Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica Reminiſcere

fuit qn̄ dixit mr̄i ſue flēti di. Mulier ecce filiꝰ tuꝰ. ſignādo ꝟſus Ioh̓em. ſonꝰ ſignificatincōꝑabilē ſonū pietatꝭ. Quartꝰ fuit qn̄ apl̓iet amici receſſerūt relinquēdo. dixit altavoce. Hely helylamazabathani ⁊cͣ. tamēcredatis ipſe eēt a deitate derelictꝰ.. ſedab apl̓is amicis. iſte ſonꝰ erat ꝯpaſſionis ꝓpter amicoꝝ dilectōeꝫ. Quintꝰ fuit qn̄dixit. Sitio. ipſe deſiderabat infideliū conuerſionē. ſic fuit cantꝰ incomꝑabil̓ caritatꝭ.Sextꝰ fuit qn̄ dixit. Cōſummatū ē. ſonꝰ incomꝑabil̓ infinite erat ꝯſtantie. Septimꝰfuit qn̄ dixit. Pr̄ in manꝰ tuas ꝯmendo ſpm̄meū. Et iſta cantilena fuit infinite cōfidētie.dans exemplū cuilibet xp̄iano. Ecce ergo cytharā Dauid. Et demon intelligens hoc ſecretū fugiebat. regē Saul relinquēdo. Ethoc ſperans iſta chananea: dixit. Miſerere mei dn̄e fili dauid. qꝛ filia mea male a demonio vexat̉. Loco iam allegato. Secunda doctrina ē moralis. Pro notandumqn̄qꝫ p̄dictā filiā demon inflabat. Interduꝫvt rabie detentā ꝯturbabat. Interdū ꝓijciebat illā in lutū. Interdū os vſqꝫ ad aureꝫducebat. Interdū in puteū ſiue aquā ꝓijciebat. Interdū in ignē. tollens ei virtutē. Sꝫmr̄ illā relinquebat. q. d. ſi dauid qui eratfigura poterat fugare demoniū ſonū cithare. plꝰ pōt ipſa veritas .i. Ih̓s xp̄s. Et eſt inſtructio bona moral̓ .ſ. ſi nr̄e aīe vexantur ademone multis et diuerſis pctīs. allegemꝰſonū ipſiꝰ cythare. nr̄e anīe diuturnitatepeccati verant̉ a demone. demō vexat ml̓tos hoīes. et ꝓpte ſuꝑbiā. ſic̄ faciebat filiaꝫchananee. ſicut ſi eſſet vnū magnū vas infla vento. Alij vexant̉ auariciā a demōe reuoluti. Alij ꝓijciunt̉ in lutū .ſ. luxurioſe viuēdo. Alij habēt os retortū vſqꝫ ad aures. iſtiſunt inuidi. Alij ꝓijciunt̉ in aquā .ſ. guloſe viuendo. Alij in ignē. iſti ſunt deſiderāt vindictā inimicoꝝ. Alij ꝑdunt virtutēꝓpter pigritiā. tn̄ habemꝰ remediū chananee dicēdo.Dn̄e filidauid miſerere mei. qꝛ filia mea .i. aīamea. vexat̉ a demone. Et ſi dauid dn̄e fuitvr̄a figura. cithara figura crucis illud fecit vos facere dignemī eſtis ꝟitas. Et id̓o ſilaboramꝰ corꝑe et diuitijs. qͣnto plꝰ anīa. d̓r Deūt̓. iiij. Cuſtodi igit̉ temetipſum etaīam tuā ſollicite. Ne obliuiſcarꝭ ꝟboꝝ viderūt oculi tui. ne excidāt de corde tuoctis diebꝰ vite tue Docebis ea filios ac nepotes tuos die quo ſtetiſti corā dn̄o deo tuo in

oreb. qn̄ dn̄s locutus ē mihi di. Cōgrega adme ppl̓m vt audiāt ſermones meos. diſcāttimere me om̄i tꝑe viuūt in terra. Ecce mulier iſta chananea cogitās ꝯſiliū pluriū ꝑſonaꝝ illā ferret ad ſortilegos. ad ſe reuerſadixit. Recurrā ad demones.. vt filia mea liberet̉ a demone. faciā. ſed ſolū volo recurrere ad xp̄m. iſtā laudat ml̓tū omelia hodierna. Circa habetꝭ bonā doctrinā .ſ. vadatis ad tales ꝑſonas aliqͣ neceſſitate mūdi. ſed ad ſolū ih̓m xp̄m. Naꝫ ſi forteamiſiſti aliqͥd. neſcis vbi ē. vadas ad demones. qm̄ ſecreta nēſciūt. ſint ī tenebris.Bn̄ dicēt forte in infamiā alicuiꝰ. erit ve vt miſceant malū. furtū neſcire poteris. recurre ad xp̄m iſto. vt ſi ſibi placeat ponat in corde illiꝰ habet vt tibi reſtituat. Itē ſi vis habere ſanitatē tui corꝑis mariti. aut vxoris. accedas ad coniuratoresqꝛ demones pn̄t facere. Et ſi diceres. expertus ſum. caue. qꝛ deceptꝰ es. d̓r demon curabat infirmos. ab īfirmitate ſanādo. ſed a leſione ceſſando. Debet ſolūfidere in dn̄o potiꝰ qͣꝫ ad tales recurrere. Etvos mulieres faciatis rōne infantiū Naꝫibi ē neceſſaria creatio aīe. diabolus nonpoteſt animā creare. Uideāt rectores cōitatū. ſi ſciūt aliquē vel aliqͦs infideles his artibꝰ vtētes. iſtos tales ad vitā ſuſtineant. iſtud pctm̄ ē ſufficiēs irā dei prouocareſuꝑ ciuitatē. Et ecce vnū exemplū. Si fortealiqͥs ſaracenꝰ veniret de barbaria. et ſecretediceret ciuibꝰ militibus ciuitatis. Ecce dimittatis regē vr̄m. detis vos regi nr̄o. Egodico ſi ciues rectores ſcirēt iſta dicerēt. nōne mererent̉ vt rex deſtrueret illos. certe ſic. Iſtā penā merēt̉ ad illos recurrūtſuſtinēt. maxīe ſi ē notoriū. Si aūt ē ſecretū.tūc deꝰ ꝯdēnabit illos faciūt. īmo etiā illos vadūt ꝯſentiūt. Cōcordat Dauid inpͣs. xliij. Deꝰ auribꝰ nr̄is. Si obliti ſumꝰ no dei nr̄i. ſi expādimꝰ manꝰ nr̄as ad deumalienū. nōne deꝰ reqͥret iſta. ipſe em̄ nouit abſcōdita cordis. Magna īiuria ſibi in noīepſiꝰ tāta ſit ꝟtꝰ curet oīa. Et de ē textus īpsͣ. xxxix. Beatꝰ vir cuiꝰ eſt nomē dn̄i ſpes eiꝰ reſpexit ī vanitates īſanias falſas. Nota reſpexit in vanitates inſanias falſas.id eſt ſortilegia. Addiſcamꝰ a chananea iſtaque curauit de iſtis vanitatibus. et erimꝰfideles regi nr̄o. Et ecce fidelitatē iſtiꝰ mulieris. Scd̓o ẜuauit firmā ſtabilitatē. Naꝫ