Sermo

d̓r ꝙ nō rn̄dit ei ih̓s vbū aliqd̓. Et iō d̓r Et accedētes diſcipl̓i ad ih̓m. ⁊ rogabāt eū di. Dimitte illā. qꝛ clamat pꝰ nos. Ip̄e āt rn̄dēs aitNō ſū miſſus niſi ad oues q̄ ꝑierūt domꝰ iſrl̓At illa venit ⁊ adorauit eum. d. Dn̄e adiuuame. Qui rn̄dēs ait. Nō ē bonū ſumere paneꝫfilioꝝ. ⁊ mittere canibꝰ. At illa. Etiā dn̄e. Nāxp̄s dixit ter ſibi. nō. ⁊ iſta tn̄ fuit ſtabil̓ et firma. Et pͥmo fuit ſtabil̓ ⁊ firma. qꝛ nō rn̄dit ſibi v̓bū. qͣſi ſibi ꝯtumeliā dicēdo. qͣi habēdo illā excōicatā ⁊ ab eo repellēdā. denotādo ꝙ qͥscū excōicato loqͥ nō dꝫ. Et tūc iſta replicādodixit. Si ſū excōicata. ad te ſolū recurro quihabes ptātem abſoluēdi: dicēdo. Miſereremei. Iō apl̓i moti mīa rogabāt eū di. Dimitte illā. qꝛ clamat pꝰ nos. q. d. O dn̄e. Iā dicētgētes te crudelē eē. Tūc xp̄s qͣꝫuis ex vna ꝑtedurꝰ videret̉ eē. tn̄ ex alia ꝑte miſericors dixitapl̓is. Nō ſū miſſus niſi ad oues q̄ ꝑierūt domꝰ iſrael. ⁊ nō obſtāte hͦ iſta dixit. Adiuua medn̄e. Uidete. iā apl̓is negauerat. ſꝫ poſtdixitxp̄s. Nō ē bonū ſumere panē filioꝝ ⁊ mitterecanibꝰ. Et iſta ꝯſtans ⁊ ſtabil̓ dixit. Dn̄e ſi vtcanē me ꝓijcꝭ ꝑ iuſticiā. tn̄ miſerere mei. et damihi vt catule d̓ miſcd̓ia tua. ⁊ miſerere mei.Notate circa hͦ firmā ſtabilitatē iſtiꝰ mulierꝭ.Et forte hoīes dixiſſent. O ⁊ qͣnto tꝑe vado ītro eū. ⁊ nō poſſū aliqͥd ab eo ꝯſeqͥ. Nō ſic iſtaīmo ꝯtinuauit. Et circa hͦ ſūt due doctrine.Prima ē ſpeculatiua. alia ē moral̓ ¶ Speculatiua ē eo ꝙ dixit xp̄s. Nō ſū miſſus niſi adoues q̄ ꝑierūt domꝰ iſrl̓. Hic notandū cū dic̄Nō ſū miſſus ⁊c̄. Ꝙ de aduētu xp̄i poſſumusloqͥ dupl̓r. Uno mō qͣꝫtū ad redēptōem vl̓eꝫ.Et ſic xp̄s vniuerſalit̓ ad oēs venit ⁊ miſſus ēqꝛ p̄ciū ꝓ oībꝰ ſoluit. qꝛ oēs ſūt redēpti. ſed nōoēs ſaluati. qꝛ nolūt ieiunare. Sic̄ ſi aliqͥs ditiſſimꝰ tranſiret vltra mare ad redimēdū xp̄ianos captiuos. oēs qͥ eēt penes ſaracenos inbarbaria. cū magnis pecunijs. dicēdo ꝓ quāto p̄cio dabitꝭ mihi captiuos. ⁊ ipſe ſoluiſſetp̄ciū. ⁊ ſi vnꝰ diceret. Nolo exire. īmo hic voloremanere. q̄ro cuiꝰ eēt culpa. nō ſoluētis. naꝫp̄ciū ſolutū ē. ſed noluit gaudere. Dn̄s iſte diues erat Ih̓s xp̄s. qͥ die veneris ſctā aperuitte cā ſuā. hͦ ē latꝰ ſuū ꝓ oībꝰ nobis captiuis ſoluēdo ī ara crucis. ⁊ ſoluit libere ꝟberibus etalijs plagis multis. Et oībꝰ nūciat̉ dicendo.ponatis vos ī nauigio eccl̓ie triū cooꝑturaꝝſcꝫ ſtamū. Et pͥma ē ꝓpe ſentinā. q̄ dꝫ eē ſecreta. ⁊ iſta ſignificat religioſos. qͥ debēt eē ſecreti ⁊ ſine neceſſitate de ordine nō exire. Scd̓a

ſignificat ꝯditōem p̄ſbr̄orū. qͥ debēt honeſteviuere. Tercia ē laicoꝝ. qͥ debēt bene viuerebn̄ ꝯuerſando. Iō Salomon ꝓuer. vlt̓. Facta ē qͣſi nauis inſtitoris de lōge portās panēſuū ⁊c̄. Nā venerūt nūcij dn̄i ⁊ dixerūt iudeisvenite ad nauē dn̄i. Qui dixerunt. nolumusSil̓r dicat̉ de tartaris ⁊ ſaracenis. qͥ dicuntꝙ nr̄ ꝓpheta ꝓmittit nobis ī alio mūdo riuuꝫmell̓ ⁊ lactis. Sed ꝓ om̄ibꝰ venit. ⁊ hͦ ꝓbat̉ inveteri teſtamēto. Paꝝ eſt vt ſis mihi ſeruꝰ adſuſcitandas tribꝰ Iacob. ⁊ feces iſrl̓ ꝯuertendas. Ecce dedi te in lucē gentiū. vt ſis ſalusmea vſqꝫ ad extremū terre Iſa. xlix. In nouoteſtamēto. Hoc em̄ bonū eſt ⁊ acceptū coraꝫſaluatore nr̄o deo. qͥ om̄es hoīes vult ſaluosfieri. et ad agnitōnem veritatis ꝑuenire. jͣ. adThimo. ij. Uidemꝰ gͦ ꝙ ꝓ omnibꝰ miſſus eſtAlio mō loqͥ poſſumꝰ de xp̄i aduētu qͦ ad viſitatōem corꝑalē .ſ. ad p̄dicandū et faciēdū miracula ꝑſonaliter. ⁊ ſic non venit niſi ad ouesdomꝰ iſrael. Et qͦ ad hoc verificat̉ auc̄tas .ſ. qͦad viſitatōem corꝑalē. qꝛ tm̄ in terra ꝓmiſſionis corꝑaliter erat venturus. Iō. b. Paulusdicit. Dico em̄ Ih̓m xp̄m miniſtꝝ fuiſſe circūciſionis ꝓpter veritatē dei. ad cōfirmādasꝓmiſſiones patꝝ. gētes aūt ſuꝑ mīa honorare deū. ſicut ſcriptū eſt. Laudate dn̄m om̄esgen. ⁊c̄. ad Ro. xv. Et ita intelligit̉. nō ſū miſſus ꝓpter chananeā. qꝛ de illis nō erat ¶ Aliaaūt doctrina ē moralis. ⁊ vide ꝯſtantiā iſtiusmulieris. qꝛ ꝓ nulla īiuria ceſſauit orare. Diſce gͦ tu orare quotidie. de mane facere certaꝫorōem. Nam qͥlibet dꝫ facere ⁊ tenere certamorōem. Itē de ſero auteqͣꝫ ponas te ī lecto flexis genibꝰ ⁊ deuote dicēdo. Pr̄ nr̄. Aue ma.Credo in deū ⁊c̄. cū alijs multis ẜm tuā deuotōem. ⁊ habebis ꝓſperitatē in corꝑe ⁊ ī aīaEt iō dauid in pͣs. lxv. Iubilate. pͥmo. Bn̄dictꝰ dn̄s qͥ nō amouit orōem meā ⁊ miſcd̓iaꝫſuam a me. Et ſic cōtinua. ⁊ nō dimittas eaꝫꝓpter ſociū vel ꝓpter aliā cām. Et vide hic exēplū. Quidā lombardꝰ voluit mundū videreet viſitare ſingularit̓ ſcm̄ ſepulcꝝ Ih̓u xp̄i cūvno ſcutifero. et accepit licentiā vxoris ſue. ⁊ꝓpoſuit qͦtidie dicere Pr̄ nr̄ ⁊ Aue ma. Et immediate incepit ⁊ ꝯtinuauit qͦtidie ſuā orōeꝫet fuerūt ſꝑ incolumēs. Cōtigit ꝙ reuertēdoad domū ſuā cū eēt iam ꝓpe caſtꝝ. nō curauitvltra facere orōem dicendo. O iam ſumꝰ ꝓpenr̄am domū. nō oportet mō facere orōeꝫ. Inpoſteꝝ ſic accedēdo ꝟſus domū. ignis accenſus ē in caſtro. et caſtꝝ ⁊ filij p̄ter vxorē oīa cō-

s 2