Sermo .II.
¶ Sermo. ij.Unc manent fi desſpes charitas tria hͨ. jͣ. ad Co. xiij. Noſter ẜmo erit de ꝟ̓tutibꝰ theologicis ꝓbona inſtructiōe nr̄a ⁊ vtilitate mortuorumSꝫ pͥmo ſalutet̉ ꝟgo maria. Uerbū ꝓpoſitūeſt declarandū ẜm duplicē intellectū .ſ. ꝓpriū⁊ lr̄alem. ⁊ appropͥatū moralē ⁊ ſpūalē. Et primus erit ꝓ viuis. ſcd̓s ꝓ mortuis. Primꝰ eritꝓ introductiōe. ſecūdꝰ ꝓ ꝓſecutōe. Pro pͥmoſciendū ꝙ in hac vita ſumme ſunt neceſſarieiſte tres ꝟtutes theologice. fides. ſpes. charitas. ꝓ eundo ad ꝑadiſum. Rō. qꝛ cuilibet viatori aſcenſuro ad caſtꝝ alte ſitū tria ſunt eineceſſaria.¶ Primo reſpectus viſualis.¶ Secūdo audacia cordialis¶ Tertio duratio fortitudinisDico pͥmo. ⁊c̄ .ſ. reſpectꝰ viſual̓. Nā reqͥrit̉ ſivis ſecurꝰ ire vt locū ad quē tēdis ſiue terminū cognoſcas. Mō claꝝ ē ꝙ totum tꝑs vitenr̄e in hͦ md̓o nō eſt niſi vna via ꝑ quā vadimus aſcēdendo ad caſtꝝ altiſſimū celi empirei. Iō indiget his tribꝰ. q̄ ſunt reſpectꝰ viſualis. audacia cordial̓. ⁊ duratio fortitudinis.q̄ habent̉ ꝑ tres ꝟtutes .ſ. fidē. ſpem. ⁊ charitatem. Et ex hͦ poterꝭ cognoſcere ꝟitatē vel neceſſitatē iſtaꝝ triū ꝟ̓tutū. Et ꝑ fidē videmuſfinē ſeu terminū vite nr̄e .ſ. celū beatoꝝ. Nūqͣꝫ em̄ iſte terminꝰ fuit cognitꝰ ꝑ intellectū naturalē ph̓oꝝ De hͦ pulcre loquit̉ ſanctꝰ Tho.pͥma ꝑte. q. j. ar. j. on̄s neceſſitatē doctrīe ſacrevltra philoſophicas diſciplinas. eo ꝙ ordīati ſumꝰ diuinitꝰ ad finē ſuꝑnaturalē trāſcēdētem naturalē nr̄am apprehenſionē. Licꝫ em̄ꝑ motū ph̓i habuer̄t cognitiōeꝫ de celo lunemercurij. venerꝭ. ſoliſ. iouis. ſaturni ⁊ celi ſtellaꝝ .ſ. firmamēti ⁊ pͥmi mobilis. nō tn̄ potuerūt aſcēdere vſqꝫ ad celū empireū. qd̓ eſt īmobile. ⁊ eſt locꝰ iſte btōꝝ ad quē aſcēdimus. Etiſte locꝰ videt̉ a nobis ſolū ꝑ fidē. Et d̓ iſto loco loquit̉ apl̓s dicēs. Oculꝰ nō vidit nec auris audiuit. nec ī cor hoīs aſcēdit q̄ p̄parauitdeꝰ his qͥ diligūt illū. nob̓ aūt reuelauit deꝰ ꝑſpm̄ ſuū. j. ad Co. ij. Nota cū dicit oculꝰ .ſ. intellectꝰ ph̓oꝝ nō vidit. qꝛ nolebāt credere niſiillud qd̓ videbāt oculo intellectꝰ .ſ. ꝑ certā demonſtrationē. Nec auris audiuit .ſ. iudeorū.Moyſes em̄ ⁊ alij ꝓph̓e multa miracula audierūt a deo. ſꝫ nūqͣꝫ audierūt ꝙ deꝰ ꝑmitteret eis illū locū Nec in cor hoīs .ſ. infidel̓ aſcē
dit q̄ deꝰ p̄parauit. ⁊c̄. Ecce quō fides eſt neceſſaria .ſ. ad videndū locū. Sꝫ modicū eſſetſcire locū beatitudīs niſi etiā ſciremꝰ viā. iōnotate tres vias qͣs etiā ſcimꝰ ꝑ fidē. Et pͥmavia eſt de innocētia baptiſmali. ⁊ iſtā ſcimꝰ ꝑfidē ⁊ v̓bū xp̄i dicēdo. Amē amē dico vobisniſi qͥs renatꝰ fuerit denuo n̄ p̄t videre regnūdei. Ioh̓. iij. Affirmatiua ē ⁊ negatiua. Secūda via eſt digna pnīa. ꝑ iſtā hn̄t ire illi qͥ ꝑdiderūt pͥmā viaꝫ. Digna pnīa eſt dolere depctīs ⁊ ꝯfiteri cum ꝓpoſito nō redeūdi. Iſtavia ſcit̉ ꝑ fidē ⁊ v̓bū xp̄i dicētis. Pnīam agite qm̄ appropinquat regnū celoꝝ Math̓. iiijTertia via eſt firma obediētia. hͦ eſt viuereẜm dei ordinationē ⁊ nō ẜmꝓpriā inclinationem. ẜm eiꝰ p̄cepta ⁊ nō ẜm ſui ꝓpria ſentimēta. Hec etiā habet̉ ꝑ fidē ⁊ v̓bū xp̄i dicentis.Si vis ad vitā ingredi ẜua mādata. Math̓xix. Iō apl̓s. Per fidē ambulamꝰ. ij. ad Cor̄.v. Nota ꝑ fidē .ſ. vidēdo terminū. ¶ Dico ſecūdo neceſſaria eſt viatori audacia cordialiſvltra reſpectū viſualē .ſ. nō timere. nec ꝓpteraltitudinē loci dꝫ qͥs dubitare qͥn poſſit aſcēdere. ſꝫ reciꝑe audaciā cordis. nec ꝯfidas deintellectu nec auxilio tuoꝝ opeꝝ ſꝫ dei. dicēdo. Deꝰ qͥ me de nihilo creauit. ⁊ redemit. etmihi illū locū p̄cio ſui ſanguinis emit et meꝑ baptiſmū mūdauit ⁊ ſacroꝝ remedia ordinauit. Ideo nō dubito qͥn illuc aſcendā. qͥanō ꝓ ſe. qꝛ incorporeꝰ eſt. deꝰ em̄ ſpūs ē. Ioh̓.iiij. ſꝫ ꝓme illū locū creauit tā pulcre ornatū.Nam decor dat ſpem. Ideo d̓r. Qui ſperātin dn̄o mutabūt fortitudinē. aſſumēt pēnasſicut aqͥle. currēt ⁊ non laborabunt. ambulabunt ⁊ nō deficiēt. Iſaie. xl. Nota qͥ ſperāt indn̄o mutabūt fortitudinē. Quia ſi an̄ in hocmūdo habuerūt fortitudinem corꝑalem adambulandū. ſaltandū. ⁊c̄. mutabūt fortitudinem corꝑis .ſ. in feruorē cordis. Si querat̉ ⁊quō fiet. Rn̄det. aſſument pēnas. ⁊c̄. vbi ponit tres gradꝰ bonaꝝ ꝑſonaꝝ. Et pͥmꝰ gͣduseſt ꝯtemplatiuoꝝ. Nā iſti aſſumēt pēnas vtaqͥle ſeu alas. Due ale ſunt due ſpes. vna dedei potētia. ⁊ alia de dei miſericordia. Prīaaſſumit̉ ꝑꝯfidentiā de dei potētia .ſ. ꝙ poteſtnos facere equales angelis in gl̓ia. Secūdaaſſumit̉ ꝯfidendo de dei miſericordia qͥ nonſolū poteſt imo vult nos ſaluos facere. Hisduabꝰ alis cōtemplatiui volāt ad ꝑadiſum.Secūdus gradus eſt actiuoruꝫ. qͥ currendoper magna opera miſericordie et penitentiefeſtinanter cum magno ardore ſpūs currūt
o 2