Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica nona poſt trinitatis

Deuotio em̄ ſpūalis or̄ones oīa pnīaliaſunt fortitudines ſuſtinētes ꝑſonā ī altitudine gr̄e dei. qꝛ ſi dimittant̉ ex tedio vel negligentia incipit ꝑſona refrigeſcere ad caſū diſponit̉. Verbi gr̄a. religioſo vl̓ clericodeuoto qn̄ dicit. qͥd oꝑtet me ſurgere ad matutinas ita mane. vl̓ orare genibꝰ flexis. et ſic dealijs. paulatim dimittit. tal̓ ī breui cadet. qꝛdeuotio ē fortitudo deficit. licet ſit impulſus a demone. nec inueniat ſcādalū in lubricitate vie. cadit tn̄ ex negligētia. Abier̄t retrorſū .ſ. dimittēdo bonā vitā pnīam. ceciderūt in terrā. Ioh̓. xviij. Suꝑ habemꝰſiliū a xp̄o dicēte allegorice. Accinge lūbostuos: tolle baculū meū ī manu tua vade.iiij. Re. iiij. Nota. Accinge lūbos tuos. qꝛ ſicut ille vadit ſine cinctura plice tangūt ter. Ita negligētes vadūt ad terrā. dic̄. accinge ⁊c̄. colle baculū meū ī manu tua .f. baculū crucis. Quia ſicut ille ſurgit infirmitate ē debil̓. ſuſtētat̉ baculo ne cadat. ita ꝑſone deuote ſi aliqͦtiēs attedient̉ vel ſint negligētes debiles. ſumāt videāt baculū .ſ. xp̄icrucē paſſiōꝫ. ſolū ocul̓ ſꝫ manibꝰ oꝑando. Maiꝰ ꝯfortamē qd̓ poſſumꝰ hr̄e ī bonisoꝑbꝰ ē memoria paſſiōis xp̄i. Verbi gr̄a Sihabetꝭ tediū ieiunio. cogitate ieiuniū xp̄iprandiū qd̓ habuit ī cruce. ſi de deſpectōe habetꝭ tediū. cogitate qͥd dicebat̉ xp̄o. Uachdeſtruis ⁊c̄. Si pulices vos inqͥetāt cogitatepūctōnes xp̄i ī capite. ī manibꝰ pedibꝰ. ſi depauꝑtate tediū habetꝭ. cogitate xp̄m nudū īcruce. Ecce qͣre dicit Accinge lūbos tuos ⁊c̄Ergo ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat De eadē domīca nona poſt trinitatis. Sermo quintusEntatio uosapprehēdat niſi humana. j. Coꝝ. x.Quia v̓bū hꝫ difficultatē ī theologia: cogitaui in iſto ẜmone vobis ip̄m declarare ꝯſolatōe ⁊c̄. Salutet̉ ꝟgo maria ⁊c̄.Et reſumatur thema. Doctrina eſt cōis ī ſācta theologia. ſi Adā peccaſſet: oēs fuiſſemꝰ in ꝑadiſo terreſtri. ſine labore. tribulatōe ſeu difficultate introiſſemꝰ gl̓iam ꝑadiſi.Quia ſine labore difficultate feciſſemꝰ bo. Sed exqͦ adā peccauit. in pr̄e nos factiſumꝰ oēs exules ī mūdo. Et magnis difficultatibꝰ. laboribꝰ. ꝑicul̓ habemꝰ lucrari ꝑadiſum celeſtē. Recte videt̉ mihi fore ſil̓e cui ꝑabole de qͦdā nobili viro habēte pl̓es fi

lios. qͥbꝰ dicebat. Sitis boni. ecce iſta hereditas erit vr̄a. Semel aūt iſti filij fecerūt qͦd malū magnū. ꝓpter qd̓ pr̄ expulit eos d̓domo ſua. Et ipſi iuerūt mūdū. paſſi ſūt ml̓ta mala. ibāt mēdicādo ⁊c̄. Tandē qͥdā bonꝰ ex ꝯpaſſione int̓poſuit ſe int̓ filios pr̄em⁊c̄. Et pr̄ p̄cepit eis taliꝯditōe nullon75poſſent hr̄e hereditatē eiꝰ pa. ꝓmiſſam niſius lucrarent̉ in armis bellādo. ſi eēt victores daret eis hereditatē. aliter. Ita recte accidit nobis ex ingratitudine quā fecerūt hoīes .ſ. adā eua. Deꝰ pr̄ parauerat gloriā ⁊c̄. exulauit hoīes in hūc mundū. in ml̓tas tribulatōes paſſi ſunt. Sed venit xp̄spoſuit ſe int̓ deū pr̄em homīes. Unꝰ mediator dei et hoīm homo xp̄s ih̓s dedit redemptionē ſemetip̄m om̄ibꝰ. j. Thim̄. ij. Et finalit̓ recōciliauit nos deo pr̄i. ſed tali ꝯditōevt habeamꝰ gl̓iam vt priꝰ habuiſſemꝰ. ſed laboribꝰ ꝑicul̓ exercitādo nos ī armis. etſi etiā ſimꝰ valentes victores: habebimꝰ hereditatē. alit̓ non. Ex iſta ꝟitate coactus fuitPaulꝰ dicere. Per multas tribulatōes oꝑtetnos intrare in regnū celoꝝ. Act̉. xiiij. Ex iſtarōne Iob illuminatꝰ ſpūſancto. aſſil̓auit vitāvr̄am militie: di. Militia eſt vita homīs ſuꝑterrā. ſicut dies mercēnarij dies eius. Iobvij.. qꝛ ſi miles vel mercēnariꝰ bn̄ laborātmerent̉ ſtipendiū. alit̓ non. ſed punctōꝫ. Idēde nobis. Notate hic in biblia nr̄a habetur.Militia ē vita hoīs. Tranſlatio antiqͣ et approbata bꝫ. Tētatio ē vita hoīs. Un̄ miꝝ ētanta diuerſitate in tranſlatōibꝰ tn̄ a ſpūſācto fuerūt facte. illuminādo trāſlatores.apl̓s. j. Cor̄. xij. inter gr̄as ſpūſſctī ponit int̓pretatōꝫ. qͣre trāſlator poſuit ibi. Militia ēvita hoīs. habet̉. tētatio ē vita homīs. Rn̄deo ſpūſſctūs fecit ad ſignificandū iſtaduo ꝟba qd̓ vnū poterat dici. Uita em̄nr̄a d̓r militia reſpectu ſtipendij. d̓r tētatioreſpectu nr̄i poſſe. Iam ſcitis qꝛ milites homines armoꝝ ſponte militant ꝓſtipēdio ⁊c̄.ita nos gloria obtinenda. d̓r. Militia ēvita hoīs Sed d̓r tentatio ꝓprie verſuchunge. ſeu ꝓbatio. hoc oſtendit poſſe noſtꝝ. qꝛ innr̄a militia habemꝰ tm̄ poſſe poſſemusvinci nec capi coacte. qꝛ nullꝰ pōt caꝑe vel cogere libeꝝ arbitriū ad peccādū. Milites tn̄multotiēs vincunt̉ captiuant̉. ſed nos.Ideo d̓r tētatio .i. verſuchunge. qꝛ diabolus p̄t cogere libeꝝ arbitriū ſed vadit ī circuitu ad tentandum ſi poſſet capere ⁊c̄. De iſto