Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In epiphania domini

Qui miſit ẜuū. d. Cōpelle eos intrare .ſ. aduerſitates. dolores tribulatiōes ⁊c̄. Idē dehoībꝰ mūdanis ſe excuſant de cena gl̓e neccurāt ire bonā vitā ſeu viā quaꝫ nob̓ ꝑauitxp̄s De dicit Ioh̓. Apoc̄. xix. Btī ad ce nuptiaꝝ agni vocati ſūt. A aliqͥ ſe excuſant dicentes. Uillā emi. Ecce ſuꝑbiā. Qui di. iuga boum emi qͥnqꝫ. Ecce auariciamQuidā di. vxorē duxi Ecce luxuriā. ſed ꝯpellunt̉ venire aduerſitatibꝰ. tribulatōibꝰ. infirmitatibꝰ ⁊c̄. ſic veniūt ab aqͥlone. Gregoriꝰ.Mala nos hic p̄mūt ad deū ire ꝯpellūt. ſicut puer ꝯpellit̉ a pr̄e vt vadat ad ſcolā ꝑcutiēdo. De iſtis pōt dici illud. Ab aqͥlone venit auꝝ. Iob. xxxvij. Dico qͣrto. qͥdā veniunt ad deū de meridie ꝓſꝑitatis. Iſti veniunt tracti rigorē. Meridies ē rigida fertil̓ ſignificat ꝓſperitatē. eſt hr̄e abundantiābonoꝝ tꝑaliū. honoꝝ. dignitatū diuitiaꝝ. ſanitatū ⁊c̄. que retrahunt hoīes ne veniant addeū. Auctoritas. Incraſſatus. impinguatꝰ.dilatatus dereliqͥt deū factorē ſuū. receſſita deo ſalutari ſuo. Deut̓. xxxij. Sed qn̄ tales ſunt in ꝓſperitate ꝯuertunt̉ ad deū. vt Dauid pr̄iarche dicunt̉ venire a meridie ꝓſperitatis ad deū. Auctoritas. Deꝰ ab auſtro veniet: ſanctꝰ de mōte pharan. pharan .i. abūdās. De his quattuor ſimul vna auctoritasAb oriente adducā ſemē tuū: ab occidenteꝯgregabo te. Dicā aqͥloni da. auſtro nolihibere. Iſa. xliij. Nota ab aquilone adducaꝫſemē tuū .ſ. iuuenes. violent̉. ſꝫ amorē etlibere. Ab occidēte ꝯgregabo te. Dic ſaccotritici ī agro diſꝑſi quō p̄t ꝯgregari niſi adeo. ſic nec hoīes mudaui hn̄t cor diſꝑſumhincinde ī diuitijs honoribꝰ. om̄s radicescordis ponūt hic īferiꝰ. Dicā aqͥloni .i. tribulatōi: da. auſtro .i. ꝓſꝑitati. noli ꝓhibere. In die epiphanie. Sermo. vj.Abulabunt genates in lumine tuo. Iſa. lx. Pro declaratōe ⁊c̄. Sciendū dn̄s nr̄ Ieſus xp̄s volens oſtēdere declarare drn̄tiaminter tempꝰ an̄ ſuā incarnatōeꝫ tp̄s poſt: dixit. Si quis ambulauerit in die offenditqꝛ lucē huiꝰ mundi videt. Si aūt ambulauerit in nocte offendit. qꝛ lux eſt in eo. Ioh̓.xj. In iſta auctoritate xp̄s comꝑat tempꝰ an̄Incarnatōem nocti. tempus poſt incarnationē diei. Ratio. qꝛ ſicut d̓r dies qn̄ ſol lucet. dicit̉ nox ab abſentia ſolis Idem de xp̄o ſo

le iuſticie. de quo d̓r virgini marie. Felixqꝫ es ſacra ꝟgo Maria ⁊c̄. Hic ſol iuſticie expeccato Ade fuit abſens generi hūano. Uolens Adā plꝰ complacere vxori qͣꝫ deo. comedit de cibo vetito ⁊c̄. Auguſtinꝰ. Adā peccauit nolēs contriſtari ſuas delicias. Quia ſic̄Adā interpoſuit mulierē inter ſe deū quemadmodū terra interponit̉ inter nos ſolē qn̄occidit ⁊c̄. Dauid. Sol cognouit occaſum ſuū. poſuiſti tenebras facta eſt nox. pͣs.ciij. Sol .ſ. xp̄s iuſticie. cognouit occaſū ſuūqn̄ Adā peccauerat interponēdo vxorem ⁊c̄.Poſuiſti tenebras .ſ. peccatoꝝ. miſeriaꝝ doloꝝ. facta ē nox. durauit qͥnqꝫ milibus annis vltra. Ideo tūc tꝑis gentes ambulabant iſtū munduꝫ cadebant in erroribꝰ ⁊c̄.qꝛ habebāt claritatē ſcīe euāgelice. Ideodicit xp̄s illo tꝑe. Si qͥs ambulauerit ī nocte offendit. quia lux eſt in eo. ſed orto ſoleiuſticie ſuꝑ terra ī die natiuitatis incepit dies clara dans claritatē doctrinaꝝ euangelij inſtructionū moraliū. De iſto die dicit xp̄sSi qͥs ambulauerit in die offendit .i.cadit in errorem vel dubitatiōem vel falſamopinionē. īmo credit fidē catholicā a xp̄odicatā. qui fallit nec fallit̉. nec decipit necdecipit̉. Ideo apl̓s. Nox preceſſit. dies autēappropīquauit. ad Roma. xiij. De iſto die dicit ꝓpheta ſpūꝓphetico domino noſtro Ieſuchriſto. Ambulabunt gentes in lumine tuoPatet thema. Modo ad eundū ad paradiſum ne cadamꝰ ſunt nobis neceſſaria quattuor lumina habemus a dn̄o .ſ. Lumen intelligentie naturalis. Lumen doctrine ſpūalis. Lumen exempli virtualis. Lumen gratie diuinalis.De quolibet iſtoꝝ luminū dicit thema. Ambulabūt gētes ī lumine tuo ⁊c̄. Primū lumēnobis neceſſariū eundo ad paradiſū ne cadamus. eſt lumē de intelligentia naturali nehomo ſit ſtultus. Unde intellectus ſeu rationaturalis nihil aliud eſt qͣꝫ quoddā lumen illuminans camerā ꝯſcientie. quēadmodūcereus accenſus illuminat domū ad dirigen nos in agēdis. De iſto lumine loquit̉ Dauid deo dicens. Signatū eſt ſuꝑ nos lumēvultꝰ tui dn̄e dediſti leticiā in corde meo. pͣs.iiij. Nota ſuꝑ nos. dicit infra nos .ſ. in ſenſualitate. ſed ſupͣ nos .ſ. in mēte. iſto lumine pōt regere ſe bn̄ gubernare. īͣtribꝰ ſingularit̓ .ſ. in credēdis. in fiendis. in ſperādis.