Vermo. I.
corpꝰ in ſepulcro. Cū gͦ ſol occidiſſet. qꝛ ē cōcluſio oīm doctoꝝ ꝙ ſacr̄m penitētie ſic̄ cetera habet ꝟtutē a paſſione xp̄i Ideo quandoabſoluit̉ pctōr debet cogitare ꝙ omnia vulnera xp̄i ſunt aꝑta. ⁊ ſanguis effundit̉ ſuꝑ eū.Ideo apoſtolꝰ Hebre. ix. Sanguis xp̄i emūdauit ꝯſcīam noſtrā ab oꝑibus mortuis adſeruiendū deo viuēti. Gen̄. xxviij. Poſt ſolisoccubitū vidit Iacob in ſomnis ſcalam. cacumen tangebat celū. pes terrā. angeli aſcendebant ⁊ deſcēdebāt. ⁊ dn̄m vidit ibi innixūſcale. Hec ſcala eſt penitētia. que tot habet ḡ̨dus quot ſunt oꝑa penitentialia. Hec ſcalaante occubitū ſolis iuſticie ſtabat ſub terra.quia habebat pedē in inferno ⁊ caput hic interra ꝑ quā deſcendebāt ad infernuꝫ omnesqͥ faciebant pnīam. Ideo dauid. Quis ē hōqui viuet ⁊ nō videbit mortē. eruet aīam ſuam de manu inferi ⁊c̄. pͣsͣ. lxxxviij. Sed poſtſolis occubitū .ſ. die aſcēſioniſ. xp̄s erexit hācſcalam ſuꝑ terrā tenens pedē ⁊ caput in celū⁊ in aſcenſione aſcēdit ꝑ ip̄am ip̄e xp̄s cū ſuſs patribꝰ. Ideo illi qͥ mō faciūt pnīam aſcendunt in celū ꝑ ip̄am. Ideo xp̄s. Pnīam agite appropinquabit em̄ regnū celoꝝ. Matth̓iiij. Et dic̄ ꝙ angeli aſcendebāt ⁊ deſcendebant ꝑ eam ad innuendū ꝙ penitētes ꝯtemplatiui aſcēdunt ad deū ꝯtemplādo deum ⁊orando. Actiui aūt aſcendūt ꝑ oꝑa miẜicordie ad deū. ⁊ deſcendūt ad ſubueniēdū ꝓxīoꝑ oꝑa mīe. Et dn̄s qͥ ſtat in capite ſcale inuitat eos dicēs. Uenite ad me om̄s qͥ laboratꝭ⁊ onerati eſtis. ⁊ ego reficiā vos ⁊c̄. Mat. xj.Ecce qͣre dic̄. Cū ſol occidiſſet. qm̄ an̄ null̓ꝰpotuit ītrare celū ꝑ pnīam ¶ Tertia ꝟtꝰ quāon̄dit ſanctū euangeliū de xp̄o. eſt ꝑfecta ſanctitas. que ꝯſiſtit in vitādo ⁊ extirpando opera diaboli. Quāto em̄ ꝑſona eſt ſanctior ⁊ ꝑfectior. tanto magis ſibi diſplicent oꝑa dyaboli ⁊ vitat illa. De ꝟtute dicit euangelium.Exibāt aūt a multis demonia clamātia ⁊ dicentia. qꝛ tu es filiꝰ dei. Et increpans non ſinebat ea loqui. qm̄ ſciebāt ip̄m eſſe chriſtumEcce hic ꝑfecta ſanctitas. Eſt h̓ q̄ſtio Quare nō ſinebat ea loqͥ cū dicerēt ꝟitatē. qꝛ forteiudei credidiſſent ip̄m eſſe xp̄m ⁊ ſaluatoreꝫmundi teſtimonio demonuꝫ. Rn̄det̉ triplicirōne. Prima rō. ne veris falſa miſcerēt̉. Secūda rō. ne videret̉ ab ip̄is teſtimoniū q̄rere.qꝛ phariſei iaꝫ dicebāt ip̄m in beelzebub eijcere demonia. Tertia dādo nob̓ exēplū ne q̄ramꝰ ab eis auxiliū in aliqͦ. Nota h̓ duas ali-
jas rn̄ſiones. Rn̄ſio pͥma lr̄alis qͣre n̄ ſinebatea loqͥ. qꝛ ꝯditio eſt demonis nō dicere ꝟitatem. niſi dupl̓r. vl̓ coactꝰ ꝑ aliquā ſctām ꝑſonam. vl̓ vt decipiat. Dic̄ pͥmo aliquā ꝟitatē.quā ꝓteſtat̉ vt leuiꝰ credat̉ poſt mēdacio veldiffamatōe cōplet. Nota h̓ d̓ corona regꝭ frācie. de qͣ diabolꝰ diffamauit militē mēdoſe. qͣſi ip̄e deſtructutꝰ eſſet regnū eiꝰ Iō de diabolo d̓r Ioh̓. viij. In ꝟitate nō ſtetit. gloſa Auguſtini. Bn̄ fuit ī ꝟitate. qꝛ bonꝰ ⁊ ſanctus adeo creatꝰ. ſꝫ nō ſtetit. Qn̄ aūt demones dixerūt xp̄o. Tū es filiꝰ dei ⁊c̄. xp̄s non ſinebatea loqͥ ampliꝰ ne forte dicerēt aliqd̓ mēdaciūqꝛ forte dixiſſent. Tu es filiꝰ dei ſꝫ non poteſmutare legē moyſi. vel ſil̓ia. gͦ nō ſinebat ea loqui. Scd̓a rn̄ſio eſt moral̓. vt xp̄s daret nobis exemplū. qꝛ ꝓ nullo bono quantūcunqꝫmagno debemꝰ q̄rere ꝯſiliū demonū: nec ꝓſanitate nec ꝓ filijs hn̄dis. nec ꝓre ꝑdita ē recurrere ad ip̄os. iō xp̄s nō ſinebat ea loqͥ. etiāꝓ tāto bono .ſ. ꝓ ꝯuerſione iudeoꝝ. Nota hicquō demōes neſciūt oīa. vt pꝫ d̓ nouē electoribꝰ regꝭ exiſtētibꝰ ī caſtro. quō diabolꝰ nūqͣꝫpotuit ſcire qͥd ibi tractarēt. lꝫ a ml̓tꝭ inuocaret̉. Nota quō in veteri lege puniebāt̉ recurrentes ad demones. Leuit̓. xx. Aīa q̄ declīauerit ad magos ⁊ ariolos. ⁊ fornicata fueritcū eis. ponā faciē meā ꝯͣ eā ⁊ īterficiā eā d̓ medio ppl̓i mei. Nota fornicata fuerit. qm̄ ſicutml̓ier q̄ dimiſſo viro adheret ribaldo fornicat̉ ⁊ eſt adultera. ita xp̄ianꝰ qͥ dimiſſo xp̄o recurrit ad diuīos. Itē nota quō puniebat̉ etiam diuinꝰ. Leui. xx. Uir ſiue mulier ī qͥbusphitonicꝰ ſiue diuinatiōis fuerit ſpūs. mortemoriāt̉. lapidibꝰ obruēt eos. ſanguis eoꝝ ſitſuꝑ illos ¶ Quarta ꝟtꝰ eſt extēſa caritas. d̓ qͣdic̄ the. Erat p̄dicās ī ſynagogis galilee. Dehac v̓tute dic̄ euāgeliū Fctā aūt die egreſſuſibat ī deſertū locū. ⁊ turbe reqͥrebāt eū. ⁊ venerūt vſqꝫ ad ip̄m. ⁊ d̓tinebāt illū ne diſcederet ab eis. Quibꝰ ille ait. qꝛ ⁊ alijs ciuitatibꝰoꝑtet me euāgelizare regnū dei. qꝛ iō miſſuſſum. Et erat p̄dicās ī ſynagogꝭ galilee. Moralit̓ hn̄t h̓ doctrinā p̄dicatores ꝟbi dei in hͦꝙ dic̄ xp̄s. alijs ciuitatibꝰ oꝑtꝫ me euāgelizare. Dic̄ decretal̓. Cū ex iniūcto. ꝙ tm̄ eſt officiū p̄dicatoris ꝙ filiꝰ dei nō verecūdaret̉ dicere ꝙ ad hͦ erat miſſus. Iā dicta decretalisvocat officiū p̄dicatiōis p̄cipuū officiū ī eccleſia dei. Iō amore dei vadatꝭ ad p̄dicāduꝫdiligēter. Sed modo iā videt̉ cōpletū illudqd̓ plangēdo dicebat Hieremias Tren̄. iiij.
y 4