Sermo. II.
Idem de mulieribꝰ qn̄ pingūt ſe dicūt Auemaria. Dicat̉ quō dn̄t orare cogitando ꝙ vident xp̄m iratu ex pctīs. tūc incipias orōemdeuote. Talis ſupplicatio eſt hūilis. Tūc papa ih̓s ſignat ſupplicatiōꝫ dicēs fiat ¶ Notahiſtoriā d̓ rege achab iniqͦ ⁊ malo ⁊ idolatra⁊ diuinoꝝ inuocatore ⁊ innocētiū occiſore ⁊ſine iuſticia. ad quē venit helyas ꝓph̓a ex ꝑtedn̄i dicēs. Tu feciſti hͦ ⁊ hͦ. Iō hec dicit dn̄sdeꝰ. ſi mortuꝰ fuerꝭ in ciuitate canes comedētcarnes tuas. ſi in cāpo aues celi. nec remanebit de achab vſqꝫ ad mingentē ad parietemachab ꝟo timēs hūiliauit ſe ſciſſiſ veſtibꝰ. r̄galibꝰ. īdutꝰ ē cilicio. ⁊ in t̓ra comedebat panē ⁊aquā. ⁊ depoſitꝭ ornamētis lecti regalibꝰ fec̄ornamēta de ſaccis. ⁊ ibat hūilit̓. Satim dixit deꝰ pph̓e. Nōne vidiſti achab hūiliatū coram me. Rn̄dit. imo dn̄e. Uade gͦ ad eū ⁊ dicei. Quia humiliatꝰ eſt mei cauſa nō inducaꝫmalū in diebꝰ eiꝰ ſꝫ in diebꝰ filij eiꝰ. iij. Re. xxjEx illa humilitate deꝰ peꝑcit ſibi cū eſſet itamalꝰ. Iō in vr̄is orōibꝰ hūilietis vos. Cogitate em̄ cū quo loqͥmini. De tali oratiōe dicitſcriptura ſancta. Orō hūiliantis ſe nubeſ penetrabit. ⁊ n̄ diſcēdet donec altiſſimꝰ aſpiciatEcc̄i. xxxv. ¶ Dico qͥnto allegādo prudēterſcꝫ leges. canones. ⁊ pͥuilegia. vt faciunt iuriſte corā iudice ⁊ pͥncipe. Multi talit̓ allegātin orōne qͥ tn̄ ꝯdemnant̉. vt legit̉ de quodamLuc̄. xviij. Qui aſcēdit in templū vt oraret ⁊petens a deo gr̄am. Et īcepit allegare. Dn̄enō ſum ſicut ceteri hoīes. raptores. īiuſti. adulteri. velut etiā hic publicanꝰ. Ieiunobisīſabbato. decimas do omniuꝫ que poſſideo.Et publicanꝰ a longe ſtans nolebat nec oculos ad celū leuare. ſꝫ ait. Deꝰ ꝓpicius eſto mihi pctōri. ⁊c̄. Iſte allegatiōes fuerūt ſue ꝯdēnationis. Rō. qꝛ allegabat ſibi multa bona ꝓꝑte ſua. ⁊ irrōnabilit̓. qꝛ creatura in oībꝰ oꝑibus nō eſt niſi inſtrumētū. ⁊ deꝰ eſt operariꝰEt ſic̄ nō eſt regratiandū calamo d̓ bona lr̄aſꝫ ſcriptori. ita nec nob̓ de bonis oꝑbꝰ ſꝫ d̓o.Iō prudēter allegandū eſt dupliciter ſcꝫ percredentiā obſecrādo. allegādo ꝙ hō credat d̓deo. tali vl̓ ſil̓i mō. Dn̄e vos eſtis ꝓuiſor omniū. ꝓuideatis mihi. ⁊ cetera que credimꝰ dedeo. Per ſanctā vitā quā tenuiſtis detꝭ mihigr̄am vt teneā bonā vitā. Secundo ꝑ obedientiā ꝑ grāꝝactionē. allegādo ex ꝑte dn̄i ⁊nō tui dicēdo. Dn̄e exqͦ tot gr̄as feciſtꝭ mihi.qꝛ redemptꝰ. baptizatꝰ. ⁊c̄. Placeat vob̓ etiaꝫfacere mihi hāc gr̄am qꝛ ego inclinatus ſum
ad ſuꝑbiam. detis mihi cor hūile. ⁊ ſic d̓ alijsDe iſtis duobꝰ modis allegādi Auc̄tas. Inomni orōe ⁊ obſecratōe cū gr̄aꝝ actōe petitiones vr̄e innoteſcāt apud deū. Phil̓. iiij Iſtomodo om̄is qͥ petit accipit ¶ Dico ſexto appellando ꝯfident̓. Et nūqͥd homo pōt appellare a rege ad imꝑatoreꝫ. ab imꝑatore ad papam ⁊c̄. Dico ꝙ ſic. non tn̄ de vna ꝑſona vnius curie ad alterā. ſed de vna curia ad aliamvt fit ſepe. quia de curia officialis appellaturad curiā ep̄i. ⁊ ab illa ad curiam archiepiſcopi. ⁊ ab illa ad curiam pape. Idem de curijsregis. Deus etiaꝫ habet duas curias in qͥbꝰdant̉ ſentētie. Prima eſt curia iuſticie Secūda miſericordie. De quibus Dauid. Miſericordiaꝫ ⁊ iudiciū cantabo tibi domine. pͣs.c. Et qͣꝫdiu ſumus in hac vita curia miſericordie eſt maior. Auctoritas. Miſericordiaſuꝑexaltat iudicium. Iacobi. ij. Idem Dauid. Miſeratiōes eiꝰ ſuꝑ omnia opera eius.pͣs. cxliiij. Poſt mortem autē regula iuſticieeſt maior. Quādiu ergo viuimꝰ ſi dat̉ ſententia ꝯtra nos in curia iuſticie cōfidenter appellare debemus ad curiā miſericordie debitomō. qꝛ maiorē nūc obtinebimꝰ reuocationeꝫſnīe. Nota ad hͦ duo exempla de veteri teſtamento. Primū de dauid. qͥ licet ſanctꝰ. tamēgrauiter peccauit. Cū em̄ ſemel reſpiceret d̓palatio vt videret vxorē vr̄ie pulcrā valde. n̄auertebat ſicut debuit ſtatī auertere oculosſuos. ſꝫ ſic ftetit aſpiciēdo. ſtatim aliqͥs ſtutifer dixit ſibi. Talis mulier eſt. ⁊ vir nō eſt inpatria. Iō etiā peccauit cū ea et grauidauiteam. Et ad cooperiendū pctm̄ inter fec̄ vriāvirū eiꝰ. qꝛ vnū pctm̄ trahit aliud ſecū. ſtatiꝫin curia iuſticie fuit data ſnīa ꝯtra eū. Et ꝓpheta nūciauit ſibi iuſticiā dicēs. Uiuit dominꝰ qꝛ filiꝰ mortis es tu. ij. Re. xij. Dauid ātſicut ille qͥ intelligebat factū appellauit ſtatiꝫad curiā miſericordie. Forma appellationisſue fuit hec. Miſerere mei deꝰ ẜm magnammiſericordiā tuā. Statim ꝓph̓a redijt ex ꝑtedn̄i dicens. Nō morieris. Patet gͦ ꝙ ſnīa data ī curia iuſticie reuocari poteſt in curia miſericordie. Secundū exemplū de ezechia rege ꝯtra quē fuit data ſnīa iuſticie vt moreretur. Iſaias ꝓpheta legit ſibi ſnīam ex ꝑte domini. Hec dicit dn̄s deus. Diſpone domuitue. morierꝭ em̄ tu ⁊ nō viues. iiij. Regum. xxQui ꝯuertit faciē ſuā ad parietē ⁊ appellauitad curiā mīe dicenſ. Obſecro dn̄e mementomei quō ābulauerim corā te in corde ꝑfecto.