Dominica ſedecima poſt trinitatis

¶ Primus oīno corꝑalis. in quo tangens ⁊tactū eſt corpus.Secūdus oīno ſpūalis. in quo tangēs ⁊tactū eſt oīno ſpūs.Tertiꝰ partim ſpūalis ⁊ ꝑtim corꝑalis. inquo tangēs eſt ſpūs ⁊ tactū eſt corpꝰ.Primꝰ ē oīno corꝑalis. Un̄ ſciendū eſt ꝙiſte fuit ī miracul̓ xp̄i qn̄ tāgēdo ſanabat oēsinfirmitates. vt pꝫ in ml̓tis locis ſcpͥturaꝝ ⁊euāgelioꝝ. ⁊ pͥncipalit̓ in pn̄ti euāgelio. No.hiſtoriam. Un̄ de iſto tactu d̓r Luc̄. vj. Oīsturba q̄rebat eū tāgere. qꝛ virtꝰ de illo exibat⁊ ſanabat oēs. No. virtꝰ. Duplex em̄ erat virtus in xp̄o. Una diuina ꝑ quā erat oīpotēs.ſic̄ pr̄ ⁊ ſpūſſanctꝰ. ⁊ hac ꝟ̓tute pͥncipalit̓ faciebat miracula. ⁊ ſanabat om̄s infirmitates.Un̄ pſal̓. Qui ſanat oēs infirmitates tuas.Et iō in oībꝰ infirmitatibꝰ nr̄is debemus adeū pͥncipaliter recurrere. qꝛ eſt ſūmꝰ medicꝰvt det ſanitatē ſi ſit vtilis ꝓ ſalute aīe noſtre.Alia ē virtꝰ ī xp̄o hūana ⁊ mīſterialis ⁊ eratmeritoria. qꝛ pene labores ⁊ merita xp̄i deſerulebāt nobis. His em̄ nobis meruit ſicut caput mēbris. ⁊ hͦ erāt excellentiſſima in xp̄o. ⁊excellētiora ī beata ꝟgine qͣꝫ in ceteris ſanctꝭalijs a xp̄o. ⁊ excellēs ī ceteris ſanctꝭ. Et iō adip̄os recurrere dēmꝰ in infirmitatibꝰ nr̄is etpͥmo in ſpūalibꝰ qͣꝫ in corꝑalibꝰ. qꝛ ſpūales infirmitates maiores ſūt. Uenerūt em̄ pͥmitꝰinfirmitates corꝑales ꝓpter ſpūales. Et frequēter ſi aliqͥd patimur corꝑalit̓ pctā nr̄a meruerūt. ⁊ iō dēmꝰ nos primo dep̄cari deū vtſanet has infirmitates ſpūales ad tactū abſolutiōis ſacerdotis. et facere dēmꝰ qd̓ ī nob̓eſt. Et tūc ceſſante cauſa ceſſabit effectꝰ. Nāvt habet̉ Marci. vj. Quotqͦt tangebāt eumſalui fiebāt. Si dicas. nō poſſuꝫ corꝑalitertangere xp̄m. Rn̄ſio. ꝙ lꝫ nō poſſis eū tangere inꝓpria ꝑſona. potes tn̄ tāgere eiꝰ ſacramēta in qͥbꝰ reliqͥt virtutē ſanādi oēs infirmitates. nō ſolū ſpūales ſꝫ etiā corꝑales. et ideo ſies infirmꝰ veni ad ꝯfeſſionē. ſi ponderoſusvade ad cōfirmationē. et hoc tm̄ ſemel ⁊ cōfirmaberis. non tm̄ ſpiritualiter ſed et corporaliter. Ecce quō xp̄s tangebat oēs et quōtāgit nos tactu corꝑali. ¶ Scd̓us tactus eſtoīno ſpūalis. qꝛ deꝰ qͥ tāgit ē ſub̓a ſpūalis. etꝯſciētia noſtra q̄ tangit̉ eſt ſpūalis. qͣre debetis ſcire ꝙ tūc cōſcientia nr̄a tangit̉ a deo qn̄īmittit nobis remorſū ꝯſcīe. ⁊ cognitionempctōꝝ. cū peccator redit ad ſe ⁊ cogitat ſuumſtatū ſuperbū et pōpoſum quē ducit. et quō

ꝑ ſuperbiā rebellis fuit. ⁊ inobediēs deo ⁊ ſuperioribꝰ. et cogitat vlteriꝰ lites ⁊ iniurias etdiffamatiōes ⁊ blaſphematōes nomīs dn̄i ⁊ſanctoꝝ. quas ore miſero ꝓtulit. ⁊ vlteriꝰ ꝓcedens cogitat furta. vſuras. et fraudes. comeſatiōes. ebrietates. ⁊ luxurias in qͥbꝰ vixit⁊ finalit̓ tp̄us dolenter ꝯſiderat qd̓ ꝑ accidiāſuā ꝑdidit. et breuit̓ ſūmarie cogitat ꝙ nihilboni fecit. ⁊ cogitat exinde ⁊ cōſequēter ꝙ ſi ītali ſtatu decedat damnatꝰ erit ī aīa. ⁊ ꝯſequēter poſt diē iudicij in corpore ⁊ aīa. Hec oīabn̄ cogitās ⁊ reuoluēs intra ſe exclamat dicens. O miſer qͥd facis. et qͥd cogitas qͣre nōauiſas te vt te emēdes. al̓s tu ꝑditus es. Oqͣlis ſtimulꝰ. O qͣlis pūctura ſpinaꝝ. Anteapūctura nō ita cōturbauit euꝫ ſicut iſta. Qd̓patet ꝑ exꝑientiā in lachrymis. Nunqͣꝫ punctura calcaris fecit ita cito currere equū. ſic̄aliqn̄ iſta pūctura peccatorē facit cito relinquere peccatū. De qͦ aūt hēmꝰ exēplū Act.ix. de beato Paulo qͥ plus qͣꝫ ceteri iudei eratferuēs ī ꝑſecutōe xp̄ianoꝝ. Sꝫ ſubito circūfulſit eū lux de celo. ⁊ cecidit in terrā. ⁊ ſtatiꝫꝯtinue habuit cognitōnē magnitudinis ſuipeccati. Et taliter fuit tactꝰ .ſ. ſtimulo remorſus cōſcientie. ꝙ ſtetit tribꝰ diebꝰ et tribꝰ noctibꝰ nō māducans neqꝫ bibēs. ſꝫ inceſſabiliter plorans. gemēs ⁊ orās deū vt ſibi parceret ⁊ indulgeret ſibi peccata. licꝫ iā peꝑciſſetEt qͥd ſignificabat illa lux corꝑalis q̄ circūfulſit eū. ꝓfecto ſignificabat lumē ſpūale inſpiratōnis diuine. q̄ taliter remordit eum etpūxit vt ſtatim curreret a profundo infernivſqꝫ ad tertiū celū. in quo fuit raptꝰ. ⁊ de ſtatu peccati ad ſtatū gr̄e. ⁊ de eſſe multū longe⁊ diſtante a deo. ad eſſe ml̓tū ꝓpe ad deū. Ecce mirabilis pūctura. et valde pūgēs aculeꝰde qͦ ibidē d̓r. Durū eſt tibi ꝯͣ ſtimulū recalcitrare. Et nota bene durū. Naꝫ vt ait doctorſanctꝰ. h̓ inſtinctꝰ qn̄qꝫ non ꝑtingit ad finemſuū. Non ex defectu ſui. ſꝫ ex obſtinatiōe peccatoris. qͥ rebellis ē ⁊ inobediēs. qͥ ꝓpter quācūqꝫ inſpirationē quā immittit ei deus nonvult dimittere peccata ſua. ⁊ aliquotiēs aliqui pluries pungunt̉. qͥ tn̄ inſtinctū dei ⁊ ſpirituſſancti non ſequunt̉. quod eſt magnū ſignum reprobationis. Et tales grauius peccant qͣꝫ alij qͥ nō hn̄t tales inſpiratiōes vel nōtot. ⁊ id̓o grauiꝰ puniunt̉. quia ſi peccāt qͥ faciunt aliquod bonū. cum remorſu ꝯſcientieerrantis. a fortiori illi peccant faciēdo aliqd̓malū cum remorſu cōſcientie non errantis.