Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. IIII.

perbiā.. qꝛ ſuꝑbiā vult hūilit̓ ſubijci diuinis mādatis nec eccl̓ie ordinatōibꝰ.Quare tu recipis vindictā. Nunqͥd ex ſuperbia. qꝛ vis hūiliari p̄cepto dei dicētꝭ. Mihi vindictā et ego retribuā dicit dn̄s ad Ro.xij. Idē de furto. deꝰ p̄cipiat. furaberꝭExo. xx. Idē vſura dicit deꝰ. feneraberis fratri tuo ad vſurā. Deute. xxiij. Itē idēptꝫ de qd̓ ē nolle ieiunare ieiunia eccl̓e. Pꝫ om̄e pctm̄ mortale deliberatū venit perſuꝑbiā. Quare hodie ſunt tot mali religioſi īmūdo. qꝛ nolūt humiliari ad ẜuandū regulā.ꝯſtitutōes cerimonias. Nolūt ſubijci regule. Idē de mal̓ clericis. Idē de mal̓ laicꝭ. ptꝫ oīs inordinatio vite et pctm̄ venit ſuꝑbiam. Auc̄tas. Initiū oīs peccati ē ſuꝑbia.tenuerit illā adimplebit̉ maledictis ſubuertet in finem. Eccl̓i. x. Si om̄is inordīatio male vite abūdantia pctōꝝ venit ex ſuꝑbia. ſi vis renouari in aīa oppoſitū hūiliate ſubijciendo te mādatis dei: dicēdo. decetero volo viuere iuxta mādata dei et ordinationē eccl̓ie dicendo. ego ſum religioſus. de cetero iuxta regulā volo viuere. Idem de clericis et ſecularibꝰ. Et qn̄ ꝑſona ꝓponit ſic viuere. ex tali cordis hūilitate replet̉ bn̄dictōnibꝰ.Auc̄tas Dauid in pͣs. cij. bn̄dicite. pͥmo. Quireplet in bonis deſideriū tuuꝫ. renouabit̉ vtaqͥle iuuētꝰ tua. Suꝑ ꝟſu tangūt gloſe ꝯditionē aqͥle dicētes. aqͥle ex ſenectute induratur roſtꝝ incuruat̉ intm̄ pōt ſumere cibū. tūc ipſa fit macilēta creſcunt ſibiplumē. Sed naturali inſtinctu ipſa ꝑquiritvnū lapidē ibi ferit de roſtro. finaliter comedit renouat̉. ita vt dicit Dauid Renouabit̉ vt aqͥle iuuētꝰ tua. Aqͥla antiqͣ ē anīa peccatrix. Roſtꝝ ē intellectꝰ acutꝰ reuerſus ad ſemetip̄m ꝯſideratōꝫ ꝓprie excellētie. qn̄ cogitat ſe genere regio. vl̓ ditiorē alijs ſeu fortiorē vel aptiorem. Idem de mulieribꝰ qn̄ cogitant ſe pulcriores vel meliꝰ indutas. ſicalijs in bonis nature qͣꝫ gr̄e. tal̓ ꝯſideratiogenerat ſuꝑbiā in hoīe. Sicut ꝯſideratio excellentie alteriꝰ generat hūilitatē in corde cogitantis. Verbi gr̄a. Qn̄ cogitatꝭ excellentias alteriꝰ. qꝛ eſt deuotꝰ vel magnꝰ clericꝰ velin magna dignitate ⁊c̄. talis ꝯſideratio ē cauſa hūilitatis ꝯſiderāti. tunc dicit. O miſer. ſum talis ⁊c̄. Contra iſtam ꝯſideratōeꝫprie excellentie dicebat apl̓s. O in hūilitatemētis ſuꝑiores ſibijnuicē arbitrātes. queſua ſunt. ſupple excellētie. ſinguli q̄rētes. ſed ea

alioꝝ. ad Phil̓. ij. Si conſideras bona tuaet mala ꝓximi: ſuperbia inflaris. Ecce ſuperbiā phariſei. Lu xviij. Gr̄as ago tibi dn̄eqꝛ ſum ſicut ceteri hoīm. Qn̄ ꝟo aīa vt aqͥla habet roſtꝝ duꝝ retortū. poteſt caꝑeeſcas ſpūales. ſic macerat̉. qꝛ inuenit ſibi delectationē nec ſaporem in aliqͦ cibo ſpūali. Aug. Impiꝰ .i. ſuꝑbꝰ. ſentit dulcedineꝫdei. qꝛ de febre iniqͥtatꝭ palatū amiſit. De iſtꝭſuꝑbis dicit Dauid. Eſuriētes ſitiētes: aīaeoꝝ in ipſis defecit. pͣs. cvj. Sed abūdat inplumis vt aqͥla .i. vanitatibꝰ ornamentoruꝫ.caudaꝝ. mulieres ī capite abūdant. IdeoEccl̓s .j. Uanitas vanitatū oīa vanitas dixit eccl̓iaſtes. quare iſta fiūt eſt. qꝛ aīa neſcit eſſe ſine aliqua delectatōe ſpūali. ꝑditarecurrit et ꝑqͥrit delectatōes et ꝯſolatōes tꝑales mūdanas vanas. Remediū habemꝰ. vt aqͥla ad renouandū debemꝰ ꝑcutere roſtrū in lapide illo de quo apl̓s. Petra autemerat xp̄s.. Cor̄. x. Percutitur em̄ cogitandovitā quā xp̄s voluit tenere in mūdo. Verbi gr̄a. Si venit tentatīo vt faciatis vanitatēin veſtimētis. Cogitate qūo xp̄us iuit induiꝰ. xxx annis portauit eādem tunicā. quā ꝟgoMaria ſibi fecit eſſet puer. percutiatꝭ hicroſtꝝ dicēdo. O miſer. rex meus triginta annis portauit eandem tunicā ſeu veſtes. egofacio qͦtidie iſtū exceſſum. Idē qn̄ muliertat̉ de bonis ornamentis. Cogitet virgineMaria regina celi nūqͣꝫ ornauit ſe nec depinxit. Dicat̉ qūo lauabat faciē ſuā lachrymis ⁊c̄. Qn̄ beata anna mater ſua faciebat ſibi pulcra veſtimenta. nolebat portare niſi intra domū ⁊c̄. Idē qn̄ homo tentat̉ de multisſcutiferis. de equis. de vexillis aureis ſil̓ibꝰCogitate qūo ibat Ih̓s ſine equis. eūdo pedibꝰ humiliter ⁊c̄. Per tales em̄ cogitatōnesfrangit̉ roſtꝝ ſuꝑbie. ſic aīa incipit hr̄e appetitū. ſapiunt ſibi ꝟ̓ba dei .ſ. locutōes. p̄dicationes. miſſe ⁊c̄. Ecce qͣre dicit Dauid. Renouabit̉ vt aquile iuuentꝰ tua. Ergo nos innouitate vite ambulemus. Dico ſcd̓o.poſſumꝰ renouari piā largitatem .ſ. ī dādisel̓ ynis de bonis a deo datis Audite declararationē bonā. Sicut pctm̄ ſuꝑhie eſt initiūoīs mali et peccati. iuxta illud. Initiū om̄ispctī eſt ſuꝑbia. Ita etiā cupiditas ſeu auaricia eſt initiū oīs peccati. j. ad Thimo. vj. Radix omniū maloꝝ eſt cupiditas. Dubiuꝫ eſt.hic quomodo poſſunt duo prima principiapctōꝝ aſſignari. Rn̄ſio bene. diuerſimodess 5