Feria quarta poſt reminiſcere
¶ Dico pͥmo ꝙ eſt vnꝰ modꝰ petendi gr̄as axp̄o dn̄o .ſ. deſiderādo ardēter qn̄ cor deſiderat illā gr̄am ardēter ⁊ inflāmat̉. licꝫ os nihildicat. qͣſi ex verecūdia. qꝛ n̄ ſe reputat dignūillud petere ore. ſꝫ corde deſiderat illud. deſideriū illud eſt lacrimoſa petitio ī auribꝰ dn̄i.Nō ſic de alijs dn̄is qͥbꝰ oꝑtet ore vl̓ ſigno vl̓ſcpͥtura ſuū cordis deſideriū aꝑire ſiue oſtēdere. Sꝫ deꝰ clariꝰ videt corda hoīm qͣꝫ tu vides faciē tuā. Hō em̄ videt q̄ patent deꝰ aūtintuet̉ cor. j. Re. xvj. Illud deſideriū mouet ⁊inclinat deū ad dandā gr̄am. Nota ſil̓itudinē. Affectuoſus reſpectꝰ filij in pr̄em ſedentēad mēſam eſt clamoroſa petitio in auribꝰ patris ꝓuocans pr̄em ad dandū filio carnes l̓piſces ⁊c̄. Ita deꝰ pr̄ cuꝫ regina mr̄e ſedet inmēſa gl̓ie. Nos ꝟo in orōe ſtamꝰ cū eo qͣſi dicendo. Dn̄e nō audeo petere ſꝫ vos ſcitꝭ deſideriū meū. qͣſi dicēdo cū dauid. Dn̄e ante teom̄e deſideriū meū. ⁊ gemitꝰ meꝰ a ten̄ eſt abſconditꝰ. pͣs. xxxvij. Nota ad hͦ hiſtoriam defilijs iſrl̓ exeutibꝰ de egypto qͥ ab egyptijs inſequebant̉ ⁊ nō poterāt fugere qꝛ ad vnā ꝑtēerat mons altiſſimꝰ. ad aliā mare rubꝝ. ⁊ inceperūt murmurare ꝯͣ moyſen dicēdo. Forſitan nō erāt ſepulcra in egypto. iō tuliſti noſvt moreremur in ſolitudine ⁊c̄. Moyſes videns neceſſitatē ſtetit corā dn̄o. Nō legit̉ ꝙdiceret aliqͥd ſed deſiderabat ī corde auxiliūdiuinū. Cui dixit deꝰ. Quid clamas ad meExo. xiiij. Dicūt gloſe ꝙ deſideriū moyſi clamor erat in auribꝰ dn̄i. Et obtinuit ꝙ marediuideret̉. Dixit em̄ dn̄s ad eū Tu autem eleua ꝟgā tuā ⁊ extēde manū tuā ſuꝑ mare ⁊ diuide illud vt gradiant̉ filij iſrael ī medio mari ꝑ ſiccū. Ecce quō iſte eſt bonꝰ modꝰ ¶ Dico ſcd̓o ⁊c̄. ſcꝫ lacrimādo plāgenter. Qn̄ em̄ꝑſona eſt in aliqua tribulatiōe anguſtia vl̓ tēptatione ⁊ cor reſtringit̉ ⁊ cerebꝝ velut ſpongia diſtillat lacrimas. Iſte modꝰ eſt melior.qꝛ nō ſolū eſt ibi deſideriū cordis. ſꝫ lacrimeque deū pungūt. Bern̄. Orō dn̄m vngit ſedlacrima deū pungit. Res aſpera dura ⁊ rigida ſi vngat̉ efficit̉ mollis ⁊ ſuauis. Sic ꝓpterpctā nr̄a deꝰ eſt nobis rigidꝰ aſper ⁊ durꝰ. ſedorō deuota ip̄m vngit ⁊ efficit̉ ſuauis ⁊ mollis ⁊ benignꝰ. Nota exēplū de euāgelio. vbiloquēs de ſe dicit. In ꝑſona cuiuſdā regꝭ ꝙqͥdā rex q̄ſiuit a ſuo theſaurario ⁊ facta adeqͥtione inuenit ꝙ theſaurariꝰ tenebat reddereregi decē milia florenoꝝ. qui dixit. dn̄e n̄ habeo vnū denariū. Et rex. qꝛ tu vane expēdi-
ſti pecuniā meā cū vxore ⁊ filijs tuis. Iō p̄cepit vt caꝑet̉ ip̄e ⁊ filij ⁊ vxor ⁊ vēderēt̉. Ecceh̓ duricia ⁊ aſperitas ī rege. Sꝫ dic̄ textꝰ ꝙ ille theſaurariꝰ ꝓcidēs ad pedes regꝭ orās hūliter di. Dn̄e patīam habe in me ⁊ miſertꝰ eſteiꝰ. Math̓. xviij. Et dimiſit ei totū debitumEcce orō quō deū vngit ſꝫ lacrima deū pungit. hͦ eſt plꝰ. Sic̄ em̄ orō deū vngit ad remittendū pctā. ſic lacrima eū pūgit ad dandumgr̄am. Iō eſt bonꝰ modꝰ ꝓ ꝑſonis bonis ⁊ deuotis ⁊ tribulatꝭ. vt viduis. pupillis ⁊ orphanis qͥ nō hn̄t aliud remediū niſi r̄currere addeū ⁊ flere corā eo. ⁊ ille lacrime pūgūt deuꝫad dandū eis ꝯſolatōes. gr̄as. ⁊ faciendū iuſticiā de ꝑſecutoribꝰ. Auc̄tas. Non deſpicietdeꝰ p̄ces ppl̓i nec viduā ſi effundat loq̄laꝫ gemitꝰ. Nōne lacrīe vidue deſcēdūt ad maxillam. a maxilla āt aſcēdūt vſqꝫ ad celos. ⁊ dn̄ſexauditor nō delectabit̉ in illis. Ecc̄i. xxxv.Oīs qͥ petit .ſ. lacrimādo plangent̓ accipit.¶ Dico tertio explicādo patent̓ .ſ. ore dicēdodeo ſuas miſerias. neceſſitates. tribulatiōes⁊ tēptationes. Iſto mō. Ego dn̄e ſum in talitribulatōe. tēptatiōe. miſeria. vl̓ infirmitate.Dn̄e velitꝭ me adiuuare. Nō intelligatꝭ ꝙ talia ſunt deo explicāda qͣſi ip̄e neſciat qꝛ meliꝰſcit qͣꝫ vos metorātes tribulatōnes. ſꝫ d̓r adhūiliandū cor. qꝛ qn̄ tl̓es tribulatiōes dicūt̉ore. cor hūiliat̉ ⁊ deuotio augmētat̉. Iſtummodū on̄dit dd̓ di. Reuela dn̄o viā tuā .ſ. neceſſitatē. ⁊ ſpera ī eo ⁊ ip̄e faciet. pͣs. xxxvj. Legit̉ in vitis patꝝ ꝙ qͥdā ſanctꝰ heremita mirabilit̓ habebat gr̄am orādi. Et aliqͥ q̄ſierūtab eo vt doceret eos orare. qͥ rn̄dit eis Illi qͥdocuerūt me docebūt vos orādi modum ſivultꝭ. Et qͥs docuit vos. Rn̄dit. pauꝑes. quion̄dūt plagas ſuas dicēdo. reſpice ⁊c̄. mouētpias ꝑſonas ad dādū. Ita ego on̄do d̓o plagas pctōꝝ meoꝝ vilitates. miſerias meas ⁊neceſſitatē dicēdo. Dn̄e totꝰ ſum corruptꝰ deluxuria ꝑ cor os ⁊ ꝑ ocl̓os. iō dn̄e iuuetꝭ me.dādo virtutē caſtitatꝭ. ⁊ ſic de alijs. Iſto modo oīs qͥ petit accipit ¶ Dico qͣrto ſupplicando hūilit̓. Qui em̄ vull obtinere gr̄aꝫ a regeſeu papa. nūqͥd ſupplicat hūilit̓ genibꝰ flexiscapite diſcooꝑto. imo. Ita qn̄ hō fac̄ oratōeſtūc ſupplicat regi xp̄o vel pape ih̓u. Qn̄ dicꝭ.Aue maria. ſupplicat̉ regina celi. ideo humiliter ⁊ flexis genibꝰ debent fieri orationes. q̄non ſunt niſi ſupplicationes. Sed in hͦ multi deficiunt. quia quando ſurgunt ⁊ induūtſe dicunt oratōnes ꝓprie non ſunt orationes