Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica in quinquageſima

ad paradiſum. Tertiꝰ gradꝰ eſt obediētiū.dic̄. Ambulabūt deficiēt .ſ. faciendo illaad tenent̉ diligēter In oībꝰ iſtꝭ neceſſariaeſt ꝟtꝰ ſpei dat feruorē cordialē. Tertiodico neceſſariū eſt viatori aſcēdenti ī altuꝫduratio fortitudinis ne deficiat in medio.Hec aūt duratio fortiꝰ habet̉ ꝟtute charitatis. charitas dat fortitudinē volūtati nemute ꝓpoſitū. ſꝫ ꝑſeueret. Dat etiā fortitudinē ꝯtra tēptatiōes diaboli ꝯͣ occaſionesmūdi inclinatōnes carnis. Et id̓o dicebatapl̓s. Det vob̓ deꝰ vt in charitate radicati etfundati poſſitꝭ cōp̄hendere oībꝰ ſctīs. ſupple. gloriā dei. ad Eph̓. iij. Nota differētiamint̓ radicatū fundatū. Sic̄ arbores quarūeſſe viuere eſt in radice. Itē fundati vt domus cuiꝰ eſſe ꝑmanere eſt a bono ſuppoſito fundamēto. Radix eſt ꝟtꝰ charitatis danshumiditatē deuotōis eſſendi viuēdi ſpūaliter. fundamentū eſſendi ꝑmanēdi in eadem. Multi tn̄ ſunt radicati deuotionemſꝫ ſunt fundati. qꝛ modico vēto tēptatōisſtatim cadūt eradicāt̉. ſꝫ ſi ſunt fundatitimēt. Ecce neceſſitas iſtaꝝ ꝟtutū in md̓oIdeo dic̄ thema Nūc ſcꝫ in mūdo manentfides ſpes charitas tria hec. Nota dicunturtheologicales ꝓpter obiectū ꝓpter cām. Depͥmo obiectū aliaꝝ ꝟtutū eſt res creata. quiaobiectū humilitatis eſt deſpectꝰ honoꝝ. Obiectū caſtitatis eſt deſpectꝰ luxurie. Obiectūmiſericordie eſt diſpēſare bona in pijs cauẜ. ſic de alijs. Sꝫ obiectū iſtaꝝ triū ꝟtutū eſtdeꝰ. qꝛ deꝰ eſt obiectū fidei. Quia fides nihilaliud eſt qͣꝫ credere. deꝰ dixit. Spes ē ſperare. qꝛ deus ꝓmiſit. Charitas aūt eſt diligere deū ꝓpter ſe. ꝓximū ꝓpter deū. Iterumſecūdo dicunt̉ theologicales ꝓpter cauſam. alias ꝟtutes poteſt homo acqͥrere per ſeviuēdo moralit̓. ſꝫ he tres pn̄t haberi niſia deo ſpēaliter infundant̉. Ideo ſoluꝫ iſtisorat eccl̓ia dicēſ. Omnipotēs ſempiterne deus da nob̓ fidei ſpei charitatis augmentū⁊c̄. Nota oportet aliquas ꝟtutes eſſe theologicales ad acquirendū beatitudinē ſuꝑnaturalē. vt dic̄ ſanctꝰ Tho. pͥma ſcd̓e. q. lxij. arti. j.. iij. ſcpͥ. di. xxiij. q. j. ar. iiij. q. iij. Et idem dic̄in queſtionibꝰ deputatis de virtutibꝰ. q. j. ca.xij. Et vt dic̄ ſanctꝰ Thomas. Uirtutes theologice dicunt̉. qꝛ habēt deū pro obiecto. etquia a deo infundunt̉. tm̄ reuelationē d̓iin ſacra ſcriptura tradunt̉. vt dicit ſanctusTho. ibi.. pͥma ſcd̓e. q. lxij. ar. j.. iij. di. xxiij.

q. j. ar. iiij. q. iij. He em̄ ꝟtutes hn̄t idē obiecto fine .ſ. deū. vt dic̄ ſanctꝰ Tho. qͣrto ſcpͥ.di. xiiij. q j. ar. j. q. iiij. ſcd̓m. iij. di. ix. Et ſūt tm̄tres .ſ. fides. ſpes. charitas. prima ſcd̓e. q. lxij.ar. iij. Secūdo declarandū eſt v̓bū thematis iuxta ītellectū appropriatū ſeu ſpiritualē.Pro quo ſciendū in alio mūdo ſecreta loca ſeu receptacula animaꝝ ex hac vita decedentiū ſunt tria .ſ. Primꝰ infernꝰ damnatorūqui eſt locꝰ inferior. vbi eſt fides ſolū ſine charitate. Quō eſt fides in demonibꝰ quō.on̄dit ſanctꝰ Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. v. ar. ij. q. xviij.ar. iij. ad ſcd̓m. in tertio ſcripto. diſ. xxiij. q.iij. ar. iij. q. j. diſ. xxvj. Secūdus locꝰ eſt purgandoꝝ vbi eſt ſpes ſingulariter. Tertiꝰ locꝰeſt beatoꝝ vbi eſt charitas excellent̓. Dicopͥmo ⁊c̄. in inferno ſit ſpes. AuctoritasMortuo homīe impio nulla erit vltra ſpesProuer. xj. Impenitēs d̓r impiꝰ et crudelisquia noluit liberare filiā regis .ſ. animā ꝓpriāab incendio poſſet ⁊c̄. ipſo mortuo nullaerit ſpes vltra .ſ. nec redemptiōis nec liberationis. nec etiā releuationis. ſic extirpat̉ erroraliquoꝝ theologoꝝ antiquoꝝ gloſarū aliqͣrum iuriſtaꝝ dicentiū. licet in inferno nulla ſit redemptio. tamē eſt ibi penaꝝ alleuiatōDant exemplū de illo qͥportat ſiue gerit aliquod onꝰ graue. qui licet poſſit onus dimittere. tamē iuuat̉ releuat̉ dādo ſibi ad comedendū vel bibendū. Ita vt dicūt illi ē deonere anime damnate. que licet poſſit deponere onꝰ penaꝝ. poteſt tamē habere releuationē ex bonis que fiūt hic a parentibus. ⁊c̄.Hoc eſt falſum erroneū eccleſiā reprobatū. Quia mortuo homine impio. ⁊c̄. imodico vobis fortiꝰ. quanto plura fiūt aliqua anima dānata. tanto magis pena augm̄tatur. Declaret̉ hoc per ſimilitudinē captiuo. portatonꝰ durū captiuitatis. parētesmittūt ſibi preciū redemptiōis. ſꝫ ꝑdit̉ ī mari vel al̓s Et qn̄ captiuꝰ ſcit. ille non ſolū nonreleuat̉. imo magꝭ dolor eſt ſibi triſticia augmentat̉. ſibi ꝓfuit illud p̄cium. Ideꝫeſt de damnatis. Itē in inferno eſt niſitrarietas malignitas. quia pater odit filiū quo fuit damnatꝰ. econuerſo. vir contravxorem ecōuerſo. qͣꝫto hic fuerūt amoresmaiores. tanto magis eſt odiū inter eos. dicendo. In malignitate noſtra cōſumpti ſumus ⁊c̄. Talia dixerūt in inferno hi qui peccauerūt. quoniam ſpes impij tanqͣꝫ lanugo ēque a vento tollit̉ tanqͣꝫ ſpūma gracilis a