Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. II.

ꝯfundēt̉. Secūdo adorare dꝫ. qꝛ adoratio ml̓tū iuuat ad orōꝫ. adorat deū in oblectatōe ſuſcipiet̉. dep̄catio illiꝰ vſqꝫ ad nubes ꝓpinqͣbit. Orō hūiliātꝭ ſe nubes penetrabit. Ecc̄i. xxxv. Tertio petere dꝫ ab eo .ſ. dando ꝟba orōis. Idē in orōe ad ꝟ̓ginē mariamHec tria ẜuauit maria ſalomē mr̄ Iacobiioh̓is. ſꝫ petijt indiſcrete d̓r. petēs aliquidab eo. Ad quā xp̄s. Quid vis. dādo exēplū ī ꝑſona diſcretan̄ dꝫ ſe obligare ad dāduꝫaliqͥd. ſic̄ fec̄ ille ſtultꝰ herodes puelle ſaltanti⁊c̄. Mar. vj. Niſi pͥus ſciat qͥd vult pet̓e Tūcilla dixit. Dic vt ſedeāt hi duo filij mei ⁊c̄. Reſpōdit xp̄s. Neſcitꝭ qͥd petatꝭ. vbi xp̄s tangitduo ſubtilit̓ pͥmo qꝛ ip̄i petebāt gl̓aꝫ ſine meritꝭ. ſūmꝰ gͣdꝰ gl̓ie hr̄i pōt ſine ſūmo gͣdumeritoꝝ. paſſio d̓r calix.. qꝛ paſſio marty mēſurata ē a deo. qͦt ictꝰ. qͦt flagella ⁊c̄. totūeſt mēſuratū. Matth̓. x. Nōne duo paſſeresaſſe .i. obolo veneūt .i. vēdūt̉. vnꝰ ex illiscadit ī terrā ſine pr̄e meo. vr̄i aūt capilli canitis oēs numerati ſūt ⁊c̄. Secūdo petebatꝯͣ ordinatōꝫ dei et̓nā. rn̄dit xp̄s. Sedereaūt ⁊c̄. eſt meū dare vob̓. ſꝫ qͥbꝰ ꝑatuꝫ eſt apre meo Nota decē gͣdꝰ creaturaꝝ ſpūaliumqͦs d̓s ordīauit ab et̓no. decimꝰ gradꝰ. ſcꝫaīaꝝ ſctāꝝ adeqͣt̉ alijs p̄cedētibꝰ. Quedaꝫ aīeadequant̉ angel̓. vt penitētes. q̄dā archangelis. ⁊c̄. Dic pͣctice quō aīe collocāt̉. q̄dā in ordine angl̓oꝝ. ⁊c̄. Et hāc ordinatōꝫ deꝰ ꝯſtituit ab initio. Auc̄tas Mat. xxv. Venite bn̄dicti pr̄is mei poſſidete ꝑatū vo. reg. a ꝯſtitutōne md̓i. Hiero. eſt phas credere aliqueꝫſctōꝝ vltra merita angl̓oꝝ trāſcendere. excepta btā ꝟgine cui ſuꝑ oēs ordines angl̓oꝝ addexterā xp̄i poſitꝰ eſt thronꝰ mr̄is regꝭ. ſedꝫad dexterā eiꝰ. iij. Re. ij. Si dicat̉. ſedet aliqͥsad ſiniſtrā xp̄i. Rn̄deo xp̄s rn̄dendo dixit. Sedere aūt ad dexterā meā ⁊c̄. Notad̓r. ſꝫ qͥbꝰ paratū eſt. videt̉ autē plures ſuntibi ad dexterā xp̄i Rn̄ſio ſolū ꝟgo maria ſedet ad dexterā xp̄i. ſꝫ ponit̉ ibi pl̓e ſingl̓ari. Tertiū neceſſariū ad nr̄am ſaluationē eſtſubiectio ꝟtual̓. de dic̄ thema. Quicūqꝫ voluerit ⁊c̄. Hoc dic̄ ſcm̄ euāgeliū ibi. audientes decē indignati ſunt de duobus fratribꝰ.Ih̓s aūt vocauit eos ad ſe ait. Scitꝭ quiapͥncipes gentiū dn̄ant̉ eoꝝ. maiores ſuntptātē exercēt in eos. erit ita int̓ vos. Sedqͥcūqꝫ voluerit int̓ vos fieri maior ſit veſtermīſter. Et qͥcunqꝫ voluerit int̓ vos pͥmꝰ eſſeerit veſter ẜuꝰ. Sic̄ filiꝰ hoīs veīt mīſtrari

ſꝫ mīſtrare. dare aīam ſuā in redēptioneꝫmultꝭ. qm̄ qͥlibet ip̄oꝝ credebatur eſſe maiorPetrꝰ ex papatu Andreas ex pͥoratu diſcipulatꝰ. ſic alijs. videsͣ in p̄cedēti ẜmoneindignati ſūt. niſi fuiſſꝫ xp̄us ibi. veniſſentad inuicē pugnis. Xp̄us ꝟo vt pr̄ piꝰ. oīaſupportās vocauit iacōbū ioh̓eꝫ. et dixit eisdUos ſcitis pͥncipes ⁊c̄. Uos autē non ſic.īSꝫ voluerit int̓ vos maior fieri ſit vr̄ miniſter. recipiatꝭ maioritatē ex ſanguīe. vt3iiacobꝰ ioh̓es. neqꝫ ex dignitate vt petrus.ſic alijs. ſꝫ exēplo mei veni mīſtrari ſedCmīſtrare. dare aīaꝫ meā ī redēptōꝫ multꝭ.Cogitate quō petier̄t veniā ab inuicē. Queſtio eſt ſuꝑ. Filiꝰ hoīs venit dare aīam ſuaꝫ multꝭ ī redēptionē. nūqͥd oībꝰ. Theologi diſtinguūt dicūt. paſſio xp̄i p̄t ꝯſiderari vl̓ ẜm ſufficientiā. ſic filiꝰ hoīs venitdare aīam ſuā oībꝰ ſufficiēter. imo ſuperabundāter. Auctoritas. Unꝰ ē mediator dei hoīm. xp̄s ih̓s dedit ſemetipſum in redemptionē oībꝰ.. Thi. ij. Uel p̄t paſſio xp̄iꝯſiderari ẜm efficaciā ẜm quā ip̄a paſſio xp̄i habet efficaciā in oībꝰ. ſic filiꝰ hominisvenit dare aīam ſuā multis ī redēptionemſcꝫ efficacit̉. Nota ad ſil̓itudinē de mercatore ſoluēte ſufficiēter abūdāter p̄cium proomnibꝰ captiuis. ſꝫ om̄s volūt exire captiuitate ex malicia. Ille magnꝰ mercator etrex gl̓ie xp̄s. ſoluit p̄ciū redemptōis om̄ibꝰſufficiēter ⁊c̄. ſed habet efficaciā in infidelibꝰ .ſ. iudeis. paganis. ⁊c̄. quia nolūt vti nec īmultis xp̄ianis. quoꝝ aliqui ſunt in carcereſuperbie. auaricie. luxurie. ⁊c̄. nolunt exire.Itē dicit. multis ſcꝫ efficaciter. oportꝫſubijci virtualiter. Sermo ſecūdus quarta feria pꝰ dn̄icāſecundam qͣdrageſime.xaudi orationeꝰemeā dn̄e. Heſter. xiij. In ꝑſona eccleſie ꝓponit̉ verbū iſtud non dic̄dep̄cationē ſimpl̓r vel petitionē ſꝫ dep̄cationem .i. diuerſimodam p̄cationem ſeu petitionem Ꝙm̄ multipl̓r pōt homo p̄cari ſeu petere in orōe .ſ. octo modis Deſiderādo ardēter. Lacrimādo plangēter. Explicādo patēter. Supplicādo reuerent̉. Allegādo prudēter. Appellādo ꝯfident̓. Mendicādo diligēter. Moleſtādo indeſinēter. Qui ī ſuis petitionibꝰ ẜuat iſtos modos ſine dubio obtinebit qd̓ petit. quia omīs qui petit accipit. ⁊c̄.