Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica uiceſimaquinta poſt trinitatis

oꝑit charitas. Prouer. x. Et ſic̄ pnīa ad īſtarnauis ī pͥncipio ē ſtricta. ſic ēt bona vita ē ſtricta. paucꝭ inuenit̉ ſtrictā durā agerevitā vt expediret. Sꝫ pl̓imi ſequūt̉ ſenſualitatē vana corꝑis delectatiōes ſenſibilescarnales. Et ſi aliqͥ bonā vitā ſtrictā pnīa incipiūt tn̄ ꝯtinuāt. ſꝫ paulatiꝫ ꝓchdolor ad vitā delicioſā carnalē redeūt. ſꝫ bōavita dꝫ ſtricta. bōa vita d̓r. Fctā ē qͣinauis inſtitorꝭ. Prouer. vl. Nauta hꝰ nauisē ꝯfeſſor. attēdatꝭ vt ſit bonꝰ. qꝛ al̓s ml̓tenaues ꝑdūt̉ ex mal̓ ꝯfeſſoribꝰ. Boni marinarij. ſūt bone ſocietates. Auiſa. Prouiſio victualiū ſt̓ deuote orōes. Arma defēſiōe nauis ſt̓ oꝑa ſpūalia. Et lorica thorace ē ciliciū. etiā defenſiōe ſūt ꝟtutes morales. Fiat ſic. Si finis ē cāꝝ. finis nr̄ ſit ad por mortꝭ. ordīata dꝫ vita nr̄a. Id̓o dic̄ſcpͥ. Melior ē dies mortꝭ die natītatꝭ Meliꝰē ire ad domū luctꝰ qͣꝫ ad domū ꝯuiuij Ecc̄svij. No. melior ē dies mor. die nati .ſ. ad ordinādū vitā. Scd̓o. meliꝰ ē ire ad do. lu. qͣꝫ addo. cōui.. In illa finis cūctoꝝ admonet̉hoīm viuēs cogitat qͥd futuꝝ ſit Ecc̄s. vij.Oppoſitū fit ab amatoribꝰ md̓i mortēſantibꝰ. Si dicat̉ alicui. velles citiꝰ iread domū luctꝰ ⁊c̄. Rn̄det ad domū ꝯuiuijSꝫ attēde ſalomon ē ſapiētior d̓t oppoſi. meliꝰ ē ire ⁊c̄. Et aſſūpſit rōeꝫ. In illafinis cūctoꝝ .ſ. pauꝑtas infirmitas trahūthoīeꝫ ad diſpoſitiōꝫ bone vite. Et ecōuerſo īdomo ꝯuiuij videt ſuꝑbiā. luxuriā ⁊c̄. trahūt ad malā vitā. dic̄ ſcpͥ. In oībꝰ oꝑibus tuis memorare nouiſſima tua. in eter. pec. Ecc̄i. vij. No. nouiſſima duodecīcurrūt ī die mortꝭ. ſex corꝑis. et ſex aīe ſuntmemorāda. Prīo cogita tūc ꝑdes vitā corꝑalē quā ſuꝑ oīa diligꝭ. quā nūqͣꝫ recuꝑabis iſto md̓o. deſpiciat̉ iſta vita. tn̄ diligat̉. vt labores ea inutilit̓. Scd̓o cogitanudꝰ ſepelieris. veſtiēt te de auro. Tertiooēs amici nos deſerēt. ſolū nos ſeq̄nt̉ vſqꝫ adfoueā. ponas nimiā ſpē in amicis ⁊c̄.Quarto cogita quō ponet̉ corpus ī foueacalcat̉ pedibꝰ. noli ſuꝑbire. Quīto quiderit corꝑe tuo ī fouea cogita qͣlit̓ comedet̉a vermibꝰ. Sexto cogita quātꝰ ē dolor ī ſeꝑatiōe aīe corꝑis. Uerbi gr̄a. qn̄ ſcindit̉ aliqd̓mēbrū eſt magnꝰ dolor. eſt. qꝛ aīa hꝫ dimittere illū locū reſtringere ſe quanto igit̉maior erit dolor qn̄ fiet ſeꝑatio aīe a toto corpore a ſingl̓is eiꝰ ꝑtibꝰ. Septīo cogita qn̄

aīa eſt ſeꝑata ſtatī ducit̉ ad iudiciū. xp̄s iudex lꝫ oīa ſciat tn̄ int̓rogat qͥs es tu. Quid feciſti me ⁊c̄. Octauo cogita quō ille dyabolus te fecit peccare accuſabit ī iudicio. Nono cogita ſnīa dat̉ irreuocabil̓r. maxīetimēda ē. Decimo cogita ſi ſnīa dat̉ ꝯͣ te qͣlit̓fiet executio a demonibꝰ. Xj. cogita de acerbiſſima pena qn̄ aīa erit ī porta inferni timore ꝯcutiet̉ ineſtimabili. Duodecimo cogitaꝑpetuitatē penaꝝ. qꝛ ineternū durabūt. qꝛ īcorruptibil̓ ē aīa īpenitēs obſtinata in culpa ordinat̉ penā. Cum in vniuerſo nihildebeat manere inordinatū. durāte culpa īdānatis ī ꝑpetuū durabit iuſte rōnabiliterpena ī ꝑpetnū. De etiā ī ꝑte hyemali plures adducte ſūt rōnes. Ecce qͣre ſcpͥdic̄. Inoībꝰ oꝑbꝰ tuis memorare nouiſſima tua ⁊c̄.Un̄ dic̄ Hiero. eſt ſnīa oīm ſapientū. Uitāeſſe meditatiōeꝫ mortis. Idē Hiero. dic̄ adpaulinū. Facile ꝯtēnit oīa ſe ſꝑ cogitatmoriturū. ca. viij. Dico ſcd̓o ⁊c̄. Quia ſic̄dies mortꝭ facit vitā ordīare. ita cogitatio diei iudicij facit bonā vitā ꝯtinuare et pnīam. eſt ẜm regulā libri topicorū. de duobꝰmalis. penalibꝰ .ſ. minꝰ malū ē eligēdū. Eſſꝫem̄ ſic̄ ſtultꝰ ſi aliqͥs ex aliqͦ crimīe diffinitiue eēt ſnīatꝰ .ſ. indueret camiſiā vel tunicāferreā. Uel ſi talis hn̄s libertatē eligendi illāvel illā veſtē eligeret tunicā ferreā magis ēafflictiua. ſtultꝰ eēt. Ita nob̓ eſt. qͥlibꝫ nr̄mp̄t de aliqͦ crimīe accuſari. Et xp̄s dat ſnīamde pena ſub diſiūctiōe ⁊c̄. Et camiſia ē pnīahuiꝰ mūdi. ſꝫ tunica ferrea ē pena infernalisignita. Ecce ſnīe clauſula ī ꝓceſſu fctā. Dicovob̓ niſi pnīaꝫ hūeritꝭ ſil̓ oēs ꝑibitꝭ. Lu. xiij.Sic̄ illi decē et octo ſuꝑ qͦs cecidit turris inſiloe occidit eos. Nota hiſtoriā. Nota. de et octo ſūt pctā damnāt gētes ſuꝑ quascadit turrꝭ diuīe iuſticie. Decē ſūt p̄cepta legis ad oīa pctā reducunt̉ īplicite vl̓ explicite. Uerbi gr̄a. recurrere ad diuinos ē vnūpctm̄ mortale. ſic de alijs. Et ſic ſunt decēpctā fiūt ꝯͣ decē p̄cepta. Iteꝫ pctā mortaliaſūt ſeptē .ſ. ſuꝑbia. auaricia ⁊c̄. ſic ſūt decem ſeptem. nūqͣꝫ damnaret̉ niſi ex decimooctauo .ſ. ex finali impenitētia. finalit̓ fuerit īpenitēs turre diuīe iuſticie opprimet̉ minus malū ē minꝰ penale eſt facere pnīam.⁊c̄. De iſta die iuſticie dic̄ ſcpͥ. Zelus et furorviri parcet īdie vindincte. nec acquieſcetcuiuſqͣꝫ p̄cibꝰ. Prouer. vj. Nota. dies vindicte ad lr̄am eſt dies iudicij general̓. De iſto