Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria quinta poſt oculi

ſtetit. tertio imꝑauit febri. Hūc modū tenetdeꝰ ſanādo aīas nr̄as a febribꝰ pctōꝝ mortaliū p̄dicatōꝫ. in fit pͥmo rogatio ſiue orō.pͥmo dicēdo Aue maria. ſcd̓o ſtat p̄dicatoraltiꝰ. qꝛ tenet locū xp̄i. qꝛ dꝫ ſedere. tertio īperat. qꝛ loqͥt̉ in ꝑſona xp̄i. Mat. x. enimvos eſtꝭ loqͥmini. ſꝫ ſpūs pr̄is vr̄i loqͥt̉ invob̓. hn̄t aucͣtatē imꝑandi. vt gentes dimittāt pctā ꝯfiteant̉ ⁊c̄. Et qn̄ pctōr qui audit ẜmonē recipit bonū ꝓpoſitū cauēdi a peccatis. tūc infirmꝰ curat̉ a febre pctī. vnus a febre ſuꝑbie. aliꝰ a febre auaricie. aliꝰ a febre luxurie. ⁊c̄. Auc̄tas. Incēſa igni ſuffoſſa ab īcrepatiōe vultꝰ tui ꝑibūt. pͣs. lxxix. Pro cuiuſintellectu ſciēdū. oīa pctā mortalia ſūt. vij. cōmittunt̉ dupl̓r. vl̓ ex ꝯcupiſcētia mali.ex negligētia boni. Et pͥmo veniūt ſeptē peccata mortalia qͣſi incēſa igni .ſ. ex cōcupiſcentia ignita. De dic̄ ſcpͥtura. Ignis ē vſqꝫ adꝯſumptionē deuorās. Iob. xxxj. Un̄ ſuꝑbiaauaricia. luxuria. gula. ira. ſūt niſi ignis etinflāmatio. Alia duo pctā .ſ. inuidia et accidia dicunt̉ ſuffoſſa .i. ſuffoſſe. qꝛ veniūt ex negligētia. Qui aūt vult diruere aliquā domūſubtꝰ cauat pͥmo ip̄m fundamētū. Sic fūdamenta xp̄iani ſūt lapides bonoꝝ opeꝝ. vnita ſolidata bitumīe caritatꝭ ſiuedilectōis Sꝫpctm̄ inuidie ſuffodit expellit bitumē caritatis. pctm̄ accidie diruit lapides bonoruꝫopeꝝ. Ecce qͣre dic̄ incēſa igni ſuffoſſa. Remediū eſt. ab increpatōe vultꝰ tui .ſ. p̄dicationis. peribūt. ſupple pctā. ſeqͥt̉ ſanitas. Predicatio d̓r vultꝰ d̓i.. qm̄ ſic̄ in facie cognoſcit̉ ꝑſona. ita deꝰ cognoſcit̉ a nob̓ in p̄dicatōne quō eſt vnꝰ deꝰ in eſſentia. trinꝰ in ꝑſonisDauid. pͣs. xxvj. Faciē tuā dn̄e reqͥrā .ſ. p̄dicationē Secunda ꝟtꝰ xp̄i quā d̓clarat nobis euāgeliū eſt hūana clemētia. Pro cuiꝰ intellectu ſciendū xp̄s erat verꝰ deꝰ verꝰ ſꝑ faciebat oꝑa diuīa. ne diceret̉ ſolūd̓ꝰ. nec faciebat ſꝑ oꝑa humana. ne dicereturſolū. Sꝫ aliqn̄ ſil̓ faciebat oꝑa ſoli deopria. vt curare infirmos. etiā aliqͣ hūanitatꝭ.vt infirmos manibꝰ tāgendo. vt medicꝰ.dic̄ ſcd̓a ꝑs euāgelij. fol occidiſſet oēshabebāt infirmos varijs lāguoribꝰ ducebātillos ad. At ille ſingul̓ manꝰ imponēs curabat eos. Nota duo ſecreta. Primū cogitando modū curatōis iſtoꝝ infirmoꝝ diuerſum. Primo dic̄. Om̄s habebāt infirmos.Et quilibet infirmꝰ dicebat ſuā infirmitateꝫEt xp̄s ſingulis manꝰ imponens. ſolo ꝟbo

poterat ſimul oēs ſanare. tn̄ ſingulis manusimponebat. dicēdo. ẜm fidē deuotiōeꝫ tuāfiat tibi. In oſtēdit xp̄s curationē noſtraꝫquā ip̄e facit de peccatis ī ſacramētali ꝯfeſſion. ad quā oꝑtet venire vnū poſt aliū. quiaſi oēs ſimul ꝯfiterent̉. nihil valeret ꝯfeſſio tal̓Sꝫ qͥlibet homo debet dicere ſuā infirmitatem .i. ſuū pctm̄ qͣꝫtum ſcit pōt. Nota cōtraillos dicūt ꝯfeſſori. interrogate me. qͥarecordor de aliquo peccato. Sꝫ ſi confeſſoreſſet auiſatꝰ dicēdo. Quid mihi dicitis de tali vicina vr̄a. rn̄deret ſibi ſolū pctā mortalia ſed etiā venialia. Et de ſuis dicit. recordatur. oportet vos met dicatis pctā.ꝓut ſcitiſ poteritis recordari pctā preteritacogitādo mēbra poteſt peccare .ſ. coros. manꝰ. oculos. aures. ⁊c̄. licet cōfeſſor ſciattamen oportet dicere ꝯfitentē ꝑſonalit̓ totū.quia xp̄s iam ſciebat infirmitates illoꝝ. tam̄ip̄e volebat ip̄i met dicerent. Sic cōfiterinihil aliud eſt qͣꝫ dicere ſuam infirmitatem .ſ.dicēdo. ego ſuꝫ ſuꝑbꝰ. id eſt. ventus ſuperbieintrauit aīam meam. Ideo pater curetꝭ me.Idē de alijs peccatis. Tūc ꝯfeſſor imponēsmanū ſuā (qd̓ eſt de bn̄ eſſe de neceſſitate abſolutiōis) dicit in effectu. ẜm tuā fidē etdeuotionē ſis abſolutus de peccatꝭ tuis.dicit xp̄s ꝯfeſſoribꝰ In noīe meo ſuꝑ egrosmanꝰ imponēt bene habebūt. Marci. vlti.Nota In nomīe meo. qꝛ auctoritate xp̄i pn̄tabſoluere aliter. Nota triplex eſtdus pnīe ꝯtra aliquos cōfeſſores dicētes.pnīe ſunt arbitrarie. Quedā ſunt ex lege deimādate. quedā ſunt eccl̓iam ordinate. q̄dāſunt ꝯfeſſorē impoſite. Pnīe ex lege deidate ſunt. vt fec̄ furtū reſtituat. iſta pnīa eſt arbitraria. ſed lege dei. Redde quoddebes. nec cōfeſſor ſiue papa poteſt diſpēſare. Item ſi iniuriaſti aliquē. oportꝫ petere veniam. qꝛ de lege dei eſt. Secūdo quedaꝫ penitētie ſunt ab eccl̓ia ordinate. Dicūt aliqͥ iuriſte etiā theologi. quolibet pctō mortali debet̉ ſeptē annis de pnīa. al̓s cōplebit̉ īpurgatorio. Sꝫ pnīam indulgentias reſecant̉ Sed qualitas penitētie eſt arbitrariaSecūda moralitas cogitando tempus inxp̄s curabat infirmos. ibi. Cum ſol occidiſſet. In ſacra ſcriptura xp̄s dicit̉ ſol. Ideo dicit eccleſia ꝟgini Marie Felix nāqꝫ es ſacravirgo ⁊c̄. Occaſus ſolis iuſticie fuit in crucein die paſſionis. qꝛ tūc terra fuit interpoſitainter ip̄m nos. qn̄ aīma eiꝰ fuit in inferno