Feria quinta poſt oculi
Paruuli petierūt panē. ⁊ n̄ erat qͥ frāgerꝫ eisPanis aīaꝝ eſt v̓bū dei. Matth̓. iiij. Non īſolo pane viuit hō. ſꝫ ī oī ꝟbo qd̓ ꝓcedit d̓ oredei. Pauꝑes xp̄i petūt panes ⁊ non eſt qͥ deteis nō faciebāt ſic̄ antiqͥ ſancti. imo legitur d̓beato Augꝭ. ꝙ vbū dei p̄dicauit vſqꝫ ad ſuāegritudinē. Nota etiā de Beda ceco ex antiqͥtate. qͥ tn̄ ex feruore volebat p̄dicare ⁊ ſeml̓deceptꝰ a ductore ſuo puero p̄dicauit lapidibus ⁊c̄. Sꝫ mō dicūt mgr̄i in theologia. volo qͥeſcere. ⁊ male faciūt. qꝛ viatores nō debētqͥeſcere qͦuſqꝫ ſūt in termīo. Iō iſti qͥ mō quieſcūt laborabūt in inferno. Iō p̄dicatoribuſd̓r. Eūtes in mundū vniuerſuꝫ p̄dicate euāgelium Mar. xvj.¶ Feria qͥnta poſt oculi. Sermo. ij.Ocrus ſimoniss tenebat̉ magnis febribꝰ. Luce. iiij.In iſto ẜmone volo declarare omnes ſpūales infirmitates aīe pctōꝝ Et dabomedicinas curatiuas. ẜm regl̓as medicineilliꝰ magni Ipocratꝭ .ſ. xp̄i. Materia erit vtil̓⁊ ꝓficuoſa. Sꝫ vt ſit deo acceptabilis ⁊ gratioſa ſalutet̉ ꝟgo glorioſa. Socrꝰ ſimonis tenebat̉. Hoc v̓bū ad lr̄am habet̉ de quodammiraculo qd̓ fecit xp̄s ẜm ꝙ recitat beatꝰ lucas ī euāgelio hodierno. Dic breuit̓ hiſtoriam euāgelij. Queſtio lr̄alis quare xp̄s voluit curare illā mulierē imperādo. cū dic̄ ſcriptura ꝙ ſtās ſuꝑ illā imꝑauit febri ⁊c̄. Aliasem̄ curauit tangēdo. qꝛ ſingul̓ manꝰ īponēscurauit illos Rn̄det̉ ꝙ ꝑ imperiū curādo on̄tnob̓ ſuā diuinitatē. Et ꝑ tactū ſanādo on̄ditſuā verā humanitatē. Secūda queſtio quare nō ſinebat loqui demonia cū tn̄ dicerentveritatē. Rn̄ſio. ꝙ ꝓpter noſtꝝ exemplū. ne ꝓquocūqꝫ bono queramꝰ auxiliū demonū. etiam ꝓ reſtauratiōe totiꝰ mūdi. De infirmitate dicit thema. Socrꝰ aūt ſimonis ⁊c̄. Patꝫthema lr̄aliter. Mō iuxta intellectū allegoricum ſeu moralē videnda ſunt tria .ſ. qͥs ſit iſteſocrus ſimonis. ſcd̓o qͥs eſt iſte ſimon. tertioque febres ſunt iſte. Quātū ad pͥmū ſciēduꝫ.ꝙ ſocrus ſignificat carnē aut corpꝰ. Rō. qꝛ ſicut ſocrus ⁊ nurꝰ male cōiter ꝯueniūt. ſꝫ bn̄diſcordāt. Sic inter carnē ⁊ aīam eſt continuo diſcordia. qꝛ ſꝑ vnū opponit̉ alteri. et ſꝑrixant̉. qꝛ ſi aīa vellet ieiunare ⁊ abſtinere. etcaro vellet comedere. aīma vellet orare. carodormire. ⁊ ſic de alijs. Iō apl̓s. Caro concupiſcit aduerſus ſpm̄. ⁊ ſpūs aduerſus carneꝫ
hec em̄ ſibi inuicē aduerſant̉. Gal̓. v. Quātūad ſcd̓m ſimonſignificat ſpm̄. ſimon aūt interp̄tat̉ obediēs. ſic ſpūs ratōnal̓ inqͣꝫtuꝫ eſtad imaginē dei deo obediēs eſt. qꝛ ẜm ſuā naturā ⁊ ꝯditōnē ſpūalē ſꝑ vellet cōplacere ſuocreatori. Un̄ apl̓s. Cōdelector legi dei ẜm īteriorē hoīeꝫ .ſ. ſpm̄. Roꝝ. vij. Sꝫ aliquādoeſt inobediēs deo. hͦ eſt ꝓpter carnē. Iō apl̓sUideo aliā legē in mēbris meis repugnātēlegi mētis mee. ⁊ captiuantē in lege peccati.que eſt in mēbris meis. Ibidē. Quantuꝫ adtertiū febris in ſacra ſcriptuta ſignificat peccatum mortale. Rō. qꝛ pctm̄ mortale hꝫ conditiones febris. Qm̄ ſicut febris aufert appetitū comedēdi. ⁊ deordinat guſtū corꝑis. qͥacibꝰ dulcis videt̉ amarꝰ. ⁊ ecōuerſo. ⁊ infirmꝰappetit cōtraria ⁊ nociua hͦ idē facit peccatūmortale. Quādiu em̄ ꝑſona eſt ſana. que ſcꝫeſt in gr̄a dei ⁊ in bona vita. ſentit magnū ſaporem ⁊ dulcedinē in cibis aīe. q̄ ſunt orōeslectiones. ꝯtemplationes. miſſe. ſermones. ⁊hmōi. quibꝰ aīma viuit ⁊ impinguat̉ Auctoritas. Non in ſolo pane viuit homo ⁊c̄. Mathei. iiij. Sꝫ qn̄ venit febris pctī mortal̓ ſeuꝑ ꝯſenſum ſiue ꝑ opus factū eſt. ſtatim ꝑditguſtū. nec ſentit ſaporē nec dulcedineꝫ. imoſi vult orare ſtatim attediat̉. ⁊ ſic de alijs Auguſtinꝰ. Impiꝰ nō ſentit dulcedinē dei. qꝛ defebre iniquitatis palatū cordis amiſit. Cū gͦdicit thema. ſocrus ſimonis .i. caro a qͣ ſuntpeccata initiatiue. ſed ſunt in aīa ſubiectiue.tenebat̉ magnis febribꝰ. Nota. magnis. nonloquit̉ de peccatis venialibꝰ. ſꝫ de mortalibꝰnec de febre in ſingulari. ſꝫ de febribꝰ in plurali. Dicunt auctores medicine ꝙ ſeptē ſuntſpēs febriū corꝑis .ſ. ꝯtinua. quotidiana. tertiana. quartana. effimera. erratica. ethycaSic ſpūaliter ſunt ſeptem febres aīe ſignificate ꝑ has. vij. febres corꝑis ꝓpt̓ qd̓ dic̄ thēaſocrus ſimonis ⁊c̄. ¶ Prima dicit̉ continuaqꝛ ꝯtinue affligit tam d̓ die qͣꝫ de nocte. Hecſignificat febrem ꝯtinuam aīe q̄ eſt peccatuꝫauaricie. qꝛ cōtinue affligit auaꝝ. intantuꝫ ꝙnō ſentit ciboꝝ dulcedinem nec ſaporē. imoqn̄ auarꝰ eſt in mēſa ⁊ videt vxorē filias ⁊ familiam bene comedere dicit intra ſe. O miſer iā deſtructꝰ ſum. ecce iam vxor mea comedit vnū paneꝫ. Idē de alijs. Et ſic allegat ꝑoppoſitū liberalis. ⁊ gaudet ⁊ letatur. O comedamꝰ ⁊ bibamꝰ quia dn̄s ꝓuidebit nobisItem auarꝰ qn̄ eſt in eccl̓ia vbi orare deberꝫ⁊ cogitare de alio mundo. tunc ipſe cogitat