Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica. xiij. poſt trinitatis

ria fidei catholice. qꝛ ad ea non ſufficit viſuscorꝑalis nec intellectual̓. Id̓o ph̓i neſcierūtea. qꝛ nec ocul̓ nec argumētꝭ nec rōibꝰ pn̄t cognoſci nec ꝯp̄hendi. exqͦ xp̄s nobis eaꝫreuelauit: facimꝰ rōnes argumēta de trinitate. de incarnatōe. de morte paſſiōe. de ſacramēto altarꝭ. Sꝫ niſi deꝰ reuelaſſet. modicſ valerēt argumēta rōes. qꝛ myſteriaex viſu nec argumētis habent̉. ſꝫ ex ſola audientia. Verbi gr̄a. Quilibet xp̄ianꝰ tenet iſtaꝫꝟitatē ī corde ſuo xp̄s deꝰ ē tres ꝑſone. pr̄ etfiliꝰ ſpūſſctūs. Iſta ꝟitas oculos. necodoratū. nec nares. nec tactū intrauit ſed aures. qꝛ audiuiſtꝭ p̄dicare illud. Tres ſunt teſtimoniū dant ī celo. pr̄. verbū ſpūſſanctus. hi tres vnū ſunt. Ioh̓. v. Dic ſil̓itudi de vno ſole. Itē idē dicēdū eſt de incarnatione filij dei. quā qͥlibet xp̄ianꝰ credit firmit̓.Et in illa humanitate paſſus ē. mortuꝰ ſepultꝰ. reſurrexit tercia die. aſcēdit in celū.fide tenemus. iſte veritates audiētiā illius ꝟbi. Qui in forma dei eēt: rapināarbitratus ē eſſe ſe equalē deo. ſed exinaniuitſemetip̄m formā ẜui accipiēs ⁊c̄. humiliauitſemetip̄m factꝰ patri obediēs vſqꝫ ad morteꝫ.mortē aūt crucis. ꝓpter qd̓ deꝰ exaltauit illū dedit illi nomē qd̓ ē ſuꝑ omne nomē. vt innoīe ih̓u om̄e genu flectat̉ ⁊c̄. ad Phil̓. ij. ītrauerūt in corde. Itē de altaris ſacramētoſufficit viſus. qꝛ videt̉ a nobis ibi. nec ſufficit guſtꝰ ſiue tactus. ſed auditū illiꝰ ꝟbi xp̄i.Caro mea vere ē cibꝰ. et ſanguis meꝰ vere ēpotus Ioh̓. vj. illa veritas intrauit ī cor nr̄mCaro illa xp̄i ē mortua ſed viua. ibi ē ſanguis anima diuinitas. Idē etiam pōt dici de alijs articulis ſecretis fidei. apl̓usFides ē ex auditu. audiiꝰ aūt verbū dei. adRo. x. Moralit̓ habemꝰ hic doctrinaꝫ. ſi adnr̄am ſaluatōem tam neceſſaria eſt cognitiodei viſum auditū. qd̓ pctm̄ eſt illoꝝ nonſolū audiūt v̓bū dei. immo ꝑmittūtaliqͥ alij audiant. Nota ꝯͣ illos vadunt tumultuoſe ī circuitu eccl̓ie reſpiciendo mulieres turbādo ẜmonē. O damnati filij peccati. dānati pr̄es ꝯgregauerūt talibꝰ. Auiſent̉ pr̄es ne damnent̉ filijs Notate qūofecit dn̄s carthuſie ſolū dimiſit centū florenos filijs qn̄ renūciauit ſeculo ⁊c̄. Dicat̉ qūo mala fiūt in eccl̓ia ſunt maxima pctā. qꝛ qd̓alibi poſſet fieri ꝟtuoſe. vt vſus mrimonij ibieēt maximū pctm̄. quāto magis illa de ſeſunt pctā ī om̄i loco. vt viderit muliereꝫ ad

ꝯcupiſcendū ⁊c̄. ī eccl̓ia ē magis pctm̄ immoſacrilegiū. Ideo dicit ſcpͥtura. In terra ſanctoꝝ .ſ. eccl̓ia ad ſācta oꝑa dedicata. iniquageſſit. videbit gl̓iam dn̄i. Iſa xxvj. Id̓oprecepit deꝰ antiqͥtus di. Sabbata mea cuſtodite: ſanctuariū meū metuite Leuit̓. xixPropter hoc ī introitu eccleſie ponit̉ aqͣ bn̄dicta. nec a peccatis comp̄hendat̉ illi intrāt ad reſpiciendū mulieres. ad ridendumet eas ꝑturbandū. ſic Dauid quādo intrabat templū dn̄i dicebat. Ego aūt in multitudine miſcd̓ie tue introibo in domū tuā.adorabo ad templū ſctm̄ tuū: in timore tuopͣs. v Dico ſcd̓o ī ſancto euāgelio hodierno de iſta dn̄ica oſtendit̉ dilectio de caritate integrali. ſufficit cognitio de veritate diuīali in intellectu ꝯſiſtit. ſed adhuc neceſſaria eſt dilectio de caritate integrali. ꝯſiſtit in volūtate .ſ. diligere deū ſuꝑ oīa. proxi ſicut ſeip̄m. Iſta eſt dilectio caritatꝭ integre. Hoc aūt on̄dit̉ dicit Ecce qͥdā legiſperitꝰ ſurrexit. vſqꝫ. Hoc fac viues. qd̓ ē thema. aūt xp̄s diceret apl̓is diſcipul̓. Beati oculi ⁊c̄. qͥdā doctor volēs tētare Ih̓m vthaberet vanā gloriā. cogitās ꝯfundere xp̄m.credens fuiſſet faber lignarius nunqͣꝫ didiciſſet ꝓpoſuit ſibi ſubtilē queſtionē dicensQuid faciendo vitā eternā poſſidebo. quaſivellet dicere. Uos dicitꝭ viſus auditꝰ ſūtneceſſarij ad ſaluatōem. nūquid requirituraliud. Rn̄dit xp̄s. In lege qͥd ſcpͥtū ē qūo legis. Et ille. Diliges dn̄m deū tuū ex toto corde tuo ex tota aīa tua ex om̄ibꝰ viribꝰ tuis.et ex om̄i mēte tua. Dixitqꝫ illi ih̓s Recte rn̄diſti. Hoc fac viues. Quattuo modos ponit in dilectōe dei .ſ. diligere dn̄m deū ex toto corde. Itē ex toto corde. Itē ex tota anīaItē ex om̄ībꝰ viribꝰ. Itē ex tota mēte. qd̓ idēē quod ſumme ſuꝑ om̄ia diligere debes deum. ac ſi diceret. tu potes diligere patrem etmatrē ſororē et fratrē: ſꝫ magꝭ deū. Tu potesdiligere vxorē filios: ſed plꝰ deū. Ideo xp̄s.Qui amat pr̄em matrē plꝰ qͣꝫ me. ē me dignus. Et amat filiā vel filiū ſuꝑ me: eſtme dignus Mat. x. Amor dei dꝫ ſicut oleum ſuꝑ aquā in lāpade cordis. Amor creaturaꝝ debet vt aqua frigida ſub oleo amorisdei. ſi aliqͥs int̓rogaret̉ ſi diligat deū ſuper oīa. Rn̄deret ſic. Sed ad ꝓbā. ſi dicitꝭveꝝ vel falſuꝫ. qꝛ dicit Grego. ſignū dilectionis exhibitio eſt oꝑis. Verbi gr̄a. Si vosvel filiꝰ habetꝭ aliquā infirmitatem velletis