Sermo
¶ Feria ſexta pꝰ dn̄icā Oculi SermoCimus qꝛ hic eſtFpph̓a ſaluator md̓i Ioh̓. iiij. Iſtudſcm̄ euāgeliū ꝯtinet vnā pulcramhiſtoriā. in qͣ ꝯtinent̉ magne diſputatōes inter xp̄m ⁊ alias ꝑſonas. Prima fuit int̓ xp̄m⁊ mulierē ſamaritanā. Secūda fuit ſamaritane cū xp̄o. Tertia fuit cū xp̄o ⁊ diſcipulis.Et q̄libet diſputatio hꝫ optimā q̄ſtionē. Cōcluſio pͥme diſputatōis fuit. On̄e video ꝙ ꝓpheta es tu. Cōcluſio ſcd̓e diſputatiōis ē. ꝙxp̄s eſt meſſias. Cōcluſio tertie diſputatōiseſt thema. qꝛ ſaluator md̓i. ¶ Quātū ad pͥmādiſputationē q̄ fuit cū ſamaritana ſciendumhͦ fuit benigna. qꝛ xp̄s īcepit. vn̄ dū xp̄s irꝫ d̓villa in villā ꝑſonalit̓ p̄dicādo venit iuxta ſamariā magnā ciuitatē plꝰ qͣꝫ pariſiꝰ. ⁊ iuxta illam ciuitatē erat fons altꝰ. ⁊ dicebatur fonsqꝛ aqͣ viua ſcaturiebat. ⁊ puteꝰ. qꝛ ꝓfunda. etxp̄s feſſus ⁊ totꝰ fatigatꝰ ex itinere poſuit ſe ſuper fontē in ore. vt facies ſua bn̄dicta reſpiceret ſuꝑ fontē. vt aere recēti refrigeraret̉ Diſcipuli aūt apl̓i interim veniūt ad ciuitatemad emendū panē ⁊ cibū. Et cū xp̄s ſic eſſet ſolus ad fontē. ⁊ hora erat ſexta venit mulier d̓ciuitate ſamaria haurire aquā. ⁊ inuenit ibixp̄m. quē nō ſalutauit cognoſcēs in veſtibuſꝙ iudeꝰ eſſet. nō em̄ loq̄bant̉ iudei ſamaritanis. ſic̄ nec nos xp̄iani cū infidelibꝰ ſaraceniſ⁊c̄. Et xp̄s incepit diſputatōꝫ dicēs. Mulier da mihi bibere. Que reſpiciens eū curuooculo. dixit ⁊ incepit arguere ꝯͣ xp̄m dicensQuō tu iudeꝰ cū ſis bibere a me poſcis. q̄ ſuꝫmulier ſamaritana. bn̄ ſcis ꝙ iudei nō contūtur ſamaritanis. certe non dabo tibi bibere.Et xp̄us replicauit dicēs. O mulier ſi ſciresdonū dei. ⁊ qͥs eſt qͥ dic̄ da mihi bibere tu forſitan petiſſes ab eo. ⁊ dediſſet tibi aquā viuāNota donū dei datū hūano generi. Hoc donū eſt filiꝰ dei datū in incarnatōe. de qͦ Iſa. ixParuulꝰ datꝰ eſt nob̓. Ecce donū datū ī noſtram redēptionē. ⁊ mulier arguēs xp̄m dicebat. Dn̄e nec in qͦ haurias aquā habes. ⁊ puteus altꝰ eſt. vn̄ gͦ habes aqua viuā. Et nūqͥdtu maior es pr̄e noſtro Iacob qͥ dedit nobisputeū. ⁊ ip̄e ex eo bibit ⁊ filij eiꝰ ⁊ pecora eiuſRn̄dit xp̄s. Mulier nō intelligis de qͣ aquaego loqͦr. qꝛ non eſt de iſta. Qꝛ oīs qͥ bibit exhac aqͣ ſitiet iteꝝ. Qui aūt biberit ex aqͣ quāego dabo ei. fiet in eo fons aque ſaliētis ī vitam eternā. ⁊ vitā et̓nā habebit. Tāta fuit ꝟ
tus ꝟboꝝ xp̄i ꝙ mulier inclinata ⁊ iā cōpuncta in corde cū humilitate ⁊ reuerentia dixitDn̄e da mihi hāc aquā vt nō ſitiā neqꝫ veniam hūc haurire. Tūc xp̄us rn̄dit. Tu vis deiſta aqͣ. Rn̄dit mulier. ita dn̄e. Uade gͦ ad ciuitatē ⁊ voca viꝝ tuū. Que rn̄dit. Uiꝝ n̄ habeo. Et xp̄s. bn̄ dixiſti. qꝛ viꝝ n̄ habes. Quīqꝫ em̄ viros habuiſti ⁊ hūc quē iā habes nōeſt vir tuꝰ. ſꝫ vnꝰ ruffianꝰ ⁊ ribaldꝰ eſt ⁊ tuꝯcubina ſua es. Et dixit ſibi oīa noīa viroꝝ ſuorum. ⁊ genꝰ. ⁊ cuiꝰ officij erant. Tal̓ vocabat̉ſic. ⁊ habe hat tale officiū. ⁊ mortuꝰ ē tali morte. ⁊ ſic de alijs. ſꝫ iſte quē nūc habes nō ē virtuꝰ. ſꝫ vnꝰ ribaldꝰ. ⁊ ribalda ſua tu es. Et tūcilla incepit clamare. O dn̄e dn̄e. clare videoꝙ ꝓph̓a es tu. ⁊ ſcis omnia que feci. qͣſi dicatParce mihi quia pͥus vocaui te iudeū. Cōcluſio pͥme diſputatōnis. Nota pͥus vocauiteum iudeū ⁊ poſt dn̄m ⁊ ꝓph̓am. Ecce pͥmadiſputatio xp̄i cū muliere ad lr̄am. ¶ Modo moralit̓ intremꝰ ſecreta moralia ꝓ nobisIn iſta diſputatōne ſunt ſex ſecreta moralia.que ꝑ queſtiones intrabo. Prima eſt. que eſthec mulier ſamaritana. ⁊ qͥd ſignificat Rn̄ſioꝙ quelibet ꝑſona xp̄iana peccatrix ſignificatur ꝑ iſtā ſamaritanā duplici ratiōe. ⁊ ponūt̉in euāgelio. Primo quia qͦlibet die pluriesveniebat ad aquā nec ſatiabat̉. Talis eſt ꝯditio peccatricis. qꝛ quotidie vadit ad aquā ꝓſperitatū temꝑalium. nec ſatiat̉. tāta eſt cupiditas. Verbi gr̄a. Si ſacerdos hꝫ ſimplexbeneficiū. conat̉ vt poſſit habere maius. necſatiatur. Ecce conditio aque bonoꝝ temꝑalium que nō ſatiant. quia nō intrāt illuc vbieſt ſitis. Nam ſitis habendi bona temꝑalia.ſcꝫ terras. poſſeſſiones. auꝝ. argentū ⁊c̄. iſtabona tꝑalia non intrant intus in corde. Siem̄ poſſes bibere vnū plauſtrū auri liquefacti nō ſatiaret te. Sed ſicut famelicꝰ nō ſatiatur ex aſpectu eſcaꝝ que ſunt in mēſa. quiaeſuries eſt in ſtomacho ⁊ ideo niſi intrent nōauferent eſuriē neqꝫ ſitim. ſic eſt de eſurie bonoꝝ temꝑaliū. Ideo qͣꝫto homo plus habetplus ſitit ⁊ cupit. quia non intrant in cordeAuc̄tas. Ecc̄s. v. Auarꝰ nō implebitur pecunia. ⁊ qui amat pecuniā. fructū ſcꝫ ſatietatisnunqͣꝫ capiet ex eis ⁊c̄. Et ſic directe placita⁊ delicie huius mūdi ſunt ad inſtar febricitātis. qui vritur ſiti. ⁊ datur ſibi gutta aque inlingua cum pluma. Idem de delitijs luxurie. auaricie. ⁊c̄. Ideo vbicūqꝫ caro ī temporalibꝰ querit refectionem inuenit defectionē