Sermo

debet deſerere vxorē nec filios vt ẜuiat deo.In pͥma aūt hora diei ibat ad ẜmonē btī Iohānis. ⁊ cū magna deuotōe audiebat. ⁊ poſtibat ad prandium. deinde curabat de domoIta erat diligēs ꝙ temꝑalibꝰ nō dimittebatſpūalia. nec ecōuerſo. ſic̄ faciūt multi. Maledictꝰ ē qͥ totā curā ponit in rebꝰ tꝑalibꝰ. Hecoꝑtuit facere ⁊ illa nō omittere Matth̓. xxiij.Ex iſta diligētia xp̄s fecit ſibi gr̄am ꝙ fuit pͥmus diſcipulꝰ eius. Un̄ cū ſemel eēt cuꝫ Iohāne di. O pr̄ ⁊ qn̄ oſtēdetis nobis meſſyamEt Ioh̓es. In breui oſtendā vobis. Cū em̄ſemel beatꝰ Iohānes p̄dicaret: xp̄s ſolꝰ qꝛ adhuc nō habebat diſcipulos trāſiuit. Et ſpūſſanctꝰ reuelabat Iohāni ꝙ ille erat meſſyas.Tunc Iohānes cepit clamare alta voce. Ecce agnꝰ dei. ecce qͥ tollit pctā mundi. Et digito oſtēdebat. Xp̄s diſſimulabat: fingēs ſe nōaudire. Cogitate qūo totꝰ ppl̓us ſurrexit volēs eū videre. Et qn̄ iudei viderūt eū pauꝑeꝫqͥſperabāt ⁊ etiā nūc expectāt meſſyā vēturūī magno comitatu ⁊ faſtu ⁊c̄. Aliqui dixerūt.Nolumꝰ hūc regnare ſuꝑ nos. De omni illamultitudine nō niſi duo .ſ. Andreas. aliꝰ neſcit̉ d̓ certo. ſed opinatur ꝙ ſit Iohānes euāgeliſta ſecuti ſunt xp̄m. recepto ꝯgerio a Iohāne bap. dicētes ꝙ volebant ſeqͥ meſſyā. Etplacuit iohāni dicēti. Me oꝑtet minui: illūaūt creſcere Ioh̓. iij. Et iuerūt poſt xp̄m. Etꝯuerſus xp̄s ad eos dixit. Quid q̄ritis. Rn̄dit btūs Andreas. Rabi vbi habitaſ. Et xp̄sUeni ⁊ vide. Ecce quāta diligētia. Et fuit verificatū verbū xp̄i dicentis poſt. Oīs qͥ petitaccipit ⁊c̄. Mat. vij. Itē plus. Exqͦ btūs andreas inuenit xp̄m nō fuit ꝯtētus. ſed queſiuit fratrē ſuū Petꝝ. cui dixit. Inuenimꝰ meſſyā qͥ d̓r xp̄s. ⁊ duxit eū ad xp̄m. ¶ Nota ꝙ pͥmo fuit diſcipulꝰ xp̄i Andreas qͣꝫ petrꝰ. Moraliter hic habetis exemplū: nō implicare ſe īnegocijs mūdi nec in diuitijs. qꝛ falſe ſunt. ſoſū laborare ꝓ neceſſitate domus. ⁊ curare ꝓſpūalibꝰ. querēdo xp̄m. orādo. audiendo miſſas. ẜmones ⁊c̄. ⁊ nō ꝯtētari de ſua ſalute. ſedtrahere alios ad xp̄m. Uir ſi ſit deuotꝰ dulciter trahat vxorē deuotā ſiue ad deuotōem. etecōuerſo. ⁊ ſic de alijs. Deꝰ mandauit vnicuiqꝫ de ꝓximo ſuo Eccl̓i. xvij. ¶ Scd̓a virtꝰ ⁊c̄ꝓmpta obediētia. q̄ in hͦ ꝯſiſtit qn̄ ſtatim p̄ceptū implet̉. Iſtam habuit btūs Andreas. qꝛem̄ habebat ꝓuidere domui ⁊ vxori redibatad domū ⁊ ad officiū piſcatōis. Et cū ſemelipſe ⁊ Petrꝰ piſcarent. xp̄s trāſiens ꝑ littꝰ ma-

ris clamauit eis dicēs. Uenite poſt me faciam vos fieri piſcatores hoīm. At illi cōtinuorelictis retibꝰ ⁊ naui ſecuti ſunt eū. Mat. iiij.Ecce ꝓmpta obediētia. Dicit hic Gregoriꝰ.Nulla hūc facere adhuc miracula viderant.nihil ab eo de p̄mio eterne retributōis audierāt. et tn̄ ad vnū dn̄i p̄ceptū hͦ qd̓ poſſiderevidebant̉ obliti ſunt. O diceres tu. parū dimiſerūt. Dicit Gregorius. Satis dimittit qͥnihil ſibi retinuit. Multū reliqͥt qͥ quātum/libet paꝝ totū deſeruit. In hac re potiꝰ penſandus eſt affectus qͣꝫ cēſus. tn̄ illuminatōeꝫmētis habuerūt ī verbis xp̄i dicētis. Uenitepoſt me ⁊c̄. qd̓ intellexerūt ꝙ eēt magni p̄dicatores. qꝛ p̄dicare idē ē quod piſcare. Sermo eſt rete quo corda audientiū trahūt̉. Etqn̄ aliqͥs dn̄s ꝯuertit̉ dimittēdo pompā. vanitatē ⁊c̄. ⁊ vult humiliari. poteſt dicere predicator ꝙ cepit vnū delphinū. Itē de honorabili dn̄a ⁊c̄. vnū ſalmonē. De iſta materia dilata ſicut tibi placuerit. Moraliter habemꝰhic exemplū obediēdi p̄ceptis dei: ne ſimꝰ rebelles ei ⁊c̄. ¶ Tercia virtꝰ ⁊c̄. eſt firma ꝯfidētia. qꝛ plꝰ qͣꝫ alij apl̓i ꝯfidebat de xp̄o. Qd̓ ī hͦoſtendit̉. qn̄ em̄ xp̄s fuit in deſerto cum magna multitudine populi qui ſecutꝰ erat xp̄mnec haberēt qd̓ māducarēt. xp̄us dixit Philippo. Un̄ ememꝰ panes vt manducēt hi Iohā. vj. Rn̄dit Philippus Ducētoꝝ denarioꝝpanes nō ſufficiūt eis vt vnuſqͥſqꝫ modicumqͥd accipiat. Modicū ꝯfidebat adhuc d̓ xp̄oDeinde dixit apl̓is. Uos quid dicitis. Rn̄derūt. Et qͥs poterit tātos ſaturare panibusOm̄s erāt deſperati niſi beatꝰ Andreas quidixit. Eſt puer vnꝰ hic qui habet qͥnqꝫ panesordeaceos ⁊ duos piſces. qͣſi dicere vellet ẜmChryẜ. Uos dn̄e poteſtis multiplicare Iſtehabuit firmā ꝯfidentiā. Ita fecit xp̄s vt dic̄btūs Andreas ¶ Moraliter inſtruimur hieſcꝫ in om̄ibꝰ neceſſitatibꝰ ⁊ ꝑiculis noſtrꝭ cōfidere ī dn̄o. ⁊ nūqͣꝫ deficiet nobis ꝓuiſio. Ecce inſtrumentū xp̄i. Nolite ſolliciti eſſe dicentes ⁊c̄. Mat. vj. Benedictꝰ vir qͥ cōfidit ī domino: ⁊ erit dominꝰ fiducia eius Hiere. xvij.¶ Quarta virtus ⁊c̄. que inuenit̉ eſt ſapiētiaꝟtuoſa. que eſt qn̄ ex ſapiētia nō ſolum ſeipſuꝫ. ſed ⁊ alios dirigit et gubernat. Sic fecitbeatus Andreas ꝑ ſuam ſapientiā. Dicaturqūo poſt xp̄i aſcenſionem ⁊ ſpūſſancti miſſionem apoſtoli inceperūt predicare ⁊ diſcurrere ꝑ mundū. beatus Andreas incepit pͥmo p̄dicare ī hirl̓m et ꝯuertebat multos. Deinde