Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica ſexta poſt trinitatis

in qͦlibet pctō mortali ſunt duo ẜm Aug.ſcꝫ auerſio a bono īcōmutabili. Auaricia ꝟoſeu cupiditas ē initiū oīs pctī ⁊c̄. reſpectuuerſionis ad bonū ꝯmutabile. Verbi gr̄a.Un̄ ſunt ī mūdo tot mala in dn̄is. iudicibꝰ.aduocatꝭ ſeu ꝓcuratoribꝰ. hn̄t oculū adiuſticiā. ſed expectāt qͥs magꝭ eis dabit ex cupiditate auaricia. Un̄ ī eccl̓ia tot ſymonie.qꝛ vēdunt̉ oīa ex auaricia ſeu cupiditate. Un̄ī mūdo tot vſure tot furta deceptōnes etfraudes emēdo vendēdo. Un̄ tot guerre etmortes ex cupiditate. qꝛ tu vis. illud voloego. Idē dicit Seneca. O ſi iſta duo ꝓnoīameū tuū poſſent auferri totū eēt pax. Undetot negligentie circa defūctos. ꝯplent̉teſta mēta. Nōne ex cupiditate. Quare retinētur mercedes laboꝝ paupeꝝ. nonne ex cupiditate. Un̄ ē amicꝰ interficit amicū in vianōne ex auaricia. Ptꝫ radix oīm maloꝝ ēcupiditas. qͣꝫtū ad ꝯuerſionē ad ꝯmutabile bonū. Qui renouari cupit. expellat aſe iſtā cupiditatē ſeu auariciā. habeat copioſā largitatē miſcd̓iam. tūc tenebit ꝯſiliūſcpͥture dicētis. Nolite ꝯformari huic ſcl̓o. ſꝫreformamī ī nouitate ſenſus vr̄i. vt ꝓbetisſit volūtas dei bōa bn̄placēs ꝑfecta. Ro. xij.Nota dic̄. bōa. bn̄placēs ꝑfecta. ī his tribus vocabul̓ ponit tria oꝑa mīe. pͥmū dic̄.volūtas dei bona qͣꝫtū ad oꝑa corꝑalia mīe.bn̄placēs qͣꝫtū ad oꝑa mīe ſpūalia. Et ꝑfectaqͣꝫtū ad remiſſionē iniuriaꝝ De iſta materiadat̉ exēplū ī natura de ẜpēte. de dicūt ph̓inaturales vadit retorta torq̄ndo ſe. ſed qn̄ē antiqͣ indurat̉ intm̄ vix pōt īcedere. Tūcipſa ex naturali inſtinctu vel induſtria ieiunat. pꝰ aliqͣ ieiunia vadit ad artū foramen.ibi deponit pellē veterē. ſic renouat̉. Perſona auara ē ẜpēs vadēs tortuoſe ꝓpt̓ fallacias falſitates falſa iuramēta facit ex cupiditate Dicat̉ qn̄ pauꝑ venit ad mutuandūx. florenos. Placet mihi dicit vſurariꝰ. ſed dicetꝭ notario. ita iurabitis mutuaui vob̓xij. florenos ⁊c̄. Et ſi recipit pignꝰ ſeruit ſibipignoribꝰ. vel de cāpis recipit fructus. vaditretortꝰ. ī ꝯfeſſiōe excuſat ſe dicēdo recepitqd̓ dꝫ ⁊c̄. Ecce duricia. auaro dic̄ IobCor eiꝰ indurabit̉ qͣſi lapis. ſtringet̉ qͣſi malleatoris incꝰ. Iob. xlj. Nota. Indurabit̉ qͣſilapis. qn̄ pauꝑ petit elemoſyna ab eo. ſolū dat ſibi. ſed lapidat. dicēdo. vade fodias. ſil̓ia ꝟba. Scd̓o ſtringit̉ qͣſi malleatorꝭincus. quē licet ſemꝑ faber percutiat. tn̄ non

emollit̉. ſic nec auarꝰ licet ꝑcutiat̉ ammoneatur xp̄i paſſione. dicēte pauꝑe pōt ſibiſoluere vſurā. O dn̄e amore paſſiōis xp̄i agite mecū miſcd̓iter. Illo obſtāte īfelix vſurariꝰ ꝑſequit̉ crudelit̓. Ecce qūo ē durusantiquꝰ. ſi vis ſaluari fac vt ẜpēs. Primoieiuna .ſ. abſtinēdo ab illicitis ꝯtractibꝰ. poſt qꝛ ſufficit. ſed oꝑtet trāſire artū fora. vade artū foramen̄ reſtitutōis vſqꝫ advltimū obolū. ſic em̄ deponit̉ pell̓ dura auaricie. Si dicatur. ſi ego reſtituā. vxor mea etfilij mei qͥd facerēt ⁊c̄. Si vxor ſit bona vultſaluari dꝫ dicere viro. Dn̄e reſtituatis. qꝛ egolaborabo. Dicatur de iſta vxore de qua dicitUincentiꝰ de lombardia. cui vir voluit facere vnā tunicā qͥngentoꝝ florenoꝝ ī qͦdā feſtoQue rn̄dit. Dn̄e ego ſum bn̄ induta. ſꝫ amore dei reſtituatis ⁊c̄. Ad quā vir. Si omīa haberē reſtituere: oꝑteret me mēdicare. qꝛ om̄ia habeo ſunt de vſuris. Et ipſa dixit. Domine. ego faciā vobis ꝑtē de dote mea eſtde vturꝭ. Dabo vobis qͥnqꝫ milia florenos.qͥnqꝫ milia me reſtātia ad victū noſtꝝ ordino. his viuere poterimꝰ. Iſta erat bona vxor. Sed oꝑtet vt viri faciāt vſuras vt ſatiſfaciant vanitatibꝰ vxoꝝ. exēplo ẜpentꝭ labore deponit pellē renouamī. Hoc dicit ſcpͥtura. Expoliātes vos veterē hoīemactibꝰ ſuis. induētes nouū hoīeꝫ renouatur ī agnitōe dei ẜm imaginē eiꝰ creauitad Col̓. iij. Dico tercio debemꝰ renouari purā caſtitatē ꝓpter rōes p̄dictas. qꝛ ſil̓rcarnalitas eſt aliqͦ initiū oīm maloꝝ. qͣꝫtūad delectatōem carnis inclinādo ad ꝯcupiſcētias. Sicut ſuꝑbia qͣꝫtū ad auerſionem.auaricia qͣꝫtū ad ꝯuerſionē. Ita luxuria qͣꝫtūad delectatōem ē initiū pctōꝝ. apl̓s.delector em̄ legi dei ẜm interiorē hoīem. Uideo aūt aliā legē ī membris meis repugnātēlegi mētꝭ mee captiuātē me ī legē pctī ē inmēbris meis. Ro. vij. Et loquit̉ apl̓s in ꝑſona cuiuſlibet nr̄m. Ergo de carne ꝓceduntpctā qͣꝫtū ad delectatōeꝫ. Si volumꝰ renouari recipiamꝰ caſtitatē purā. Hoc nobis on̄dit terra. in hyeme ē tota lutoſa. aqͦſa et ſine fructu. ſꝫ ī vere renouat̉. ſiccat̉. tādē facitfructū. Ita dꝫ facere qͥlibet nr̄m. Si aliqͥsmo erat lutoſus luxuriā. exiccet̉ caſtitatēSil̓r ſi aliqͥs peccauerat aqͦſus gulā. ſiccetur abſtinētiā īfructuoſus facit fructū meritoꝝ bonoꝝ opeꝝ. Prohdolor multoꝝ vita ē infructuoſa aqͦſa. Et ſic̄ tꝑe diluuij