Dominica uiceſimaquinta poſt trinitatis

puellas q̄ ſibi ẜuiebant ex deuotiōe ꝓpt̓ famāſue ſcītatꝭ. Qui āt cuſtodit ſe p̄t dicere. Lib̓aſti me a p̄ſſure flame q̄ circū. me. ⁊ ī me. ig. nōſū eſtu. Ecc̄i. lj. ¶ Sextū ſacr̄m ē ſacr̄m ordinū. cū d̓r. Uox dn̄i ꝯcutiētꝭ deẜtū .ſ. in collatiōe ordinū. tūc eradicāt̉ arbores mūdialesdeſerti in qͦ ſunt ml̓te beſtie. leones ꝑ ſuꝑbiā.vulpes ꝑ auariciā ⁊c̄. Itē deẜtū a gr̄a dei inmultꝭ. deẜtū a diuīa ꝯſolatiōe. deẜtū a fructibꝰ ſpūalibꝰ. Hoc deẜtū ꝯcutit̉ ī collatiōe ordinū. Sic̄ eī totū nemꝰ ꝯcutit̉ qn̄ ſcindūt̉ vl̓eradicant̉ arbores. ita ī collatōe ordinū ſcindunt̉ ⁊ eradicant̉ arbores a nemore laicorūvt ī iardīo xp̄i .ſ. eccl̓ie trāſplātēt̉. tūc totū nemꝰ dꝫ r̄ſonare ꝑ examē d̓ vita. ſcīa ⁊ hmōi. vtſint apti ad fructificādū. Itē alia ꝯcuſſio maior ī nēore ſeu deẜto hꝰ md̓i. qꝛ qn̄ ſumūt ordines ſt̓ qͣttuor tꝑa. ⁊ oēs xp̄iani tenēt̉ ieiunare vt boni ordinēt̉. qꝛ totū bonū l̓ malū eſt aclericꝭ d̓t Criẜ. ſcitis ꝙ totū bonū arborꝭ ē aradice. Ita vita hoīm ē qͣi arbor. cuiꝰ radix ēſtatꝰ clericoꝝ. iō totū bonū l̓ malū ppl̓i ē a radice clericoꝝ. Propt̓ hͦ qn̄ trāſplātāt̉ ppl̓s ieiunat. iō d̓r vox dn̄i ꝯcu. ⁊c̄. et ſb̓dit̉. Et ꝯmouebit dn̄s deẜtū cades. Nota. cades īterp̄tat̉ſcā ⁊ ẜcat eccl̓iā ſctāꝫ. de qͣ d̓t apl̓s. Xp̄s dilexit eccl̓iā. ⁊ ſeip̄m tradidit ꝓ ea vt illā ſcīficaret. mūdās eā lauacro aq̄ ī ꝟbo vite. vt exhiberet ip̄e ſibi eccl̓. gl̓ioſā. nō hn̄tē maculā autrugā. aūt aliqͥd hmōi. ſꝫ vt ſit ſcā ⁊ īmaculataEphe. v. Et cōmo. dn̄s deẜtū cades .i. ppl̓mxp̄ianū eccl̓ie ſcē. qꝛ nō ꝯmouet̉ deẜtū iudeorū. ſꝫ deẜtū cades .i. eccl̓te ſctē. ¶ Septimūſacr̄m ē ſacr̄m extreme vnctiōis. qd̓ in dictaauto. tāgit̉ cū d̓r. Uox dn̄i p̄ꝑantꝭ ceruos .ſ. īſacr̄o. extreme vnctiōis. qd̓ dat̉ ī fine vite qn̄aliqͥs dꝫ mori. morte .ſ. nat̉ali. Secꝰ de illisqͥ alit̓ moriūt̉ ſnīati vl̓ al̓s. qꝛ lꝫ alia ſacr̄a poſſint eis dari. n̄ tn̄ dꝫ eis dari iſtd̓. Hoc ſacr̄mhꝫ duas mirabiles ꝟtutes ſeu effectꝰ. primūponit. s. Tho. in. iiij. ꝙ ſi ſanitas corꝑalis ſitvtilis aīe ſine dubio ex hmōi ſacr̄i ſūptōe curabit̉ infallibil̓r. Hoc extrahit. s. Tho. ab illo textu Iac̄. v. Infirmat̉ qͥs ex vob̓ inducatp̄ſb̓ros eccl̓ie. ⁊ orēt ſuꝑ eū vngētes eū oleo īnoīe dn̄i. ⁊ or̄o fidei ſaluabit infirmū. ⁊ alleuiabit eū dn̄s. Uox dn̄i ē forma hꝰ ſacr̄i q̄ d̓r aſacerdote qn̄ vngit di. Per iſtā ſctāꝫ vnctiōꝫ⁊ ſuā pijſſimā mīaꝫ indulgeat tibi deꝰ qͥcqͥdpeccaſti ꝑ viſū ⁊c̄. ⁊ ſil̓em formā dic̄ vngēdoſinguloꝝ ſenſuū inſtr̄a ꝑ q̄ peccauit. vt pꝫ ⁊c̄Scd̓s effectꝰ ſeu ꝟtꝰ ē maior. Aliqn̄ ex obli-

uiōe ſt̓ ml̓ta pctā mortalia dimiſſa ī ꝯfeſſiōeq̄ tl̓es n̄ ꝯfitēt̉. q̄ tn̄ ſt̓ īꝓpoſito ꝯfitēda ſi ea recordarent̉. ⁊ tl̓es ī ſtatu gr̄e ſt̓. ſꝫ reſtat pena īpurgatorio. ⁊ etiā d̓ pctīs venialibꝰ reſtat pena ī purgatorio. Sꝫ hͦ ſcm̄ ſacr̄m de mortalibꝰ oblitis ⁊ d̓ venialibꝰ nō oblitis purificataīaꝫ ab illoꝝ culpis et penis. ita vt recte vadāt ad ꝑadiſuꝫ ſine aliqͣ pena. De mortalibꝰoblitꝭ. Ia. v. Et ſi ī pctīs ſit remittēt̉ ei. Ecceqͣre d̓t. Uox dn̄i p̄ꝑan. cer. i. ſpm̄ ad ſaltādūvſqꝫ ad ꝑadiſū. Iō dd̓ in ſpū ꝓph̓ie dicebat īpͣs. Diligā te dn̄e. Qui ꝑfecit pedes meos tāqͣꝫ ceruoꝝ ⁊c̄. Iō qn̄ infirmꝰ cōicat dꝫ petereiſtd̓ ſacr̄m. qꝛ pꝰ ſic̄ appropinqͣnt morti ꝑdūtv̓bū ⁊ nō pn̄t ip̄m pet̓e ⁊ ꝑdūt magnū bonū.Iō d̓t. Uox dn̄i p̄. cer. Et ſeqͥt̉ ſtatī. Et reuelabit ꝯdenſa .i. ſecreta gl̓ie. ⁊ ī tēplo eiꝰ oēs dicēt gl̓iā. Sꝫ multi clerici ex auaricia ſiue ſymonia īpediūt hͦ ſacr̄m. Dicit vnꝰ. Lintheamina qͥbꝰ vngit̉ debēt eſſe mea. Aliꝰ dic̄. Totſacerdotes ſūt neceſſarij. ⁊ habetꝭ dare tantū cuilibet ⁊c̄. Dicat̉ quō libere ſacr̄a ſūt miniſtrāda. Extollēs vocē quedā mulier.¶ De eadem dn̄ica Sermo quītus.Olite eſſe prudentes apud voſmetip̄os. Ro. xij. Procuiꝰ declaratiōe oꝫ declarare qͥd eſtprudētia. cū d̓t. prudētes. Scd̓o oꝫ declarare qͥd ē hͦ dictū. apd̓ voſmetip̄os. Pro qͦ ſciendū ꝙ tres ſūt ꝟtutes ītellectuales .ſ. ſcīa. prudētia. ⁊ ſapīa. Sciētia ē cognitio q̄ habet̉ decreaturꝭ. Prudētia cognitio intellectualis d̓actibꝰ hūanis. Sapīa ꝟo eſt cognitio ſpeculatiua q̄ hēt̉ de diuinis cū ſapore deuotiōis.Lꝫ aliqͦtiēs cōiter loq̄ndo ſapīa ⁊ ſcīa ⁊ prudētia ſumant̉ ꝓ eadē ꝟtute. qꝛ qͥ hꝫ ſapiētiā .ſ.agnitōeꝫ dei cū ſapore deuotiōis. ſtatī ſaltatad prudentiā .ſ. ordinādo actꝰ ſuos erga deū⁊ ꝓxīm .i. v̓tuoſa prudētia. qꝛ mulier diligēsid ē. ſapīa corona ē viro. Prouer. xij. Itē ſcīap̄t dici prudētia. qꝛ ille qͥ hꝫ ſcīaꝫ de creaturꝭd̓r ſciēs. Et qn̄ videt ꝙ creat̉e irratōnabilesgubernāt ſe iuxta dei ordinationē. ⁊ ī nll̓o faciūt ꝯͣ. ſtatim d̓t. O quō ego qͥ ſuꝫ rationabilis deberē me gubernare ẜm dei ordinatōeꝫ⁊c̄. Et ſic ſcientia efficit̉ prudentia. Auc̄tas.Scīa ſanctoꝝ prudentia .ſ. eſt. Prouerb̓. ix.Pꝫ gͦ ꝙ ꝓ eodē ſumūt̉ cōiter. lꝫ ſtricte loquēdo differāt. ⁊ ſic nō ſumūt̉ ꝓ eodē Cōit̉ ꝓ eodē capiūt̉ ī thēate. cū d̓t Nolite eē prudētes .i.ſapiētes ⁊ ſciētes. ¶ Scd̓o dꝫ declarari hͦ ꝙ