Dominica infra octa. epiphanie
uit mūdū cū tāta hūilitate. ⁊ ꝙ nō potuit eſſemelior docēs ⁊ p̄dicās qͣꝫ ꝙ nō ſeqͣnt̉ doctrinā illiꝰ falſi mgr̄i luciferi. ſed ꝙ diſcāt ab ipſodi. Diſcite a me qꝛ mitꝭ ſū ⁊ humil̓ corde ⁊ inuenietꝭ requiē aīabꝰ vr̄is. Matth̓. xj. Scutifer vl̓ miles nō vellet ire eqͥtādo ſi rex ſuꝰ iretpeditādo. nec ſedere ī ſcamno ſi rex ſederet interra. Iō xp̄s qͥ ē forma humilitatꝭ dedit nobis exemplū huilitatꝭ. De qͦ apl̓s ad Phil̓. ij.Qui cū ī forma dei eēt ſemetip̄m exinaniuit.formā ſerui accipiēs humiliauit ſemetipſuꝫ.Ergo reformamī iuxta formā ⁊ exēplū a xp̄ovobis datū. ¶ Nota ad ꝓpoſitū experimentū quod dicūt naturales de aqͥla. Quādo exantiquitate ꝓpter nimiā curuitatē roſtri nonpoteſt cibū capere. allidendo roſtrū ad petrārenouat̉. De hoc dicit Dauid pͣs. cij. Qui replet in bonis deſideriū tuū: renouabit̉ vt aqͥle iuuentꝰ tua. Aquila antiqua ꝑſona eſt ſuꝑba. Curuitas roſtri eſt quedā ꝯſideratio proprie excellentie vel generꝭ. Quia miles vl̓ nobilis ⁊c̄. qꝛ magiſter vel doctor in ſciētia. velquia diuites ⁊ poſſent emere om̄es iſtos. velqꝛ iuuenis vel fortis. et ſic deſpicit alios. extali ꝯſideratōe venit ſuꝑbia. Idē de mulieribus qn̄ mulier cogitat. ego ſum pulcrior devilla. ſcio tripudiare. cantare ⁊c̄. venit ſuperbia in corde. Idē etiā de excellentijs ſpūalibꝰde quibꝰ deberet deū laudare. curuāt roſtruꝫad ꝓpriam excellentiā. Nota ad hoc exemplūquod habet̉ Luc̄. xviij. de phariſeo qui dicebat. Deꝰ gr̄as ago tibi. qꝛ nō ſum ſicut ceterihoīm. raptores. iniuſti. adulteri. Ieiuno bisin ſabbato. decimas do omniū que poſſideoEcce quō curuabat roſtrum ad ſeipſuꝫ. Exquo ſequunt̉ duo mala. Primū ꝙ nō pōt ſumere cibum .ſ. ſpūalem. quia ex illa ſuꝑbia ꝑdit conſolationes ⁊ dulcedinē anime. ⁊ clauſa eſt ianua ꝑ ſuperbiā. Ideo. jͣ. Petri. v. Humiliamini ſub potēti manu dei. ſubdit. quiaSuperbis deus reſiſtit. humilibꝰ auteꝫ datgratiā. Secundū malū quod ſequit̉. quia ꝑſona ſuperba ad inſtar aquile tota ē pompoſa. pͥmo magnis manicis. ſecundo in caudisecce aquila. Iſtis clauſa ē ianua paradiſi. roſtrum habent curuū. dicēdo. ego ſum in magno genere. ego portaui tātū. Salomō. Uanitas vanitatū ⁊ omnia vanitas. Ecc̄s. j. Remediū quod habemꝰ ad inſtar aquile queramus lapidē fortē. Iſte lapis eſt xp̄s. de qͦ Dauid. Lapidem quē reprobauerūt edificāteshic factꝰ eſt in caput anguli. pͣs. cxvij. In iſto
lapide ꝑcutiamꝰ roſtꝝ ꝯſiderādo humilitatexp̄i. Practice. Si qͥs hꝫ deſideriū aſcēdendiad dignitatē. regimē ⁊c̄. Cogita ſi xp̄s voluithr̄e regimē. dignitatē. honores ⁊ inuenies ꝙnō. Ideꝫ de deſiderio ornādi. Reſpice ſi xp̄svoluit ornari ⁊ veſtiri. ⁊ inuenies ꝙ xxxiij. annis portauit eandē veſtē pauperrimā. Ideꝫde ſuꝑbia in eqͥs. mulis ⁊c̄. ꝑcute roſtꝝ tuumad petrā q̄ nūqͣꝫ voluit eqͥtare niſi ꝓ neceſſitate ī aſino. Zach̓. ix. Et Mat. xxj. Idē de ſuꝑbia recipiēdi vindictā. Xp̄m reſpice et videb̓ꝙ noluit ſe vindicare de inimicꝭ. licꝫ eēt magnꝰ. īmo dixit. pr̄ dimitte ill̓. qꝛ neſciūt qͥd faciūt. De hͦ auc̄tas Dauid pͣs. cxxxvj. Btūs qͥtenebit .ſ. hūilitatē: et allidet ꝑuulos ſuos .ſ.motꝰ ſuꝑbie. ad petrā .i. ad xp̄m. Tūc poteritreciꝑe cibuꝫ aīe. ¶ Scd̓a virtꝰ neceſſaria adreformatōem vite ē liberal̓ pietas. q̄ ordinathoīeꝫ circa ꝓximū qn̄ de gratijs ſibi a deo factis facit parteꝫ ꝓximo. vbi gr̄a Si deꝰ facittibi gr̄am de intellectu. iuua ignorantē ne erret vel decipiat̉. Si es deuotꝰ ⁊ timēs deū. ⁊ꝓximꝰ eſt pctōr. dulciter corrige ip̄m. Si habes bonā eloquentiā. loquere ꝓ ꝓximo qͥ neſcit loqͥ ⁊c̄. Sic facis partē ſibi de bonis ſpūalibꝰ. Idem facias de bonis tꝑalibꝰ ⁊ corporalibꝰ. Si tu es fortis. ⁊ ꝓximis fit violentiadefende. Si es nobilis vel miles potens invilla. defende viduas ⁊ pupillos qͥ ꝑſecutionē patiunt̉. Idem de pecunijs. da pauꝑibꝰ.Ecce qͥd eſt liberalis pietas. bn̄dictꝰ qͥ ſic reformatur. Auc̄tas. Unuſqͥſqꝫ ſicut accepit gͣtiā in alterutꝝ illā miniſtrātes ſicut boni diſpenſatores multiformis gr̄e dei. j. Pe. iiij.¶ Nota de hoc exꝑimentū in natura de ſerpente ꝓbatū a ph̓is. Nā qn̄ ſerpens ꝓpter duriciā pellis nō pōt ſe bene mouere. abſtinet ꝑmultos dies. tandē ad ſtrictū foramē dimitcit pellē durā. Hic ſerpens ſignificat ꝑſonaꝫauarā duplici ratōne. Prima. qꝛ deꝰ dedit ſerpenti terram ad comedendū. Ait dn̄s deꝰ adſerpentē Terrā comedes om̄ibꝰ diebus vitetue. Gen̄. iij. Sic auarꝰ comedit terrā. qꝛ ſemper habet farinā vel terrena in ore ſuo loquēdo de nūdinis. foris ⁊c̄. Scd̓a rō. qꝛ ſerpentes nō incedunt recte fed ſerpendo tortuoſe.Idē de diuite auaro qn̄ pauꝑ hō venit ad eūvt mutuet ſibi amore dei decē florenos Sicrn̄det certe libenter amore vr̄i. mō incedit recte. Sed qn̄ dicit. Ecce qn̄ veniet notariꝰ dicetis ꝙ ſint. xij. ⁊ ita ponet̉ in carta. Ecce tortuoſus. vel qn̄ recipit poſſeſſiones in pigno-