Sermo. V.

dic̄ voſmetip̄os. cū deꝰ p̄cipiat ꝙ ſimꝰ ſapiētes. Pro qͦ ſciēdū ꝙ ſcīa ē duplex. vna q̄ ē corā nob̓. alia q̄ ē ſupͣ nos. Corā nob̓ ē ſcīa q̄ intellectu ⁊ īgenio hūano ē īuēta. Cuiuſmodieſt ſcīa ſeptē artiū lib̓aliū. Sup̄ nos ē ſcīa q̄nō ītellectu hūano ſꝫ a d̓o ē reuelata vt ē ſcīanoui ⁊ veterꝭ teſtī. Cū gͦ d̓t the. Nolite eē prudētes apd̓ voſmetip̄os .ſ. tm̄ vel nimiū d̓ ſcīaq̄ eſt corā vob̓ ſꝫ velitꝭ hr̄e ſcīaꝫ q̄ ē ſupͣ vos .ſ.illā quā deꝰ reuelauit. Rō. qꝛ ſcīa arte ⁊ ingenio ſeu intellectu hūano īuēta. modica ē. ſedſcīa a deo reuelata ē alta ⁊ magͣ. Et hͦ poteſtꝭvid̓e ꝑ qͣndā ſil̓itudinē quā tāgit Aug. d̓ ruſtico ſeu paſtore intrāte palatiū ⁊ dicēte. Illa ēcamera regꝭ. ⁊ illa regīe. ⁊ illa filioꝝ. ⁊ ille feneſtre ⁊c̄. ſꝫ ip̄e n̄ ītrat camerā regꝭ nec videtregē. nec ſcit qͥd fac̄. ſꝫ hͦ ſciūt cubicularij ꝯſiliarij ⁊ barōes. qͥ ītrāt camerā ⁊c̄. Iō iſti iudicant̉ ſapiētes ⁊ non paſtor ſeu ruſticus. Iſtemūdꝰ ē palatiū d̓i qd̓ ip̄e fabricauit ⁊ creauitO iſrl̓ qͣꝫ magͣ ē domꝰ d̓ ⁊cͣ. Baruth. iij. Hocpalatiū ītrauer̄t ph̓i pitagoras anaxagorasplato. ariſto. ⁊c̄. ⁊ nihil ſciuer̄t niſi ꝙ ī illa camera .ſ. ī celo ē pͥma ītelligētia cū ſuis ꝯſiliarijs .ſ. angel̓. diſputabāt d̓ feneſtrꝭ .ſ. luna ſoleſtellis. de motibꝰ orbiū. d̓ aīalibꝰ ⁊c̄. Sꝫ ipſinō vider̄t regē deū. ſꝫ ſecretarij dei .ſ. ſctī pr̄iarche ꝓph̓e apl̓i ⁊ doctores ſcī. iſti habuerūtſcīaꝫ ex diuīa reuelatōe. ſciētes quō deꝰ regit⁊ gub̓nat md̓m. Pꝫ dr̄ia int̓ antiqͦs ph̓os etſctōs apl̓os ⁊c̄. qͥbꝰ dixit ſic. Iā nō dicā vosẜuos vt ph̓i fuer̄t. qꝛ ẜuꝰ neſcit qͥd faciat dn̄seiꝰ. vos āt dixi amicoſ. qꝛ oīa q̄cūqꝫ audiui apr̄e meo no. fe. vob̓. Io. xv. Nolite gͦ eē prudētes. ſcīa q̄ ē corā vob̓. apd̓ voſmetip̄os .ſ. tm̄ .ſ.de ſcīa ph̓oꝝ. ⁊ ꝯcordat ſapiēs di. Ne ſis ſapiens apd̓ temetip̄m. Prouer. iij. qꝛ caderes inerrorē apd̓ theologiā. Scīa em̄ ph̓oꝝ nō dꝫrecipi ī dn̄am diuīe ſcīe vl̓ vxorē. ſꝫ ī ancillā l̓captiuā. Et bonꝰ theologꝰ p̄t ſibi ſumere ī obſequiū ph̓iam. ſꝫ nō nimis cū ea ſtare dꝫ. Deillis qͥ ſtāt ⁊ ſe dāt ph̓ie nimiū d̓t ſcpͥ. Ue qͥ ſapiē. eſtꝭ ī ocl̓ijs vr̄is. Iſa. v. Propt̓ hͦ dic̄ the.Nolite eē ⁊c̄. Si dicat̉. gͦ frat̓ quā ſapīaꝫ debemꝰ hr̄e ⁊ ſtud̓e. Rn̄deo. ⁊ dico ꝙ ī pn̄ti ſermone ego volo vob̓ on̄dere. vij. artes lib̓aleſqͣs mgr̄ nr̄ xp̄s ordīauit. Sic̄ em̄ ph̓i in ſuaſcīa hn̄t. vij. artes lib̓ales. ad qͣs ſtudēdū reqͥrunt̉ ml̓ti anni. ita ego mō de ſcola xp̄i on̄dāſuas. vij. artes lib̓ales. q̄ ſūt apd̓ noſmetip̄osqꝛ .ſ. ſupͣ nos ¶ Prīa ſcīa ph̓oꝝ ē grāmatica. q̄

nomē ⁊ v̓bū. relatm̄ ⁊ an̄cedēs ꝯueniāt. Itaī grāmatica xp̄i ſub̓ſtātiuū ē deꝰ cūcta ſuſtinēs. Adiectiua aūt q̄ in eo ſuppoſitant̉ ſeu ſuſtentant̉ ſt̓ oīa oꝑa bona ſiue mala penalia. q̄oīa a d̓o ſūt. ſꝫ mala culpe nō ſūt a deo. pctm̄em̄ nō ē a d̓o. nec deꝰ cā peccati ē. ſꝫ qͥcqͥd entitatꝭ ē in pctō eſt a deo. Un̄ d̓t beatꝰ Tho. jͣ.ſcd̓e. ꝙ deꝰ nō ē cā peccati. ſꝫ bn̄ actꝰ qui eſt īpctō deꝰ cā ē. qꝛ actꝰ pctī ē qͥd poſitiuū ⁊ ē ensMō om̄e ens deriuat̉ et cauſat̉ a pͥmo ente.vt pꝫ. ij. methaphiſice. Nō tn̄ vt dixi. deꝰ peccati ſiue mali culpe cauſa eſt. qꝛ qͦ ad ſuū formale mala culpe nō ſt̓ entia nec qͥd poſitiuūſed qͥd pͥuatiuū. deformitas em̄ q̄ eſt formalepeccati ſiue male culpe ē quedā pͥuatio. Nr̄aaūt oꝑa deo ſūt attribuēda. qꝛ ip̄e facit oīa. ⁊ſic ſubſtātiant̉ ī deo. Et iſta ē bona ꝯgruitasattribuere d̓o illa q̄ fiūt ⁊ nō creaturꝭ. qꝛ incōgruū eſſet. Uerbi gr̄a. de pluuia. ſi attribuit̉deo. tūc ē bona gramatica. ſꝫ ſi creaturꝭ tūc ēincōgruitas. qꝛ nat̉e ⁊ ꝯſtellatiōes ſolū ſuntinſtrum̄ta. Bonitas lr̄e nō attribuit̉ calamoſꝫ notario. Ita pluuia vel ficcitas abūdātiavl̓ ſterilitas. fames vel mortalitas. nō inſtrumētis ſed deo attribuēda ſūt. qꝛ inſtrumētanihil pn̄t niſi quātū deꝰ vult ⁊ ꝑmittit. Iō ſcīpr̄es antiqͥtꝰ oīa attribuebāt deo. Dixit yſaac Iacob filio ſuo. Quō inqͥt tā cito inuenire potuiſti fili mi. Gen̄. xxvij. Rn̄dit. Uoluntas dei fuit ⁊c̄. Itē quō Eſau queſiuit a Iacob. Quid ſibi volūt iſti. ⁊ ſi ad te ꝑtinēt. Geneſis. xxxiij. Rn̄dit Iacob. Paruuli ſunt qͦsdonauit mihi deꝰ ſeruo tuo. Ecce qͣliter attribuebāt deo nr̄o adiectiua. in qͦ oīa ſubſtātiant̉. Idē de malis. Si hābetꝭ infirmitatēdolorē ⁊ aduerſitatē. ſi ꝑditis bona vel filiosnō dicatꝭ. hoc fecit mihi talis ⁊c̄. ſꝫ deo attribuant̉ oīa. Ita fecit Iob qͥ ꝑdidit ⁊c̄. Notabreuiter hiſtoriā. vſqꝫ. ſit nomē dn̄i bn̄dictū.Iob .j. Iſta eſt optima grāmatica ⁊ cōgrua īſcola xp̄i. qn̄ ſubſtantiuū ⁊ adiectiuū cōueniunt. De iſta grāmatica regula de doctrinalixp̄i quā repetebat apl̓us vt baccalariꝰ. Exip̄o originaliter. ꝑ ipſum formaliter. et in ip̄oſunt oīa .ſ. ſubſtantialiter. ad Roma. xj. Secūdo debēt ꝯuenire nomē ⁊ v̓bū in grāmatica xp̄i. Nomē eſt fama qn̄ ꝑſona ex aliquo eſtinſignis et famoſa digna nomine. ſed pauceſunt. Habes pauca nomīa in ſardis. Apoc̄.iij .i. paucas notabiles ꝑſonas dignas nominari. Ideo ſapiēs. Curam habe de bono nomine. Ecc̄i. xlj. Uerbū ē ẜmo tuꝰ Tūc nomē