Feria quinta poſt oculi
ſtetit. tertio imꝑauit febri. Hūc modū tenetdeꝰ ſanādo aīas nr̄as a febribꝰ pctōꝝ mortaliū ꝑ p̄dicatōꝫ. in qͣ fit pͥmo rogatio ſiue orō.pͥmo dicēdo Aue maria. ſcd̓o ſtat p̄dicatoraltiꝰ. qꝛ tenet locū xp̄i. qꝛ nō dꝫ ſedere. tertio īperat. qꝛ loqͥt̉ in ꝑſona xp̄i. Mat. x. Nō enimvos eſtꝭ qͥ loqͥmini. ſꝫ ſpūs pr̄is vr̄i qͥ loqͥt̉ invob̓. Iō hn̄t aucͣtatē imꝑandi. vt gentes dimittāt pctā ⁊ ꝯfiteant̉ ⁊c̄. Et qn̄ pctōr qui audit ẜmonē recipit bonū ꝓpoſitū cauēdi a peccatis. tūc infirmꝰ curat̉ a febre pctī. vnus a febre ſuꝑbie. aliꝰ a febre auaricie. aliꝰ a febre luxurie. ⁊c̄. Auc̄tas. Incēſa igni ⁊ ſuffoſſa ab īcrepatiōe vultꝰ tui ꝑibūt. pͣs. lxxix. Pro cuiuſintellectu ſciēdū. ꝙ oīa pctā mortalia ſūt. vij.q̄ cōmittunt̉ dupl̓r. vl̓ ex ꝯcupiſcētia mali. l̓ex negligētia boni. Et pͥmo veniūt ſeptē peccata mortalia qͣſi incēſa igni .ſ. ex cōcupiſcentia ignita. De qͣ dic̄ ſcpͥtura. Ignis ē vſqꝫ adꝯſumptionē deuorās. Iob. xxxj. Un̄ ſuꝑbiaauaricia. luxuria. gula. ira. nō ſūt niſi ignis etinflāmatio. Alia duo pctā .ſ. inuidia et accidia dicunt̉ ſuffoſſa .i. ſuffoſſe. qꝛ veniūt ex negligētia. Qui aūt vult diruere aliquā domūſubtꝰ cauat pͥmo ip̄m fundamētū. Sic fūdamenta xp̄iani ſūt lapides bonoꝝ opeꝝ. vnita⁊ ſolidata bitumīe caritatꝭ ſiuedilectōis Sꝫpctm̄ inuidie ſuffodit ⁊ expellit bitumē caritatis. ⁊ pctm̄ accidie diruit lapides bonoruꝫopeꝝ. Ecce qͣre dic̄ incēſa igni ⁊ ſuffoſſa. Remediū eſt. ab increpatōe vultꝰ tui .ſ. p̄dicationis. peribūt. ſupple pctā. ⁊ ſeqͥt̉ ſanitas. Predicatio d̓r vultꝰ d̓i. Rō. qm̄ ſic̄ in facie cognoſcit̉ ꝑſona. ita deꝰ cognoſcit̉ a nob̓ in p̄dicatōne quō eſt vnꝰ deꝰ in eſſentia. ⁊ trinꝰ in ꝑſonisDauid. pͣs. xxvj. Faciē tuā dn̄e reqͥrā .ſ. p̄dicationē ¶ Secunda ꝟtꝰ xp̄i quā d̓clarat nobis euāgeliū eſt hūana clemētia. Pro cuiꝰ intellectu ſciendū ꝙ xp̄s erat verꝰ deꝰ ⁊ verꝰ hōIō nō ſꝑ faciebat oꝑa diuīa. ne diceret̉ ſolūd̓ꝰ. nec faciebat ſꝑ oꝑa humana. ne dicereturſolū hō. Sꝫ aliqn̄ ſil̓ faciebat oꝑa ſoli deo ꝓpria. vt curare infirmos. etiā aliqͣ hūanitatꝭ.vt infirmos manibꝰ tāgendo. vt medicꝰ. Iōdic̄ ſcd̓a ꝑs euāgelij. Cū fol occidiſſet oēs qͥhabebāt infirmos varijs lāguoribꝰ ducebātillos ad eū. At ille ſingul̓ manꝰ imponēs curabat eos. Nota h̓ duo ſecreta. Primū cogitando modū curatōis iſtoꝝ infirmoꝝ diuerſum. Primo dic̄. Om̄s qͥ habebāt infirmos.Et quilibet infirmꝰ dicebat ſuā infirmitateꝫEt xp̄s ſingulis manꝰ imponens. qͥ ſolo ꝟbo
poterat ſimul oēs ſanare. tn̄ ſingulis manusimponebat. dicēdo. ẜm fidē ⁊ deuotiōeꝫ tuāfiat tibi. In hͦ oſtēdit xp̄s curationē noſtraꝫquā ip̄e facit de peccatis ī ſacramētali ꝯfeſſion. ad quā oꝑtet venire vnū poſt aliū. quiaſi oēs ſimul ꝯfiterent̉. nihil valeret ꝯfeſſio tal̓Sꝫ qͥlibet homo debet dicere ſuā infirmitatem .i. ſuū pctm̄ qͣꝫtum ſcit ⁊ pōt. Nota cōtraillos qͥ dicūt ꝯfeſſori. interrogate me. qͥa nōrecordor de aliquo peccato. Sꝫ ſi confeſſoreſſet auiſatꝰ dicēdo. Quid mihi dicitis de tali vicina vr̄a. rn̄deret ſibi nō ſolū pctā mortalia ſed etiā venialia. Et de ſuis dicit. ꝙ nō recordatur. oportet gͦ ꝙ vos met dicatis pctā.ꝓut ſcitiſ ⁊ poteritis recordari pctā preteritacogitādo mēbra ꝑ q̄ hō poteſt peccare .ſ. ꝑ coros. manꝰ. oculos. aures. ⁊c̄. licet cōfeſſor ſciattamen oportet dicere ꝯfitentē ꝑſonalit̓ totū.quia xp̄s iam ſciebat infirmitates illoꝝ. tam̄ip̄e volebat ꝙ ip̄i met dicerent. Sic cōfiterinihil aliud eſt qͣꝫ dicere ſuam infirmitatem .ſ.dicēdo. ego ſuꝫ ſuꝑbꝰ. id eſt. ventus ſuperbieintrauit aīam meam. Ideo pater curetꝭ me.Idē de alijs peccatis. Tūc ꝯfeſſor imponēsmanū ſuā (qd̓ eſt de bn̄ eſſe ⁊ nō de neceſſitate abſolutiōis) dicit in effectu. ẜm tuā fidē etdeuotionē ſis abſolutus de peccatꝭ tuis. Iōdicit xp̄s ꝯfeſſoribꝰ ¶ In noīe meo ſuꝑ egrosmanꝰ imponēt ⁊ bene habebūt. Marci. vlti.Nota In nomīe meo. qꝛ auctoritate xp̄i pn̄tabſoluere ⁊ nō aliter. ¶ Nota ꝙ triplex eſt gͣdus pnīe ꝯtra aliquos cōfeſſores dicētes. ꝙpnīe ſunt arbitrarie. Quedā ſunt ex lege deimādate. quedā ſunt ꝑ eccl̓iam ordinate. q̄dāſunt ꝑ ꝯfeſſorē impoſite. Pnīe ex lege dei mādate ſunt. vt qͥ fec̄ furtū ꝙ reſtituat. iſta pnīanō eſt arbitraria. ſed d̓ lege dei. Redde quoddebes. nec cōfeſſor ſiue papa poteſt diſpēſare. Item ſi iniuriaſti aliquē. oportꝫ petere veniam. qꝛ de lege dei eſt. Secūdo quedaꝫ penitētie ſunt ab eccl̓ia ordinate. Dicūt aliqͥ iuriſte ⁊ etiā theologi. ꝙ ꝓ quolibet pctō mortali debet̉ ſeptē annis de pnīa. al̓s cōplebit̉ īpurgatorio. Sꝫ ꝑ pnīam ⁊ indulgentias reſecant̉ Sed qualitas penitētie eſt arbitrariaSecūda moralitas cogitando tempus in qͦxp̄s curabat infirmos. ibi. Cum ſol occidiſſet. In ſacra ſcriptura xp̄s dicit̉ ſol. Ideo dicit eccleſia ꝟgini Marie Felix nāqꝫ es ſacravirgo ⁊c̄. Occaſus ſolis iuſticie fuit in crucein die paſſionis. qꝛ tūc terra fuit interpoſitainter ip̄m ⁊ nos. qn̄ aīma eiꝰ fuit in inferno ⁊