Dominica octaua pꝰ trinitatis
maxime vbi innuit̉ ꝙ nos ſumꝰ de terra. et ꝙnihil habemꝰ a nobiſmetipſis. ſꝫ ꝙ ab ip̄o habemꝰ oīa. Ergo. Uenite adoremꝰ ⁊ ꝓcidaman̄ deū. qꝛ ip̄e fac̄ nos. qꝛ ip̄e eſt dn̄s deus nr̄.pͣs. xciiij. ¶ Quarto honorat̉ aliqͥs nō potētia nec ſcīa nec vtilitate. ſꝫ ſanctitate. vt dixi.Propt̓ hͦ dēmꝰ deū honorare pͥncipalit̓. qͥ eſtſanctitas a qͣ oīs ſanctitas depēdet. Iſaie. xl.Oēs gētes .ſ. in ꝯſpectu dei. qͣſi ſtilla ſitule reputate ſūt. Sic̄ ſitula deſcēdit in puteum adhauriēdū aquā. ⁊ aſcēdit ſtillādo. ſic xp̄us deſcendit in puteū vteri ꝟ̓ginal̓. ⁊ ī ſitula hūanitatis hauſit aquā ſctītatis. ⁊ d̓ eo ſtillāt gutteqꝛ petrꝰ ⁊ paulꝰ dicunt̉ ſctī. ⁊ alij ſctī. Qꝛ vnagutta iſtiꝰ ſitule xp̄i ſtillauit in petro. ⁊ alia inpaulo. ⁊ ſic de alijs. Si gͦ vni hoī qͥ nō hꝫ niſi vnā ſanctitatꝭ guttā dēmꝰ honorē. ml̓to plꝰdeo ⁊c̄. in qͦ eſt oīs bonitas ⁊ ſanctitas IdeoMat. xix. Quidā doctor dixit xp̄o. Magiſter bone qͥd boni faciā vt habeā vitā et̓namXp̄s rep̄hendēs eū rn̄dit. Quid me dicꝭ bonū. Nemo bonꝰ niſi ſolꝰ d̓s. Sꝫ dices. Nōnexp̄s erat deꝰ. qͣre gͦ rep̄hēdit eū Dicēdū ꝙ illedoctor credebat xp̄m ſolū hoīem bonū ⁊ ſanctum. ſꝫ nō credebat ip̄m eſſe deū. Iō xp̄s innuēs ꝙ nullꝰ aliꝰ a deo ē ꝑfecte bonꝰ nec ſāctꝰdixit. Nemo bonꝰ. ſimpl̓r. niſi ſolꝰ deꝰ. om̄esalij ſunt boni ⁊ ſctī ꝑticipatiue. De hͦ vide b.Tho. j. ꝑte. q. vj. Sic̄ gͦ ille qͥ eſt albꝰ ẜm dēteſnō d̓r albꝰ ſimpl̓r. ita nec nos vna ꝟtute ſumꝰdicēdi boni ſimpl̓r. nec vna gutta ſanctitatꝭſctī eſſentialit̓. Verbi gr̄a ſi habetꝭ ꝟtutē caſtitatis vl̓ hūilitatis eſtꝭ albꝰ ẜm dētes. ſcꝫ eſtiſbonꝰ ẜm illā v̓tutē. ſꝫ nō ſimpl̓r. qꝛ ſi ex pͥmaꝑte eſtis caſta. ex alia eſtꝭ ſuꝑba. Itē ſi ex vnaꝑte eſtis hūilis. ex alia ꝑte eſtꝭ luxurioſuſ. Ecce qͣre xp̄s dixit Nēo bonꝰ ſupple. ſimpl̓r ⁊ eēntialit̓. niſi ſolꝰ deꝰ. Honor quē xp̄o debemusex hͦ ꝙ debemꝰ ſibi īclinare a cingulo vſqꝫ ſuperius. qͣſi dicēdo. Uos dn̄e inclinaſtꝭ vosꝓnobis. iō vt vob̓ aſſimilemur inclinamꝰ. Iōad Eph̓. v. xp̄s dixit. Imitatores dei eſtote ſicut filij cariſſimi. Si gͦ aliqͥs dꝫ honorari expotētia vel ſcīa vel vtilitate ſeu ſanctitate. p̄cipue ⁊ ſuꝑ om̄s dꝫ honorari deꝰ. Ergo. Inoībꝰ honorificet̉ deꝰ ꝑ ih̓m xp̄m dn̄m noſtrūcui eſt gl̓ia ⁊ imperiū in ſecula ſeculoꝝ amenpͥma Pet̓. iiij. Ergo frēs debitores ſumus.¶ Dico ſcd̓o ꝙ dēmꝰ ꝓximo dilectionem fraternalē. qꝛ ſumꝰ rōnales. ⁊ habemꝰ ꝯuiuere .ſ.ad inuicē. iō dēmꝰ nos inuicē diligere. Dilectio eī debitū eſt Et ſicut ille qͥdꝫ alteri pecu
nias vel alia bona. qͥ nō vult ſoluere dānat̉.Idē qͥ nō vult ſoluere ꝓximo debitū dilectōnis cordial̓. dānat̉. Sꝫ hodie iſtud debitummale ſoluit̉. Quot ꝓchdolor ſunt odia. deſideria vindicte in mūdo. Iō apl̓us. Frēs nemini qͥcqͣꝫ debeatꝭ niſi vt inuicē diligatis. adRo. xiij. Nota. nemī qͥcqͣꝫ debeatis .ſ. corꝑaleDuplex eſt debitum .ſ. corꝑale ⁊ cordiale. Etdifferūt. qꝛ ſoluto debito corꝑali vl̓ pecuniali hō eſt liber a debito. Sꝫ de debito cordiali qd̓ dꝫ ſolui qͣꝫto plꝰ ſoluit̉. plꝰ tenet̉ hō ſoluere. qꝛ qͣꝫto plꝰ ſoluit̉. ille qͥ ſoluit efficit̉ ſanctiorEt qͣꝫto ꝑſona eſt ſanctior. tāto plꝰ tenet̉ ꝓximū diligere. Iſtud debitū dilectōis ī hac vita ⁊ etiā in alia ſoluit̉. qꝛ ſancti diligūt ſe mutuo. Un̄ dic̄ Augꝰ. ꝙ p̄ceptū de dilectione inhac vita inchoat̉ ⁊ in alia implet̉. Iſtud p̄ceptum dꝫ ſolui ex corde exore ⁊ oꝑe ¶ Cordeſoluit̉ iſto mō. qꝛ ſi ꝓximꝰ ſit male vite dēmusdeſiderare ſuā ꝯuerſionē ⁊ orare vt exeat peccata ⁊c̄. Itē qn̄ eſt in bona vita debemꝰ ip̄mdiligere. ⁊ ꝓ eo orare vt in ea ꝯſeruet̉. ⁊c̄. a mamalis ⁊ ꝑiculis. Ore ſoluit̉ ſalutādo ad inuicem. qꝛ dilectio cordis ore on̄dit̉. qꝛ etiā ſi hōdiligit ꝓximū corde. ſꝫ nō vult loqͥ ſibi. tal̓ dilectio defectū hꝫ. In iſto defectu ſunt mulieres que nolūt loqͥ dicendo. Ip̄a dixit mihi īiurias. ⁊c̄. Oꝑe ſoluit̉ ſeruiēdo ⁊ ſubueniēdoad inuicē. Iō d̓r. j. Io. iij. Filioli mei nō diligamꝰ ꝟbo neqꝫ lingua. ſupple. tm̄. ſꝫ oꝑe ⁊ veritate. Nota. nō diligamꝰ ꝟbo Uerbum ꝓprieeſt ꝯceptus mentis. iō ſignificat dilectionemcordis. q̄ nō ſolū corde vel lingua eſt ſoluēdaſꝫ etiā oꝑe. ¶ Dico tertio ꝙ debemus nobismetipſis rigorē pnīalem qꝛ ad beatitudinemſumꝰ ordinati. Hinc eſt ꝙ neceſſarium eſt vtparemꝰ nos ꝑ pnīam. nō dēmꝰ viuere ẜm carnis inclinationē vel ſenſualitatē. Iō apl̓us.poſtqͣꝫ dixit. Frēs debitores ſumꝰ. nō carnivt ẜm carnē viuamꝰ. Si em̄ ẜm carnem vixeritis. moriemī. ſi aūt ſpū facta carnis mortificaueritis. viuetis ¶ Nota ꝙ pnīa eſt duplex .ſ. eligēda ⁊ infligēda. Prima eſt volūtaria. qn̄ ſcꝫ hō eligit ſibi certas orōes. ciliciuꝫ.vel hmōi. ⁊ ſi diſcrete illā ꝯtinuat. multū placet deo talis pnīa. Alia pnīa eſt inflicta. vt infirmitas ⁊ pauꝑtas. aduerſitas. et ſil̓ia. Bōapnīa eſt. ſi ſumat̉ cū ſalſa patiētie. qͣſi dicendod̓o. Dn̄e ego recipio iſtam pnīam qꝛ peccatamea hͦ bn̄ meruerūt. ⁊c. Iō vos vt ꝯfeſſor dediſtis mihi iſtam pnīam. ⁊ ego recipio libent̓⁊ patienter. Ideo Luce. xxj. In patientia