Feria quinta poſt inuocauite

Ecce homo vorax eſt ⁊ potator vini. publicanoꝝ ⁊ pctōꝝ amicꝰ. Math̓. xj. Itē. Nosſcimꝰ qꝛ hic hō pctōr ē ⁊c̄. Tertio qꝛ diabolus ē ꝑſecutor veritatꝭ. de ip̄o dicēte xp̄o. inveritate nō ſtetit. Auguſtinꝰ. bn̄ fuit ī veritate. Nota qͣliter deꝰ poſuit lucifeꝝ ſuꝑ oēscreaturas. et ipſe voluit ſe parificari deo ꝑſuā ſuꝑbiā. ⁊ ſic n̄ ſtetit ī ꝟitate ſꝫ apoſtatatꝰfuerat. Sic ⁊ vos dixit xp̄s iudeis. nō ſtatꝭī ꝟitate a me audita. ¶ Moralit̓ habemꝰ h̓doctrinā vt fugiamꝰ nō ſolū mēdaciū ꝑnicioſum qd̓ eſt pctm̄ mortale. ſꝫ etiā iocoſuꝫqꝛ etiā eſt pctm̄. qꝛ ꝑ nullā cām ⁊ ꝓ nulla reeſt dicendū mēdaciū. Un̄ dauid ī psͣ. Perdes oēs qͥ loquunt̉ mēdaciū. in psͣ. v̓. IteꝫSap̄. jͣ. Os qd̓ mentit̉ occidit aīaꝫ. De iſtisargumentis loquit̉ thema. Dicebat ih̓s adeos qͥ crediderūt ei iudeos. Deo gr̄as.¶ Feria qͥnta poſt dn̄icā primā inuocauit.¶ Sermo. ij.I māſericis ſermone meo vere diſcipuli mei eritis. Io. viij. Materia pn̄tis ſermonis erit quō poterimꝰ eſſe boni diſcipl̓ixp̄i. Magnū qͥd ē eſſe magiſtrū ī theologiavel ep̄m vel archiep̄m vel cardinalē vel papam. ſed multo magis eſt eſſe diſcipulū xp̄i.Credo ꝙ erit materia vtilis ⁊ ꝓficuoſa. Sꝫvt deo ſit placabilis ⁊ gratioſa ſalutet̉ virgoglorioſa ⁊c̄. Si māſeritis. Semel fuit queſtio facta iudeis ꝑ vnū bonū hoīem de materia quā volo vobis p̄dicare. Nunqͥd vosvultis diſcipuli eiꝰ fieri. Ioh̓. ix. Iudei aūtindignati maledixerūt ei dicētes. Tu diſcipulus eiꝰ ſis. nos Moyſi diſcipuli ſumus.O ſtulti. Suꝑ hͦ dicit Auguſtinus. In meſit dn̄e iſta maledictio vt ſcꝫ ſim diſcipulustuꝰ. Credo ꝙ qͥlibet veſtꝝ rn̄deret. O vtināeſſem diſcipulꝰ ſuus. ꝓpterea volo vob̓ nūcon̄dere qͦt modis ⁊ qͥbꝰ poteritis fieri diſcipuli eius ſi vultis. Et inueni octo virtutesſeu ꝯditiōes huiꝰ nobiliſſimi diſcipulatꝰ .ſ.¶ Credentia principalis¶ Obedientia generalis¶ Penitentia ſacramētalis¶ Patientia virtualis¶ Beniuolentia cordialis¶ Benificentia liberalis¶ Diligentia ſpiritualisPerſeuerantia finalisSi vultis eſſe diſcipuli xp̄i habeatꝭ aliquā

iſtaꝝ virtutū. De vltima dic̄ thema. ſi māſeritis ⁊c̄. Prima ꝟtus q̄ facit hoīem eſſe diſcipulū xp̄i eſt credētia pͥncipalis .ſ. credere firmiter articulos fidei. ⁊ nō dubitare in aliqͦ.ſic eſt hō diſcipulꝰ xp̄i. Nota qm̄ in oī ſcolacuiuſcūqꝫ facultatis oportet diſcipulū ſimpliciter credere magiſtro. maxīe ī pͥmis pͥncipijs. Uerbi gr̄a. Prima pͥncipia lr̄aꝝ ſuntxxiij. Iō qn̄ magiſter dic̄ diſcipulo. Iſta lr̄aeſt a. Iſta lr̄a eſt b. diſcipulꝰ debet ſibi credere. qꝛ ſi vellet dicere. qͣre iſta lr̄a a eſt magisa qͣꝫ iſta b. vel econuerſo vapularet̉ a mgr̄o.Iō ph̓us. Oportet addiſcentē credere. Itaetiā d̓ ſcola xp̄i .ſ. eccl̓ia. quā ſcolā intrāt xp̄iani ī baptiſmo. q̄ hꝫ. xij. pͥncipia .ſ. xij. articulos fidei ꝯtētos ī credo maiori qͦrū aliqͥ ꝑtinēt ad xp̄i diuinitatē. aliqͥ ad xp̄i hūanitatē.⁊ qꝛ ſūt multi infideles qͥ nolūt ea credere.iō nō ſunt diſcipuli xp̄i. ſi gͦ vultis eſſe diſcipuli xp̄i credatꝭ iſta. xij. pͥncipia fidei ſimpliciter ſine ꝯͣdictiōe. diſputatiōe. dubitationeAutoritas. Manifeſtauit gloriā ſuā. ⁊ crediderūt ī eū diſcipl̓i eiꝰ. Ioh̓. ij. Nota manifeſtauit gl̓iaꝫ ſuā .ſ. ī his. xij. articul̓. ¶ Secūda v̓tus q̄ facit hoīem eē diſcipulū xp̄i eſtobediētia general̓ .ſ. obedire ⁊ ſeruare oīa q̄xp̄s mandat ⁊ p̄cipit. ⁊ p̄cepit generalit̓ ſineꝯͣdictōe ⁊ nō facere ꝯͣ eiꝰ p̄ceptū ꝓ aliqͦ lucrohn̄do vl̓ bono vl̓ officio vl̓ dignitate. Talisē diſcipulꝰ xp̄i verꝰ. Rō. qm̄ tāta ē dignitashuiꝰ mgr̄i ꝙ oꝑtet ſibi obedire in oībꝰ etiā ꝯͣoēs ꝑſonas mūdi. Ita ꝙ ſi pr̄ vel mr̄ vl̓ oēsparētes vl̓ amici. īmo etiā papa vel rex eēntad vnā ꝑtē. mādātes facere aliqͥd qd̓ eſt ꝯͣ p̄ceptū mgr̄i xp̄i. magꝭ ē obediēdū ſoli xp̄o qͣꝫhis oībꝰ. Auctoritas. Legit̉ Luc̄. xiij. ꝙ cuꝫxp̄s iret p̄dicādo d̓ loco ad locū magna turba hoīm ⁊ mulieꝝ ſeq̄bat̉ ip̄m. neqꝫ miꝝ. Etꝯuerſus ih̓s dixit eis. Quid vultꝭ. Cogitate quō rn̄derūt. Dn̄e volumꝰ eē diſcipuli veſtri. Et dixit ad illos. ſi qͥs venit ad me ⁊ nōodit patrē ſuū aut matrē et vxorē ⁊ filios etfratres aut ſorores. adhuc aūt ⁊ aīaꝫ ſuā. nōpōt eē meꝰ diſcipulꝰ. ſꝫ cū deꝰ p̄cipiat honorare parētes ⁊ diligere vxores ⁊ filios ⁊ aīaꝫſuā. qͣre gͦ xp̄s dic̄. ſi qͥs vult ⁊c̄. Rn̄deo. ꝙ h̓intelligit̉ ſic. qꝛ ſi pat̓ mater vel vxor aut ſenſualitas ꝓpria volūt ꝙ tu facias aliqͥd cōtrap̄ceptū chriſti tunc odire patrem matrē ⁊c̄.Et dicere neſcio vos. deificū eſt. Uerbi gratia. Si pater tuus dicat tibi. Fili fac vindictam de tali iniuria mihi facta a tali ⁊c̄.