Dominica infra octa. epiphanie

alē. ⁊ ad agnitōem ꝟitatꝭ venire. qͣꝫtū ad infideles. Si dicat̉. qͣre gͦ nō oēs ſaluant̉ exqͦ ip̄edeꝰ vult ⁊c̄. Rn̄deo. ꝙ tu nō vis fieri. Si dicat̉. nūqͥd volūtas dei ē maior et efficacior qͣꝫmea. Rn̄deo ꝙ īmo. ſed dimittit ipſā in libertate. ¶ Dico ſcd̓o ꝙ poſt ꝯuerſionē penitētialē vult deꝰ a nobis duratōem v̓tualē ⁊ ꝑſeuerantiā in bona vita incepta. nō ꝯtētat̉ deꝰ deſola inchoatōe bone vite. īmo vult duratōeꝫSūt multi qͥ ſubito ꝯuertunt̉ ad deū qn̄ aliquā audiūt bonā p̄dicatōem. ⁊ ꝓponūt bn̄ viuere. ſꝫ paulatim deſiſtūt. Hoc nihil valet. qꝛvult deꝰ duratōem ꝟtualē. Rō qͥlibet mercator vult vt bn̄ ꝯſeruent̉ ⁊ cuſtodiant̉ mercesp̄cioſe qͣs ipſe emit. ⁊ qͣnto ſunt meliores ⁊ p̄cioſiores. tāto magꝭ vult vt diligētiꝰ cuſtodiant̉. Idē de dn̄o nr̄o ih̓u xp̄o optimo mercatore: qͥ optime cognoſcit merces ⁊ iocalia p̄cioſa. qͥ venit ad nūdinas huiꝰ mūdi ad emēdūaīas nr̄as di. mūdo. Da mihi aīas. cetera tolle tibi. Gen̄. xiiij. Modo in hoc mūdo nullealie merces. nec iocalia ſūt ita p̄cioſa ſicut eſtaīa hoīs vel mulieris. Un̄ ſi oēs creature corporales .ſ. ſol. luna. auꝝ. ⁊c̄. eſſent ſimul ī vnaſtatera. plꝰ pōderaret vna aīa ſola in valore qͣꝫom̄s tales creature corꝑales. Iō xp̄s bonusmercator. nō auro nec argēto emit anīas noſtras. qꝛ nō fuiſſet p̄ciū ſufficiēs. ſꝫ emit eas p̄cioſiſſimo ſanguine infiniti valoris. jͣ. Pet̓. jͣ.Nō corruptibilibꝰ auro vel argēto redemptieſtis. ſed p̄cioſiſſimo ſanguine xp̄i ih̓u. Anīaeſt tā p̄cioſum iocale. ⁊ tantū cōſtetit dn̄o ieſuxp̄o ꝙ vult ꝙ nō ꝑdat̉. nec furet̉ a latrone .ſ.diabolo. ſed ꝙ ꝯſeruetur ⁊ duret ī bona vitaDauid pͣs. xxix. Dn̄e in volūtate tua: p̄ſtitiſtidecori meo ꝟtutē .i. aīe mee ꝟtutē .ſ. duratiōisvirtualis. Modo cogitate ꝙ malū eſt peccare mortaliter. ⁊ ꝑdere animā tam p̄cioſuꝫ iocale a xp̄o tam care emptū. ¶ Nota ad ppoſitum parabolā illiꝰ mercatoris qͥ in nundinaemit p̄cioſiſſimā margaritā. ꝓ quadedit quicqͥd habebat. quā ꝯmiſit vxori cuſtodiendaꝫin quodā panno rudi inuolutā Que neſciēseius valorē. ipſam dedit ꝓ duabus lactucisꝓpter qd̓ iratꝰ vir occidit eā gladio. Hic mercator eſt xp̄s qͥ emit p̄cioſiſſimā margaritā .ſ.animā meā ⁊ tuam ⁊c̄. ꝓ qua dedit totū ſanguinē. cuiꝰ vna gutta plꝰ valet qͣꝫ quicqͥd creauit. Quā animā ꝯmittit xp̄s vxori .ſ. perſonexp̄iane. q̄ eſt ſpōſa xp̄i. Ozee. ij. Spōſabo temihi in fide ⁊c̄. dicit xp̄us ꝑſone xp̄iane Egoteneo meā tu tuā ⁊ ille ſuā in corꝑe. ⁊ venit la

ctuca .ſ. tētatio diabolica tꝑe eſtatis. qn̄ ꝑſona eſt calida ꝑ concupiſcentiā de muliere vl̓beneficio. vel de honore vel dignitate ⁊c̄. Etvenit tentatio vt lactucam portans. ⁊ loquitur imaginationi. d. Tu poteris hr̄e qd̓ visſi facꝭ hoc ⁊c̄. ſi das tm̄ ⁊c̄. ⁊ vis recreari. ꝯſentis tētationi. tunc tradis margaritā diabolo. i. animā tuā. Idē emēdo vel vendendo cūvſura: tūc das animā diabolo Idē de quolibet pctō mortali p̄t dici qn̄ mercator xp̄s venit .ſ. in morte vel in iudicio querēs a te margaritā. qͥd dices. Cogita qͥd tunc faciet xp̄usde te. faciet ſicut mercator fecit de vxore ſuaſtulta. ideo vult deꝰ vt duremꝰ ⁊ ꝑſeueremusin bona vita. cuſtodiēdo diligēter animā noſtrā. dicente xp̄o de quolibet qd̓ dixit ih̓s deIohanne. Sic eū volo manere .ſ. ī bona vita. donec veniā Ioh̓. vlt̓. qͥ exiſtens in gratiadei d̓r Iohānes .i. cui data eſt gr̄a. Ideo dicit xp̄s de ip̄o. ſic eū volo manere ⁊c̄. Beatusqͥ tunc pōt rn̄dere xp̄o. Dn̄e ecce aīam meaꝫ.quō cuſtodiui vobis diligēter. Hec ē voluntas dei bn̄placens De qua Dauid. Bn̄placitū eſt dn̄o ſuꝑtimentes eū. pͣs. cxlvj. qm̄ timor cuſtodit virū. Dicito quō mulier timeret adulterari cogitando ꝙ vir eiꝰ reſpicereteam ꝑ feneſtrā. ſic nihil poſſumꝰ facere ī hocmūdo qͥn totū videat deus ꝑ feneſtrā ſue ſcientie. Ideo timere debemꝰ ad inſtar mulierꝭq̄ nō audet loqͥ cū amaſio ſuo reſpiciēte viro.Quia timor dn̄i expellit pctm̄. ⁊ qͥ ſine timore eſt non poterit iuſtificari. Eccl̓i. jͣ. et Eccl̓ixxvij. Si nō in timore dn̄i tenueris te inſtāter. cito ſubuertet̉ domꝰ tua. ¶ Tercio vulta nobis deus ſaluatōem celeſtialē. Poſt cōuerſionē penitentialē ⁊ duratōem virtualemvult de nobis deꝰ ſaluatōem celeſtialē. Ratōqꝛ quelibet ꝑſona prudēs ⁊ diſcreta vult ducere opus ſuū ad finē ꝓpter quē fit illud opꝰ.al̓s eſſet defectus. vel potētie. vel ſapientie vl̓iuſticie. Modo videamꝰ ꝓpter quē finē fecitnos deꝰ. nō vt habitemꝰ ī hoc mūdo finaliterqm̄ mūdus iſte nō eſt niſi via quā intramusꝑ portā natiuitatis. ⁊ eximꝰ ꝑ portaꝫ mortis.verbi gr̄a. vbi ſunt illi qͥ erant modo ſunt totanni. nec fecit nos deꝰ iſto fine vt cōgregempecunias nec redditꝰ ⁊c̄. qꝛ oīa ſunt dimittenda in morte. qꝛ tam reges. dn̄i. qͣꝫ etiam pape⁊ p̄lati dimittūt ſuas dignitateſ ⁊c̄. Nec fecitnos deꝰ vt demꝰ nos delectatōnibꝰ carnalibꝰ⁊c̄. ad inſtar animaliū brutorū. q̄ etiā habentillas delectatōes. ſed fecit nos deꝰ iſto fine vt