In epiphania domini
Qui miſit ẜuū. d. Cōpelle eos intrare .ſ. ꝑ aduerſitates. dolores ⁊ tribulatiōes ⁊c̄. Idē dehoībꝰ mūdanis qͥ ſe excuſant de cena gl̓e neccurāt ire ꝑ bonā vitā ſeu viā quaꝫ nob̓ ꝑauitxp̄s De qͣ dicit Ioh̓. Apoc̄. xix. Btī qͥ ad cenā nuptiaꝝ agni vocati ſūt. A qͣ aliqͥ ſe excuſant dicentes. Uillā emi. Ecce ſuꝑbiā. Quidā di. iuga boum emi qͥnqꝫ. Ecce auariciamQuidā di. vxorē duxi Ecce luxuriā. ſed ꝯpellunt̉ venire aduerſitatibꝰ. tribulatōibꝰ. infirmitatibꝰ ⁊c̄. ⁊ ſic veniūt ab aqͥlone. Gregoriꝰ.Mala q̄ nos hic p̄mūt ad deū ire ꝯpellūt. ſicut puer ꝯpellit̉ a pr̄e vt vadat ad ſcolā ꝑcutiēdo. De iſtis pōt dici illud. Ab aqͥlone venit auꝝ. Iob. xxxvij. ¶ Dico qͣrto. ꝙ qͥdā veniunt ad deū de meridie ꝓſꝑitatis. Iſti veniunt tracti ꝑ rigorē. Meridies q̄ ē rigida ⁊ fertil̓ ſignificat ꝓſperitatē. q̄ eſt hr̄e abundantiābonoꝝ tꝑaliū. honoꝝ. dignitatū diuitiaꝝ. ſanitatū ⁊c̄. que retrahunt hoīes ne veniant addeū. Auctoritas. Incraſſatus. impinguatꝰ.dilatatus dereliqͥt deū factorē ſuū. ⁊ receſſita deo ſalutari ſuo. Deut̓. xxxij. Sed qn̄ talesqͥ ſunt in ꝓſperitate ꝯuertunt̉ ad deū. vt Dauid ⁊ pr̄iarche dicunt̉ venire a meridie ꝓſperitatis ad deū. Auctoritas. Deꝰ ab auſtro veniet: ⁊ ſanctꝰ de mōte pharan. pharan .i. abūdās. De his quattuor ſimul vna auctoritasAb oriente adducā ſemē tuū: ⁊ ab occidenteꝯgregabo te. Dicā aqͥloni da. ⁊ auſtro noli ꝓhibere. Iſa. xliij. Nota ab aquilone adducaꝫſemē tuū .ſ. iuuenes. nō violent̉. ſꝫ ꝑ amorē etlibere. Ab occidēte ꝯgregabo te. Dic d̓ ſaccotritici ī agro diſꝑſi quō nō p̄t ꝯgregari niſi adeo. ſic nec hoīes mudaui qͥ hn̄t cor diſꝑſumhincinde ī diuitijs ⁊ honoribꝰ. om̄s radicescordis ponūt hic īferiꝰ. Dicā aqͥloni .i. tribulatōi: da. ⁊ auſtro .i. ꝓſꝑitati. noli ꝓhibere.¶ In die epiphanie. Sermo. vj.Abulabunt genates in lumine tuo. Iſa. lx. Pro declaratōe ⁊c̄. Sciendū ꝙ dn̄s nr̄ Ieſus xp̄s volens oſtēdere ⁊ declarare drn̄tiaminter tempꝰ an̄ ſuā incarnatōeꝫ ⁊ tp̄s poſt: dixit. Si quis ambulauerit in die nō offenditqꝛ lucē huiꝰ mundi videt. Si aūt ambulauerit in nocte offendit. qꝛ lux nō eſt in eo. Ioh̓.xj. In iſta auctoritate xp̄s comꝑat tempꝰ an̄Incarnatōem nocti. ⁊ tempus poſt incarnationē diei. Ratio. qꝛ ſicut d̓r dies qn̄ ſol lucet.⁊ dicit̉ nox ab abſentia ſolis Idem de xp̄o ſo
le iuſticie. de quo d̓r virgini marie. Felix nāqꝫ es ſacra ꝟgo Maria ⁊c̄. Hic ſol iuſticie expeccato Ade fuit abſens generi hūano. Uolens Adā plꝰ complacere vxori qͣꝫ deo. comedit de cibo vetito ⁊c̄. Auguſtinꝰ. Adā peccauit nolēs contriſtari ſuas delicias. Quia ſic̄Adā interpoſuit mulierē inter ſe ⁊ deū quemadmodū terra interponit̉ inter nos ⁊ ſolē qn̄occidit ⁊c̄. Iō Dauid. Sol cognouit occaſum ſuū. poſuiſti tenebras ⁊ facta eſt nox. pͣs.ciij. Sol .ſ. xp̄s iuſticie. cognouit occaſū ſuūqn̄ Adā peccauerat interponēdo vxorem ⁊c̄.Poſuiſti tenebras .ſ. peccatoꝝ. miſeriaꝝ ⁊ doloꝝ. ⁊ facta ē nox. q̄ durauit qͥnqꝫ milibus annis ⁊ vltra. Ideo tūc tꝑis gentes q̄ ambulabant ꝑ iſtū munduꝫ cadebant in erroribꝰ ⁊c̄.qꝛ nō habebāt claritatē ſcīe euāgelice. Ideodicit xp̄s d̓ illo tꝑe. Si qͥs ambulauerit ī nocte offendit. quia lux nō eſt in eo. ſed orto ſoleiuſticie ſuꝑ terra ī die natiuitatis incepit dies clara dans claritatē doctrinaꝝ euangelij⁊ inſtructionū moraliū. De iſto die dicit xp̄sSi qͥs ambulauerit in die nō offendit .i. nōcadit in errorem vel dubitatiōem vel falſamopinionē. īmo credit fidē catholicā a xp̄o p̄dicatā. qui nō fallit nec fallit̉. nec decipit necdecipit̉. Ideo apl̓s. Nox preceſſit. dies autēappropīquauit. ad Roma. xiij. De iſto die dicit ꝓpheta ſpūꝓphetico domino noſtro Ieſuchriſto. Ambulabunt gentes in lumine tuoPatet thema. Modo ad eundū ad paradiſum ne cadamꝰ ſunt nobis neceſſaria quattuor lumina q̄ habemus a dn̄o .ſ.¶ Lumen intelligentie naturalis.¶ Lumen doctrine ſpūalis.¶ Lumen exempli virtualis.¶ Lumen gratie diuinalis.De quolibet iſtoꝝ luminū dicit thema. Ambulabūt gētes ī lumine tuo ⁊c̄. Primū lumēnobis neceſſariū ꝓ eundo ad paradiſū ne cadamus. eſt lumē de intelligentia naturali nehomo ſit ſtultus. Unde intellectus ſeu rationaturalis nihil aliud eſt qͣꝫ quoddā lumen illuminans camerā ꝯſcientie. quēadmodūcereus accenſus illuminat domū ad dirigendū nos in agēdis. De iſto lumine loquit̉ Dauid deo dicens. Signatū eſt ſuꝑ nos lumēvultꝰ tui dn̄e dediſti leticiā in corde meo. pͣs.iiij. Nota ſuꝑ nos. nō dicit infra nos .ſ. in ſenſualitate. ſed ſupͣ nos .ſ. in mēte. Cū iſto lumine hō pōt regere ſe bn̄ ⁊ gubernare. īͣtribꝰ ſingularit̓ .ſ. in credēdis. in fiendis. in ſperādis.