Feria ſecunda poſt Reminiſcere

buſta ſūt Ergo videatis quō ex omiſſiōe or̄onis oīa iſta aduenerūt ſibi. Noli gͦ orōem dimittere qͣꝫuis ſit ꝑua. cōtinua illā. Et iō d̓r. j.ad Theẜ. v. Semꝑ gaudete .ſ. ī dn̄o. ſine int̓miſſione orate. ī oībꝰ gr̄as agite. Hec ē em̄ volūtas dei ī xp̄o ih̓u in oībꝰ vobis. Spm̄ nolite extinguere. ꝓphetias nolite ſꝑnere. Oīa autē ꝓbate. qd̓ bonū ē tenete. ab oī ſpecie malaabſtinete vos. Ipſe aūt deꝰ pacꝭ ſctīficꝫ vosꝑ oīa. vt integer ſpūs vr̄ ⁊ aīa et corpꝰ ſine q̄rela in aduētu dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ẜuet̉. Fidelis eſtqͥ vocauit vos. qͥ etiā faciet. Fr̄es orate ꝓ nobis. Sumamꝰ gͦ huiꝰ mulieris exemplū. Ecce hic ſcd̓m exemplū. quō habuit firmā ſtabilitatē. ¶ Tercio ſeruauit verā hūilitatē. Nāiſta mulier ẜuauit iſtā hūilitatē. qͣꝫuis xp̄s canē eā appellauerit vel aſſil̓auerit. Et iſta bona mulier dixit. Ecce dn̄e ⁊ catelli comeduntde micis q̄ cadūt de menſa dn̄oꝝ ſuoꝝ. Tūcih̓s vidit fidē iſtiꝰ mulieris ⁊ dixit. Magna ēfides tua. Et iō dicebat mulier. Nō peto magnū miraculū. velut reſurgere mortuos. necſolem retroire. mare rubꝝ diuidere. ſed vt liberes filiam meā vnicā. Fac gͦ dn̄e mihi iſtāgr̄am. ⁊ xp̄s denegare nō potuit. Quero nūccur xp̄s tm̄ fecit illā expectare qd̓ petebat. videtur ꝯtra ſe eſſe ⁊ eius doctrinā. Nam dicit̉Prouer. iij. Ne dicas amico tuo. vade et reuertere ⁊ cras dabo tibi cū ſtatim poſſis dare. Itē d̓r. ij. ad Cor̄. ix. Unuſqͥſqꝫ ꝓut deſtinauit in corde ſuo. nō ex triſticia aut neceſſitate. ſed ſupple ex hilaritate. Hilarē em̄ datorē diligit deꝰ. Rn̄ſio. ꝙ xp̄s hoc fecit duplicirōne. Primo ex ꝑte mulieris. ſcd̓o ex ꝑte nr̄aPrimo ex ꝑte mulieris ꝓpter meritū augēdūcXp̄s em̄ ꝑ iſtā dilatōem fecit eā aſcēdere ⁊ creſcere in ardenti deuotōe ⁊ amore ad deum ⁊ſpe. ⁊ ſic xp̄s pie implere petitōem mulierꝭ diſtulit. vt mulier iſta plꝰ haberet qͣꝫ ſi illico dediſſet. que a pͥncipio non tantū habuiſſet. ſedpoſtea dedit ꝓpter amorem et humilitatem.Et circa hoc audiatis parabolā. Miles qͥdā erat qͥ multuꝫ diligebat̉ ab imꝑatore. Etiſte miles petebat ab eo gr̄am. et iſte imꝑatornoluit ſibidare pomū. ⁊ dedit ſibi pͥmo caſtꝝadhuc petenti pomū dedit equū. Adhuc miles petebat pomū. ⁊ dedit ſibi veſtē. demumiſte importune dedit pomū. Ecce ꝙ ſi cito dediſſet pomū. ſolū pomū habuiſſet ⁊ non aliaIta dicamꝰ de iſta petenti pomū. Nā xp̄s dedit pͥmo ſibi caſtꝝ. qꝛ ardorē. ſcd̓o patientiaꝫ⁊ ecce equū. tercio humilitatē. ecce veſtē. qͣr

to caritatē. ⁊ ſic plꝰ habuit. Scd̓o xp̄us hocfecit dando nobis exemplū vt humiliemusnos in deuota or̄one. qꝛ quanto plꝰ nos humiliauerimꝰ. tāto ampliꝰ aſcēdemus. Sineduo hoīes eqͣlis meriti. or̄o magis humiliantis ſe ꝟ̓tute hūilitatꝭ plꝰ aſcēdit. puta ſi vnꝰ eorū ſe ponat ī or̄one iuxta altare. ⁊ aliꝰ a longeplꝰ exaudit̉ ceteris paribꝰ or̄o illiꝰ qͥſtat a longe ꝟ̓tute hūilitatis. Un̄ d̓r ī pͣs. cj. Reſpexit inorōem hūiliū: ⁊ nō ſpreuit p̄cē eoꝝ. Ideo d̓r.Or̄o humiliātis ſe nubes penetrabit. et donec appropinquet nō ꝯſolabit̉. ⁊ non diſcēdetdonec aſpiciat altiſſimꝰ. Ecc̄i. xxxv. Et eccefinis ponit̉. Dn̄o placeat ⁊c̄. Deo gr̄as.¶ Feria ſcd̓a in ſcd̓a dn̄ica qͣdrageſime.¶ Sermo primus.Ulta habeo devob̓ loqͥ ⁊ iudicare Io. viij. SerImo nr̄ erit de ſctō euāgelio hodierno qd̓ ꝯtinet vnū ſecretū parlamētū qd̓ fuit inter xp̄m ⁊ iudeos diſputātes cū xp̄o. Ethoc parlamentū quantū ē ex vna parte .ſ. xp̄ioſtendit nobis tres magnas dignitates. Prima eſt ſapientia diuinalis. Scd̓a excellentiaſupernalis. Tercia eminentia principalis. qͦmodo eſt iudex pͥncipalis ⁊ vniuerſalis. Dicit thema. Multa habeo de vobis loqͥ et iudicare. ſed qͥ me miſit verax eſt. ⁊ ego q̄ audiui ab eo loquor in mūdo. Et nō cognouerūtqꝛ pr̄em eiꝰ dicebat deū. Dixit gͦ eis ih̓s. Cūexaltaueritis filiū hoīs. tūc cognoſcetis quiaego ſum. ⁊ a meipſo facio nihil. ſꝫ ſicut docuit me pr̄ hec loqͦr. Et qͥ me miſit mecuꝫ eſt. etnō reliqͥt me ſoluꝫ. qꝛ ego q̄ placita ſunt ei facio ſꝑ. Hec illo loq̄nte multi crediderūt ī eū.Dicebat gͦ ih̓s ad eos qͥ crediderūt ei iudeosSi vos ⁊c̄. ¶ Dico pͥmo ꝙ euāgeliū oſtēditde xp̄o ſapientiā diuinalē. Propriū ſapientiediuine eſt ſcire qͥ ſunt ſaluandi ⁊ qͥ ſunt damnādi .ſ. ſcire p̄deſtinatos ſaluandos ⁊ p̄ſcitosdamnādos ꝓpria em̄ ſcīa dei eſt. Sicut rexqͥ vult facere ꝯuiuiū nuptiale de filio ſuo. pͥmo in cedula ſcribit ⁊ eligit inuitandos duces. comites. ⁊ barones ⁊c̄. Scd̓o ordīat cōuiuiū ẜm dignitatē ꝯuiuantiuꝫ. Sic deꝰ pr̄voluit facere ꝯuiuiū de filio ſuo aſſumendonaturā humanā. qꝛ ſicut vir ⁊ vxor non ſuntduo ſed vna caro. ita deꝰ ⁊ hō nō ſunt duo inꝑſona ſed vna ꝑſona. Sponſalia facta ſuntin camera vteri ꝟginalis. ⁊ de hͦ ꝓphetaueratdauid in pͣs. xviij. Tanqͣꝫ ſponſus. id eſt dei