Dominica nona poſt trinitatis
Deuotio em̄ ſpūalis ⁊ or̄ones ⁊ oīa pnīaliaſunt fortitudines ſuſtinētes ꝑſonā ī altitudine gr̄e dei. qꝛ ſi dimittant̉ ex tedio vel negligentia incipit ꝑſona refrigeſcere ⁊ ad caſū diſponit̉. Verbi gr̄a. d̓ religioſo vl̓ clericodeuoto qn̄ dicit. ⁊ qͥd oꝑtet me ſurgere ad matutinas ita mane. vl̓ orare genibꝰ flexis. et ſic dealijs. ⁊ paulatim dimittit. tal̓ ī breui cadet. qꝛdeuotio q̄ ē fortitudo deficit. ⁊ licet nō ſit impulſus a demone. nec inueniat ſcādalū in lubricitate vie. cadit tn̄ ex negligētia. Abier̄t retrorſū .ſ. dimittēdo bonā vitā ⁊ pnīam. ⁊ ceciderūt in terrā. Ioh̓. xviij. Suꝑ hͦ habemꝰ cōſiliū a xp̄o dicēte allegorice. Accinge lūbostuos: ⁊ tolle baculū meū ī manu tua ⁊ vade.iiij. Re. iiij. Nota. Accinge lūbos tuos. qꝛ ſicut ille qͥ vadit ſine cinctura plice tangūt terrā. Ita negligētes vadūt ad terrā. Iō dic̄. accinge ⁊c̄. ⁊ colle baculū meū ī manu tua .f. baculū crucis. Quia ſicut ille qͥ ſurgit d̓ infirmitate ⁊ ē debil̓. ſuſtētat̉ baculo ne cadat. ita ꝑſone deuote ſi aliqͦtiēs attedient̉ vel ſint negligētes ⁊ debiles. ſumāt ⁊ videāt baculū .ſ. xp̄icrucē ⁊ paſſiōꝫ. nō ſolū ocul̓ ſꝫ manibꝰ oꝑando. Maiꝰ ꝯfortamē qd̓ poſſumꝰ hr̄e ī bonisoꝑbꝰ ē memoria paſſiōis xp̄i. Verbi gr̄a Sihabetꝭ tediū d̓ ieiunio. cogitate ieiuniū xp̄i ⁊prandiū qd̓ habuit ī cruce. ſi de deſpectōe habetꝭ tediū. cogitate qͥd dicebat̉ xp̄o. Uach qͥdeſtruis ⁊c̄. Si pulices vos inqͥetāt cogitatepūctōnes xp̄i ī capite. ī manibꝰ ⁊ pedibꝰ. ſi depauꝑtate tediū habetꝭ. cogitate xp̄m nudū īcruce. Ecce qͣre dicit Accinge lūbos tuos ⁊c̄Ergo qͥ ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat¶ De eadē domīca nona poſt trinitatis.¶ Sermo quintusEntatio uos nōapprehēdat niſi humana. j. Coꝝ. x.Quia hͦ v̓bū hꝫ difficultatē ī theologia: cogitaui in iſto ẜmone vobis ip̄m declarare ꝓ ꝯſolatōe ⁊c̄. Salutet̉ ꝟgo maria ⁊c̄.Et reſumatur thema. Doctrina eſt cōis ī ſācta theologia. ꝙ ſi Adā nō peccaſſet: oēs fuiſſemꝰ in ꝑadiſo terreſtri. ⁊ ſine labore. tribulatōe ſeu difficultate introiſſemꝰ gl̓iam ꝑadiſi.Quia ſine labore ⁊ difficultate feciſſemꝰ bonū. Sed exqͦ adā peccauit. ⁊ in pr̄e nos factiſumꝰ oēs exules ī hͦ mūdo. Et cū magnis difficultatibꝰ. laboribꝰ. ꝑicul̓ habemꝰ lucrari ꝑadiſum celeſtē. Recte videt̉ mihi fore ſil̓e cuidā ꝑabole de qͦdā nobili viro habēte pl̓es fi
lios. qͥbꝰ dicebat. Sitis boni. ecce iſta hereditas erit vr̄a. Semel aūt iſti filij fecerūt qͦddā malū magnū. ꝓpter qd̓ pr̄ expulit eos d̓domo ſua. Et ipſi iuerūt ꝑ mūdū. ⁊ paſſi ſūt ml̓ta mala. ibāt mēdicādo ⁊c̄. Tandē qͥdā bonꝰhō ex ꝯpaſſione int̓poſuit ſe int̓ filios ⁊ pr̄em⁊c̄. Et pr̄ p̄cepit eis cū taliꝯditōe ꝙ nullo mōn75poſſent hr̄e hereditatē eiꝰ pa. ꝓmiſſam niſi pͥus lucrarent̉ eā in armis bellādo. ⁊ ſi eēt victores daret eis hereditatē. aliter nō. Ita recte accidit nobis ex ingratitudine quā fecerūt hoīes .ſ. adā ⁊ eua. Deꝰ pr̄ qͥ parauerat gloriā ⁊c̄. exulauit hoīes in hūc mundū. in qͦ ml̓tas tribulatōes paſſi ſunt. Sed venit xp̄s ⁊poſuit ſe int̓ deū pr̄em ⁊ homīes. Unꝰ mediator dei et hoīm homo xp̄s ih̓s qͥ dedit redemptionē ſemetip̄m ꝓ om̄ibꝰ. j. Thim̄. ij. Et finalit̓ recōciliauit nos deo pr̄i. ſed tali ꝯditōevt nō habeamꝰ gl̓iam vt priꝰ habuiſſemꝰ. ſedcū laboribꝰ ⁊ ꝑicul̓ exercitādo nos ī armis. etſi etiā ſimꝰ valentes ⁊ victores: habebimꝰ hereditatē. alit̓ non. Ex iſta ꝟitate coactus fuitPaulꝰ dicere. Per multas tribulatōes oꝑtetnos intrare in regnū celoꝝ. Act̉. xiiij. Ex iſtarōne Iob illuminatꝰ ſpūſancto. aſſil̓auit vitāvr̄am militie: di. Militia eſt vita homīs ſuꝑterrā. ⁊ ſicut dies mercēnarij dies eius. Iobvij. Rō. qꝛ ſi miles vel mercēnariꝰ bn̄ laborātmerent̉ ſtipendiū. alit̓ non. ſed punctōꝫ. Idēde nobis. Notate hic in biblia nr̄a habetur.Militia ē vita hoīs. Tranſlatio antiqͣ et approbata bꝫ. Tētatio ē vita hoīs. Un̄ miꝝ ē d̓tanta diuerſitate in tranſlatōibꝰ q̄ tn̄ a ſpūſācto fuerūt facte. illuminādo trāſlatores. Iōapl̓s. j. Cor̄. xij. inter gr̄as ſpūſſctī ponit int̓pretatōꝫ. qͣre gͦ trāſlator poſuit ibi. Militia ēvita hoīs. cū habet̉. tētatio ē vita homīs. Rn̄deo ꝙ ſpūſſctūs hͦ fecit ad ſignificandū ꝑ iſtaduo ꝟba qd̓ ꝑ vnū nō poterat dici. Uita em̄nr̄a d̓r militia reſpectu ſtipendij. ⁊ d̓r tētatioreſpectu nr̄i poſſe. Iam ſcitis qꝛ milites ⁊ homines armoꝝ ſponte militant ꝓſtipēdio ⁊c̄.ita nos ꝓ gloria obtinenda. Iō d̓r. Militia ēvita hoīs Sed d̓r tentatio ꝓprie verſuchunge. ſeu ꝓbatio. hoc oſtendit poſſe noſtꝝ. qꝛ innr̄a militia habemꝰ tm̄ poſſe ꝙ nō poſſemusvinci nec capi coacte. qꝛ nullꝰ pōt caꝑe vel cogere libeꝝ arbitriū ad peccādū. Milites tn̄multotiēs vincunt̉ ⁊ captiuant̉. ſed nos nō.Ideo d̓r tētatio .i. verſuchunge. qꝛ diabolusnō p̄t cogere libeꝝ arbitriū ſed vadit ī circuitu ad tentandum ſi poſſet capere ⁊c̄. De iſto