Sermo. V.
qn̄ Nōe emiſit columbā. qꝛ nō inuenit vbi requieſceret pes eiꝰ. reuerſa ē ad archā. Ita eſtmō de ſpūſctō. qꝛ tota terra ē lutoſa ꝑ luxuriam. nō reqͥeſcit in talibꝰ lutoſis. Iō nos exiccare debemꝰ ꝑ caſtitatē. Iō orauit dauid di.Emitte ſpm̄ tuū ⁊ creabunt̉ .ſ. v̓tutes infuſe.Nō dicit formabunt̉. Nā aliq̄ ſunt v̓tutes q̄exeūt de potentia materie .ſ. ꝑ multiplicatōeꝫactuū. ⁊ dicunt̉ ꝟtutes vſuales Alie ſunt queſolū dant̉ ex infuſione. ⁊ iſte creant̉ in anīa. vtꝟtutes theologicales. vij. dona ſpūſſancti. etetiā morales ꝟtutes infuſe. Et dicunt̉ infuſeqꝛ creant̉. et iſtas petebat Dauid di. Emitteſpm̄ tuū et creabunt̉. ⁊ renouabis faciē terre.ſcꝫ carnis. Ecce quare dicit thema. Nos ī nouitate vite ambulemus. Deo gr̄as.¶ Dominica ſexta ſermo. v¶ De mō ambulandi ad ꝑadiſum.Os īnouitate uite ambulemꝰ. Habet̉ v̓bū iſtud textualiter ad Rom̄. vj. c. ⁊ in epl̓a currentis dn̄ice officiat̉. De pn̄ti intendo declarare in hͦ ſermone oēs modos quos deꝰ ordinauit ad eundū ad paradiſum. qꝛ thema datmihi motiuū. Credo ꝙ erit materia bona ⁊vtilis ꝓ pctōꝝ correctōe. et animaꝝ nr̄aꝝ cōſolatōe. Sed ſalutet̉ virgo Maria. In hͦ verbo loquit̉ apl̓s ꝑſonis q̄ diu vixerūt in pctōmortali et mala vita vt renouentur vt arbores que in hyeme vident̉ mortue ſine folijs.floribꝰ ⁊ fructibꝰ. ſed in vere renouantur. emittunt flores ⁊ folia. ⁊ finaliter faciunt fructuꝫ.Ita debet eſſe de nobis. Perſona q̄ viuit inpeccatis ē ī hyeme frigiditatꝭ. ſine amore deiet ꝓximi. ſine fructu oꝑis meritorij ⁊ virtutūIdeo renouent̉ emittēdo flores redolētes lachrymaꝝ. ꝯpunctionū. gemituū ⁊ ſuſpirioꝝin peccatis. Nullꝰ ramus florū tantū redoletapud deū. Tales poſſunt dicere verbū ſapientis. Flores apparuerūt in terra noſtra ⁊c̄.Cant̉. ij. Deinde vt arbor debet facere foliaviridia. Ecce verba ꝯfeſſionis accuſantia qn̄d̓r. Pater ego feci ſic ⁊ ſic. ⁊ hoc et hoc. et confitetur omnia peccata. Iſta ſunt folia recentia que refrigerant aīam. Apoca. vl. Folia ligni .ſ. homīs. ad ſanitatē gentiuꝫ. Deinde debet facere fructus .ſ. oꝑa penitētialia. orōneselemoſynas. ieiunia. vigilias. audire miſſas.ẜmones. et hmōi. De iſtis fructibꝰ dicit xp̄sFacite fructꝰ dignos pnīe. Lu. iij. Al̓s modicū valeret arbor que facit flores ⁊ folia ⁊ nō
fructus. Ecce qualiter debemꝰ renouari adinſtar arboris in eſtate floribꝰ et fructibꝰ deuotionis ⁊ amoris dei. Tūc de talibꝰ verificat̉ verbū illud Mar. Uideo hoīes velut arbores ambulātes. Mar. viij. Ambulare dicunt̉ arbores qn̄ faciūt flores Ecce pͥma dieta. Scd̓a qn̄ faciūt folia. Tercia qn̄ faciuntfructꝰ. Iō dicit apl̓s in themate Nos. ſupplepctōres. qꝛ nullꝰ pōt a pctīs excuſari. ī nouitate vite ambulemꝰ. patet thema. Queſiui amore veſtri in ſacra ſcpͥtura modos eūdi ad ꝑadiſū poſtqͣꝫ hō eſt renatꝰ in nouitate vite. Etinueni qͥnqꝫ modos ambulandi ꝑ bonam vitam ad celū. Ambulant em̄¶ Quidā equitando honorabiliter.¶ Quidā vadūt pedes ambulādo humilit̓.¶ Quidā nauigando delectabiliter¶ Quidam natando periculoſe.Quidā volando virtuoſe.Nō inueni plures modos eūdi ad ꝑadiſuꝫ ꝓquolibet iſtoꝝ dicit thema Nos in nouitatevite ⁊c̄. ¶ Dico pͥmo ꝙ quidā ad gl̓iaꝫ vadūteqͥtādo honorabilit̓ vt ꝑſone ꝟgines homines vl̓ mulieres. q̄ nunqͣꝫ ceciderūt ī luto luxurie ꝑ aliquā immundiciā voluntariā. qͥa ſiſomniando et ꝯͣ voluntatē ⁊c̄. nō ex hoc ꝑdit̉v̓ginitas. Itē ſi mulier violat̉ ipſa contradicente quantū poteſt. nō ex hoc perdit̉ virginitas. nec amittit coronam virginitatꝭ niſi voluntarie conſentiat. Ideo cuſtodiatur volūtas ne conſentiat. Tales em̄ ꝑſone virginesvadūt ad celū equitādo honorabiliter. Corpus eſt equus. ſpūs ē miles. Eqͥ eoꝝ .ſ. hoīmcaro et nō ſpūs. Iſa. xxxj. Recte ſicut equusregitur a milite freno et calcaribus. ita perſone virgines gubernāt equū corꝑis freno tēperantie. Qui aūt vult ꝯſeruare virginitateꝫvel caſtitatē debet gubernare corpꝰ freno tēperātie. qꝛ quātūcūqꝫ equꝰ ſit malꝰ et rebellisſi ſibi aufert̉ auena. fit ſimplex et bonꝰ. Ideꝫde corꝑe noſtro. ſi abſtinemus a nimio ciboet potu et delicijs: efficitur ſimplex. Alit̓ em̄ꝑſona guloſa erit ſemꝑ luxurioſa. Iō ſunt inmūdo tot mali clerici ⁊ religioſi. qꝛ equitantmalū equū. ⁊ ſine freno tēperantie. Ideo cadunt in luto luxurie ⁊ corruptōis. Iō dicebat beatꝰ Iacobꝰ de ſe ⁊ de illis qͥ freno tēperantie regūt equū corꝑis. ⁊ ait. Eqͥs frena inora mittimꝰ ad cōſentiēdū nobis. ⁊ om̄e corpus illoꝝ circūferimꝰ. Iac̄. iij. Itē etiā ſuntneceſſaria calcaria in pede dextro ⁊ ſiniſtro q̄