Sermo .I.

¶ Dn̄ica. xiij. Sermo primusOc fac̓ et uiuesHabet̉ v̓bū iſtud originalit̓ Lu. x. ⁊recitatū ē ſtatim ī euāgelio hodierno. Sermo nr̄ erit de ſctō euāgelio hodierno. Si placet deo habebimꝰ multas bonasdoctrinas ꝓ nr̄a inſtructōne. defectuū correctōe ⁊ aīaꝝ ꝯſolatōe. Salutet̉ ꝟgo Maria ⁊c̄.In ſctō euāgelio hodierno xp̄s on̄dit nobistria multū neceſſaria ad ſaluatōem nr̄am. ſcꝫ¶ Primū cognitio de veritate diuinali¶ Scd̓m dilectio de caritate integrali¶ Terciū oꝑatio de pietate fraternaliSine his tribꝰ nullꝰ pōt ſaluari. et de qͦlibetiſtoꝝ dicit thema Hoc fac ⁊ viues eternalit̓ īꝑadiſo. Dico pͥmo ꝙ xp̄s on̄dit ꝙ habeamꝰ īhac vita cognitōem de ꝟitate diuinali. vt cognoſcamꝰ deuꝫ ſine errore ⁊ falſa opinione. qꝛal̓s homo qn̄ vadit ī alio mūdo nō cognoſcit̉a deo. Amen dico vobis neſcio vos .ſ. noticiaapprobatōis. Mat. xxv. Et dicēt. O dn̄e egoſum religioſus. ego clericꝰ vel laicꝰ d̓e tali ciuitate. Amē dico vobis neſcio vos ⁊c̄. Et ꝯcordat apl̓s di. Oīs qͥ ignorat ignorabit̉. jͣ. Cor̄.xiiij. qꝛ gͦ iſta cognitio de ꝟitate eſt ita neceſſaria nobis ad ſciendū in hͦ mūdo. ideo xp̄s eaꝫnobis oſtendit ī pͥncipio euangelij di. Beatioculi qͥ vidēt q̄ vos videtis. Mattheꝰ addit. ⁊beate aures q̄ audiūt q̄ vos auditis. Matt.xiij. Dico vobis ꝙ multi ꝓph̓e ⁊ reges. Mattheꝰ addit. et iuſti. voluerūt videre q̄ vos videtis. ⁊ audire q̄ vos auditꝭ. ⁊ nō audierūt. īmocū illo deſiderio deceſſerūt. Nō credatꝭ ꝙ loqueret̉ ſolū de viſionē corꝑali. qꝛ iudei etiā videbant pn̄tiā xp̄i corꝑalē. tn̄ non erant ꝓbatiſeu beati. Sed apl̓i et diſcipuli xp̄i erāt beatiqͥ extra videbāt pn̄tiam xp̄i corꝑalē. ⁊ intꝰ oculis aīe videbant xp̄i diuinitatē. ⁊ iſta viſio faciebat eos beatos. Itē de auditu. qꝛ etiā iudei audiebant verba eius corꝑaliter. ſed nōobedientialiter vt apl̓i ⁊c̄. Dico em̄ vobis ꝙmulti ꝓphete vt Moyſes. Iſaias. Hieremias. et multi reges vt Dauid ⁊c̄. Quia exqͦ deus pr̄ ꝓmiſit filium ſuū incarnandū. beati patres ita ardenter deſiderabant eū videre ⁊ audire ꝙ moriebātur deſiderio di. O qͣle tempus erit illud qn̄ deus incarnatꝰ ibit ꝑ terrāet p̄dicabit illa ſecreta celeſtia. Dicebat thobias de ſe. Beatus ero ſi fuerint reliquie ſeminis mei ad videndū claritatem hieruſalē.Thob̓. xiij. Alij ẜm ꝙ tangit Ambroſiꝰ dice-

bant qn̄ veniet. qn̄ naſcet̉. qn̄ apparebit. putaſne videbo. putaſne durabo. putaſne hic meīueniat illa natiuitas. O ſi oculi mei videbūtqd̓ credo in ſcpͥturis dei. Sed apl̓i videbāteum. ſtabant cū eo comedebant ⁊ bibebāt cūeo. et ambulabant cū eo. Ideo dicebat eis:Beati oculi qͥ vident que vos videtis ⁊c̄. qͥ videbant eum nō ſolū oculis corꝑis. ſed aīe ſcꝫcredendo. obediēdo. ⁊ audiebāt eū nō ſolumauribꝰ corporalibꝰ ſed anime. Si bn̄ attendiſtis. xp̄s ponit duos modos cognitōis de veritate diuinali. Primo .ſ. videndo. ſecūdo ſcꝫaudiēdo. quia aliter nō poteſt haberi. Iō adcognoſcendū deū ſumme ſunt neceſſarij viſus ⁊ auditus. Ex viſu em̄ ſine audiētia naturali ratione poſſumꝰ ſcire illa q̄ ꝑtinēt ad vnitatem dei. Hoc etiā ph̓i oſtenderūt clare dicentes. ꝙ eſt vnijs deus. vnꝰ pͥnceps. vna prima cauſa vnꝰ primꝰ motor. Hoc etiā quilibet intellectu vigens pōt videre et ſcire. qꝛ ſicut ille qͥ intrat palaciū ⁊ optime ordinatū etgubernatū qͣꝫtūcūqꝫ ſit rudis ſtatim cognoſcit ſine hoc ꝙ dicat̉ ſibi ꝙ magnꝰ dn̄s et potens eſt qͦ illud palaciū fecit. ordīauit. gubernat et regit. Ita de palacio huiꝰ mūdi ⁊ eiusordinatōe et gubernatōe potes cogitare ⁊ videre ꝙ magnꝰ dn̄s ⁊ potēs eſt qͥ ip̄m fecit. qͥanihil fit a ſeipſo. ⁊ ille eſt deus. Iſto mō antiqui qͥ nondū habebāt libros. magiſtros. necp̄dicatores cognoſcebāt deū vidēdo mundū⁊c̄. Iſtā deductōem facit apl̓us di. Inuiſibilia dei a creatura mūdi ꝑ ea q̄ facta ſunt intellecta ꝯſpiciunt̉. ſempiterna qͦꝫ eiꝰ virtus ⁊ diuinitas ita vt ſint inexcuſabiles. ad Roma. j.Inuiſibilia dei ſunt attributa diuina .ſ. eternitas. omnipotntia. ſapientia. excellentia. ⁊hmōi. q̄ ꝑtinēt ad vnitatē eſſentie. Itē ex viſuſcitur ⁊ cognoſcit̉ ꝙ quilibet dn̄s ſapiēs ⁊ potēs bonus ⁊ iuſtꝰ dat retributōem ſuis ſeruitoribꝰ. bonos remunerādo et malos puniendo. Hoc igit̉ intellectu naturali poſſumꝰ cognoſcere ꝙ ꝑſona q̄ viuit et ſeruat dei precepta. a deo habebit remuneratōem. q̄ aūt male viuit a deo habebit punitōeꝫ. Iſti duo articuli .ſ. ꝙ deꝰ eſt oīm creator. Scd̓o ꝙ eſt bonoꝝ ⁊ maloꝝ retributor fuerūt ſemꝑ neceſſarij ad credēdū expreſſe vt dicūt ſctī doctoresqꝛ ad oculū pn̄t videri rōnabiles. Auctoritas. Sine fide impoſſibile eſt quēqͣꝫ placeredeo. Credere em̄ oꝑtet accedentē ad deū. qꝛeſt. ⁊ ꝙ inqͥrentibꝰ ſe remunerator ſit Heb̓. xj.¶ Scd̓o ex auditu cognoſcūt̉ ſecreta myſte