Feria ſexta poſt oculi

Nā cor hoīs eſt plꝰ qͣꝫ celū. ⁊ nō p̄t ſatiari niſia deo. quē celi caꝑe nō poterāt. ſꝫ tn̄ cum corhoīs ſꝑ retinet gr̄am ⁊ tūc ſatiat̉ hō. Iō xp̄s.Qui biberit ex hac aqͣ ſitiet iteꝝ. Qui aūt biberit ex aqͣ quā ego dabo ei. fiet in eo fons aq̄ſaliētis in vitā eternā. Ex aqͣ ſcꝫ gr̄e. ⁊ ſua pn̄tia. Un̄ ꝯcluſio eſt theologie. ꝙ gr̄a gratū faciens ſecū hꝫ ⁊ affert pn̄tiā dei. Et iſto ſignopōt cognoſci ſi hō eſt in gr̄a dei qn̄ aliqͥs nōdeſiderat inducētia ad pctm̄. Nota ſalientisin vitā eternā. qͣlis ſaltꝰ eſt ille quē facit aīmaqn̄ de ore ſaltat in celū ſubito. Cogita ſi homo ſaltaret de terra ad celū. O qͣlis ſaltꝰ eſſetſi vltra altiꝰ iā plꝰ qͣꝫto plꝰ adhuc vſqꝫ ad celū¶ Secūdum ſecretū Ih̓s fatigatꝰ ex itinereſedebat ſic ſupra fontē Hora aūt erat qͣi ſextaQuare ih̓s fuit magꝭ feſſus illa hora ex itinere qͣꝫ aliquis apl̓oꝝ. cū tn̄ ſuſtineat totū mundum ⁊ om̄s creaturas. Rō. ſciatꝭ bone gētesꝙ nūqͣꝫ fuit aliqͥs homo ita delicatꝰ in ſua cōplexione ſicut xp̄s inqͣꝫtum hō. Rō. quia noſſumꝰ ꝯcepti ⁊ geniti de viliſſima materia etcorrupta. iō habemꝰ cōplexionē rudē ad ſuſtinendū labores. ſꝫ corpus xp̄i a ſpūſancto formatū fuit. nō de viliſſima materia ſꝫ d̓ puriſſimis guttis ſanguīs ꝟginis marie. id̓o eratmagis delicatꝰ. vel qꝛ ieiunabat quotidie etvigilabat ꝑnoctans in orōe. Luc̄. vj. ⁊ laborabat p̄dicando qͣlibet die. Et de iſta delicatura d̓r Iſa. liij. Brachiū dn̄i cui reuelatumeſt. ⁊ aſcendet ſic̄ virgultū corā eo. ⁊ ſicut radix de terra ſitiēti. Nō eſt ſpēs ei neqꝫ decorEt vidimꝰ eū. ⁊ nō erat aſpectꝰ. Et deſiderauimꝰ eū deſpectū ⁊ nouiſſimū viroꝝ. viꝝ doloꝝ ⁊ ſcientē infirmitatē. Et qͣſi abſcōditusvultꝰ eiꝰ ⁊ deſpectꝰ. vn̄ nec reputauimꝰ eum.Uere languores nr̄os ip̄e tulit. ⁊ doloreſ noſtros ip̄e portauit. ⁊ nos putauimꝰ eū qͣſi leꝓſum ⁊ ꝑcuſſum a deo ⁊ humiliatū. Ip̄e auteꝫvulneratꝰ eſt ꝓpter iniqͥtates nr̄as. attritꝰ eſtꝓpter ſcelera nr̄a. Diſciplina pacꝭ nr̄e ſuꝑ eū.⁊ liuore eius ſanati ſumꝰ. Oēs nos qͣſi oueserrauimꝰ. ⁊ vnuſqͥſqꝫ in viam .ſ. declinauit. ⁊poſuit dn̄s in eo iniqͥtatē oīm noſtꝝ. Brachium dn̄i ꝑ qd̓ oīa oꝑatꝰ eſt deꝰ pr̄. eſt xp̄s inqͣꝫtum deꝰ. Ioh̓. jͣ. Oīa ꝑ ip̄m facta ſunt et ſineip̄o factū eſt nihil. Et loq̄ns de hūanitate dixit. Aſcēdet ſic̄ virgultū ⁊ ſic̄ radix d̓ terra ſitienti. Uirgultū d̓r ꝟgula ꝑua ⁊ delicata q̄ naſcit̉ in pede aliaꝝ arboꝝ magnaꝝ. vl̓ q̄ naſcit̉in t̓ra ſitiēti vbi nō eſt aqͣ. q̄ eſt valde delicata⁊ tenuis. Patꝫ rō igit̉ qͣre xp̄s ih̓s fuit feſſus

magꝭ qͣꝫ apl̓i. Si dicat̉. nūqͥd poterat ſe ſuſtinere. Rn̄ſio ꝙ imo. ſꝫ nō dediſſet nob̓ exēplum laborādi ī bonis oꝑbꝰ. vt habeamuspatīam qn̄ fatigamur ⁊ laſſamur vt xp̄us. etqn̄ ex p̄dicatōe vel ieiunio vl̓ al̓s laſſamur exemplo xp̄i ꝯſolemur ⁊ recipiamus patiētiaꝫIō apl̓s. Exhibeamꝰ in oībꝰ noſmetipſos ſic̄dei miniſtros in omni patientia. ī tribulationibꝰ. in anguſtijs. in plagis. in carceribus. inſeditionibꝰ. in laboribꝰ. in vigilijs. in ieiunijsin caſtitate. in ſcīa. in longanimitate. in ſuauitate. in ſpūſancto. in charitate non ficta. inverbo veritatis. in ꝟtute dei. ⁊c̄. ij. Coꝝ. vj.¶ Tertiū ſecretū eſt qͣre apl̓i ip̄m dimiſeruntſolū. qꝛ nullꝰ remāſit cū eo dic̄ textꝰ. Diſcipuli eiꝰ abierūt in ciuitatē vt cibos emerēt ⁊ dimiſerūt eū ſolū in deſerto. qꝛ puteꝰ ille erat lōge a ciuitate ſamarie. Rn̄ſio qͣre dimiſerunteum ſolū. quia fuit ordinatio xp̄i vt oēs abirent. iō vt ſaluaret illā mulierē. qꝛ ſi aliquisdiſcipulus ibi fuiſſet. mulier fuiſſꝫ impeditanec potuiſſet loqͥ cum xp̄o. Ideo ordinauit.vt om̄s irēt ad ciuitatē et emerēt neceſſaria.In quo moraliter inſtruimur ⁊ habemꝰ exēplum. ꝙ ſicut xp̄s in incarnatiōe dimiſit ſocietatem angeloꝝ milia miliū. Iob .xxv. Nunqͥd eſt numerꝰ militū eiꝰ. ⁊ ꝓ ſaluatōe nr̄a dimiſit illos. idē ꝓſaluatōe illiꝰ mulieris ſamaritane dimiſit ſocietatē apl̓oꝝ. ſic nos ſocie.tatē amicoꝝ filioꝝ vxoris ⁊c̄. Idē ipſemetdicit. Om̄is qui reliquerit domū aut fratremaut ſorores aut patrē aut matrē aut vxoremaut filios aut agros ꝓpter nomen meū. cētuplum accipiet ⁊ vitā eternā poſſidebit. Mathei. xix. Nota ꝓpter nomen meū. qd̓ ē Ih̓s.qd̓ interp̄tat̉ ſaluator. ꝓpter nomen meuꝫ .ſ. ꝓſaluatiōe alicuiꝰ aīe. vt religioſus dimittenspatriā rōe p̄dicatōis. Idē de ſacerdote vl̓ ſeculari a mūdo recedēte. centuplū accipiet ⁊c̄aut vxorē aut filios. ¶ Queſtio eſt. nunquidvir pōt dimittere vxorē ꝓpter xp̄m ⁊ ſaluatōnem alicuiꝰ aīe vel ſue vel ſuoꝝ. Reſpōſio ꝙvir nō poteſt dimittere vxorē quā iam habꝫniſi ꝯueniant ambo ingreſſum religionis. etſi alter remaneret in mūdo tenet̉ viuere cōtinenter. Item pr̄ non debet dimittere filios.niſi ſint bn̄ꝓuiſi in neceſſarijs. ⁊ ſint bene inſtructi. edocti. ⁊ ſatis annoſi. Ideꝫ de filijs qͥnon dn̄t dimittere parētes pauꝑes ſenes. ſecus qui nō indigēt. Secūdo dimittit̉ vxor.nō quā qͥs habet ſꝫ quam poſſꝫ hr̄e. et filiosquos poſſet hr̄e. ſꝫ amore xp̄i dimittit totuꝫ.