Dominican. xij pꝰ trinitatis

Nota h̓ ꝙ xp̄s bis fuit ꝯfeſſus in vita iſta. nōde peccatis ſuis. qꝛ nullū pctm̄ habuit vnqͣꝫſꝫ ꝯfitebat̉ ppl̓i peccata ac ſi eſſent pctā ſua ꝓpria. in. pͣs. Saluū me fac deꝰ. vbi dauid loquebat̉ in ꝑſona xp̄i di. Deꝰ tu ſcis inſipiētiāmeā. ⁊ delicta mea a te nō ſunt abſcōdita Nota ꝙ peccata ꝓpria populi dic̄ ſua. A te nō ſūtabſcondita. Gloſa dat hāc ſimilitudinē. ac ſimanꝰ vel pes fecerit alicui offenſam. et caputſiue os peteret veniā. q̄ nō fecerunt offenſaꝫ.Sed hͦ dicit ꝓpter ꝯiunctionē mēbroꝝ ⁊ capitis. Ita etiā ⁊ nos ſumꝰ mēbra. ⁊ xp̄us caputad Roma. xij. Mēbra fecerūt offenſas ⁊ peccata. ⁊ xp̄s pctā mēbroꝝ dicit eſſe ſua. Secūdo fuit ꝯfeſſus in morte in lecto crucꝭ qn̄ dixit. Hely. hely. .i. deꝰ meꝰ. ⁊c̄. ſequit̉. Lōge a ſalute mea verba delictoꝝ. qꝛ gͦ primo ip̄e fuitꝯfeſſus. ideo ⁊ tu cōfitere pctā tua. Quintaibi. ſuſpiciēs in celū. Ecce attēta orō quā pꝰꝯfeſſionē hō dꝫ reciꝑe. iuxta illud Fili peccaſti ne adijcias iteꝝ. ſed de pͥſtinis de p̄care vttibi dimittant̉. Ecc̄i. xxj. Sexta ibi. ingemuit. Ecce penitētialis oneris ſuſceptio Sicutanimal ex onere ingemiſcit. ita corpꝰ ex onerepnīe. Ideo dicit dauid in ꝑſona penitentis.Afflictus ſum ⁊ humiliatus ſum nimis. rugiebā a gemitu cordis mei pͣs. xxxvij. Septima ibi. Effeta qd̓ eſt adaperire. Ecce iniuriarum remiſſio. ꝑ cordis aꝑtionē. Et debitoꝝreſtitutio. ꝑ ſiniſtre aꝑtionē. Elemoſynaꝝqꝫlargitio. ꝑ dextre apertionē. Etiā os eſt aperiendum ad euchariſtie cōionem. ⁊ ſic curat̉homo a ſpūali infirmitate. Et ideo ſequiturEt ſtatim aperte ſunt aures eius. ⁊ ſolutumeſt vinculū lingue eius. ⁊ loquebatur recte.¶ Dico tertio ꝙ oſtendit ſanctū euāgeliumde xp̄o virtualē humiliationē cū dic̄. Precepit eis ne cui dicerēt. vſqꝫ. ⁊ mutoſ loqͥ. Queſtio eſt hic. qꝛ dic̄ textus. Precepit eis ne cuidicerent. ⁊ poſt dicit. Quāto aūt eis magꝭ p̄cipiebat. tanto magis plus p̄dicabāt. Eſt q̄ſtio. Si illi peccabant vel non. Et videt̉ ꝙpeccabant. quia faciebāt ꝯtra mandata xp̄iHuic queſtioni rn̄det ſanctꝰ Tho. ꝙ nō peccabant. qꝛ nō faciebant ꝯtra mandatum xp̄iqn̄ em̄ xp̄s p̄cepit eis. ne cui dicerēt. hoc dixittali geſtū ⁊ mō ꝙ innuebat ꝙ nolebat vanaꝫgl̓iam. ⁊ ex alia ꝑte inflāmabat corda illorumvt miracula publicarēt ad dei laudē ⁊ honorem. In hͦ on̄dit̉ ꝑfecta hūilitas. que hꝫ duoPrimo fugere vanā gl̓iam. ⁊ honorem dei q̄

iuſticiam veſtrā faciatis coram hominibusvt videamini. alioqͥn mercedē nō habebitisapud patrē veſtꝝ qͥ in celis eſt. Nota ꝙ vanagloria ſiue gl̓ia mūdi poteſt eſſe in hoīs operibꝰ tripl̓r. Primo velut dn̄a. Secundo velut ſocia. Tertio velut ancilla. Primo modoeſt pctm̄ mortale. Scd̓o modo eſt veniale.Tertio eſt meritū. Primo modo velut domina eſt vana gl̓ia. qn̄ qͥcqͥd ꝑſona facit. hͦ facitꝓpter vanā gl̓iam mūdi. vt videat̉. laudet̉. reputet̉. ⁊c̄. tūc oꝑa illa ſunt vt pulcra poma. ſꝫintus eſt vermis inanis gl̓ie. ⁊ tūc eſt peccatum mortale. ꝓpter hͦ dic̄. Attēdite. ⁊c̄. Secūdo eſt velut ſocia. qn̄ hō incipit opus bonuꝫſancta ⁊ bona intētione. vt ẜmonem vl̓ alid̓.ſed poſt venit vana gl̓ia cogitādo. O mododicet̉ ꝙ tu es bonꝰ vel aptꝰ ⁊c̄. tūc eſt vt ſociaqꝛ aſſociata eſt oꝑi bono. tūc nō eſt peccatuꝫmortale. ſꝫ veniale. ¶ Nota de beato Bern̄.qui in tꝑe ſuo erat de maioribꝰ mūdi p̄dicatoribꝰ. ⁊ cū ſemel p̄dicaret ſancta ⁊ bona intētione ꝓ honore dei ⁊ ſaluatione aīaꝝ. ⁊ declarando illa magna ſecreta ſcripture ꝯuerteretmultos. venit ad eū vana gl̓ia. Cogitauit dimittere ẜmonē ſed nō fecit. ſed rn̄dit vane gl̓edicens. Nec ꝓ te incepi. nec ꝓ te deſiſtā. Tertio velut ancilla. ⁊ tūc nō ſolū non eſt peccatum mortale nec veniale. ſꝫ meritoria. qꝛ eſtꝑfectionis apl̓ice quādo p̄latus ep̄us vel p̄dicator appetit bonam famā. vt ſua p̄dicatiofaciat fructū. qꝛ ſi reputat̉ ribaldus. eius doctrina nullū fructū faciet. Sed ſicut milesqui habet militare querit bona arma ⁊ īſtrumenta. Iſta inſtrumēta p̄dicatiōis ſūt bonafama. ſancta vita. bona ꝯſcīa. Ideo GregoriꝰSancti p̄dicatores laudari appetūt vt reuerentius audiant̉. Reuereri deſiderāt vt maiorem fructū faciāt. Tal̓ vana gl̓ia eſt ancilla. qꝛ cuiꝰ vita deſpicit̉ reſtat vt eius p̄dicatioꝯtemnat̉. Iō xp̄us Math̓. v. Sic luceat luxveſtra corā hoībꝰ vt videāt oꝑa veſtra bona.⁊ glorificēt pr̄em veſtꝝ qͥ in celis eſt. Sꝫ ſic̄cādela extinguit̉ modico vēto. ita ꝑſone parue ſpūalitatis modico vento inanis gl̓e Sꝫſicut magnus ignis non extinguitur vento.imo magis accendit̉. ita perſona multū ſpūalis. Ideo dic̄ xp̄s. Sic luceat lux veſtra. ⁊c̄.Secundum quod habet vera humilitas etperfecta eſt ꝙ bona oꝑa fiant in laudem dei.Ideo xp̄us inſtigabat illos inuiſibiliter. vtpublicarent miraculū in laudē dei ⁊ honorēDeo gr̄as.