Sermo. VI.
Primo ī credēdis. qꝛ ſic̄ ille qͥ viget intellectunaturali qn̄ intrat magnā domū vl̓ palaciū ītellectu naturali cogͦſcit potētiā dn̄i qͥ illd̓ fecit ⁊c̄. Sic ꝑſona q̄ viget intellectu naturaliqn̄ videt palaciū hꝰ md̓i. cuiꝰ camere ſunt ī celo vbi ſūt filij ⁊ amici dei. Stabulū ē hic vbiſumꝰ nos cuꝫ beſtijs Carcer īferni ē inferiꝰ incorde t̓re ꝓ malefactoribꝰ. Ex aſpectu gͦ palacij hꝰ md̓i p̄t cognoſci potentia dn̄i qͥ talē domū creauit ſolo intellectu naturali abſqꝫ magiſtro ⁊ doctore. qꝛ nulla domꝰ fit a ſeip̄a. Itēī ordinatōne ⁊ motu corpoꝝ celeſtiū intellectu naturali p̄t cognoſci ſapīa dei. Itē ex eorū vtilitate. qꝛ influūt h̓ qͦtidie ⁊ ꝯtinue p̄t cognoſci bonitas dei. Hoc dic̄ apl̓s Ro. jͣ. Inuiſibilia dei a creatura md̓i ꝑ ea q̄ facta ſūt intellecta ꝯſpiciūt̉. ita vt ſint inexcuſabiles. Nota inuiſibilia dei. ſicut ſūt attributa diuīa vtpotētia. ſapīa. bonitas ⁊c̄. a creatuta mūdi .ſ.ab hoīe intellectu vigēte. ꝑ ea q̄ facta ſunt ⁊c̄.ita ꝙ ſunt inexcuſabiles .ſ. illi qͥ non creduntScd̓o lumine intellectꝰ natural̓ poſſumusnos gubernare ī fiēdis. vn̄ dato ꝙ deꝰ nō dediſſet nob̓. x. p̄cepta moralia. ꝑ intellectū naturalē poſſent ſciri ⁊ teneri. Qm̄ ītellectu naturali ſcit̉ ⁊ oſtēdit̉ ⁊ ẜuat̉ ꝙ nullꝰ fidel̓ ſeruꝰ ⁊bonus dꝫ ꝓ aliqͣ re recurrere ad īimicos dn̄iſui. nec eū ill̓ aliqͥd tractare ꝯͣ dn̄m ſuū qͥ datſibi vitā ⁊ ꝓuiſionē .ſ. ꝙ in ſuis neceſſitatibusdꝫ recurrere ad dn̄m ſuū potentē ⁊ bonū Ecce pͥmū p̄ceptū. Non habebis deos alienos.Scd̓o intellectꝰ natural̓ oſtēdit ⁊ indicat ꝙẜui ⁊ ſubditi debēt loqͥ de dn̄o ſuo cū reuerētia. Ecce ſcd̓m. Nō aſſumes nomē dei tui inuanū. Tercio intellectꝰ natural̓ dictat ꝙ ẜuifaciāt aliqͥd ⁊ tenent̉ facere aliqd̓ ẜuitiū dn̄oſuo exqͦ ip̄e ꝓuidet ip̄is d̓ victu. Ecce terciū.Memēto vt diē ſabbati ſāctifices. Quartointellectꝰ natural̓ dictat ꝙ qͥlibet dn̄s vult ꝙī domo ſua iuuenes honorēt ſenes. Ecce qꝛtū. Honora pr̄em ⁊ matrē tuā ⁊c̄. Quīto nullus dn̄s vult ꝙ ī domo ſua aliqͥs recipiat vindictaꝫ de iniuria ſibi facta. ſed ꝙ petat ab eoiuſticiā. Ecce qͥntū. Nō occides. Sexto nullus dn̄s vult ꝙ in domo ſua aliqͥs cū filiabꝰvel ancillis ſuis carnaliter cōueniat: niſi ipſedederit ſibi in cōiugiū. Ecce ſextū. Non mechaberis. Septimo nullus dn̄s vult ꝙ ī domo ſua aliqͥs recipiat aliqͥd ab eo vel ab alioſed ꝙ ſit ꝯtentꝰ de ꝑte ſua quā dn̄s ſibi dedit.Ecce ſeptimū p̄ceptū. Nō furtū facies. Iteꝫꝙ nullꝰ diffamet alteꝝ. ⁊ ſic de alijs. Patet er
go ꝙ lumē intellectꝰ natural̓ dictat nobis qͥdfiendū. Auc̄. Cū gētes q̄ legē nō habēt naturalit̓ea q̄ legis ſunt faciūt. eiuſmodi legē nonhabētes ipſi ſibi ſunt lex qͥ oſtendūt opꝰ legisſcriptū in cordibꝰ ſuis. teſtimoniū reddēte illis ꝯſcientia ipſoꝝ. Ro. ij. Tercio lumē intellectꝰ natural̓ ſufficit ad oſtendēdū nobis qͥda deo ſit ſperanduꝫ. Qm̄ rō natural̓ dictat ꝙquilibet bonꝰ dn̄s potens. ſapiens ⁊ iuſtꝰ datretributōem ſuis bonis ẜuitoribꝰ ⁊ mal̓ ẜuitoribꝰ dat punitōem. Cū gͦ deꝰ ſit ſumme bonus. iuſtꝰ. potēs ⁊ ſapiēs. iō oꝑtet dicere d̓ neceſſitate ꝙ p̄miat ſuos bonos ẜuitores qͥ ẜuiunt ſibi iuxta ſuā volūtatē. ⁊ ꝙ punit malos⁊c̄. Hec aūt retributio bonoꝝ vl̓ punitō maloꝝ ẜuitoꝝ nō fit in hͦ mūdo. gͦ oꝑtet dicere ⁊neceſſario credere ꝙ ē alia vita in qͣ p̄miat bonos ⁊ punit malos. vl̓ deꝰ eēt iniuſtꝰ. qd̓ abſitDe hͦ apl̓s. Sine fide īpoſſibile ē quēqͣꝫ placere deo. Credere em̄ oꝑtet accedētē ad deū.qꝛ ē. ⁊ ꝙ inqͥrentibꝰ ſe remunerator ſit Hebr̄.xj. De iſto lumine intellectꝰ natural̓ dicit thema. Ambulabūt gētes ⁊c̄. ¶ Dico ſcd̓o ꝙ ſecundū lumē nobis neceſſariū eſt lumē d̓ doctrina ſpūali. Rō. qꝛ pͥmū lumē .ſ. intellectꝰ natural̓ ſolū nobis declarat ꝙ debemꝰ crederevnū deū. ⁊ qͥd fiendū. ⁊ qͥd ſperandū. ſꝫ nō declarat nobis nec on̄dit ꝙ ille deꝰ vnꝰ ſit in eſſentia ⁊ trinꝰ in ꝑſonis. qꝛ intellectꝰ naturalisnō ſufficit ad hoc declarandū. vt pulcre oſtēdit .ſ. Tho. j. ꝑte. q. xxxij. ar. j. Huiꝰ rōem ſuperiꝰ in qͦdā ẜmone reꝑies. Iō fuit nobis neceſſariū lumen doctrine ſpūalis ab ore dei īcarnati di. Tres ſunt qͥ teſtimoniū dant in celopr̄. v̓bū. ⁊ ſpūſſāctus. Et hi tres vnuꝫ ſunt. jͣ.Ioh̓. v. Itē lumen intellectꝰ natural̓ nō ſufficit nobis ad declarandū qͣliter de ill̓ tribꝰ ꝑſonis diuinis. nec pr̄ nec ſpūſſanctꝰ ſꝫ filiꝰ fuit incarnatꝰ. ſed oſtendit̉ lumīe doctrine. cūapl̓s dicat. Qui cū in forma dei eēt. nō rapinā arbitratꝰ ē eſſe ſe eqͣlē deo ſed ſemetip̄m exinaniuit formā ẜui accipiēs in ſil̓itudinē hoīꝫfactꝰ ⁊ habitu inuētꝰ vt hō. ad Phil̓. ij. Itē nōſufficit intellectꝰ natural̓ ad declarandū quōꝟgo ꝯcepit ⁊ peꝑit. ⁊ quō poſt ꝑtū ꝟgo ꝑmāſit. Sed hͦ nobis on̄dit̉ lumine doctrine ſpūalis dicentis. Ecce ꝟgo ꝯcipiet ⁊ pariet filiū.nō pr̄eꝫ nec ſpm̄ſcm̄. ⁊ vocabit̉ nomē eiꝰ emanuel. Iſa. vij. Itē ꝙ xp̄us ſit paſſus in crucenō inqͣꝫtū deꝰ ſed inqͣꝫtū hō. nō ſufficit intellectꝰ natural̓ ad declarādū. ideo fuit neceſſarium lumē doctrine ſpūalis qd̓ on̄dit quō xp̄s