Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. VII.

diſtinctiōꝫ ꝑſonaꝝ. rōꝫ igr̄ naturalē cogͦſcipn̄t de deo ea ꝑtinent ad eſſentie vnitatem āt ea ꝑtinēt ad diſtinctōeꝫ ꝑſonaꝝ. Quiaūt nitit̉ ꝓbare trinitatē ꝑſonaꝝ nat̉ali rōe fidei dupl̓r derogat. Prīo qͥdē qͣꝫtū ad dignitatē ip̄iꝰ fidei eſt vt ſit rebꝰ īuiſibilibꝰ hūanā excedūt. vn̄ apl̓us dic̄ Heb̓. xj. fides ē de apparētibꝰ. Et apl̓s dic̄.. Co. ij. c.Sapīam loqͥmur int̓ ꝑfectos. ſapīaꝫ ꝟohꝰ ſecl̓i. neqꝫ pͥncipū hꝰ ſecl̓i deſtruūt̉. ſꝫ loqͥmur dei ſapīaꝫ ī myſterio. eſt abſcondita.Scd̓o tal̓ derogat fideiqͣꝫtū ad vtilitatē trahēdi alios ad fidē. aliqͥs ad ꝓbādū fidēinduc̄ rōes ſunt cogētes cedit ī deriſio infid̓liū. credūt hmōi rōibꝰ īnitamur ꝓpt̓ eas credāꝰ. Que igit̉ fidei ſūt ſuntptāda ꝓbare niſi autoritates his autoritates ſuſcipiūt. Apd̓ alios ꝟo ſufficit d̓fendere eſſe īpoſſibile qd̓ p̄dicat fides. DicitHyla. in li. trini. putet ſua ītelligentia generatōis ſacr̄m poſſe ꝯſeqͥ. Amb̓. etiaꝫdic̄. Impoſſibile ē generatōis ſcire ſecretummēs deficit. vox ſilet. s. tho. vbi. Sic igitur articul̓ fidei firmit̉ adherēdū eſt ꝓpterrōꝫ naturalē. ſꝫ ꝓpt̓ diuinā reuelatōꝫ fidē.ſic induimur xp̄ꝫ recipiēdo ī nob̓ claritatēfidei. tl̓ibꝰ ſic īdutꝭ dic̄ apl̓s. Eratꝭ aliqn̄ tenebre. nūc āt lux ī dn̄o vt filij lucꝭ ambulate. adeph̓. v. Suꝑ dicā vob̓ vnā figurā quā legimꝰ Ezech̓. j. vbi dic̄ Ezech̓. d̓s on̄t ſibi int̓cet̓a aīalia vnū aīal qͣdrifaciatū. d. emittebat ſcīt illas claras qͣſi aſpectꝰ erꝭ cādētꝭ. Allegorice aīal figurabat quēlibꝫ xp̄ianuꝫ. qm̄oīs bonꝰ xp̄iāꝰ hꝫ vnū caput qͣdrifaciatū Caput ē fides catholica. qͣttuor facies ſūt qͣttuor euāgeliſte. Prima facies a ꝑte an̄ ē facieshoīs. ecce euāgeliū btī math̓. hoīeꝫ figurat̉. Scd̓a facies a dextrꝭ ē faciēs leonis Ecce euāgeliū btī marci. Tertia facies a ſiniſtrꝭeſt bouis. Ecce euāgeliū btī luce. bouē figurat̉. eo tractat ſacrificio. Quarta facies retro altior ē aqͥle. Ecce euāgeliū btī ioh̓iſ altiꝰ alijs tractat xp̄i diuītate. Si bonꝰxp̄ianꝰ eſt qͥlibꝫ dꝫ hr̄e vnū corpꝰ vnum caput qͣdrifaciatū. dꝫ emittere ſcīt illas clarasſcꝫ ꝯfitēdo articl̓os fidei. qꝛ ſuffic̄ hr̄e claritatē fidei ī corde. ſꝫ oꝫ emittere ſcīt illaſ. al̓s extinguit̉ fides ī corde. ſic̄ lucerna ardēs ī laterna p̄t ſpirare. emittere dꝫ ſcītillas. d.Credo qͦlibꝫ die mane ſero ꝓteſtatōne ꝯſiliū eſt btī Hiero. Et ita faciebat dd̓ dic̄ de ſe. Credidi .ſ. ī corde ꝓpt̓ qd̓ locutꝰ ſū

ſcꝫ ī ore emittēdo ſcītillas. quō. ego āt hūiliatꝰ ſum nimis Pro p̄miſſoꝝ ītelligētia ẜm s.Tho. nota. ij. ij. q. ij. ī pͥn. ſiue ī ꝯtinuatōne.duplex ē actꝰ fidei .ſ. īterior exterior. interioractꝰ fidei ē cred̓e. ſꝫ ꝯfeſſio orꝭ eoꝝ ſūt fidei.eſt actꝰ fidei exterior. De actu prio ſiue īteriori ē cred̓e agit .. tho. ij. ij q. ij. totū. Et deactu fidei exteriori ē ꝯfeſſio agit̉. q. iij. Credere aliqͣ ſūt rōꝫ nat̉alē eſt ncc̄itate ſalutis. ſil̓r fideſ. dic̄ s. tho. vbi. q. ij. iij. ſcpͥ. iij. di.xxiiij. ar. iij. q. j. imo credere aliqͣ rōe nat̉alidemōſtrāt̉ ē neceſſariū. ij. ij. ibi.. ar. iiij. Sn̄fide (inqͥt apl̓s ad heb̓. xj.) īpoſſibile ē placered̓o. Cred̓e at ea ſūt rōꝫ ē leuitatꝭ. vt dicit s. tho. iij. di. xxiiij. art. iij. q. ij. idē ꝯͣ gētiles.li. j. c. iij Idē q̄rit .s. tho. actu fidei ext̓iori ſcꝫꝯfeſſiōe. Vtꝝ ꝯfeſſio fidei ſit ncc̄itate. Adquā qōem rn̄t. ij. ij. q. iij. ar. ij. ꝯfeſſio fidei ē ncc̄itate ſalutꝭ. tūc ſolū qn̄ ex eiꝰ omiſſiōe periclitat̉ honor d̓i vl̓ vtilitas ꝓxī. puta ſi aliqͥsīterrogatꝰ fide tacerꝫ. ex crederet̉ vl̓hrēt fidē vl̓ fides eſſꝫ ꝟa. vl̓ alij eiꝰ taciturnitatē auerterēt̉ a fid̓ In hmōi em̄ caſibꝰꝯfeſſio fidei ē neceſſitate ſalutꝭ. Auc̄tas ad ad Ro. x. Corde credit̉ ad iuſticiā. ore autēꝯfeſ. fit ad ſa. Dico. ij. ferꝝ ī fornace ſo recipit claritatē ſꝫ etiā calorē ardētē ꝯͣ ſuaꝫnaturā. ſic nos īduēdo xp̄m ſolū recipimꝰclaritatē fid̓i. ſꝫ etiā calorē ardētꝭ caritatꝭ. ꝯͣ frigiditatē īdeuotōis negligētie. faciēdo oꝑadei ardore feruore ſpūs diligēt̉ De iſtoardore dic̄ xp̄s. Ignē veni mittere ī terram.qͥd volo niſi vt ardeat. Lu. xij. Ardꝫ āt igniſcaritatꝭ qn̄ religioſus ē negligēs ſꝫ diligēsIdē dicat̉ clericꝭ laicꝭ ẜm expediēs eritDe iſto igne caritatꝭ dicā vob̓ vnā figurā de Leui. vj. p̄cepit d̓s. d. Ignis ī altari ſꝑ ard̓bit quē nutriet ſacerdos ſubijciēs ligna māe ſingl̓os dies īpoſito holocauſto deſuꝑ. Allegorice altare ē cor deuoti xp̄iani in offert̉deo illd̓ ſacrificiū de dic̄ dauid. Sacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatꝰ. qd̓ fit qn̄ receditde pctīs mala vita quā tenuit. cōit̓ offert̉deo iſto ſacrificiū ī altari cordis. de dic̄Ignis ī altari ſꝑ ardebit .ſ. ignis ardētis charitatis ſꝫ ſtatim extinguit̉. Sic religioſi ī nouiciatu incipiūt bene deuote ſeruire d̓o. ſꝫextinguit̉ poſtqͣꝫ ſunt ꝓfeſſi. hn̄t ꝑtē in cauda aſini. quia ⁊c̄. Idem de clericis qn̄ dicūtmiſſam nouā. ſꝫ poſt extinguit̉ ⁊c̄. Idē laicis in quibꝰ accēdit̉ ignis charitatis deuotionis in aliqͦ ẜmone. ſꝫ poſt ſtatī extinguit̉.