Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo .II.

Sermo. ij.Unc manent fi desſpes charitas tria.. ad Co. xiij. Noſter ẜmo erit de ꝟ̓tutibꝰ theologicisbona inſtructiōe nr̄a vtilitate mortuorumSꝫ pͥmo ſalutet̉ ꝟgo maria. Uerbū ꝓpoſitūeſt declarandū ẜm duplicē intellectū .ſ. ꝓpriū lr̄alem. appropͥatū moralē ſpūalē. Et primus erit viuis. ſcd̓s mortuis. Primꝰ erit introductiōe. ſecūdꝰ ꝓſecutōe. Pro pͥmoſciendū in hac vita ſumme ſunt neceſſarieiſte tres ꝟtutes theologice. fides. ſpes. charitas. eundo ad ꝑadiſum.. qꝛ cuilibet viatori aſcenſuro ad caſtꝝ alte ſitū tria ſunt eineceſſaria. Primo reſpectus viſualis. Secūdo audacia cordialis Tertio duratio fortitudinisDico pͥmo. ⁊c̄ .ſ. reſpectꝰ viſual̓. reqͥrit̉ ſivis ſecurꝰ ire vt locū ad quē tēdis ſiue termi cognoſcas. claꝝ ē totum tꝑs vitenr̄e in md̓o eſt niſi vna via quā vadimus aſcēdendo ad caſtꝝ altiſſimū celi empirei. indiget his tribꝰ. ſunt reſpectꝰ viſualis. audacia cordial̓. duratio fortitudinis. habent̉ tres ꝟtutes .ſ. fidē. ſpem. charitatem. Et ex poterꝭ cognoſcere ꝟitatē vel neceſſitatē iſtaꝝ triū ꝟ̓tutū. Et fidē videmuſfinē ſeu terminū vite nr̄e .ſ. celū beatoꝝ.qͣꝫ em̄ iſte terminꝰ fuit cognitꝰ intellectū naturalē ph̓oꝝ De pulcre loquit̉ ſanctꝰ Tho.pͥma ꝑte. q. j. ar. j. on̄s neceſſitatē doctrīe ſacrevltra philoſophicas diſciplinas. eo ordīati ſumꝰ diuinitꝰ ad finē ſuꝑnaturalē trāſcēdētem naturalē nr̄am apprehenſionē. Licꝫ em̄ motū ph̓i habuer̄t cognitiōeꝫ de celo lunemercurij. venerꝭ. ſoliſ. iouis. ſaturni celi ſtellaꝝ .ſ. firmamēti pͥmi mobilis. tn̄ potuerūt aſcēdere vſqꝫ ad celū empireū. qd̓ eſt īmobile. eſt locꝰ iſte btōꝝ ad quē aſcēdimus. Etiſte locꝰ videt̉ a nobis ſolū fidē. Et iſto loco loquit̉ apl̓s dicēs. Oculꝰ vidit nec auris audiuit. nec ī cor hoīs aſcēdit p̄parauitdeꝰ his diligūt illū. nob̓ aūt reuelauit deꝰſpm̄ ſuū. j. ad Co. ij. Nota dicit oculꝰ .ſ. intellectꝰ ph̓oꝝ vidit. qꝛ nolebāt credere niſiillud qd̓ videbāt oculo intellectꝰ .ſ. certā demonſtrationē. Nec auris audiuit .ſ. iudeorū.Moyſes em̄ alij ꝓph̓e multa miracula audierūt a deo. ſꝫ nūqͣꝫ audierūt deꝰ ꝑmitteret eis illū locū Nec in cor hoīs .ſ. infidel̓ aſcē

dit deꝰ p̄parauit. ⁊c̄. Ecce quō fides eſt neceſſaria .ſ. ad videndū locū. Sꝫ modicū eſſetſcire locū beatitudīs niſi etiā ſciremꝰ viā.notate tres vias qͣs etiā ſcimꝰ fidē. Et pͥmavia eſt de innocētia baptiſmali. iſtā ſcimꝰfidē v̓bū xp̄i dicēdo. Amē amē dico vobisniſi qͥs renatꝰ fuerit denuo p̄t videre regnūdei. Ioh̓. iij. Affirmatiua ē negatiua. Secūda via eſt digna pnīa. iſtā hn̄t ire illididerūt pͥmā viaꝫ. Digna pnīa eſt dolere depctīs ꝯfiteri cum ꝓpoſito redeūdi. Iſtavia ſcit̉ fidē v̓bū xp̄i dicētis. Pnīam agite qm̄ appropinquat regnū celoꝝ Math̓. iiijTertia via eſt firma obediētia. eſt viuereẜm dei ordinationē ẜmꝓpriā inclinationem. ẜm eiꝰ p̄cepta ẜm ſui ꝓpria ſentimēta. Hec etiā habet̉ fidē v̓bū xp̄i dicentis.Si vis ad vitā ingredi ẜua mādata. Math̓xix. apl̓s. Per fidē ambulamꝰ. ij. ad Cor̄.v. Nota fidē .ſ. vidēdo terminū. Dico ſecūdo neceſſaria eſt viatori audacia cordialiſvltra reſpectū viſualē .ſ. timere. nec ꝓpteraltitudinē loci dꝫ qͥs dubitare qͥn poſſit aſcēdere. ſꝫ reciꝑe audaciā cordis. nec ꝯfidas deintellectu nec auxilio tuoꝝ opeꝝ ſꝫ dei. dicēdo. Deꝰ me de nihilo creauit. redemit. etmihi illū locū p̄cio ſui ſanguinis emit et me baptiſmū mūdauit ſacroꝝ remedia ordinauit. Ideo dubito qͥn illuc aſcendā. qͥa ſe. qꝛ incorporeꝰ eſt. deꝰ em̄ ſpūs ē. Ioh̓.iiij. ſꝫ ꝓme illū locū creauit pulcre ornatū.Nam decor dat ſpem. Ideo d̓r. Qui ſperātin dn̄o mutabūt fortitudinē. aſſumēt pēnasſicut aqͥle. currēt non laborabunt. ambulabunt deficiēt. Iſaie. xl. Nota ſperāt indn̄o mutabūt fortitudinē. Quia ſi an̄ in hocmūdo habuerūt fortitudinem corꝑalem adambulandū. ſaltandū. ⁊c̄. mutabūt fortitudinem corꝑis .ſ. in feruorē cordis. Si querat̉quō fiet. Rn̄det. aſſument pēnas. ⁊c̄. vbi ponit tres gradꝰ bonaꝝ ꝑſonaꝝ. Et pͥmꝰ gͣduseſt ꝯtemplatiuoꝝ. iſti aſſumēt pēnas vtaqͥle ſeu alas. Due ale ſunt due ſpes. vna dedei potētia. alia de dei miſericordia. Prīaaſſumit̉ ꝑꝯfidentiā de dei potētia .ſ. poteſtnos facere equales angelis in gl̓ia. Secūdaaſſumit̉ ꝯfidendo de dei miſericordia nonſolū poteſt imo vult nos ſaluos facere. Hisduabꝰ alis cōtemplatiui volāt ad ꝑadiſum.Secūdus gradus eſt actiuoruꝫ. currendoper magna opera miſericordie et penitentiefeſtinanter cum magno ardore ſpūs currūt

o 2