Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. II.

habeamꝰ vitam eternā. ad Roma. vj. Finemꝟo vitā eternā .ſ. hr̄e. Si quelibet perſonavult opꝰ ſuū veniat ad fineꝫ. multo magisdeus. Ideo vult deꝰ de nobis ſaluatōem celeſtialem. que eſt finis noſter. Auc̄tas. Luce.xix. Uenit filiꝰ homīs querere et ſaluū facerequod perierat. Subditur. eſt voluntasan̄ pr̄em veſtꝝ in celis eſt vt pereat vnuspuſillis iſtis. Matth̓. xviij. Queſtio. diceret aliquis. ſi voluntas dei eſt vt oēs ſaluentur. quare tot damnant̉ ſua voluntas ſitomnipotens. Quare ergo damnant̉ tot infideles. iudei. agareni. et tot mali xp̄iani. ſi deus vult vt omnes habeant ſaluatōem celeſtialē. quare ergo tot vadūt ad damnatōeꝫ. Reſponſio. Voluntas dei eſt vt omnes ſaluent̉ſed tu non vis ſaluari. ſed dicis. volo ſaluariReſponſio. verum eſt verbo. ſed de factoUn̄ dicit ſe velle ire ad nuſciam verbo. recipit facto viam verſus maguntiā mentiturIdem ſuꝑbus dicit verbo vult ſaluari etire ad paradiſuꝫ. ſed facto recipit viā inferni.Idem dicat̉ de quolibet peccato. Un̄ eſtvoluntas ſed velleitas. vt dicit ſanctꝰ Thomas. in his qui volunt viam peccatoꝝ iread paradiſum. Patet ergo tu vis ſaluari. voluntate ꝓprie dicta. dum intendis ī peccatis permanere. Nota de rege ſimilitudinem vult om̄es de ciuitate habeant bonum viuāt. ſi dicat̉. ergo quare ſuſpenditisillum. Reſponſio. qꝛ fecit contra ordinatōeꝫmeā. Ego ordinaui ꝓpter bonū ipſoꝝ ne furētur aliqͥd. ſed iſte fecit oppoſitū. ergo ⁊c̄. Ideꝫde alijs peccatis. Idē de deo qui vult omnes habeant bonū ſaluationis celeſtis. ideoordinauit omnes infideles veniant ad fidem et baptiſent̉. et ipſi nolunt obedire. ideodamnant̉. qꝛ deus vult cogere libeꝝ arbitrium. Ideo de chriſtianis ordinauit decemp̄cepta ⁊c̄. et nolunt facere. Idem de religioſis clericis ordinauit vt viuāt honeſte ⁊c̄.nolunt. Sicut em̄ bonus dn̄s iuſtus vult omnes ſibi ſubditi habeant bonū ſeruando ſuas ordinatōnes. ita deus. quia iſta eſtdei voluntas ꝑfecta. De qua dicit apoſtolꝰ.Qui cepit in vobis opꝰ bonuꝫ. ꝑficiet vſqꝫ indiem ieſu xp̄i. ad Phil̓.. Dominica infra octauas Epiphanie. Sermo ſecundus.Eformamini īuitate ſenſus veſtri ⁊c̄. ad Rom̄. xij.

in epl̓a dn̄ice currētis. Pro declaratiōe ⁊c̄.Sciendū inter oēs creaturas quas deꝰ fecit ſingulariter qͥd fecit in homine. Qm̄ aliecreature aut ſunt pure ſpūales vt angeli. autpure corꝑales vt iumenta. ſed habet vtrūqꝫ habet aūt animā ſpūalē quā ꝑticipatangelis. corpꝰ aīalibꝰ. Deꝰ fecit vt doctorfacit aliquem librū. poſt in fine libri totumepylogat in vno capl̓o. Ita fecit deꝰ qui fecitvnū magnū libꝝ .ſ. iſtū mundū. in quo vultlegere: poteſt ibi legere diuinā potentiā ī creatione. dei ſapientiā in ornatione. dei miſericordiam in conſeruatione. Fecit om̄es creaturas corꝑales ſpūales. vltimo homineꝫ participat omnibꝰ creaturis tam ſpūalibus qͣꝫ corꝑalibꝰ. lapidibꝰ in eſſe. cum plātis in eſſe viuere. iumentis in eſſe. viue.re ſentire. angelis in eſſe. viuere ſentire intelligere. Illud videt̉ dicere ſcriptura ſacra Gen̄. ij. Formauit deꝰ hoīem de limo terre. qͣꝫtum ad corpus. Et factꝰ eſt homo in ani viuentē. Ex hoc ſeqͥtur ꝯͣdictio in homine. qꝛ ē ex duabꝰ naturis ꝯtrarijs .ſ. corꝑali et ſpūali. Corpꝰ naturaliter vult deſcēderead delectatōes ⁊c̄. Anima autē vult aſcēdere cōtemplatōeꝫ ⁊c̄. Ecce ꝯͣdictio. Auc̄tas adGal̓. v. Caro concupiſcit aduerſus ſpūm. etſpūs aduerſus carnem ⁊c̄. Angelo nihil contradicit. nec iumentis ſed homini. qꝛ quādovult facere aliqd̓ bonū. ſtatim ſeqͥtur ꝯtradictio. hoc bellū portamꝰ nobiſcū. Et qꝛ ex hocſunt multi inordinati ī hoc mūdo. ꝓpter dicit nobis apl̓s in themate. Reformamī ī nouitate ſenſus veſtri. non dicit carnis. ſed ſenſus .i. aīe. Ego queſiui amore veſtri qͣs ꝟtutes pōt reformari. inueni tres. pͥmaordinat hominē erga deū. ſcd̓a erga ꝓximuꝫ.tercia erga corpus ꝓprium. Prima eſt vera humilitas. Secunda liberalis pietas. Tercia pura caſtitas.Ex his dicit thema. Reformamī in noui. ⁊c̄. Dico pͥmo pͥma virtꝰ poteſt reformari eſt vera humilitas ordinat hoīem erga deū. Nota qꝛ quaſi totꝰ mundꝰ ſecutꝰ ē doctrinā illiꝰ mali magiſtri .ſ. Luciferi. docuit ſuperbiā. Dic quō in ſerpēte venit ad mulierē ad ꝑtē debiliorē ville. legit ſibi lectiōemſuꝑbie. qn̄ dixit eſſent ſic̄ dn̄ ſcientes bonū malū. ſtatim ſuperbiuit. Sicut em̄ habemus carnē noſtrā ab Eua. ſic etiam inclinamur ad ſuꝑbiā. Sꝫ vide qualit̓ deꝰ reforma-

ei 3