Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. IIII.

vocē quedā ⁊c̄. Quartū eſt ſacr̄m pnīe vl̓ꝯfeſſiōis d̓r. Uox dn̄i ꝯfringētis cedros.Uox ē forma abſolutōis. Ego abſoluo te ⁊c̄Cedri ſūt arbores altiſſime creſcūt ſtantcitra mare ſignificāt ꝑſonas ſuꝑbas ſūtalti cordis. potiꝰ volūt viuere ẜm eoꝝ volūtatē eoꝝ inclinatiōes qͣꝫ ẜm dei mandata etordinatōeꝫ. Deꝰ p̄cepit vt ſimꝰ hūiles et ipſiſūt ſuꝑbi elati p̄ſūptuoſi vani pōpoſi ⁊c̄. Deꝰp̄cipit ſimꝰ miſericordes ip̄i ſūt crudelesIp̄i em̄ ſūt auari vſurarij. fures. Idē de caſtitate. de alijs. Sꝫ iſti cedri ī ſacr̄o pnīefringunt̉. eoꝝ corda rūpūt̉ qn̄ ſuſpirādo dicūt. Pr̄ peccaui ī. fui ſuꝑbꝰ ⁊c̄. Et tūc pctācōminuūt̉. ſꝫ īpedit̉ aliqͦtiēs cōfeſſores.capite diſcooꝑto volūt audire ꝯfeſſionē. Tales ꝯfeſſores pͥmo claudūt os ꝯfitētꝭ ex verecūdia qn̄ cogitat iſte reſpicit me d̓t oīapctā. capitę cooꝑto debēt audire ꝯfeſſiones. qꝛ ocl̓i audiūt ꝯfeſſiōes ſꝫ aures. animādo ꝯfitētes. dicēdo. Fili dicatꝭ oīa pctā.qꝛ nullꝰ audit nec videt nos niſi d̓s. Qui licꝫſciat oīa. tn̄ ordīauit ſuis mgr̄is rōnabilibus mīſtris ꝓcuratoribꝰ reddatꝭ cōputūde factꝭ ⁊c̄. Scd̓o qꝛ ꝯfeſſor accipiet occaſio peccādi. Qn̄ em̄ audit ml̓ierē iuuenē pulchrā quā reſpicit. qͥd cogitabit. O quō eſt alba ⁊c̄. cooꝑiat̉ caput vt pctōr liberiꝰ ꝯfiteat̉ pctā ſua. Ecce qͣre d̓t. Uox dn̄i ꝯfrīgētꝭcedros. et ſtatī ſb̓dit̉. Et ꝯfrīget dn̄s cedroslibani. Libanꝰ ē mōs qͥdā altiſſimꝰ in t̓ramiſſiōis ferēs cedros altiſſimas. Et ẜcat ꝑſonas ī altitudīe dignitatꝭ dn̄ij ſeu p̄latiōis poſitas. Que ſi ſint pctōres male vite dicūt̉ cedri libani. De iſtis ēt d̓t. Et ꝯfrin. dn̄s ce. li.ſcꝫ dn̄ij tꝑalis. ſeu p̄latiōis papal̓ ſeu ep̄alis⁊c̄. qn̄ ad pedes ſimplicꝭ ꝯfeſſoris flectur genua ꝯfitētes pctā ſua. qͥbꝰ dic̄ ꝯfeſſor. abſoluā vos niſi corrigatꝭ vitā vr̄aꝫ ⁊c̄. vl̓ emēdaueritꝭ talē iniuſticiā. hmōi. Et ſi tl̓esterūt̉ penitēt. tūc ꝯfrīgunt̉ cedri libani. Etcōminuet eos tāqͣꝫ vitulū libani. In mōte libani nutriebāt̉ vituli. qͦꝝ caro erat valde ſapida. diuidebat̉ ꝑtes minutatim vt oēspoſſent hr̄e. Ita ī ꝯfeſſiōe cōminuūt̉ cedri libani ī diuerſas ꝑtes. Prīo ī corde ꝯtritiōꝫ dei ſubiectōꝫ Scd̓o ī ore petēdo veniā ſi īiuriaſti .ſ. pr̄eꝫ mr̄eꝫ vxorē ſeu frēm. ecōuerſo. Tertio in toto corꝑe. pnīalē afflictionē.Quarto ī burſa ſatiſfactiōꝫ. Ecce qͣre d̓t.cōminuet eos tāqͣꝫ vitulū libani. Et ſic illeꝯfitet̉ fit dilectꝰ deo quēadmodū filiꝰ vnicor

niū. Qd̓ int̓ aīalia alia plus diligit filiū. Itadeꝰ diligit bn̄ ꝯfitet̉. Quītū ſacr̄m eſtmr̄imonij. dr̄. Uox dn̄i intercidētꝭ flamāignis. Quotqͦt ſumꝰ ī hoc md̓o. nati ſumꝰ d̓ꝰvtero mr̄is vna braſa. Gallicū ē. ẜcat ticionē ignis ſeu flamā a ſctīs doctoribꝰ vocat̉ igniculꝰ ſeu ꝯcupiſcibilitas fomēs pctīIta naſcimur. et adeo ē fortꝭ p̄t extīguiaqͣ baptiſmi. lꝫ aqͣ baptiſmi extīguat ignē inferni purgatorij in baptiſato. qꝛ ſi moreret̉ſtatī pꝰ baptiſmū. cōbureret̉. Et tn̄ aqͣ baptiſmi extīguit illū igniculū ſeu fomitēflamā. Sꝫ iſta flama flameſcit qͦuſqꝫ ēadultꝰ. qꝛ tūc dyabolꝰ ſufflat ibi braſā dādotēptatiōes carnales. Et tūc qn̄ ꝯcupiſcitml̓ierē vl̓ ecōuerſo braſa flameſcit. In ſignūilliꝰ maxille efficiunt̉ rubee. qꝛ halitꝰ eiꝰ prunas ardere facit. Iob. xlj. Oēs quot qͦt fuerītdēpta beata v̓gine xp̄o habuerūt. qͦt qͦt ſumꝰ hēmꝰ illū fomitē ꝯcupiſcibilitatē. Necobſtat ſumꝰ baptiſati. qꝛ aqͣ baptiſmi lꝫ remoueat culpā. remanet tn̄ pena .ſ. fomes ſeuigniculꝰ ille. flameſcit ī ꝯcupiſcēdo. ardet cōburit ī actu illo. Sꝫ qͥd facit ſacr̄m mr̄imonij. Dicēdū lꝫ extīguat ignē carnal̓cupiſcētie ī hoīe ſeu muliere. tn̄ flama int̓cidit̉. qꝛ flameſcit niſi int̓ viꝝ vxorē. qꝛ virꝭ dꝫ curare alia ml̓iere. nec vxor alio viro. Illi ſt̓ de mr̄imonio lꝫ habeāt braſāillā fomitē. tn̄ debēt extīguere flamā.cupiſcēdo nec curādo de illo actu. ac ſi nihileēt. ꝑſone ſcē deuote aqͣ extīguūt illābraſā. comedēdo freq̄nt̓ panē et aquā. dimittēdo carnes vinū. ml̓tas delectatōes īflamāt braſā illā. ſic flama lꝫ extīguat̉. tn̄ pnīaꝫ mitigat̉. Iſta eſt qͣre ꝑſone ſctē faciūt pnīaꝫ. cauēt oportunitatē. vitāt colloqͥa mulieꝝ. qꝛ ſtatī braſaꝫ flameſcit flāte dyabolo. cōburit qͥcqͥd in domo ē ꝯſcīe. et ꝑdet oīa merita vnqͣꝫ cōgregauit Ignis eſtvſqꝫ ad ꝯſūmatiōꝫ deuorans. oīa eradicāsgermina. Iob. xxxj. Cauete ab hac flama.Beatꝰ Ioh̓es baptiſta bibebat vinū ſedaquā. nec comedebat panē ſꝫ locuſtas ſic catas ad ſolē. ita macer erat non hēbat niſipellem et oſſa. tn̄ ex toto potuit extinguere braſam ſiue iſtū igniculū. tn̄ non flameſcebat in eo. Nota de beato Hieronymo. illo ſancto heremita ātiquo. vt curaret̉ iuitad ciuitatē. ſic curabat̉ in corꝑe īfirmabat̉ in anima. qꝛ bene cauebat ab oportunitate mulierū intantū grauidabat duasOO 5