Sermo. V.
poſſe dicit apl̓s. Fidel̓ aūt deꝰ qͥ nō patieturvos tētari ſupͣ id qd̓ poteſtꝭ. ſꝫ faciet etiā cū tētatione ꝓuētū vt poſſitꝭ ſuſtinere. j. Corin. x.Propt̓ hͦ dicit thema. Tētatio vos non app̄hendat ⁊c̄. Adhuc reſtat difficultas. Que eſtiſta tētatio hūana. Pro hꝰ difficultatꝭ ſolutōenota ꝙ tres tētatōes in ſūma inuenio. qͣs habemꝰ in hͦ mūdo. A pͥma ⁊ ſcd̓a ē valde cauendū. qꝛ cadere in ill̓ includit pctm̄ mortale. d̓tercia non poſſumꝰ nos cauere.¶ Prima eſt tentatio diuinalis¶ Scd̓a eſt tentatio diabolicalis¶ Tercia eſt tentatio humanalisIō dic̄ thēa. Tētatio vos nō ⁊c̄ .ſ. diuinal̓ necdiabolical̓ ſꝫ niſi hūanal̓ Dico pͥmo ꝙ pͥmatētatio ē diuinal̓. qn̄ deꝰ tētat aliquē. nō tn̄ credatꝭ ꝙ tētatio diuina ſit inclinādo ad pctm̄.qꝛ deꝰ nō ē cā pctī nec inclinat ad pctm̄. De hͦvide .ſ. Tho. jͣ. ij. q. lxxix. ar. j. īmo dic̄ ſcpͥtura.Nemo cū tētat̉ dicat qm̄ a deo tētat̉. Deꝰ em̄intētator maloꝝ ē. Ipſe aūt neminē tētat ſuꝑple ad peccandū. Iac̄. jͣ. Querit̉ gͦ. Que ē tentatio diuina. Ad qd̓ dico ꝙ diuina tētatio ēad ꝓbatōꝫ creature nō dei. qꝛ deꝰ oīa nouit. ſꝫipſiꝰ ereature. De hͦ vide .ſ. Tho. jͣ. ꝑte. q. cxiiijar. ij. Et ſi in tētatione tētatꝰ teneat fortit̉: detgl̓iam deo. ſi defecerit: conet̉ ad hͦ ꝙ peniteat⁊ ꝙ ceteris ſit in exēplū. Iſta tētatio fit a deodupl̓r. Primo ꝑ ꝓſꝑitatē. ſcd̓o ꝑ aduerſitatē.Dico pͥmo ꝙ aliqͦtiēs deꝰ tētat de honore. ſanitate. ⁊ ſic de alijs. nō inclinādo ad pctm̄. ſꝫvt tu ſcias ⁊ cognoſcas te. ⁊ alijs ſit exēplū. qͣidicat deꝰ. Uideamꝰ qͥd faciat iſte. Ad intelligēdū hͦ dicat̉ qūo dn̄i qn̄ nouit̓ recipiūt vnūẜuitorē ꝓbant eū. dimittēdo florenos ſciēterin aliqͦ loco vel aliqͥd ſil̓e. nō ꝙ dn̄s velit ẜuūreciꝑe florenos. ſed vt ꝓbet eū ⁊c̄. ⁊ ſi abſcōditflorenū fur eſt. ⁊ expellit ip̄m de domo ſua. ſireuelat reputat̉ bonꝰ et fidel̓. Idē de dn̄a probante ancillā in pecunijs vl̓ iocalibꝰ ſeu eſcisvl̓ vino ſi ſit fidel̓ ⁊c̄. Iſto mō deꝰ tentat nosO qͦt latrones et fures ſunt in domo dei. deꝰtentat eos. et ipſi non ſe auiſant. Uerbi gr̄a.qn̄ eſt magna fama de aliqͦ diuino ſortilegoſeu incātatore ꝙ fecit magnas curatiōes. qͣsſanitates deꝰ oꝑat̉. tentat vos vt exꝑiatur qͥdfacietis qn̄ d̓r vobis. vultis ſanari d̓ tali infirmitate vel inuenire rē ꝑditā. vadatis ad talē⁊c̄. Et mō qͥd facitis. trāſitis ad diuinos. ſortilegos ꝯͣ dei volūtatē ⁊c̄. Idē de fulguribꝰ ⁊c̄Or̄ vobis. faciatis ſic. dicatis talia noīa. qꝛ ꝓbatū eſt ꝙ nō erit malū tꝑs ⁊c̄. tentatio eſt. O
qͦt ſunt latrones furando deo honorē diuinū et diabolo offerūt eū. Dicat̉ etiā ꝯͣ mulieres q̄ tot faciūt truffas. Contra iſtas tales ecce textꝰ ſacre ſcpͥture. Si ſurrexerit in mediotui ꝓphetes. aut qͥ ſomniū vidiſſe ſe dicat. et p̄dixerit ſignū atqꝫ portentū. ⁊ euenerit qd̓ locutꝰ eſt. ⁊ dixerit tibi. eamꝰ et ſeqͣmur deos alienos qͦs ignoras et ẜuiamꝰ eis. nō audies verba ꝓph̓e illius aut ſomniatoris. qꝛ tentat vosdn̄s deꝰ vr̄. vt palā fiat vtꝝ diligatis eū an̄ nōin toto corde et in tota aīa vr̄a. Deut̓. xiij. Dimittatis gͦ talia ⁊ recurratis ad nomen Ih̓sDicat̉ de v̓tute eiꝰ ⁊ mō dicendi ſuꝑ infirmitatē vel plagā. ¶ Scd̓o tentat deꝰ ꝑ aduerſitatē. Qn̄ ꝑſona vult facere aliqd̓ bonū opusdeꝰ ꝓcurat aliquā aduerſitatē vt ꝓbet̉ qͥd faciet. ſꝑ intelligendo vt dixi. qꝛ deꝰ nihil ignoratPro intellectu hꝰ dicat̉. ꝙ ſel̓ qͥdā miles hn̄sinimicos recepit nouiter vnū ſcutifeꝝ in ſuoẜuitio. quē volens ꝓbare tractauit cū duobꝰamicis ſcutifero ignotis ꝙ in via inuaderētmilitē et ſcutifeꝝ. Cūqꝫ illi duo inuaſiſſēt militē vt erat ordinatū. clamantes interficiaturtūc ſcurifer deſerēs dn̄m ſuū fugit. ꝓpter qd̓dn̄s expulit eū d̓ domo ⁊c̄. Iſto mō deꝰ tētatnos qn̄ aliqͥs religioſus. clericꝰ vel ſcl̓aris recedit a mala vita quā tenebat. ⁊ incipit bonāvitā ẜuādo ſuā religionē. faciendo pnīam ⁊c̄.Tal̓ ſe tūc ſociat cū milite .ſ. cū xp̄o. Sed dicit deꝰ. videamꝰ. ꝓbet̉ iſte. parat vnū duos vl̓tres aduerſarios vt ꝓbet̉. qͥ ſūt dolor. infirmitas. Statim qn̄ incipit ẜuire qͥs deo veniūtdolores ī capite vl̓ ſtomacho ⁊c̄. Nō debemꝰfugere. qꝛ tentatio eſt ad ꝓbandū. Idē de infirmitatibꝰ. Itē de linguis gentiū dicentiuꝫ.Ille eſt hypocrita vt habeat miſſas ſcī amatoris. Mane in ꝓpoſito. qꝛ tētatōes ſunt. Nōdicatis. O miſer an̄ erā quietꝰ ab iſtis. nonpoſſem ſuſtinere ⁊c̄. Itē idē de tentatōe de fide catholica. Nō dicatis. O miſer. ego nō cōſueui hr̄e iſta ⁊c̄. Reſiſtite fortit̉. qꝛ tentatiōesſunt. Ecce qūo tentat deꝰ ꝑ aduerſitateꝫ. Adhͦ dicat̉ exemplū de Abraā Gen̄. xxij. Tentauit deꝰ abraā ⁊c̄. Dicat̉ hyſtoria breuit̓ qūo illa tentatio fuit abrae in laudē dei ⁊ augmentū meriti. Itē fuit in exemplū obediētie nobis ꝑ locū a maiori. Si abraā in re tam magna et difficili fuit deo obediens. qͣnto magꝭnos qͥbꝰ nō p̄cipit interficere filios ⁊c̄. ſꝫ p̄cepta ꝯnaturalia ⁊c̄. Ideo dixit deꝰ abrae. Qꝛtu feciſti hanc rē. ⁊ nō peꝑciſti filio tuo vnigenito ꝓpter me. bn̄dicā tibi ⁊ ml̓tiplicabo ſemē