celeſtis ⁊c̄. Dicatur qūo beatus Nicolaus mirabiliter habuit iſtam virtutē. quia in omnibus operibus ſuis habuit intētionē ad deū.⁊ non ad mundū nec vanā gloriā. Et hoc inpͥncipio ſue vite fuit oſtēſū. Dicat̉ de nobilitate parentū ⁊ genere ⁊ moribꝰ. Et qūo beatꝰ Nicolaus die natiuitatis dum obſtetrix voluit