Dominica ſexta poſt trinitatis
medat̉ cū ſucco d̓ lactucis agreſtibꝰ ⁊c̄ ¶ Secūdo p̄cepit quēlibet exire d̓ domo ſua: dicēsforis foris. ¶ Tercio venerūt ad mare rubꝝvt trāſirēt et dixerūt O dn̄e et qūo trāſibimꝰſine nauibꝰ. Et dixit. Ego diuidā mare ⁊ trāſibitis ¶ Quarto venerūt ad deẜtū aſpeꝝ etſiccū. ¶ Quinto ꝓuidit eis de māna ⁊c̄. Sivolumꝰ exire ẜuitutē peccati. iſto mō oportetnos facere. ¶ Primū qd̓ fiendū ē coquat̉ agnus. Ecce ꝯtritio ꝑ quā agnꝰ .i. ſpūs coquit̉in igne doloris ⁊ ꝯtritōis. ⁊ comedit̉ cū ſuccoamaro lachrymaꝝ. De hͦ auc̄tas. Sacrificium deo ſpūs ꝯtribulatꝰ cor ꝯtritū. ¶ Scd̓oab egypto. extra domū. Ecce receſſus a mala ſocietate. Multi in ẜmonibꝰ recipiūt bonū ꝓpoſitū. ſed qn̄ habēt ī domo malā ſocietatē. ꝑdita deuotōe peccāt ꝓpter occaſionē. Iōforis recedere debetꝭ a mala ſocietate. Iō dicit xp̄s. Si manꝰ tua vl̓ pes tuꝰ ſcādalizat teabſcide eū ⁊ ꝓijce abs te. Mat. xviij. Iō forꝭexire debetis. Et tūc poteritis dicere. In exitu iſrl̓ d̓ egypto: domꝰ Iacob de ppl̓o barbaro. Facta ē iudea ſanctificatio eiꝰ ¶ Terciotranſierūt mare rubꝝ. Ecce ꝯfeſſio q̄ p̄t dicimare amaꝝ. qꝛ qͣſi hō diffamat ſe ⁊c̄. Dr̄ rubꝝqꝛ virtutē hꝫ a ſanguine paſſionis xp̄i. Iſtudmare aꝑit̉ pctōri cū ꝟ̓ga .ſ. cruce. q̄ fit a ꝯfeſſore in abſolutōe ¶ Quarto oportet venire addeẜtū .ſ. pnīe caſtigādo filiū .ſ. corpꝰ. ſeu filiā .i.carnē. ne a demonibꝰ in inferno caſtiget̉. Dicitur ſiccū ꝑ ieiunia ⁊c̄. ⁊ ſolitarium ꝑ orōem.Ideo Dauid in ꝑſona penitētis dic̄. In terra deſerta inuia ⁊ inaquoſa. ¶ Quinto dat̉māna .ſ. ꝯmunio corꝑis xp̄i poſtqͣꝫ hō fecit qͣttuor predicta. Ideo dicit Moyſes. Iſte ē panis quē dedit vobis dn̄s ad veſcēdum. Exo.xvj. Dr̄ panis manna. qꝛ figurabat ſacr̄m altaris. Ideo dixit xp̄s. Nō Moyſes dedit vobis panē de celo. ſed pater meꝰ dat vobis panē de celo veꝝ. Panis em̄ verꝰ eſt qui de celodeſcendit ⁊ dat mūdo vitā Ioh̓. vj. Ecce qūopoteris exire ẜuitutē peccati. Ideo dic̄ apl̓s.Cum ſerui eſſetis peccati: liberi .i. ſeꝑati a iuſticia fuiſtis iuſticie. vſqꝫ. finē ꝟo vitā eternaꝫPatet tercia concluſio.¶ Dominica ſexta ſermo. iiij.¶ De epiſtola. de virtutis exercitio.Os īnouitate utte ambulemꝰ. ad Ro. vj. c. Materiaquā nūc volo p̄dicare erit qūo ⁊ ī qͥbus ꝟtutibꝰ debemꝰ nos exercitare. Si deo
placet erit materia ꝓ reformatōe vite ⁊ ꝯſolatōe anīaꝝ. Salutetur prius ꝟgo Maria ⁊cͣ.Pro declaratōne huiꝰ ꝟbi ⁊ materie introductōe ſciendū. ꝙ aīa nr̄a inter alias excellētiasquas hꝫ plꝰ qͣꝫ corpꝰ: eſt ꝙ aīa pōt renouari. etcorpꝰ nō poteſt renouari. Rō eſt iſta. Nā antiquitas corꝑis venit ex neceſſitate ⁊ curſu naturali. qꝛ tꝑs ⁊ etates portant ſuā ſenectuteꝫIdeo nulla potētia creature corpꝰ poſſet renouari niſi a ſola dei potētia. qꝛ non legiturvnqͣꝫ fuiſſe factū. Senectꝰ aūt ⁊ antiqͥtas aīenō euenit ex neceſſitate ſeu curſu naturali. qͣre aīa hoīs centū annoꝝ ē ita iuuenis. hͦ ē. itarecens vt aīa pueri vniꝰ diei Nā ſolū corꝑalia⁊ carnalia corruptibilia ſeneſcūt ⁊ antiquāt̉.vt domꝰ. arbor. hō. equꝰ. ⁊ ſil̓ia. Qd̓ antiquat̉⁊ ſeneſcit ꝓpe interitū ē. Hebr̄. viij. Sed resſpūales nō antiquātur nec corrūpūtur. NaꝫMichael eſt ita iuuenis. hoc ē ita fortis mōſicut in die creatōis ſue. Idē de alijs angel̓.Idē de rebꝰ corꝑalibꝰ incorruptibilibꝰ. vt d̓ſole. luna ⁊ ſtellis q̄ nō ſeneſcūt ⁊ antiquanturPatet gͦ ꝙ ſenectus ꝓueniēs ex neceſſitate ⁊curſu naturali. ſolum eſt ī rebus corꝑalibuscorruptibilibꝰ q̄ non pn̄t renouari niſi a deoimmediate. Quia tal̓ antiqͥtas venit ꝑ neceſſitatē naturalē. Sed aīa antiqͣtur. nō ꝑ ncc̄itatē ſed ꝑ volūtatē criminalē .ſ. ex volūtate etmala inclinatōe ad pctā. Et ſicut ſenectus ⁊antiqͥtas corꝑis aufert eiꝰ ꝟtutē. ⁊ facit ipſumcanū. ⁊ rugat et reſtringit pellē. ⁊ facit ipſumire curuū. ingroſſat viſū. aufert ſaporē ⁊ appetitū comedēdi. Ita ſenectꝰ aīe facit aīam canā ꝑ p̄ſumptōeꝫ intellectꝰ. rugat ꝑ pctm̄. ⁊ ſicde alijs. Auc̄tas. Filij .ſ. ꝑ baptiſmū. de ſponſa ſua geniti. alieni. ſupple effecti. īueterati ſūtſcꝫ ꝑ volūtatē criminalē. ſed aīa pōt renouari⁊ nō corpꝰ. vt dictū eſt ex volūtate hoīs mediante dei gr̄a. Auc̄tas de corꝑe et de aīa. Licꝫis qͥ foris ē nr̄ hō corrumpat̉. tn̄ is qͥ iniꝰ eſt renouatur de die in diē. ij. Cor̄. iiij. Si gͦ aliqͥsnr̄m ē antiquꝰ in pctīs. nō dꝫ deſꝑare. qꝛ v̓tutibꝰ poſſumꝰ in aīa renouari. Iō dicit thēa.Nos in nouitate vite ambulemꝰ. ptꝫ thema.Mō videamꝰ ꝑ qͣs ꝟ̓tutes qͥbꝰ modis poſſumus renouari in anima et in vita.¶ Prima eſt vera humilitas.Scd̓a pia largitas.¶ Tercia pura caſtitas.Dico pͥmo ꝙ hōErgo ī nouitate vite ⁊c̄.pōt renouari ꝑ verā hūilitatē Sciēdū ꝙ omne pctm̄ mortale deliberate factū includit ſu