Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. VI.

Primo ī credēdis. qꝛ ſic̄ ille viget intellectunaturali qn̄ intrat magnā domū vl̓ palaciū ītellectu naturali cogͦſcit potētiā dn̄i illd̓ fecit ⁊c̄. Sic ꝑſona viget intellectu naturaliqn̄ videt palaciū hꝰ md̓i. cuiꝰ camere ſunt ī celo vbi ſūt filij amici dei. Stabulū ē hic vbiſumꝰ nos cuꝫ beſtijs Carcer īferni ē inferiꝰ incorde t̓re malefactoribꝰ. Ex aſpectu palacij hꝰ md̓i p̄t cognoſci potentia dn̄i talē do creauit ſolo intellectu naturali abſqꝫ magiſtro doctore. qꝛ nulla domꝰ fit a ſeip̄a. Itēī ordinatōne motu corpoꝝ celeſtiū intellectu naturali p̄t cognoſci ſapīa dei. Itē ex eo vtilitate. qꝛ influūt qͦtidie ꝯtinue p̄t cognoſci bonitas dei. Hoc dic̄ apl̓s Ro.. Inuiſibilia dei a creatura md̓i ea facta ſūt intellecta ꝯſpiciūt̉. ita vt ſint inexcuſabiles. Nota inuiſibilia dei. ſicut ſūt attributa diuīa vtpotētia. ſapīa. bonitas ⁊c̄. a creatuta mūdi .ſ.ab hoīe intellectu vigēte. ea facta ſunt ⁊c̄.ita ſunt inexcuſabiles .ſ. illi non creduntScd̓o lumine intellectꝰ natural̓ poſſumusnos gubernare ī fiēdis. vn̄ dato deꝰ dediſſet nob̓. x. p̄cepta moralia. intellectū naturalē poſſent ſciri teneri. Qm̄ ītellectu naturali ſcit̉ oſtēdit̉ ẜuat̉ nullꝰ fidel̓ ſeruꝰbonus dꝫ aliqͣ re recurrere ad īimicos dn̄iſui. nec ill̓ aliqͥd tractare ꝯͣ dn̄m ſuū datſibi vitā ꝓuiſionē .ſ. in ſuis neceſſitatibusdꝫ recurrere ad dn̄m ſuū potentē bonū Ecce pͥmū p̄ceptū. Non habebis deos alienos.Scd̓o intellectꝰ natural̓ oſtēdit indicatẜui ſubditi debēt loqͥ de dn̄o ſuo reuerētia. Ecce ſcd̓m. aſſumes nomē dei tui inuanū. Tercio intellectꝰ natural̓ dictat ẜuifaciāt aliqͥd tenent̉ facere aliqd̓ ẜuitiū dn̄oſuo exqͦ ip̄e ꝓuidet ip̄is victu. Ecce terciū.Memēto vt diē ſabbati ſāctifices. Quartointellectꝰ natural̓ dictat qͥlibet dn̄s vultī domo ſua iuuenes honorēt ſenes. Ecce qꝛ. Honora pr̄em matrē tuā ⁊c̄. Quīto nullus dn̄s vult ī domo ſua aliqͥs recipiat vindictaꝫ de iniuria ſibi facta. ſed petat ab eoiuſticiā. Ecce qͥntū. occides. Sexto nullus dn̄s vult in domo ſua aliqͥs filiabꝰvel ancillis ſuis carnaliter cōueniat: niſi ipſedederit ſibi in cōiugiū. Ecce ſextū. Non mechaberis. Septimo nullus dn̄s vult ī domo ſua aliqͥs recipiat aliqͥd ab eo vel ab alioſed ſit ꝯtentꝰ de ꝑte ſua quā dn̄s ſibi dedit.Ecce ſeptimū p̄ceptū. furtū facies. Iteꝫ nullꝰ diffamet alteꝝ. ſic de alijs. Patet er

go lumē intellectꝰ natural̓ dictat nobis qͥdfiendū. Auc̄. gētes legē habēt naturalit̓ea legis ſunt faciūt. eiuſmodi legē nonhabētes ipſi ſibi ſunt lex oſtendūt opꝰ legisſcriptū in cordibꝰ ſuis. teſtimoniū reddēte illis ꝯſcientia ipſoꝝ. Ro. ij. Tercio lumē intellectꝰ natural̓ ſufficit ad oſtendēdū nobis qͥda deo ſit ſperanduꝫ. Qm̄ natural̓ dictatquilibet bonꝰ dn̄s potens. ſapiens iuſtꝰ datretributōem ſuis bonis ẜuitoribꝰ mal̓ ẜuitoribꝰ dat punitōem. deꝰ ſit ſumme bonus. iuſtꝰ. potēs ſapiēs. oꝑtet dicere neceſſitate p̄miat ſuos bonos ẜuitores ẜuiunt ſibi iuxta ſuā volūtatē. punit malos⁊c̄. Hec aūt retributio bonoꝝ vl̓ punitō maloꝝ ẜuitoꝝ fit in mūdo. oꝑtet dicereneceſſario credere ē alia vita in p̄miat bonos punit malos. vl̓ deꝰ eēt iniuſtꝰ. qd̓ abſitDe apl̓s. Sine fide īpoſſibile ē quēqͣꝫ placere deo. Credere em̄ oꝑtet accedētē ad deū.qꝛ ē. inqͥrentibꝰ ſe remunerator ſit Hebr̄.xj. De iſto lumine intellectꝰ natural̓ dicit thema. Ambulabūt gētes ⁊c̄. Dico ſcd̓o ſecundū lumē nobis neceſſariū eſt lumē doctrina ſpūali.. qꝛ pͥmū lumē .ſ. intellectꝰ natural̓ ſolū nobis declarat debemꝰ crederevnū deū. qͥd fiendū. qͥd ſperandū. ſꝫ declarat nobis nec on̄dit ille deꝰ vnꝰ ſit in eſſentia trinꝰ in ꝑſonis. qꝛ intellectꝰ naturalis ſufficit ad hoc declarandū. vt pulcre oſtēdit .ſ. Tho. j. ꝑte. q. xxxij. ar. j. Huiꝰ rōem ſuperiꝰ in qͦdā ẜmone reꝑies. fuit nobis neceſſariū lumen doctrine ſpūalis ab ore dei īcarnati di. Tres ſunt teſtimoniū dant in celopr̄. v̓bū. ſpūſſāctus. Et hi tres vnuꝫ ſunt..Ioh̓. v. Itē lumen intellectꝰ natural̓ ſufficit nobis ad declarandū qͣliter de ill̓ tribꝰſonis diuinis. nec pr̄ nec ſpūſſanctꝰ ſꝫ filiꝰ fuit incarnatꝰ. ſed oſtendit̉ lumīe doctrine.apl̓s dicat. Qui in forma dei eēt. rapi arbitratꝰ ē eſſe ſe eqͣlē deo ſed ſemetip̄m exinaniuit formā ẜui accipiēs in ſil̓itudinē hoīꝫfactꝰ habitu inuētꝰ vt. ad Phil̓. ij. Itēſufficit intellectꝰ natural̓ ad declarandū quōꝟgo ꝯcepit peꝑit. quō poſt ꝑtū ꝟgo ꝑmāſit. Sed nobis on̄dit̉ lumine doctrine ſpūalis dicentis. Ecce ꝟgo ꝯcipiet pariet filiū. pr̄eꝫ nec ſpm̄ſcm̄. vocabit̉ nomē eiꝰ emanuel. Iſa. vij. Itē xp̄us ſit paſſus in cruce inqͣꝫtū deꝰ ſed inqͣꝫtū. ſufficit intellectꝰ natural̓ ad declarādū. ideo fuit neceſſarium lumē doctrine ſpūalis qd̓ on̄dit quō xp̄s