Domīca uiceſimaprima pꝰ trinitatis
alteriꝰ niſi ventre ⁊ corꝑe ſuo ꝑforato ponit ſibijpſi gladiū ꝑ ventrē ⁊ occidit ſeip̄m. Tal̓ ēſtultꝰ merito iudicādꝰ. Huic ſil̓is ē iracūdꝰ qͥꝓ frangēdis veſtimētis alteriꝰ corꝑis qd̓ eſt veſtis aīe ſeip̄m occidit. Nō em̄ pōt alteriꝰ occidere aīam. qꝛ illa ē incorruptibil̓. Uel veſtisetiā d̓r fama. ⁊ ad frangendū veſtimēta vl̓ alteriꝰ corpꝰ vel famā. pͥmo iracūdꝰ ꝑforat aīaꝫ ſuam. vnde iratꝰ pͥmo ſe occidit in aīa: ꝑcutiēsſe gladio ire. De qͦ dn̄s Mat xxvj. ait ad Petrū. Oēs em̄ qͥ acceperint gladiū gladio peribūt. Qd̓ intelligit̉ vl̓ intelligi p̄t d̓ gladio ireUnde Dd̓ in p̄s. xxxvj. Gladiꝰ eoꝝ intret incorda ipſoꝝ ⁊c̄. Nō em̄ pōt intelligi de gladio materiali. qꝛ ē exceptio. qꝛ ſunt multi hodie accipiētes gladiū materialē qͥ nō moriūtur gladio. Itē nec de gladio iudicis. qm̄ ml̓ti fuerūt homicide qͥ acta pnīa ſaluant̉. gͦ ſineexceptōe p̄t intelligid̓ ira. q̄ pͥmo occidit illūqͥ eā poſſidet. ⁊ ſic ē ſtulticia. Iō dicit ſcriptura. Ne ſis velox ad iraſcēdū. qꝛ ira ī ſinu ſtulti reqͥeſcit Eccl̓s. vij. In ſinu .i. in corde. ergoNolite fieri ⁊c̄. Septima ſtulticia ē accidiaꝘ accidia ſit ſtulticia ptꝫ ꝑ ſil̓itudinē. Ubinotandū ꝙ in qͣdā villa erāt nūdine in qͦdaꝫdie. et fuit bonū foꝝ de rebꝰ. qꝛ illud qd̓ an̄ cōſtabat ⁊ appreciabat̉ centū francis in nūdinishabebat̉ ꝓ vno. Et tūc homo volēs emere victualia dormiēs. ⁊ excitatꝰ a muliere ſua noluit emere. ſed voluit prādere. ⁊ poſt prādiū iterū obdormiuit. ⁊ nō emit aliqͥd in nundinis.Poſt ꝟo mortuꝰ ē. Nōne tal̓ ē ſtultꝰ. Patet ꝙſic. Ita ē de accidioſis in oꝑbꝰ ꝟtualibꝰ. qͥ ꝑmodica huiꝰ mūdi bona pn̄t redimere infinitā penā in alio mūdo. ſed accidioſi negligūt.Et nota ꝑabolā q̄ ē Mat. xviij. Homo qͦdam rex om̄e debitū remiſit ẜuo ꝓcidenti adpedes dn̄i ac dicēti. Patīam habe ī me. Itanos in pn̄ti vita cūpaucis lacrimis poſſumꝰemere miſcd̓iam dei. ⁊ redimere penā inferni. ⁊ hoc qͣꝫdiu durāt nūdine .ſ. qͣꝫdiu durat p̄ſens vita. ſed poſt mortē cū mille milibꝰ lacrimis nō pōt emi mīma ꝑs miſcd̓ie dei. ꝙ iamtranſacte ſunt nūdine ⁊ oīa cara ſunt. Ꝙ aūttꝑs in alio mūdo caꝝ ſit. ptꝫ in hyſtoria Lu.xvj. de diuite epulone. qͥ plus qͣꝫ. Mcccc. annis petijt gnttā aq̄ ⁊ non obtinuit ⁊c̄. gͦ qͣꝫdiudurāt nūdine emamꝰ tā cū lacrimis ⁊ ieiunijſqͣꝫ cū vigilijs ⁊ diſciplinis ⁊ alijs qͥbuſcunqꝫ. ⁊agamꝰ pnīam. ⁊ ita erimꝰ diligētes. qm̄ poſſumus in oꝑbꝰ terrenis ſꝑ laborare. ⁊ cū hoceſſe ocioſi. qd̓ patet. qm̄ ille cognoſcitur fuiſſe
ocioſus ī die qͥ quādo ad domū redit in feronihil portat. Ita eſt de terrenis cū laborauerint in mūdanis in vita ſi non portent bonaoꝑa ad paradiſum. tales iudicabunt̉ ſtulti. īmo maximi ſtulti. ⁊ ideo d̓r de diligētibus ⁊accidioſis. Qui operat̉ terrā ſuā ſatiabit̉ panibꝰ. qͥ aūt ſectat̉ ociū ſtultiſſimꝰ eſt Prouer.xij. Uocat terrā corpꝰ. qm̄ de terra factum ē.Unde. Formauit igit̉ dn̄s deꝰ hoīem d̓ limoterre Gen̄. ij. Vocat ocioſum ſtultiſſimū. vn̄nō poſuit poſitiuū .ſ. ſtultū. nec comꝑatiuuꝫ.ſcꝫ ſtultiorē. ſed ponit ſuꝑlatiuū .ſ. ſtultiſſimūUnde accidioſus d̓r eſſe ſtultꝰ in hoc mūdo.qꝛ non vult agere pnīam. ⁊ ſtultior. qꝛ perditgl̓iam paradiſi. ⁊ ſtultiſſimꝰ qꝛ meret̉ penā inferni ꝑpetuam. gͦ nolite.¶ Dominica. xxj. poſt Trinitatis¶ Sermo primusOra ſeptima reliqͥt eū febris Io. iiij. c. originaliter.Sermo nr̄ erit de ſctō euangeliodn̄ice p̄ſentis. Et ſi placet deo habebimꝰ ml̓tas bonas doctrinas ad illuminatōem intellectꝰ ⁊ ꝯſolationē aīaꝝ ⁊ correctiōꝫ vite ⁊ peccatoꝝ. Salutet̉ ꝟgo Maria. In p̄ſenti ſermone cogitaui hr̄e modū laboratoris ſeu ortulani volentis ſeminare bonū ſemē ſeuplātas. Qui pͥmo arat ⁊ p̄parat bonā terram ⁊c̄.Terra bona ⁊ fructuoſa eſt hyſtoria euangelicalis ī campo ſeu orto euangelij exarata. Dicat̉ hyſtoria euangelij. Erat quidā regulꝰ ⁊c̄.Aratur ſic iſta terra mouendo queſtionē qͣrevocat ip̄m regulū ⁊ nō regē. Solutio qꝛ nonhabebat niſi vnā ciuitatem. Pro qͦ nota. ꝙ qꝛantiqͥtꝰ erat tanta ambitio regendi vel dominādi. in qualibet ciuitate erat vnꝰ rex qͥ dicebat̉ regulꝰ. ſicut mō vnꝰ ep̄s. al̓s nō dicebat̉ ciuitas. De hͦ auc̄tas. Terra chanaan in quinqꝫ regulos philiſtijm diuidit̉. gazeos ⁊ azotios. aſcalonitas. getheos. ⁊ accharonitas Ioſue. xiij. Alij qͥ habebant multas ciuitates dicebant̉ reges. Et ſequitur Cuiꝰ filiꝰ infirmabatur capharnaū ⁊c̄. ¶ Nota circa hͦ qd̓ Ih̓sſibi dixit. Niſi ſigna ⁊ ꝓdigia videritis. Diceret aliqͥs. quare xp̄s rep̄hendebat eum. cū tn̄tanta deuotōne veniebat ad eū. Dico ꝙ xp̄sſic eum dure rep̄hendit ꝓpter modicā credentiā quā habebat. quod patet in hoc ꝙ rogabat eū vt deſcēderet ⁊ ſanaret filiū eiꝰ. ex qͥbꝰpatet ꝙ dubitauit. qꝛ ſi ipſum verum deū credidiſſet. ſciret ꝙ nō eſſet locus vbi non eſſet