Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica prima in aduentū dn̄i

ſtatu innocētie indigebāt veſtibꝰ. qͥa nihilerat eis īhoneſtū nec ꝟecundū nec īmunduꝫnęc ī ꝑadiſo terreſtri viget frigꝰ.. ꝑte. q.cij. ar. ij. Sꝫ ſtatī pꝰ pctm̄ exqͦ aīa fuit inobediēs d̓o. etiā caro fuit īobediēs aīe hūit frigus. tūc deꝰ fec̄ eis tunicas pelliceas. Etquēadmodū veſtꝭ cooꝑit corpꝰ ſeu carnē. ſicvirtꝰ cooꝑit aīam. qꝛ ẜm ſanctū Tho. Iſa.lij. veſtes ſctōꝝ ſūt ad ꝓtegendū. calefacien. ornādū. ſunt alba. mūda. odorifera.Et ẜm eūdē. pͣs. xliiij. veſtis eccīe eſt duplexſcꝫ doctrīa vtriuſqꝫ teſtamēti oꝑa virtuoſa dic̄ ph̓s. ij. ethi. ꝟ̓tꝰ eſt habitꝰ electiuus de v̓tutibꝰ dic̄ apl̓s. In ingemiſcimushabitatōꝫ noſtrā de celo eſt ſuꝑindui cupientes. ſi tn̄ veſtiti nudi īueniamur ſumꝰ ī tab̓naculo īgemiſcimꝰ gͣuati eonolumꝰ expoliari. ſꝫ ſuꝑueſtiri. ij. ad Corī. v.Ecce quō oꝫ nos īdutos eſſe veſtibꝰ ꝟtu. Et pꝫ rn̄ſio ad iſtā qōem quā facitis vosSi in alio mūdo erimꝰ nudi vl̓ induti maxime pꝰ diē iudicij. Dico boni ſaluati er̄tinduti. mali aūt dānati erūt nudi. Btī em̄erūt induti ꝟtutibꝰ. vt ſol eſt indutꝰ claritate. dic̄ beatꝰ Ioh̓. Apoc̄. xvj. Beatꝰ vigilat cuſtodit veſtimēta ſua ne nudꝰ ambulꝫ videāt turpitudines eiꝰ. vita dn̄i nr̄iih̓u xp̄i quā tenuit ī md̓o fuerit ſctā ꝟtuoſa intm̄ xp̄s d̓r ſolū ꝟtuoſus ſꝫ etiā ꝟtꝰ.pͥma ad Co. j. Nos p̄dicamꝰ xp̄m dei ꝟtuteꝫPerſona viuit ꝟtuoſe induit xp̄m ipſumimitādo in vita ꝟtuoſa. Et ẜm hūc modumdic̄ apl̓s ī themate. Induimi dn̄m ih̓m xp̄mid eſt. xp̄m imitamī in ſctā ꝟtuoſa vitauerſatōe. ptꝫ thema. vt meliꝰ poſſim vobis declarare qͣlit̓ poterimꝰ induere xp̄m ip̄ꝫimitādo reꝑio motiuū a qͣdam auc̄tate ſacreſcripture. vocat xp̄m ignē dicēs. Deus niignis ꝯſumēs eſt. ad Heb̓. xij. Nota ſanctusCho. Iſa. x. deꝰ d̓r ignis. qꝛ ſubtilis eſt triplicit̓ .ſ. ẜm ſub̓am. ſcīam. apparentiā. lucidus. qꝛ māifeſtat. delectat. dirigit. calidꝰqꝛ viuificat. purgat. deuaſtat. leuis ꝓptermotū. ſitū. imꝑmixtionē. ibidē. xxxiij. dn̄sd̓r ignis. qꝛ purgat. inflāmat. ꝯdēnat. et adidē ad Heb̓. xij. dn̄s d̓r ignis. qꝛ ignis int̓ ſenſibilia ē nobilior. clarior. actiuior. actualior.altior. magꝭ purgās ꝯſumēs ſic̄ deꝰ. Sic̄ferrū in fornace īduit̉ igne. ſic nos poſſumuſinduere xp̄m. qd̓ p̄t fieri qͣdruplicit̓ ẜm qͣttuorꝯditōes qͣs ferrū recipit ab igne. Prima fit claꝝ lucens

Secunda calidum ardens. Tertia molle ſe extendens.¶Quartū pulcrū nitēs patēs.Sic ad inſtar ferri igniti nos dēmꝰ induereqͣttuor ꝟtutes. ſic iuxta ꝯſiliū thematꝭ. Induimī dn̄m ih̓m xp̄m Prima ꝯditio ferriquā recipit ī fornace qn̄ īduit̉ igne ē claritaslucēs. qꝛ totū induitur claritate ꝯtra ſuā ꝯditionē. qꝛ ſe ferꝝ lucꝫ. Sic nos īduendoxp̄ꝫ recipimꝰ ī nob̓ claritatē fidei xp̄iāe. amouēdo a nob̓ tenebras obſcuritates erroꝝdubitationū īduimur claritate fidei in fornace ſctē mr̄is eccīe. tenēdo eiꝰ determīatiōꝫ ꝟitatē. Et ſi forte aliqͥs noſtꝝ aliqn̄ dubitauit ī aliqͦ articl̓o ponat ſe ī fornace eccīe eiusſnīe determīationi firmit̉ ſtādo. intellectu ſuo diffinire determīare alit̓ qͣꝫ eccīa ded̓termīauit. Si darēt̉ tibi. xij. floreni florētia. tu velles ip̄os ꝓbare ad lumē ꝑuūdele faceres magnā ſtulticiā. qꝛ ꝓbati ſunt tot fornellos qͣs trāſier̄t. Idē de. xij. ꝟitatibus articul̓ fidei tot fornellos trāſier̄t.De habet̉. ij. ij. q. j. ar. x. de po. q. x. arti. iiij.Primo illū fornellū ardētiſſimū p̄dicatōisxp̄i. mētiri p̄t. tot miracul̓ ꝓbauit. imoſi xp̄s feciſſet miracula adhuc oēs tenerēt̉ſibi credere. vt dic̄ s. Tho. qͦdlibeto. ij. q. iiij.. Ioh̓. ca. xv. Scd̓o fornellū publicatōnis apl̓oꝝ paſſiōis martyꝝ. iſta ꝟitatebāda mortui ſūt pl̓ima miracl̓a faciēdo Tertio fornellū diſputatōis doctoꝝ ph̓is īperatoribꝰ regibꝰ intm̄ nullū p̄t dubium ī fide qd̓ ſit examinatū ꝓbatū. Patꝫſtulticia illoꝝ lumīe ꝑuo ſui ītellectꝰ volūtꝓbare articl̓os dicētes. Uideamꝰ quō tresſone diuīe ſunt vnꝰ deꝰ ⁊c̄. qꝛ totū eſt examinatū diſputatū determīatū. ad inſtar optimi floreni mittat̉ in burſa ꝯſcīe puram credentiā. dicēs. Credo dn̄e. Circa p̄dicta p̄dictoꝝ ītelligētiā Querit ſanctꝰ Tho... q. xxxij. ar. j. vtꝝ trinitas diuīaꝝ ꝑſonaꝝpoſſit nat̉alē rōꝫ cogͦſci. Ad quā qōꝫ idēs.Tho. rn̄t dicēs. īpoſſibile ē naturalē rōꝫad cognitōꝫ trinitatꝭ diuīaꝝ ꝑſonaꝝ ꝑueīre.qꝛ rōꝫ naturalē ī cognitiōꝫ dei ꝑueīrepōt niſi ex creaturꝭ. ẜm illud ad Ro. j. Inuiſibilia dei ea facta ſunt ītellecta ꝯſpiciunt̉.Creature aūt ducūt ī dei cognitōꝫ. ſic̄ et effectꝰ in cām. Hoc igit̉ ſolū rōe naturali de d̓ocognoſci p̄t. qd̓ cōpetere ei neceſſe eſt. ẜm ꝙēoīꝫ entiū pͥncipiū. Uirtꝰ āt creatiua d̓i ē cōistoti trinitati. vn̄ ꝑtinꝫ ad eēntie vnitatē. ad