Dominica quinta pꝰ trinitatis
Sic orabitꝭ. Pr̄ nr̄ ⁊c̄. ⁊ nō dixit mi. ſꝫ in plurali. Pr̄ nr̄. ad on̄dendū ꝙ ꝓ oībꝰ eſt orāduꝫ.ꝓ illis qͥ ſunt in gr̄a vt ī ea ꝯſeruēt̉ qͥ ſūt ī peccato vt ꝯuertant̉. ꝓ amicis ⁊ inimicꝭ vt veniant ad pnīam. ꝓ infidelibꝰ vt illumīent̉. ꝓ defunctis vt liberēt̉ a purgatorio. Iſta eſt pietas q̄ valet plꝰ qͣꝫ mīa. qꝛ reſpicit aīam ⁊ vtilitatē. qꝛ nō ſolū aīe valet. ſꝫ corꝑi vite ⁊ bonis⁊ maiorē cōitatē. qꝛ nō ſolū ꝓ vno ſꝫ ꝓ om̄ibꝰgeneralit̓. Iō dic̄ ſcpͥtura. Obſecro pͥmū omniū fieri obſecratōes. orōes. poſtulatōes. gratiarūactōes ꝓ oībꝰ hoībꝰ. j. ad Thimothe. ij.Sextū opꝰ eſt loqͥ ꝓfectuoſe. Et eſt ſcd̓mopꝰ pietatꝭ. Maiorē elemoſynā facit linguaqͣꝫ manꝰ. Inſtruēdo ignorantem. qͥ neſcit ſe ſignare. nec orare. necpr̄ nr̄. nec aue maria. necꝯfiteri. Magͣ pietas ē talē inſtruere. Itē corrigere errantē. ꝯſolari triſtē. ⁊ hmōi. Iō dicitſcriptura. Oīs ẜmo malꝰ ex ore vr̄o nō procedat. ſꝫ ſi qͥs bonꝰ eſt ad edificatōꝫ vt det gr̄aꝫaudiētibꝰ. ad Eph̓. iiij. Magnā elemoſynaꝫfac̄ qͥ dat ad comedendū centuꝫ pauꝑibꝰ. ſedmaiorē elemoſynā facit p̄dicator qui dat adcomedendū qͥngētis vel mille hoībꝰ de ciboquē ꝑauit ī coqͥna ſpūſſctī. ¶ Septimū opꝰeſt ꝑcere ex corde. Et eſt tertiū opus pietatisremittere ex corde offenſas ⁊ īiurias. Nō tm̄eſt pietas offendēti. ſꝫ etiā ip̄o offenſo. Quiavenenum iracūdie mortifeꝝ ex viſceribꝰ ſueaīe euomit. Iō Ioh̓es. Nos ſcimꝰ qm̄ tranſlati ſumꝰ de morte ad vitā. qm̄ diligimꝰ frēs.Qui ꝟo non diligit. manet in morte. Oīs qͥodit fratrē ſuū homicida eſt .ſ. ſuijpſiꝰ Et ſcitis qm̄ om̄is homicida nō hꝫ vitā eternaꝫ .jͣ.Ioh̓. iij. ¶ Octauū opꝰ eſt ſupportare gͣtioſeScire ſupportare tedioſos ē pietas maior qͣꝫmīa. Verbi gr̄a. Erunt vir ⁊ vxor. ⁊ vir eritbonꝰ ⁊ gratꝰ ⁊ morigeratuſ. ⁊ mulier erit vnarabioſa ⁊ ꝯtētioſa. Iō dꝫ vir ſupportare eam.⁊ ecōuerſo. ſi vir eſt vagꝰ ⁊ ribaldꝰ. ⁊ mulier ꝓba ⁊ honeſta. ip̄a ſupportare dꝫ eū. pr̄ filiū debet ſupportare. ⁊ ecōuerſo. ſociꝰ ſociū ſupportare dꝫ. ⁊ qͥlibet gͣtioſe defectꝰ alioꝝ. Rō. quianūqͣꝫ aliqͥs fuit ī hͦ md̓o niſi xp̄s ⁊ ꝟgo mariaſine defectu. Si tu vis vxorē ſine defectu. n̄inuenies. ſi mulier vult viꝝ. nō inueniet. Iōoportet ſupportare vir vxorē. ſociꝰ ſociū. aliasnūqͣꝫ haberēt pacē ¶ Nota exemplū de vitiſpatꝝ. de illo ſancto heremita qͥ ꝓ nihilo iraſcebat̉. ⁊ ſemel ītra ſe dixit. O miſer qͥcqͥd boni facio ꝑdo ex iſta impatiētia. Cogitauit iread deſertum ne hr̄et occaſionē iraſcēdi. et ſic
fecit. Et cū ſemel comederet panē ⁊ aquaꝫ ꝓuocatꝰ eſt ira. qꝛ fregit ſitulā. ⁊ ad ſe reuerſusdixit. O miſer. oportet ſupportare. Magna ꝟtus eſt. Iō apl̓s. Cū om̄i hūilitate ⁊ māſuętudine. cū patīa ſupportātes inuicē in charitate. ad Eph̓. iiij. Mō ſcitꝭ q̄ ſunt oꝑa mīe etq̄ pietatis. de qͥbꝰ dic̄ thema. Sunt viri miſericordie. ⁊c̄.¶ Dn̄ica quinta poſt trinitatis¶ Sermo pͥmusxi a me domīe qꝛhomo pctōr ſum ego. Lu. v. Materia quā nūc volo p̄dicare erit ſubtilis ⁊ intricata. qꝛ thema ita reqͥrit .ſ. d̓ modisquibꝰ deꝰ habitat in creaturis. ⁊c̄. Sꝫ pͥmoſalutet̉ ꝟgo maria. ⁊c̄. Uerbū thematꝭ habetdifficultatē magnā volēti ip̄m ſtricte reciꝑe.Fuit em̄ verbū beati petri ad xp̄m viſo miraculo de captura piſciuꝫ. Qui dixit chriſtoExi a me dn̄e ⁊c̄. O beate petre medico dicitis vt recedat ab infirmo. cuꝫ deberetis ſibipotiꝰ dicere. Mane mecū dn̄e medice ⁊c̄. maxime cū xp̄s dicat. Nō eſt opꝰ valētibꝰ medicus. ſꝫ male habētibꝰ. Math̓. ix. Cū medicꝰgͦ curās aīas peccatoribꝰ eſt neceſſariꝰ. quōPetrꝰ dixit vbū ꝓpoſitum. Exi a me. ⁊c̄. De qͦverbo petrꝰ tamē laudat̉. Rn̄ſio eſt iſta. qꝛ beatus Petrꝰ dixit hͦ v̓bū ꝓ magna reuerentiaquā portabat xp̄o ⁊ exhibebat. Sic̄ diceretinfirmꝰ pauꝑ ⁊ ruſticꝰ medico nobiliſſimo reuerentialiter. Exia me quia ego ſum pauꝑ.⁊c̄. Iſto modo loquebat̉ beatꝰ petrꝰ ꝯſiderāsxp̄i maieſtatē ⁊ ſua ꝑuitatē ⁊ modicitatē Sicut centurio qui dedit repulſam xp̄o ex reuerentia inextimabili dicēs. Dn̄e nō ſuꝫ dignꝰvt intres ſub tectum meuꝫ. ⁊c̄. Matthei. iiij.Patet thema. ¶ Nota ꝙ inuenimus ī ſacreſcriptura triplicem bonū ⁊ optabilem exitūdei ab homine.¶ Primꝰ exitꝰ eſt ꝑ gr̄am habitualem¶ Secūdus ꝑ diligentiā virtualē¶ Tertiꝰ ꝑ vtilitatē ꝓximalem¶ Dico pͥmo ꝙ eſt exitꝰ dei in creaturā ꝑ gͣtiam habitualē. Doctrina ē cōis ꝙ deꝰ ſtat ī qͣlibet creatura ꝑ potētiā. eſſentiā. ⁊ p̄ſentiam.ſiue ſit bona creat̉a ſiue ſit mala. De iſta materia vide ſcm̄ Tho. pͥma ꝑte. q. viij. artic̄. iij.Per potētiam d̓r ſtare ſic̄ rex d̓r eſſe ī toto ſuoregno. ⁊ in qualibet eiꝰ ꝑte. qꝛ vbiqꝫ extendit̉ſua potētia. Sic potentia dei extendit̉ vbiqꝫad oēm locū. ad infernū. ad purgatoriūt̓raꝫ.