Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. IIII.

libeꝝ arbitriū ad peccandū. tn̄ illa tētatio hꝫtantā impetuoſitatē niſi auiſet ſe: venit īpetu ꝓijcit ad terrā. Et iſto .ſ. impetuoſo diruit vnū magnū muꝝ .ſ. dauid. Dicatur hyſtoria Dauid. de palacio ſuo viditvxorē vrie lauantē ſe. ſtatim tētatio demonis venit ad di. O quō ē pulcra. mittasea veniet. qꝛ vir ſuꝰ ē ī ciuitate ⁊c̄. Dicaturqūo peccauit. ij. Re. xj. O qͣlis turrꝭ erat dd̓puer exn̄s cuſtodiens gregē pr̄is interfecitleonē. ita erat fortꝭ tn̄ reſtitit tētatōi.qꝛ venit impetuoſe. dixit ipſe. Impulſuseuerſus ſum vt caderē: dn̄s ſuſcepit me. Etdat remediū ne cetero cadat di. Fortitudo mea laus mea dn̄s: factꝰ ē mihi ī ſalu. pͣs. cxvij. Sicut ille ſtat ſolꝰ ſe tenetad columnā: leui impulſu cadet. ſꝫ ſe tenetfortit̉ ad colūnā fortiſſimā .ſ. dn̄i. duobꝰ brachijs amplexando .ſ. vigilia or̄oe. tal̓ etiā admagnū impulſū cadet. id̓o qꝛ dn̄s fortitudo eiꝰ. Ecce qͣre dicit. dn̄s fortitudo mea. qͣidicat. ego ex me ſū fortꝭ. ſed dn̄e teneas vl̓ſuſtētes me. Iſtud ꝯſiliū ſolū ē dauid. ſedxp̄i ih̓u in nocte paſſiōis dixit apl̓is. Uigilate orate vt intretis in tētatōꝫ. Mat. xx.vj. Sed qꝛ tenuerūt ꝯſiliū eiꝰ. impulſitentatōe ceciderūt fugiēdo ⁊c̄. Ptꝫ qͣre aliqͥcadūt diabolica tētatōe. remediū ē vigilādo in or̄oe appodiare ſe. dicit thema. ſeexiſtimat ⁊c̄. Dico ſcd̓o ſcd̓s modꝰ qūoſona deuota cadit ē familiarꝭ affectō. Et iſtemultos multas ꝓſternit. qn̄ em̄ religioſusvel clericꝰ ſeu heremita ē deuotꝰ bone vite.ſtat alte in gr̄a. qn̄ diabolꝰ pōt ip̄m diruere impingēdo. ponit ſibi ī via ſcādalū. vt ibiimpingēdo cadat. Scandalūē familiaritasalicuiꝰ mulieris etiā deuote benigne. boneintētōis. ſed paulatim cadūt. Et ſic̄ grauiꝰ cadit ille impīgit qn̄ currit qͣꝫ ille vadit ſpacioſe. ſic gͣuior ꝑiculoſior ē caſus ꝑſone deuote currētis ad ꝑadiſuꝫ magna oꝑa qͣꝫ illiusqͥleuit̉ ambulat. Ideo auiſo vos. O qͦt ſctēſone fuerūt in mūdo que maximo feruoreſpūs inceperūt vitā ſanctā. currētes vt cameli. ſed impingēdo ceciderūt. O qͦt ml̓ieres deuote. qn̄ vidēt aliquē religioſuꝫ deuotū velclericū. cupiūt hr̄e ſuā familiaritatē. etiā bona intentōe dicēdo. O qūo ē iſte gͣtioſusego faciā amiciciā eo. Dicat̉ hic hyſtoria ꝯtigit in italia de filia illiꝰ comitis deuotiſſima. clā dimiſit pr̄em. in habitu diſſimulato iuit romā ⁊c̄. Tūc fuit verificata ꝓphetia

illa Hieremie. Fortis imꝑegit ī fortē ambopariter ꝯciderūt. Hiere. .xlvj. Quia fortꝭ eratilla puella fortis ille ſanctꝰ ſacerdos. Ideoml̓ieres vos auiſetis vos nullo qͣꝫtūcunqꝫ deuoto recipiatis familiaritatē. nec intromittatꝭ vos de coqͥna. Dicatis ſibi. Pr̄ orate me. orabo vobis. ego ſū coqͥnaria ⁊c̄.Ideo dicit ſcpͥtura. In via ruine easoffendes in lapides. nec credas te vie laborioſe. ne ponas aīe tue ſcādalū. Ecc̄i. xxxij. Uiaruine .ſ. cadēdi ē familiaritas. Ibi offendit̉ īlapidibꝰ pctōꝝ. Uia ē laborioſa ꝓpter corꝑiset aīe ꝑditōem. ergo Qui ſe exiſtimat ſtare ⁊c̄. Terciꝰ modꝰ cadēdi ē delicioſam ꝯuerſationē. qn̄ .ſ. tenent bonā vitam. ſed de delicijsmūdi volūt qͣꝫtū pn̄t reciꝑe ſine pctō. Iſti cadent impulſi nec offendēdo. ſed ex lubricitate vie. Quia ſicut ille vadit viā lutoſaꝫ licet impellat̉ nec inueniat ſcandalū. cadetex lubricitate. qd̓ non fieret ſi viā ſiccā incederet. Ita qn̄ ꝑſona vult ire viā deliciaruꝫ.bn̄ comedere. ſepe rigare guttur: dicēdo. vere iſtud ē pctm̄. exqͦ non frāgit ieiuniaeccl̓ie. Itē comedere carnes. portare camiſiātalis diu ſtare non pōt ẜm Bern̄. Lubricauerūt veſtigia nr̄a in itinere plateaꝝ nr̄aꝝ. appropinqͣuit finis nr̄. Threnorū. iiij. Notadrn̄as int̓plateas vicos. Platee ſunt late.ſignāt ꝑſonas late vadūt in delicijs ⁊c̄. Pervicos ſtrictos ſignant̉ ꝑſone reſtringūt ſea delicijs ⁊c̄. et vadūt ſine ꝑiculo de luto. Sꝫde illis vadūt plateas deliciaꝝ: dicentibꝰHoc bn̄ pōt fieri. qꝛ non ē pctm̄. dicit. appropinqͣuit finis nr̄ .ſ. bone vite. De iſtis Dauidconcordās Hieremia dicit. Ipſi obligatiſunt .i. inuoluti. ceciderūt. pͣs. xix. Remediūqd̓ habemꝰ ad dat apl̓s di. Carnis curaꝫne feceritis in deſiderijs. Ro. xij. Licet bn̄ īneceſſarijs. qꝛ qn̄ ꝑſona deuota infirmat̉ queal̓s ꝯſueuit comedere carnes. nec dormire in lecto. ſed ꝯſueuit portare ciliciū ī infirmitate non dꝫ iſta ẜuare. Quia ſic̄ aſinꝰ oneratꝰcadēs in terrā p̄t ꝯmode eleuari niſi onusdeponat̉ eleuato iteꝝ reponit̉ ſibi onꝰ Sicꝑſona de pnīa ē vt aſinꝰ ſuꝑ ſe portans onuspnīe. ſi cadat īfirmitatē dꝫ deponere onꝰqꝛ al̓s poſſꝫ curari. ſatis pnīa ē hr̄e patīaꝫin infirmitate. Poſt curationē reſumatꝭ onꝰEcce qͣre dicit. Carnis curā ne feceritꝭ in deſiderijs. Nemo em̄ vnqͣꝫ carnē ſuam odio habuit. ſed nutrit fouet ncc̄arijs. ad Eph̓. v. Quartꝰ modꝰ eſt negligentialē oꝑatōem